Główny / Krwiak

Co to jest encefalopatia: objawy u noworodków i dzieci do roku, metody leczenia i rokowanie w celu wyzdrowienia

Krwiak

Nie wszyscy rodzice po urodzeniu dziecka mają czas, aby doświadczyć radości z macierzyństwa i ojcostwa. Dla niektórych to uczucie jest przyćmione straszliwą diagnozą - encefalopatią. Łączy w sobie całą grupę chorób o różnym nasileniu, któremu towarzyszy upośledzona aktywność mózgu. Częściej spotykane u noworodków jest dość trudne do rozpoznania z powodu słabego nasilenia objawów. W przypadku nieterminowego leczenia encefalopatia u dzieci prowadzi do epilepsji i porażenia. Dlatego ważne jest, aby wiedzieć, czym jest ta patologia i na jakie znaki warto zwrócić uwagę..

Encefalopatia to straszne uszkodzenie mózgu, które jest ważne, aby zdiagnozować na czas i prawidłowo rozpocząć leczenie

Co to jest encefalopatia??

Encefalopatia jest organiczną, niezapalną zmianą neuronów mózgu, w której pod wpływem czynników chorobotwórczych zachodzą zmiany dystroficzne, które pociągają za sobą uszkodzenie mózgu. Impulsem do rozwoju tej dolegliwości jest chroniczny niedobór tlenu spowodowany traumatycznymi, toksycznymi i zakaźnymi przyczynami. Głód tlenu w tkance mózgowej zakłóca w nich naturalne procesy metaboliczne. W rezultacie całkowita śmierć neuronów powoduje zamknięcie uszkodzonych obszarów mózgu.

Wśród najczęstszych przyczyn encefalopatii lekarze nazywają:

  • infekcje przedporodowe i intranatalne (wirusowe, bakteryjne, pasożytnicze i grzybicze);
  • urazowe uszkodzenie płodu podczas porodu i porodu;
  • przewlekłe choroby matki i długotrwałe stosowanie narkotyków podczas ciąży.

Klasyfikacja choroby

Z reguły encefalopatia jest powolną chorobą, ale w niektórych przypadkach, na przykład z ciężką niewydolnością nerek i wątroby, rozwija się szybko i nieoczekiwanie.

Obecnie lekarze dzielą wszystkie rodzaje encefalopatii na 2 duże grupy, z których każda podzielona jest na podgatunki:

  • Wrodzony Zwykle występuje z niekorzystnym przebiegiem ciąży, nieprawidłowościami w rozwoju mózgu płodu i zaburzeniami genetycznymi procesów metabolicznych..
  • Nabyty. Występuje w każdym wieku, ale występuje częściej u dorosłych. Charakteryzuje się działaniem czynników chorobotwórczych na mózg podczas życia człowieka..

Odmiany

Encefalopatia u dzieci jest chorobą wieloetiologiczną, ale we wszystkich przypadkach ma takie same zmiany morfologiczne w mózgu. Jest to zniszczenie i zmniejszenie liczby w pełni funkcjonujących neuronów, ognisk martwicy, uszkodzenia włókien nerwowych ośrodkowego lub obwodowego układu nerwowego, obrzęku opon mózgowych, obecności krwotoków w substancji mózgowej.

Poniższa tabela pokazuje główne rodzaje tej patologii..

Rodzaje encefalopatiiEtiologia występowaniaObjawy kliniczne
Niedotlenienie niedokrwienne (encefalopatia okołoporodowa u noworodków)Wpływ czynników szkodliwych na płód w okresie okołoporodowym (od 28 tygodnia ciąży) i poporodowym (do 10 dnia życia).Nadpobudliwość, słaby sen, częste niedomykanie, upośledzona termoregulacja, przechylenie głowy, patologiczny ton.
BilirubinaŻółtaczka patologiczna, choroba hemolityczna, krwotok podskórny.Apatia, słaby odruch ssania, rzadkie opóźnione oddychanie, zwiększone napięcie mięśni prostowników.
EpileptycznyPatologie rozwoju mózgu.Napady padaczkowe, zaburzenia psychiczne, mowa, upośledzenie umysłowe.
Resztkowe (nieokreślone)Zakażenia o charakterze bakteryjnym i wirusowym, urazy wewnątrznatalne, głowonogi.Zaburzenia neurologiczne i poznawcze, ból głowy, wodogłowie, opóźniony rozwój psychoruchowy.
NaczyniowyPatologie naczyniowe (miażdżyca mózgu, nadciśnienie tętnicze).Depresja, zmiany nastroju, bóle głowy, zaburzenia snu, słaba pamięć, zmęczenie, bóle niewiadomego pochodzenia w różnych narządach.
ToksycznySystematyczne działanie na ciało substancji neurotropowych i toksycznych.Zaburzenia psychiczne, naczyniowe, ruchowe, termoregulacyjne; parkinsonizm; zespół epileptyczny.
PourazoweUrazowe uszkodzenia mózgu i złamania.Ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, zmniejszona uwaga i koncentracja, niedowład, zaburzenia przedsionkowe.

Nasilenie choroby

Nasilenie objawów encefalopatii u każdego pacjenta zależy od stadium choroby. Lekarze rozróżniają 3 stopnie nasilenia choroby:

  1. Łatwe (pierwsze). Charakteryzuje się prawie całkowitym brakiem objawów, pogarszającym się po nadmiernym wysiłku lub stresie. Niewielkie zmiany w tkance mózgowej są rejestrowane tylko przy użyciu instrumentalnych metod diagnostycznych. Dobrze reaguje na leczenie w pierwszym roku życia dziecka, przestrzegając zaleceń lekarskich.
  2. Średni (drugi). Objawy są słabe, mogą mieć charakter przejściowy, mają charakter naturalny. Naruszenie niektórych odruchów i koordynacji ruchów. W badaniach mózgu wykrywane są ogniska krwotoków.
  3. Ciężkie (trzecie). Obserwuje się silne upośledzenie funkcji motorycznych, oddechowych. Poważne zaburzenia neurologiczne poważnie obniżają jakość życia pacjenta, często prowadząc do niepełnosprawności. Na tym etapie rozwija się demencja, dana osoba nie może służyć sobie w samolocie domowym.

Zespoły współistniejące

Każdy rodzaj encefalopatii u dziecka charakteryzuje się występowaniem zespołów wskazujących na zaburzenia neurologiczne..

Najczęstsze z nich to:

  • Nadciśnieniowy zespół wodogłowia. Jest to spowodowane wzrostem ciśnienia śródczaszkowego i nadmiernym gromadzeniem się płynu mózgowo-rdzeniowego w komorowym układzie mózgu. Wśród objawów zespołu u niemowląt występuje gwałtowny wzrost obwodu głowy (1 cm miesięcznie), otwarcie szwu strzałkowego, napięcie i obrzęk ciemiączka, łagodny odruch wrodzony, zez i objaw Grefa (biały pasek między źrenicą a górną powieką u dziecka) (więcej informacji, patrz patrz : stół z obwodem głowy u dzieci - dziewcząt i chłopców).
  • Zespół zaburzeń motorycznych. Przejawia się jako patologiczny ton mięśni - hipertoniczność, niedociśnienie lub dystonia mięśniowa. Jednocześnie noworodkowi trudno jest przyjmować pozy fizjologiczne, a gdy dziecko się starzeje, opóźnia się rozwój fizyczny i umysłowy. Rodzice powinni zwracać uwagę na zbyt monotonny płacz lub płacz dziecka, jego spóźnione reakcje na bodźce świetlne, wizualne i dźwiękowe, a przy pierwszym pojawieniu się reakcji patologicznej pokazać dziecko lekarzowi.
  • Zespół nadpobudliwości. Oznacza to zwiększoną reakcję nerwową na wszelkie bodźce: dotyk, dźwięki, zmianę pozycji ciała. Często występuje hipertoniczność i drżenie kończyn, podbródka. Płacz dziecka przypomina wrzask i towarzyszy mu przechylenie głowy. Często i obficie pluje (fontanna), podczas gdy przyrost masy ciała jest powolny. Sen i czuwanie są zaburzone.
  • Zespół konwulsyjny. Jest to patologiczna reakcja organizmu na bodźce zewnętrzne i wewnętrzne i objawia się mimowolnymi skurczami mięśni o charakterze lokalnym (lokalnym) i uogólnionym (obejmującym całe ciało). Atakom mogą towarzyszyć wymioty, piana z jamy ustnej, niedomykalność, niewydolność oddechowa i sinica.
  • Zespół śpiączkowy. U noworodków jest to konsekwencja urazów porodowych, zmian zakaźnych, zaburzeń metabolicznych i zaburzeń czynnościowych układu oddechowego. Wyraża się to hamowaniem trzech funkcji życiowych - świadomości, wrażliwości i aktywności ruchowej. Dzięki temu u dzieci nie ma odruchu ssania i połykania.
  • Zespół zaburzeń wegetatywno-trzewnych. Przejawia się jako zmiany patologiczne w układzie sercowo-naczyniowym, oddechowym, zaburzenia przewodu pokarmowego, nieprawidłowy kolor lub bladość skóry, naruszenie termoregulacji.
  • Zespół nadpobudliwości psychoruchowej. Jest to neurologiczno-behawioralne zaburzenie rozwoju, w którym dzieci mają trudności z koncentracją i postrzeganiem informacji. Dziecko jest zbyt impulsywne i nie radzi sobie dobrze ze swoimi emocjami.

Metody diagnostyczne

W przypadku starszych dzieci oferowane są również specjalne testy, które pomagają ocenić pamięć, uwagę i stan psychiczny. Do tej pory stosowane są następujące nowoczesne metody badawcze:

  • Neurosonografia Jest przepisywany dzieciom od urodzenia do zarastania dużego ciemiączka (patrz także: jak zarasta ciemiączko u dzieci?). Za pomocą specjalnego czujnika ultradźwiękowego bada się struktury mózgu i ujawnia się ich patologie: zespoły nadciśnienia i wodogłowia, zmiany niedotlenienie-niedokrwienne, torbiele i krwiaki, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
  • USG Dopplera. Pozwala ocenić stan naczyń mózgu i wykrywa naruszenie prędkości przepływu krwi, patologię i tętniak naczyń zaopatrujących mózg, niedrożność lub zwężenie tętnic.
  • Elektroencefalografia. Rejestruje aktywność elektryczną mózgu, co pozwala nam wyciągać wnioski na temat procesów zapalnych, nowotworów, patologii naczyniowych w mózgu i ognisk padaczkowych.
  • Reoencefalografia. Jest to najprostsza metoda badania i oceny ścian naczyń krwionośnych i naczyń mózgu. Wykrywa zaburzenia przepływu krwi i nadciśnienie naczyniowe.
  • Badanie krwi. Pozwala określić obecność leukocytozy, wskazując procesy zapalne w ciele, oraz poziom bilirubiny, co jest ważne w rozwoju encefalopatii bilirubinowej.

Leczenie encefalopatii u dzieci

Encefalopatia jest poważną diagnozą wymagającą natychmiastowej pomocy lekarskiej. Samoleczenie w tym przypadku jest nie tylko nieodpowiednie, ale może również prowadzić do nieodwracalnych konsekwencji. Tylko specjalista wybierze taką indywidualną terapię - w domu lub w szpitalu, w zależności od wieku, danych antropometrycznych dziecka, nasilenia patologii i nasilenia jej objawów, co nie zahamuje szeregu ważnych funkcji mózgu.

Leki

Terapia farmakologiczna opiera się na następujących głównych grupach leków:

  • Nootropowe lub stymulatory neurometaboliczne. Aktywują pracę komórek nerwowych i poprawiają przepływ krwi. Należą do nich: Piracetam, Winpocetyna, Pantogam, Fenotropil, Actovegin, Cerebrolizyna (zalecamy przeczytanie: instrukcje stosowania syropu Pantogam dla dzieci).
  • Środki rozszerzające naczynia lub rozszerzające naczynia krwionośne. Rozwiń światło naczyń krwionośnych, normalizując przepływ krwi. Wśród nich można wyróżnić papawerynę i winpocetynę..
  • Psycholeptyki lub środki uspokajające. Ma na celu złagodzenie drażliwości. Należą do nich Citral, Valerianachel, Elenium.
  • Leki przeciwbólowe lub przeciwbólowe. Celem ich zastosowania jest złagodzenie silnego bólu. To jest aspiryna, ibuprofen.
  • Leki przeciwdrgawkowe lub przeciwpadaczkowe. Mają one na celu zmniejszenie aktywności padaczkowej i złagodzenie napadów o dowolnej genezie. Wśród nich są Valparin, Fenobarbital.

Oprócz tych leków lekarz może przepisać leki przeciwskurczowe i zwiotczające mięśnie centralne. W ramach leczenia szpitalnego dobrze sprawdzają się procedury fizjoterapii - elektroforeza, terapia amplipulse. W przypadku encefalopatii bilirubinowej właściwe jest leczenie fototerapią.

Rekomendacje

Aby skutecznie poradzić sobie z konsekwencjami okołoporodowej lub nabytej encefalopatii, same leki nie wystarczą. Rodzice powinni uzbroić się w cierpliwość i zrezygnować ze swoich sił do fizycznego i psychicznego wyzdrowienia swojego dziecka. Aby to zrobić, należy ustalić tryb czuwania i odpoczynku dziecka, zapewnić mu dietę bogatą w witaminy B, regularnie prowadzić zajęcia z fizykoterapii i sesje masażu.

Gdy dziecko dorasta, w razie potrzeby zaleca się zaangażowanie nauczycieli korekcyjnych - logopedów i patologów. Pomagają w adaptacji społecznej, tworzeniu pozytywnej motywacji i opracowują plan rozwoju przy użyciu niezbędnych metod, narzędzi i technik, biorąc pod uwagę wiek, indywidualne i psychologiczne cechy dziecka.

Konsekwencje dla dziecka

Konsekwencje encefalopatii są poważne. Jest to opóźnienie w mowie, rozwoju umysłowym i fizycznym, dysfunkcja mózgu, wyrażona brakiem uwagi i pamięci, epilepsja, wodogłowie, porażenie mózgowe (zalecamy czytanie: jakie są objawy epilepsji u dzieci?). Rokowanie w zależności od ciężkości choroby jest różne - od całkowitego wyzdrowienia do niepełnosprawności i śmierci.

Wszystko, co musisz wiedzieć o encefalopatii okołoporodowej

Wiele odpowiedzialnych par, przygotowujących się do zostania rodzicami, w literaturze spotyka się z terminem „encefalopatia okołoporodowa” lub PEP. Specjalistyczna literatura medyczna podaje definicje, które są trudne do zrozumienia dla zwykłych ludzi, i używa terminów i pojęć, które będą musiały zostać wyszukane w celu uzyskania dodatkowych wyjaśnień. W wyniku tak odpowiedzialnego podejścia do narodzin dziecka przyszli rodzice otrzymują lęk, podniecenie - wszystko, ale nie rozumienie problemu.

PEP jest poważną chorobą, ale obecnie można ją leczyć. Terminowa terapia PEP może osiągnąć dobre wyniki i ustabilizować rozwój umysłowy dziecka. Ponadto co roku wyniki badań w dziedzinie leczenia PEP dowodzą wzrostu leczenia.

Co to jest encefalopatia okołoporodowa??

Literatura medyczna podaje następującą definicję:

Perceuralna encefalopatia (PEP) to grupa zmian w mózgu o różnej etiologii i mechanizmach rozwojowych, które występują w okresie okołoporodowym.

W bardziej zrozumiałym języku encefalopatia okołoporodowa to grupa chorób mózgu spowodowanych różnymi przyczynami. PEP występuje w okresie okołoporodowym, to znaczy od 28 tygodnia ciąży do 7 dni życia u noworodków urodzonych o czasie i do 28 dni u wcześniaków. W zależności od mechanizmu występowania wyróżnia się określone rodzaje PEP - niedotlenienie, urazowe, toksyczne metaboliczne lub zakaźne.

Według statystyk od 3 do 5% noworodków rodzi się z objawami encefalopatii okołoporodowej. Okołoporodowa encefalopatia jest częstą patologią. W ogóle nie jest werdyktem, możliwa i konieczna jest z nią współpraca.

Dlaczego rozwija się choroba??

Główną i najczęstszą przyczyną encefalopatii okołoporodowej u noworodków jest negatywny wpływ różnych szkodliwych czynników na organizm matki podczas ciąży. Czynniki te obejmują:

  • ostre choroby zakaźne matki podczas ciąży, a także przewlekłe choroby matki z zaostrzeniem podczas ciąży;
  • naruszenie diety matki podczas ciąży i podczas laktacji;
  • patologia porodu (osłabienie, szybkie poród) lub uraz podczas porodu (złamania, nietypowa pozycja płodu);
  • zatrucie (zarówno wczesne, jak i późne);
  • niewystarczająca dojrzałość ciała matki, zbyt młody wiek;
  • zagrożone aborcją;
  • różne dziedziczne choroby genetyczne, a także wrodzone zaburzenia metaboliczne;
  • niekorzystne skutki szkodliwych czynników środowiskowych - toksyczne substancje, promieniowanie, szkodliwe substancje w żywności, sole metali ciężkich, gazy spalinowe, szkodliwe czynniki w pracy, odpady przemysłowe w wodzie i powietrzu;
  • wcześniactwo i niedojrzałość płodu, wrodzone wady rozwojowe;
  • złe nawyki matki i ojca: palenie, picie, uzależnienie od narkotyków, nadużywanie kawy.


Jak widać, przyczyną mogą być wszelkie negatywne skutki, więc przyszli rodzice muszą wcześniej przygotować się na poczęcie i narodziny dziecka - przede wszystkim dbają o własne zdrowie.

Rodzaje okołoporodowych encefalopatii

Okołoporodowe encefalopatie są klasyfikowane z przyczyn, które je powodują. W związku z tym można wyróżnić następujące grupy sond:

Niedotlenienie Powstaje w wyniku braku tlenu we krwi obwodowej lub uduszenia podczas porodu.

Traumatyczny. Rozwija się w wyniku urazów płodu podczas porodu: nieprawidłowa pozycja, błąd położniczy, niewłaściwe warunki podczas porodu, patologia porodu.

Toksyczny i metaboliczny - występuje w przypadku wad rozwojowych narządów płodowych, procesów zapalnych u matki podczas ciąży.

Zakaźne, oczywiście, oznacza obecność infekcji.

W zależności od nasilenia wyróżnia się łagodny PEP, umiarkowane nasilenie i ciężką encefalopatię okołoporodową.

W zależności od mechanizmu rozwoju encefalopatie okołoporodowe mogą być również krwotoczne, niedokrwienne i dysmetaboliczne. Mówiąc najprościej, uszkodzenie mózgu spowodowane krwotokami (krwotok), brak dopływu krwi i tlenu (niedokrwienie) oraz zaburzenia metaboliczne w tkankach i komórkach (dysmetaboliczne).

Jak rozpoznać encefalopatię okołoporodową?

Zwykle położnicy i pediatrzy niemal bezbłędnie rozpoznają objawy encefalopatii okołoporodowej. Ale nawet pod nieobecność wykwalifikowanego specjalisty można podejrzewać PEP u dziecka już w pierwszych godzinach po urodzeniu.

Na co należy zwrócić uwagę w zachowaniu noworodka:

  • słaby lub późny płacz;
  • problemy ze stanem układu sercowo-naczyniowego przy urodzeniu - zaburzenia rytmu serca, brak bicia serca, tachykardia, bradykardia;
  • nadmierne osłabienie lub zwiększone napięcie mięśni;
  • nieodpowiednie reakcje na bodźce (światło, dźwięk);
  • odruchowe drżenia;
  • brak odruchów noworodków (ssanie, połykanie, poszukiwanie itp.);
  • bezprzyczynowy niepokój, nerwowe zachowanie;
  • częsty, zły, podobny do histerycznego, z częstym załamaniem głosu, trudny do noszenia płacz;
  • zmiany nerwu okoruchowego (zez, wytrzeszcz);
  • przechylanie głowy stojąc na plecach;
  • częsta niedomykalność, wymioty, zaburzenia trawienne związane z jedzeniem i niezwiązane z jedzeniem;
  • zaburzenia snu (trudności z zasypianiem, częste budzenie).

Niestety objawy encefalopatii okołoporodowej często objawiają się w późniejszym wieku. To znacznie ułatwia diagnozę, ale komplikuje leczenie PEP.

W starszym wieku można zauważyć następujące objawy:

  • zaburzenia procesów umysłowych (pamięć, uwaga, odczucia, percepcja itp.);
  • pasywność, brak zainteresowania wszystkim, co się dzieje, apatia, brak inicjatywy;
  • ciągłe objawy depresji - brak apetytu, depresja, niechęć do uczestnictwa w grze, nawiązywanie kontaktu, zmęczenie, splątanie, rozproszenie, drażliwość, płaczliwość, osłabienie, słaby sen, depresja;
  • objawy VVD - zawroty głowy, bóle głowy, niskie ciśnienie krwi;
  • niezdolność do wyrażania swoich myśli;
  • brak zainteresowania aktywnością poznawczą (zawężenie kręgu zainteresowań);
  • wada wymowy.

Jak widać, wszystkie te zaburzenia można połączyć w dwie grupy - pogorszenie ogólnego samopoczucia i opóźnienie rozwoju umysłowego.

Diagnostyka

Często diagnozę encefalopatii okołoporodowej podejmują pediatrzy, którzy przypadkowo odkryli objawy podczas rutynowego badania dziecka lub na podstawie historii rodziców.

Ogólnie lekarz diagnozuje PEP na podstawie następujących wskaźników i badań.

  1. Anamneza życia matki, dziecka i anamneza choroby - obecność niekorzystnych czynników przed i podczas ciąży, patologiczny poród.
  2. Obraz kliniczny - objawy i zespoły charakterystyczne dla tej grupy chorób:
  3. Zespół zaburzeń motorycznych - niedociśnienie lub nadciśnienie mięśni.
  4. Zespół zwiększonej pobudliwości neuro-odruchowej.
  5. Zespół depresji ośrodkowego układu nerwowego
  6. Zespół nadciśnienia śródczaszkowego - duży fontanel jest powiększony i puchnie, obwód głowy jest powiększony, szwy czaszki rozchodzą się.
  7. Zespół konwulsyjny.
  8. Diagnostyka prenatalna - ultradźwięki (splątanie pępowiny, nieprawidłowe położenie płodu), dopplerografia (patologia rozwoju serca i łożyska naczyniowego u płodu).
  9. Neurosonografia - USG mózgu - ujawnia ogniska krwotoku.
  10. Elektroencefalografia - fale patologiczne lub upośledzona aktywność mózgu.

Jak leczy się encefalopatię okołoporodową??

Jak wspomniano wcześniej, do tej pory encefalopatia okołoporodowa jest bardzo uleczalna dzięki terminowej diagnozie i zintegrowanemu podejściu..

Oto główne składniki leczenia PEP. Stały nadzór medyczny. Konieczne jest regularne monitorowanie przez dobrego pediatrę, neurologa dziecięcego, kardiologa i ortopedy. Tych czterech lekarzy stanowi kręgosłup nadzoru medycznego.

Prawidłowy tryb. Jest to łagodny reżim, biorąc pod uwagę osobisty biorytm dziecka i jego potrzeby w zakresie aktywności i relaksu. Psychokorekcyjna i pedagogiczna praca korekcyjna z dzieckiem. Lepiej zrobić to sam, zgodnie z zaleceniami specjalistów. Masaż. Pomoże to poprawić napięcie mięśni i przezwyciężyć zaburzenia neuropsychiatryczne. Fizjoterapia - inhalacja, stymulacja elektryczna.

Leczenie farmakologiczne, które zależy od przeważającego zaburzenia: Jeśli występują oznaki obrzęku mózgu, wodogłowia, zalecane jest zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, diuretyki i leki zmniejszające przekrwienie (Lasix, mannitol). Zespół konwulsyjny leczy się lekami przeciwdrgawkowymi (difeniną). W takim przypadku procedury fizjoterapeutyczne i masaż są przeciwwskazane. W zaburzeniach dystonicznych wskazany jest dibazol lub inny lek poprawiający przewodnictwo. Leki poprawiające ukrwienie układu nerwowego i mózgu, w szczególności piracetam i jego analogi.

W skomplikowanych przypadkach interwencja neurochirurgiczna wykazuje bardzo wysoką skuteczność. Stosowane są również zabiegi ziołowe, okłady na ciało i zabiegi spa..

Całkowity czas leczenia encefalopatii okołoporodowej wynosi od roku do kilku lat. Skuteczność leczenia jest dość wysoka, a dzięki zintegrowanemu podejściu pierwsze wyniki będą oczywiste w pierwszych miesiącach terapii.

Konsekwencje choroby

Okołoporodowa encefalopotia ma wiele możliwych wyników:

  1. Pełne wyzdrowienie. W przypadku szybkiego wykrycia i zintegrowanego podejścia do leczenia ta opcja jest całkiem możliwa.
  2. Opóźnienie w rozwoju psychoruchowym. Może mieć różny stopień nasilenia. Nawet jeśli dziecko ma niewielkie ZPR (upośledzenie umysłowe), nie oznacza to, że będzie poważnie ograniczony pod względem możliwości. Dzięki ZPR dziecko może w pełni żyć.
  3. Zespół nadpobudliwości i zespół deficytu uwagi (minimalne zaburzenie mózgowe). Podobne do poprzedniej wersji..
  4. Reakcje neurotyczne. Jest to poważniejsze powikłanie wymagające ciągłej obserwacji dziecka..
  5. Dysfunkcja wegetatywno-trzewna. Naruszenie w tym obszarze może prowadzić do zakłóceń w pracy narządów.
  6. Padaczka.
  7. Wodogłowie.
  8. Porażenie mózgowe.

Zdiagnozowano PEP. Co robić?

Przede wszystkim powstrzymaj panikę i ponownie przeczytaj artykuł. Główna idea - encefalopatia okołoporodowa może być z powodzeniem skorygowana. W wielu przypadkach jest wyleczony..

Pierwszą rzeczą do zrobienia jest zwrócenie się do dobrego neurologa i poddanie się pełnemu badaniu, które ujawni mechanizm i przyczynę PEP u dziecka. Nie odrzucaj faktu choroby.

Następnie powinieneś samodzielnie przestudiować cechy tej patologii, aby poruszać się we wszystkich procedurach, które czekają na dziecko podczas procesu leczenia. Przestrzegaj diety, snu, leczenia opracowanego przez lekarza.

Warto zapoznać się z rodzicami dzieci mających te same problemy, dzielić się doświadczeniami i udzielać (a także otrzymywać) wsparcia.

Postępuj zgodnie ze wszystkimi zaleceniami lekarzy, zapukaj po kolei do wszystkich drzwi i wypróbuj wszystkie rozsądne sposoby pomocy dziecku. Przetrwaj ten okres z dzieckiem, wspieraj go i w każdy możliwy sposób pokaż, że jest kochany i potrzebny.

Regularnie przechodź badania kontrolne. Prowadź dziennik zdrowia dziecka, w którym codziennie notuj pojawiające się objawy, terapię i reakcję na leczenie. Pomoże to rodzicom właściwie zorganizować opiekę, a lekarzowi - kontrolować dynamikę zdrowia dziecka.

Odwiedź psychoterapeutę i / lub psychologa medycznego w celu wykonania pracy psychokorekcyjnej. Nie ograniczaj kontaktów społecznych dziecka, ale przyczyniaj się do jego wyglądu.

Gdyby zapisali „PEP” w dokumentacji medycznej

Nie jest przesadą stwierdzenie, że neurolog jest najczęściej poszukiwanym specjalistą dla dzieci pierwszego roku życia, a zwrot „musisz pokazać dziecku neurologowi” brzmi częściej z ust pediatrów niż chcielibyśmy.

Jeśli nie ma wystarczającej ilości tlenu

Co ją wymawia? Po pierwsze, informacje o tym, jak poszła ciąża i poród. Ostrzegają cię:

  • ciężkie objawy zatrucia (szczególnie późno);
  • podejrzewane zakażenie domaciczne;
  • niedokrwistość matczyna (stężenie hemoglobiny poniżej 100 jednostek);
  • słaby poród, długi okres bezwodny, stosowanie stymulacji polekowej lub kleszczy położniczych przy porodzie;
  • splątanie pępowiny; zbyt duża waga dziecka lub, przeciwnie, oznaki niedojrzałości i wcześniactwa;
  • poród w prezentacji pośladkowej itp..

Jednym słowem wszystko, co może prowadzić do niedotlenienia płodu podczas porodu, to znaczy do braku tlenu, prawie nieuchronnie prowadzi do tymczasowego zaburzenia centralnego układu nerwowego (OUN). Uszkodzeniem jej pracy mogą być również infekcje wirusowe u kobiety podczas układania układu nerwowego płodu, zaburzona ekologia domu lub miejsca pracy.

Nie ma bezpośredniej korelacji między poziomem a czasem trwania głodu tlenu, który miał miejsce: czasami mózg dziecka cierpi na poważny niedobór tlenu bez większego uszczerbku dla siebie, ale zdarza się, że niewielki niedobór przynosi całkiem zauważalną szkodę.

Oprócz wyjaśnienia okoliczności ciąży i porodu istnieją pewne objawy kliniczne, które niepokoją pediatrę. Dziecko jest zbyt ospałe lub, częściej, pobudzone, często krzyczy, kiedy krzyczy, jego podbródek drży, często pluje, reaguje na pogarszającą się pogodę. Lub, pomimo tego, jego żołądek puchnie, krzesło nie osiada w żaden sposób - jest z zielenią, jest częste lub, przeciwnie, ma skłonność do zaparć.

Porównując wszystkie te dane, upewniając się, że dziecko jest prawidłowo karmione, pediatra wysyła takie dziecko do neurologa - specjalisty zajmującego się badaniem stanu ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Zadanie polega na ustaleniu, w jakim stopniu niedotlenienie pozostawiło nieprzyjemny ślad..

Diagnoza PEP. Tylko bez paniki!

Często zaczyna się tutaj to, dla czego tak naprawdę powstał ten artykuł - rodzice boją się okładek. Jak nasze dziecko nie ma się dobrze z głową ?! Strach ten wraca do naszej ogólnej mentalności, która mówi, że odchylenia w układzie nerwowym to przede wszystkim wstyd.

Przekonujesz, mówisz, że te odchylenia są najprawdopodobniej tymczasowe, że im szybciej pomożemy dziecku, tym szybciej on sobie z tym poradzi. Większość rodziców, zwracając uwagę na zapewnienia pediatry, udaje się do neurologa i wraca z notatką, która zwykle brzmi następująco:

PEP (okołoporodowa encefalopatia), okres rekonwalescencji, SPNRV (zespół zwiększonej pobudliwości neurorefleksyjnej).

To, co jest napisane w nawiasach, jest odszyfrowywane przez autora artykułu - niestety neurolodzy diagnozują PEP, SPSRV i często nie raczą się tłumaczyć niejasnych skrótów. Piszą dla siebie i dla pediatry, a obie strony doskonale się rozumieją. Ale nie rodzice.

Jak straszne to jest? Najczęściej z tym pytaniem biegną do pediatry, który w tym momencie służy jako tłumacz z niejasnego języka medycznego na język codzienny.

I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie jeden niefortunny fakt: niektórzy rodzice w ogóle nic nie robią. Współczujący ludzie przyczyniają się do tego, uspokajając ich w przybliżeniu następującymi słowami: „Tak, lekarze co sekundę piszą to. Pisali do nas, ale nic nie zrobiliśmy i rośniemy!”

I naprawdę rośnie i rośnie. Ale rodzice nie próbują łączyć swojej bezczynności z wyrażonymi objawami skazy wysiękowej u dziecka, zjawisk dyskinezy przewodu żołądkowo-jelitowego, z tendencją do zaparć, a nawet z tak oczywistymi rzeczami, jak opóźnienie w rozwoju mowy, odhamowanie, nieposłuszeństwo.

Ale wielu z tych problemów można było uniknąć, gdyby rodzice wzięli problem tak, jak na to zasługuje - całkiem poważnie, ale bez nadmiernego dramatu. Wymienione diagnozy na karcie dziecka nie są sygnałem paniki, ale sygnałem do działania! Czy są wątpliwości co do zaleceń lokalnego neurologa dziecięcego? Skonsultuj dziecko z innym specjalistą..

Diagnoza PEP u niemowląt: co kryje się za niezrozumiałymi słowami?

Tak więc diagnoza PEP oznacza okołoporodową encefalopatię. Oznacza to, że dziecko od urodzenia miało czynniki, które mogą uszkodzić mózg. Coś się wydarzyło i musimy dowiedzieć się, jakie awarie w ciele spowodował ten wypadek.

Słowa okres rekonwalescencji słusznie wskazują, że sam układ nerwowy, bez ingerencji z zewnątrz, jest przywracany - to tylko kwestia tempa i jakości tego powrotu do zdrowia. I nie zawsze są zadowalające.

Jeśli chodzi o nieprzekraczalny skrót SPNRV (syndrom zwiększonej pobudliwości neurorefleksyjnej), to po prostu wskazuje na smutny fakt, że dziecko płacze, dudnieje, łatwo podnieca, trudno się uspokoić. I potrzebuje pomocy, aby się go pozbyć.

„Ale to nie zadziała?” - ty pytasz. Przejdzie. Część dzieci. A reszta będzie musiała dźwigać ten ładunek w życiu. Będą odhamowani, niespokojni, nie będą w stanie normalnie komunikować się z rówieśnikami.

Diagnoza PEP w neurologii. Oczami specjalisty

Na co zwracają uwagę neurolodzy podczas badania? Po pierwsze, odruchy i napięcie mięśni. Czy odruchy po prawej i lewej stronie są jednolite? Czy są skurcze mięśni? I odwrotnie - czy nie kurczą się zbyt słabo?

Następnie sprawdza się, czy dziecko ma oznaki podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego. W tym celu wykonuje się badanie ultrasonograficzne (neurosonogram) przez otwarty fontanel - sprawdzają, czy komory mózgu są rozszerzone. Podsumowując, badają zachowanie dziecka, zgodność jego tak zwanego rozwoju psychoruchowego i fizycznego z wiekiem.

Diagnoza PEP u dziecka. Co dalej?

Jeśli ogranicza się to do osłabienia napięcia mięśniowego i podniecenia układu nerwowego, zwykle neurolog przepisuje masaż, łagodne środki uspokajające i leki poprawiające krążenie mózgowe.

Jeśli neurolog odkrył u dziecka zjawisko podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego, które zwykle zależy od nadmiernego wytwarzania płynu mózgowo-rdzeniowego, wyznacza mu kurs tak zwanej terapii odwodnienia (odwodnienie - odwodnienie). W tym celu podaje się różne leki moczopędne. Aby zrekompensować utratę potasu ze zwiększonym oddawaniem moczu, zaleca się preparaty zawierające potas.

Nie trzeba mieć nadziei, że wraz ze wzrostem czaszki zjawiska te przeminą same - może się to nie zdarzyć. Nawiasem mówiąc, monitorowanie ciśnienia śródczaszkowego należy przeprowadzić później, przez kilka lat, co uratuje twoje dziecko przed bólami głowy i atakami tzw. Dystonii wegetatywno-naczyniowej w wieku przedszkolnym i szkolnym.

Leczenie PEP u dzieci z ruchem

Ale najważniejsze w postaci PEP o dowolnej złożoności są delikatne i nielekowe metody leczenia rehabilitacyjnego: masaż refleksyjny, specjalne metody masażu terapeutycznego, elementy ćwiczeń terapeutycznych, hydroterapia z masażem i ćwiczenia terapeutyczne w wodzie o różnych temperaturach i składzie itp..

Wymagają wytrwałości i dużego wysiłku ze strony rodziców dziecka - być może łatwiej jest podać lek niż codzienne kompleksy ćwiczeń - ale są bardzo skuteczne. Wynika to z faktu, że zraniony mózg, otrzymujący prawidłową „informację” podczas masażu, pływania i gimnastyki, jest przywracany szybciej.

Masaż refleksyjny (wpływ na punkty aktywne) wykonuje się najpierw rękami doświadczonego masażysty, który następnie przekazuje pałeczkę rodzicom pałeczkę kompetentnego leczenia dziecka. Nie zapominaj: dzieci szybko się męczą, wszystkie procedury muszą być przeprowadzane krótko, ale często u szczytu pozytywnych emocji.

Wczesne pływanie z obowiązkowym nurkowaniem jest również ogromną pomocą w rozwiązywaniu problemów neurologicznych dziecka. Co jest bolesne i nieprzyjemne na lądzie, „wiwaty” są w wodzie. Podczas nurkowania w kolumnie wodnej ciało doświadcza efektu baro - delikatnego, miękkiego, a co najważniejsze równomiernego nacisku na wszystkie narządy i tkanki. Ręce ściśnięte w pięści, spazmatyczne mięśnie i więzadła ciała są wyprostowane. Grubość wody przywraca ciśnienie śródczaszkowe we wszystkich kierunkach, wykonuje masaż klatki piersiowej, wyrównując ciśnienie wewnątrz klatki piersiowej.

Po nurkowaniu dziecko otrzymuje pełny, kompetentny oddech, co jest szczególnie ważne w przypadku dzieci urodzonych za pomocą cięcia cesarskiego, które cierpiały na niedotlenienie itp. Woda pomaga również w problemach z kolką jelitową - stolec poprawia, spastyczne bolesne objawy ustępują.

A co z żołądkiem?

Często dzieci z encefalopatią okołoporodową mają poważne zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego: zaparcia i biegunkę, wzdęcia, kolkę jelitową. Zwykle wszystko to zaczyna się od dysbiozy i niestety często kończy się różnymi objawami skórnymi - wysiękową skazą, a nawet wypryskiem.

Jakie jest tutaj połączenie? Najprostszy. W przypadku niedotlenienia mózgu podczas porodu prawie zawsze cierpi ośrodek odporności immunologicznej, położony w rdzeniu przedłużonym. W rezultacie jelita są zasiedlone przez florę żyjącą w szpitalach położniczych, szczególnie przy późnym stosowaniu do piersi i wczesnym przejściu na sztuczne karmienie. W rezultacie dziecko ma dysbiozę bardzo wcześnie: w końcu zamiast niezbędnych bifidobakterii jego jelita są wypełnione gronkowcami, E. coli itp..

Wszystko to pogarsza fakt, że jelita niemowlęcia, z powodu „rozpadu” układu nerwowego, źle funkcjonują, nienormalnie kurczą się, a połączenie dyskinezy jelitowej z „złą” florą bakteryjną prowadzi do zakłócenia trawienia pokarmu. Źle strawione pokarmy powodują rozstrój stolca, niepokój dziecka, a ostatecznie alergie skórne.

Dzieje się to na odwrót: długotrwały efekt niszczącego czynnika niezwiązanego z ośrodkowym układem nerwowym może powodować wtórną encefalopatię. Na przykład, jeśli nie zwracasz uwagi na stan flory przewodu pokarmowego, zwłaszcza obecność takich „sabotażystów”, jak gronkowce w jelicie, mogą również wystąpić wyraźne oznaki uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego - opóźnienie rozwoju psychoruchowego dziecka, osłabienie zwieraczy, objawy zwiększonej drażliwości nerwowo-odruchowej i itp.

Jak być Aby uzyskać najlepszy efekt, leczyć nie tylko jelita, ale także układ nerwowy. Tylko połączone wysiłki pediatry i neurologa z najbardziej aktywną pomocą rodziców mogą dać pożądany efekt.

Na koniec chcę przypomnieć, że dziecko z niestabilnym układem nerwowym ma matczyne ciepło, delikatne dotknięcia, delikatne rozmowy, spokój w domu - krótko mówiąc, wszystko, co zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa - jest potrzebne nawet bardziej niż zdrowe dziecko.

Pierwsze wyniki

Jak można zrozumieć w leczeniu encefalopatii, że wysiłki lekarzy i rodziców były skuteczne? Dziecko uspokoiło się, przestało płakać przez długi czas, dobrze się przespało. Zaczął trzymać głowę na czas, usiadł, potem wstał i zrobił pierwszy krok. Poprawiło się jego trawienie, przybiera na wadze, ma zdrową skórę. Jest to widoczne nie tylko dla lekarzy, ale także dla ciebie. Pomogłeś więc swojemu dziecku przezwyciężyć uszkodzenie układu nerwowego.

Podsumowując, jeden przykład tego, co może zrobić miłość macierzyńska.

W połowie lat 60. córka urodziła młodą położną w szpitalu położniczym na dalekim Sachalinie. Jak to niestety często zdarza się u lekarzy, poród był niezwykle trudny, dziecko urodziło się w głębokiej asfiksji, nie oddychało przez długi czas, a następnie przez kilka tygodni było praktycznie sparaliżowane.

Dziewczynę karmiono pipetą, pielęgnowano jak najlepiej. Szczerze mówiąc, lekarze myśleli, że to dziecko nie jest lokatorem. I tylko matka myślała inaczej. Nie opuściła dziecka, doskonale opanowała masaż i z trudem uporczywie masowała odradzające się ciało.

Po 18 latach autor tego artykułu spotkał córkę i matkę w Leningradzie. Przybyli, aby wstąpić na Uniwersytet Leningradzki. Okazało się, że dziewczynka ukończyła szkołę średnią ze złotym medalem na Sachalinie. Trudno było od niej oderwać wzrok - była taka szczupła i piękna. Następnie ukończyła uniwersytet, obroniła pracę magisterską z biologii, została naukowcem, wyszła za mąż, urodziła dwoje pięknych dzieci. Nic by się nie stało, gdyby miłość matki była mniej bezinteresowna i rozsądna..

Zasady dla wszystkich

  • Zbadaj i pokaż doświadczonemu pediatrze wyciąg ze szpitala. Jeśli ma niskie wyniki Apgara (6 i poniżej), inne uwagi (na przykład, nie krzyknęły bezpośrednio po urodzeniu, miały głowogłowie, niedotlenienie, uduszenie, zespół konwulsyjny itp.), Nie odkładaj konsultacji z neurologiem dziecięcym.
  • Jeśli nie ma obiektywnych dowodów na konsultację neurologa, ale wydaje ci się, że dziecko jest zbyt podekscytowane, płacze, kapryśne ponad wszelkie rozsądne granice - zaufaj intuicji rodzicielskiej i pokaż dziecku lekarz. Jest mało prawdopodobne, aby dziecko było zdrowe, jeśli w pierwszych tygodniach życia będzie patologicznie bierne, leżąc jak szmata lub odwrotnie, płacze 24 godziny na dobę, jeśli jest obojętny na jedzenie lub wymiotuje „fontannę” po każdym karmieniu.
  • Karmienie piersią jest konieczne dla Twojego dziecka! Nawet najdroższa i najdroższa dostosowana mieszanka dla niemowląt stanowi dodatkowy stres metaboliczny dla organizmu dziecka. Udowodniono naukowo, że niemowlęta szybciej karmione piersią „pozbywają się” problemów niemowlęcych (neurologicznych, jelitowych itp.), Mają wyższy wskaźnik rozwoju emocjonalnego i fizycznego.
  • Jeśli planujesz następne dziecko, dowiedz się o wszystkich przyczynach okołoporodowej encefalopatii u pierworodnego. I jeśli to możliwe, spróbuj poprawić sytuację, jeśli jest to związane z nieuważnym podejściem do twojego zdrowia podczas ciąży i porodu. Weź udział w kursach przygotowawczych dla par do porodu. Ostrożnie zastanów się nad wyborem lekarzy i instytucji medycznej, w której planujesz urodzić dziecko.

W przypadku pytań medycznych najpierw skonsultuj się z lekarzem.

Okołoporodowa encefalopatia u dzieci: objawy, leczenie, konsekwencje w wieku dorosłym

Okołoporodowa encefalopatia u dzieci: objawy, leczenie, konsekwencje w wieku dorosłym

Odmiany

Encefalopatia mózgu, w zależności od pochodzenia, dzieli się na dwa główne typy:

  • Okołoporodowe lub, po prostu, wrodzone.
  • Resudial (przejęty).

Z kolei w zależności od przyczyny choroby nabyte formy dzielą się na kilka podgrup:

  • Krążenie (naczyniowe).
  • Toksyczny.
  • Niedotlenienie.
  • Belka.
  • Hipertoniczny.
  • Niedotlenienie.
  • Pourazowe.
  • Alkoholowe lub jak to się nazywa Wernicke.

Postać okołoporodowa

Perinatalna postać choroby jest klasyfikowana według różnych objawów:

  • Etiologia.
  • Ważność procesu.
  • Objawy kliniczne patologii.
  • Stopnie uszkodzenia itp..

Etiologiczne objawy encefalopatii to:

  • Głód tlenowy dziecka w macicy, który powstaje w wyniku splątania pępowiny.
  • Kontuzja porodowa.
  • Różne komplikacje podczas ciąży, w tym niektóre choroby przyszłej matki.
  • Zakażenia bakteryjne i wirusowe.
  • Zatrucie ciała.
  • Zaburzenia endokrynologiczne
  • Awaria hormonalna.
  • Duża waga płodu itp..

Encefalopatia mózgu

W zależności od wieku niemowlęcia i ciężkości patologii wyróżnia się trzy etapy:

Forma patologiiWiek dziecka
OstryOd urodzenia do jednego miesiąca
Wczesne wyleczenieOd jednego miesiąca do 3-5 m.
Późny powrót do zdrowiaOd 5-6 miesięcy i maksymalnie 2-2,5 roku

Objawy encefalopatii mogą objawiać się zupełnie inaczej:

  • Dziecko nie zachowuje się odpowiednio.
  • Dzieciak staje się niespokojny, często płacze bez wyraźnego powodu.
  • Kropi po prawie każdym karmieniu.
  • Odrzuca głowę.
  • Nieadekwatnie reaguje na dźwięk i światło..
  • Obserwowano wyłupiaste oczy.
  • Złamane bicie serca.
  • Słaby odruch ssania. Czasami może nawet być całkowicie nieobecny.

Pozostała forma

Resztkowa encefalopatia mózgu - co to jest i jak się objawia? W przypadku, gdy objawy uszkodzenia mózgu nie pojawiają się natychmiast, ale po długim czasie, oznacza to rozwój resztkowej postaci tej choroby, która powstaje na podstawie wcześniej opracowanej wrodzonej patologii.

Trudno jest zidentyfikować tę chorobę, ponieważ niektóre objawy na początkowym etapie mogą być niedostrzegalne i krótkotrwałe, a nawrót może pojawić się po długim czasie. Powodem, dla którego patologia może się rozpocząć, mogą być różne infekcje i wirusy, wysokie ciśnienie krwi, a także urazowe uszkodzenia mózgu..

Każdy rodzaj resztkowej encefalopatii rozwija się zgodnie z różnymi objawami:

  • W większości przypadków toksyczna postać jest wywoływana przez choroby psychoneurotyczne, które powstają na tle zatrucia ludzi substancjami neurotoksycznymi..
  • Promieniowanie - powstaje na podstawie promieniowania jonizującego.
  • Postać niedotleniona obejmuje cały kompleks różnych chorób, które są pośrednio związane z głodem tlenu w ciele.
  • Naczyniowa encefalopatia mózgu powstaje z powodu zaburzeń dopływu krwi do mózgu. Może być wywołany przez różne urazy, infekcje i inne patologie naczyń krwionośnych..
  • Pourazowy - powstały po ciężkim urazie lub urazie głowy.

Jeśli podejrzewasz, że twoje dziecko lub krewni mają wykształcenie w tej patologii - natychmiast spiesz się, aby skontaktować się ze specjalistą, aby uniknąć dalszych poważnych konsekwencji.

Forma naczyniowa

Istnieje kilka form encefalopatii krążeniowej:

  • Żylny.
  • Arterialny.
  • Hipertoniczny.
  • Mieszany.
  • Miażdżyca.

Alkoholowa encefalopatia naczyniowa

Rozwój i rodzaje patologii

Diagnoza encefalopatii dziecięcej przeraża rodziców, więc próbują dowiedzieć się, co to jest. Istnieje wiele przyczyn zapalenia mózgu u dzieci - zmiany patologiczne w komórkach nerwowych występują z powodu braku tlenu, zatrucia lub infekcji.

Klasyfikacja encefalopatii u dziecka:

Okołoporodowy (PEP). Przyczyny rozwoju tej postaci zapalenia mózgu u dzieci leżą w negatywnym wpływie na ciało matki różnych czynników: chorób zakaźnych, palenia tytoniu, alkoholizmu, późnej toksyczności, uduszenia porodowego, niedotlenienia.

Ważny jest etap rozwoju niemowląt: najbardziej niebezpieczny jest okres od 28 tygodnia ciąży do 7 dnia życia noworodka. Zapalenie mózgu u wcześniaków można wykryć do 28 dni po urodzeniu.

  • Krążenia. Rozwija się z powodu stagnacji krwi żylnej, co powoduje obrzęk i stan zapalny..
  • Epileptyczny. Obserwuje się to na tle konwulsyjnych ataków. W ognisku padaczkowym dochodzi do postępującej martwicy neuronów, co często prowadzi do mentalnego opóźnienia rozwoju dziecka. Encefalopatia padaczkowa u dzieci występuje z powodu predyspozycji genetycznych, urazowych uszkodzeń mózgu lub złych nawyków matki podczas ciąży
  • Encefalopatia glicyny. Ciężka rzadka patologia występuje głównie u noworodka, naruszenie w tkance mózgowej jest związane z nieprawidłowym metabolizmem glicyny.
  • Toksyczny. Częściej diagnozowany u noworodków i wiąże się z powikłaniem żółtaczki fizjologicznej.
  • Pozostały. Obserwuje się u dzieci w wieku powyżej trzech lat, rozwija się w wyniku urazów głowy, chorób zakaźnych mózgu podczas porodu lub w pierwszych miesiącach życia. Resztkowa encefalopatia obejmuje zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu ospy wietrznej u dzieci lub chorobę wywołaną zakażeniem wirusem opryszczki.
  • Czasami lekarze diagnozują „nieokreśloną encefalopatię”. W takim przypadku trudno jest określić dominującą przyczynę patologii, częściej jest to zespół czynników negatywnych. Przyczyną choroby może być:

    • niewydolność płodu;
    • anomalie naczyń mózgowych;
    • przyjmowanie przez matkę podczas leków w ciąży;
    • urazy porodowe.

    Leczenie

    Przede wszystkim leczenie powinno mieć na celu maksymalne przywrócenie dopływu krwi i pacjenta.

    Współczesna medycyna wyróżnia kilka głównych kierunków w leczeniu zjawisk resztkowej encefalopatii:

    1. Skłonić.
    2. Konserwatywny.
    3. Gimnastyka lecznicza i masaż.
    4. Terapia manualna i akupunktura.

    W każdym razie leczenie powinno być łączone i mieć na celu identyfikację i leczenie przyczyny choroby, a następnie jej objawów.

    Leczenie chirurgiczne stosuje się niezwykle rzadko, głównie w 3 przypadkach, jeśli choroba jest spowodowana urazem lub rozwojem guza, którego usunięcie może prowadzić do znacznej poprawy stanu pacjenta.

    W leczeniu stosuje się multiwitaminy i mikroelementy, kortykosteroidy, leki poprawiające metabolizm i ukrwienie tkanki mózgowej. Nie zapomnij również o leczeniu etiotropowym.

    Terapia ruchowa, masaż i terapia manualna są metodami przywracania i są stosowane w celu złagodzenia choroby pacjenta i, w połączeniu z odpowiednio dobranymi lekami, dają wysoki wynik leczenia.

    Leczenie dzieci

    Cechą leczenia dzieci są dłuższe kursy terapii. Procesy metaboliczne u dziecka przebiegają znacznie szybciej, co daje większe szanse na pozytywny wynik, ale tylko w przypadkach, gdy leczenie jest przeprowadzane w odpowiednim czasie.

    Pomimo faktu, że resztkowa encefalopatia nie ma kodu ICD 10, pacjenci z tą chorobą nie nadają się do służby wojskowej.

    Prognoza

    Jeśli leczenie rozpocznie się we wczesnych stadiach, możemy mówić o pełnym wyzdrowieniu. W innych przypadkach z reguły starają się spowolnić lub przynajmniej ustabilizować proces patologiczny.

    W ciężkich przypadkach i bez odpowiedniego leczenia pacjent traci zdolność do pracy, a choroba staje się nieodwracalna. Najpoważniejsze przypadki mogą przekształcić się w:

    • padaczka
    • porażenie mózgowe;
    • dysfunkcja mózgu;
    • zaburzenia wodogłowia.

    do terapeuty, pediatry, neurologa

    Oceń ten artykuł:

    Głosów: 192

    Klasyfikacja i rodzaje chorób

    Istnieje kilka systemów klasyfikacji encefalopatii. Na przykład, biorąc pod uwagę czas rozwoju i pochodzenie choroby, wyróżnia się nabytą i okołoporodową (wrodzoną) encefalopatię. W tym przypadku wrodzona forma jest podzielona na dziesiątki podgatunków.

    Ze względu na ciężkość choroby wyróżnia się trzy główne formy:

    • patologie płucne najczęściej nie mają oczywistych objawów i są całkowicie leczone w pierwszym roku;
    • umiarkowanym zaburzeniom w mózgu towarzyszy obecność małych krwotoków, co powoduje zaburzenia, takie jak zmiany napięcia mięśniowego, zmniejszone odruchy, rozbieżność szwów czaszkowych podczas gromadzenia się płynu w komorach mózgu;
    • ciężka postać choroby wyraża się brakiem odpowiedzi na bodźce zewnętrzne, słabymi refleksami, zaburzeniami oddychania, które zwykle kończą się śpiączką.

    Cechy encefalopatii okołoporodowej

    Mówi się, że ten rodzaj zaburzenia występuje w przypadku, gdy dziecko ma uszkodzenie układu nerwowego w pierwszych dniach życia, podczas porodu lub rozwoju wewnątrzmacicznego. Najczęściej chorobę można ustalić na wczesnym etapie ze względu na niektóre objawy.

    W szczególności dzieci te wydają bardzo słaby płacz po urodzeniu lub wcale nie płaczą. Mają całkowicie nieobecny lub słabo rozwinięty odruch ssania. Możesz zaobserwować apatię i nadmierny letarg. Wraz z tym dziecko może manifestować wyłupiaste oczy lub zezować.

    Resztkowa encefalopatia u dzieci

    Ten typ choroby jest najczęstszy. Na przykład wielu lekarzy diagnozuje encefalopatię nieokreśloną. U dziecka może to oznaczać dokładnie resztkową formę. Tyle, że ten typ patologii często przebiega powolnie, a obraz kliniczny jest niejasny.

    Na przykład u dziecka na tle zaburzeń może wystąpić niedowład, dystonia naczyniowo-naczyniowa, upośledzenie umysłowe, zwiększone zmęczenie, uporczywe bóle głowy i niektóre zaburzenia psychiczne. Najczęściej przyczyną zaburzenia mózgu jest niestabilność ciśnienia krwi, urazowe uszkodzenie mózgu, infekcja bakteryjna lub wirusowa. W przybliżeniu tak wyrażona resztkowa encefalopatia u dziecka. Niestety leczenie najczęściej rozpoczyna się już na późniejszych etapach, co negatywnie wpływa na zdrowie dzieci.

    Encefalopatia padaczkowa

    Obecność tego rodzaju choroby jest wskazana w przypadku, gdy dziecko, wraz z aktywnością padaczkową, doświadcza trwałych dysfunkcji mózgu głowy. U dzieci encefalopatia padaczkowa jest dwojakiego rodzaju:

    • Pierwszy rodzaj patologii wyraża się w dysfunkcjach mózgu, zespole epileptycznym, upośledzeniu umysłowym, zaburzeniach mowy itp..
    • Drugi rodzaj choroby charakteryzuje się zaburzeniami behawioralnymi, poznawczymi i psychicznymi. Ale te dzieci nie mają napadów padaczkowych.

    Postać hipoksyczno-niedokrwienna

    Muszę powiedzieć, że ten typ choroby jest bardzo powszechny. U dzieci niedotleniona lub niedokrwienna encefalopatia wiąże się z brakiem tlenu w tkance mózgowej. Może to być z kolei związane z utrzymującym się spadkiem ciśnienia krwi, rozwijającym się niewydolnością oddechową..

    Przyczyny głodu tlenu są różne, w tym różne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, a także krwotoki i urazy.

    Inne formy encefalopatii

    Jak już wspomniano, u dzieci „encefalopatia nieokreślona” jest bardzo często określana. Ta diagnoza oznacza, że ​​lekarz nie mógł dokładnie zidentyfikować cech i przyczyn choroby, dlatego dziecko wymaga dodatkowych badań. Ponieważ w rzeczywistości istnieje wiele form tej choroby. Na przykład działanie substancji neurotropowych (w tym alkoholu etylowego) prowadzi do rozwoju toksycznej postaci choroby, a pourazowa encefalopatia może pojawić się po uszkodzeniu czaszki.

    Objawy choroby

    Nasilenie objawów tej patologii i ich połączenie zależy od:

    • na wiek dziecka i stopień dojrzewania układu nerwowego;
    • z lokalizacji i wielkości uszkodzenia tkanki mózgowej i jej struktur glejowych;
    • od czynnika sprawczego i czasu jego wpływu na komórki mózgowe;
    • od obecności współistniejących chorób, które mogą zaostrzyć patologiczne działanie głównych czynników etiologicznych (zatrucie, zaburzenia metaboliczne lub naczyniowe).

    Typowymi objawami encefalopatii u dzieci są:

    • częste bóle głowy, lęk, nastrój, ciągły płacz (u małych dzieci);
    • nadpobudliwość, niekontrolowalność, odhamowanie, stany obsesyjne;
    • zaburzenia snu, które objawiają się sennością w ciągu dnia i bezsennością w nocy;
    • nerwica w postaci naruszenia zachowania lub fobii w postaci paniki strachu przed wszelkimi przedmiotami jawnymi lub poczętymi, a także zjawisk środowiskowych;
    • utrata pamięci (częściej krótkotrwałe upośledzenie pamięci przez zapamiętywanie słów, liczb lub nazw przedmiotów), aktywność poznawcza i inteligencja dziecka;
    • upośledzenie słuchu i wzroku;
    • rozwój zespołu wodogłowia (u dzieci pierwszego roku życia).

    W tym przypadku objawy stają się trwałe z nasileniem objawów encefalopatii również u dzieci:

    • częste omdlenia;
    • Zawroty głowy
    • astenia;
    • upośledzenie uwagi i pamięci;
    • zmiany w koordynacji ruchów;
    • zaburzenia ruchowe (porażenie wiotkie, niedowład);
    • zaburzenia psychiczne i autonomiczne;
    • znaczny spadek inteligencji;
    • zaburzenia zachowania;
    • opóźnienie rozwoju.

    Krążące lub toksyczne

    W przypadku tej postaci choroby zmiany organiczne w neuronach rozwijają się w związku z rozwojem i postępem chorób naczyniowych, wrodzonych anomalii naczyń mózgowych lub toksycznego działania na neurony trucizn, toksyn mikroorganizmów, leków lub chemikaliów.

    Ta patologia może wywoływać wpływ na mózg dziecka następujących czynników:

    • układowe lub zakaźne zapalenie naczyń, zator, dziedziczna angiopatia, uporczywe niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu;
    • wrodzone wady rozwojowe naczyń mózgowych (tętniaki, wady przedsionkowe, wrodzone zwężenia);
    • choroby krwi (białaczka, plamica małopłytkowa, zaburzenia krzepnięcia);
    • choroby wirusowe i zakaźne z utrzymującą się i przedłużoną neurotoksykozą powikłane procesami septycznymi;
    • postępujące patologie somatyczne i hormonalne, które powodują trwałe zmiany w naczyniach mikroangiopatii (cukrzyca, patologia nadnerczy i tarczycy);
    • nadużywanie alkoholu, nikotyny, środków odurzających i toksycznych (matka w czasie ciąży lub dojrzewania).

    Encefalopatia epileptyczna rozwija się na tle wzrostu napadów drgawkowych lub napadów drgawkowych, prowadząc do postępującej śmierci komórek nerwowych w ognisku, tworzenia nowych ognisk aktywności padaczki i rozpadu połączeń między neuronami.

    Upośledzona funkcja mózgu objawia się postępującymi zaburzeniami poznawczymi, zmniejszoną pamięcią i inteligencją, zaburzeniami zachowania, ciężką astenią i zaburzeniami snu.

    Istnieją dwie formy encefalopatii padaczkowej:

    • encefalopatia epileptyczna I lub destrukcyjna encefalopatia epileptyczna - rozwija się na tle postępującej ustalonej epilepsji u dziecka z częstymi, przedłużającymi się napadami, powtarzającymi się stanami padaczkowymi;
    • encefalopatia padaczkowa II objawia się typowymi zaburzeniami psychicznymi, zmianami w zachowaniu, nieprzystosowaniem społecznym i zaburzeniami poznawczymi, charakterystycznymi dla destrukcyjnej encefalopatii padaczkowej przy całkowitym braku charakterystycznych epizodów.

    Okołoporodowa lub resztkowa encefalopatia okołoporodowa

    Ta forma choroby - z łaciny residual - oznacza „residual”.

    Zatem ten typ encefalopatii może być zjawiskiem szczątkowym poprzednich patologicznych procesów w mózgu..

    Dość często tę chorobę obserwuje się po encefalopatii okołoporodowej..

    Przeczytaj więcej o tej patologii w tym artykule:

    Resztkowa encefalopatia może nie objawiać się przez długi czas, najczęściej do 3-5 lat i dopiero po tym okresie zaczynają się pojawiać objawy. Skuteczność leczenia encefalopatii dziecięcej z wczesną diagnozą, pełnym i kompleksowym leczeniem, wdrożenie wszystkich zaleceń specjalistów w większości przypadków jest całkowicie wyleczone do roku i praktycznie nie ma żadnych konsekwencji w wieku dorosłym.

    Leczenie

    Warto zauważyć, że tej patologii w żadnym wypadku nie należy próbować leczyć samodzielnie. W tym wieku bardzo niebezpieczne jest podawanie dzieciom leków bez odpowiedniej recepty od lekarza.

    Metody leczenia encefalopatii u niemowląt mogą się różnić w zależności od postaci i stadium choroby. Jeśli dziecko cierpi na ostrą postać patologii, w takim przypadku konieczne jest natychmiastowe zmniejszenie wewnętrznego ciśnienia czaszki. Pomoże to pozbyć się drgawek i innych niebezpiecznych objawów. Ogólnie rzecz biorąc, taka operacja jest jedynym sposobem, który może uratować życie małego pacjenta.

    Usunięcie obrzęków i złagodzenie stanu pacjenta zapewnia mechaniczna wentylacja i normalizacja procesów metabolicznych. W tym celu lekarz przepisuje leki specjalistyczne, a także leki z kategorii angioprotektorów. Są niezbędne w celu wzmocnienia ścian układu naczyniowego i prawidłowego skonfigurowania odpływu krwi żylnej.

    W niektórych sytuacjach leczenie obejmuje stosowanie środków uspokajających, które są niezbędne, aby uspokoić dziecko podczas napadów. Jednocześnie konieczne jest utrzymanie układu odpornościowego dziecka. W tym celu zwykle stosuje się kompleksy witaminowe.

    Objawy u dzieci

    Wczesne wykrycie objawów RE jest kluczem do powodzenia środków terapeutycznych i korzystnego rokowania choroby. Jednak nie zawsze jest możliwe zdiagnozowanie go w okresie noworodkowym, czemu zapobiega krótki czas trwania i niedobór objawów w tym okresie.

    W większości przypadków szczegółowy obraz kliniczny nawrotów ER pojawia się wiele lat później. W takich przypadkach pacjent, który przeszedł RE z dzieciństwa, może przez dziesięciolecia ignorować niewielkie oznaki dysfunkcji neurologicznej, ale w końcu na pewno się poczują..

    Nie mogą występować żadne czynniki prowokujące ich pojawienie się, ale częściej nawroty RE występują po traumatycznych uszkodzeniach mózgu, infekcji lub procesie zapalnym, a także na tle kryzysu nadciśnieniowego.

    Główne objawy RE obejmują:

    • bół głowy;
    • upośledzenie ruchowe;
    • wymioty
    • dysfunkcje poznawcze (osłabienie pamięci, uwagi);
    • zespół konwulsyjny;
    • niestabilność psycho-emocjonalna;
    • przewlekły wodogłowie;
    • padaczka
    • opóźniony rozwój psychofizyczny.

    Prawdopodobieństwo rozwoju RE jest znacznie zmniejszone, jeśli zwróci się uwagę na niektóre objawy encefalopatii okołoporodowej w czasie. Rodzice powinni być chronieni przez zbyt gwałtowną reakcję dziecka na głośne dźwięki lub pojawienie się nieznajomych

    Zbyt słaby płacz, zmiana bicia serca, niespokojny sen, drżenie podbródka, wiotki odruch ssania lub napięcie mięśni prostowników są również częstymi objawami uszkodzenia układu nerwowego z możliwym rozwojem RE i wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej.

    Czas pojawienia się pierwszych objawów RE u dzieci może się różnić w zależności od ciężkości początkowego uszkodzenia mózgu, indywidualnych cech ciała dziecka, a także wiodącego zespołu klinicznego.

    W przeciwieństwie do typowego zespołu objawów RE u dorosłych pacjentów objawy w dzieciństwie charakteryzują się dużą skalą stopnia i charakteru objawów ze względu na cechy anatomiczne i fizjologiczne każdego wieku.

    W przypadku dzieci w wieku do jednego roku typowymi objawami RE są:

    • bezprzyczynowa troska;
    • trudności z zasypianiem;
    • nadmierna płaczliwość;
    • przeszywający krzyk;
    • kapryśne zachowanie;
    • zwiększona spontaniczna aktywność ruchowa;
    • przechylanie głowy;
    • obrzęk ciemiączkowy;
    • częste plucie;
    • Wstrzymanie oddechu;
    • drganie mięśni.

    Dzieci w wieku przedszkolnym z konsekwencjami uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego w okresie okołoporodowym mają tendencję do pozostawania w tyle za rówieśnikami w rozwoju umiejętności motorycznych i mowy, a także umiejętności motorycznych. Często spotykają się:

    • zaburzenia snu;
    • skłonność do omdlenia;
    • bóle głowy;
    • zaburzenia napięcia mięśniowego;
    • asymetria odruchów ścięgien;
    • szybkie wyczerpywanie impulsów mentalnych i fizycznych;
    • labilność emocjonalna;
    • odhamowanie lub, przeciwnie, izolacja;
    • trudności z zapamiętywaniem.

    U uczniów zaburzenia rezydualne przejawiają się przede wszystkim spadkiem wyników w nauce, osłabieniem, ograniczeniem kręgu zainteresowań i słabą inicjatywą. Następujące objawy RE są typowe dla tego wieku:

    • drażliwość;
    • spowolnienie procesów myślowych;
    • nieodpowiednie reakcje behawioralne (agresywność, apatia);
    • hipochondria i depresja;
    • zawroty głowy wśród bólów głowy.

    Postęp przewlekłej niższości naczyń krwionośnych mózgu obserwuje się na tle narastającego stresu emocjonalnego, fizycznego i psychicznego. Klinicznie objawia się to na różne sposoby..

    W przypadku niektórych uczniów bóle głowy nasilają się podczas zajęć lub po wychowaniu fizycznym i zanikają w czasie wakacji i weekendów. W innych bóle głowy są uparte i często towarzyszą im wymioty..

    Naczyniowa encefalopatia krążeniowa

    Encefalopatia krążeniowa (DEP) to przewlekłe naruszenie dopływu krwi do mózgu spowodowane uszkodzeniem naczyń szyi i głowy. Rozwija się głównie u dorosłych i osób starszych, po 70 latach ryzyko niewydolności naczyniowo-mózgowej wzrasta trzykrotnie. Co piąty pacjent podczas wizyty u terapeuty przedstawia charakterystyczne dolegliwości dotyczące chorób serca i naczyń.

    Przyczyny

    • Przyczyną miażdżycowej postaci encefalopatii jest miażdżyca aorty i tętnic szyjnych (w 60% przypadków)
    • Przyczyną nadciśnienia jest nadciśnienie tętnicze.
    • Przyczyną postaci żylnej jest naruszenie odpływu żylnego z jamy czaszki podczas zakrzepicy żylnej, stagnacja krwi w żyłach szyjnych z powodu chorób płuc i niewydolności krążeniowo-oddechowej (astma oskrzelowa, ciężkie obturacyjne zapalenie oskrzeli)
    • Oprócz powyższego encefalopatia mieszanego pochodzenia może prowadzić do:
      • uderzenie
      • Przewlekła niewydolność serca
      • zaburzenia rytmu serca
      • osteochondroza odcinka szyjnego kręgosłupa
      • zmiany w ścianie naczyń krwionośnych w cukrzycy

    Objawy encefalopatii naczyniowej

    W początkowej fazie

    encefalopatia objawia się wspólnymi objawami, które pacjent przyjmuje za przepracowanie. Martwi go ogólne osłabienie, zmęczenie, drażliwość, gwałtowna zmiana nastroju, zaburzenia snu, senność w ciągu dnia i bezsenność w nocy, migające muchy przed oczami, upośledzenie słuchu. Możliwe upośledzenie pamięci, zwłaszcza w domu, pacjent nie pamięta, dlaczego poszedł do pokoju, co chciał zabrać itp.

    Rozprasza się, niezdolny do skupienia się na wykonywanej pracy. Mogą wystąpić zawroty głowy i zaburzenia chodu.

    W drugim etapie

    DEP rozpoczyna bardziej wyraźne zaburzenia neurologiczne i psychiczne - chwiejność chodu, niestabilność podczas chodzenia, „tasowanie” nóg, drżenie kończyn, zwiększone napięcie mięśniowe, neurologiczne zaburzenia oddawania moczu, płaczliwość, drażliwość, elementy agresji. Pamięć jest znacznie osłabiona, pacjent nie jest w stanie wykonać poprzedniej pracy umysłowej.

    charakteryzuje się niezdolnością do nawigacji w miejscu i czasie, rażącymi zaburzeniami psychicznymi, zaburzeniami funkcji psychicznych. Osoba nie jest w stanie pracować i traci umiejętności samoobsługi.

    Diagnostyka

    Lekarz przepisuje laboratorium (ogólna analiza krwi i moczu, badanie krwi na poziom glukozy, poziom cholesterolu) i instrumentalne metody diagnostyczne. Z tych ostatnich pokazano:

    • EKG, codzienne monitorowanie ciśnienia krwi i EKG
    • elektroencefalografia - rejestracja aktywności elektrycznej mózgu
    • reoencefalografia - rejestrowanie przepływu krwi przez naczynia mózgowe
    • echokardiografia - ultradźwięki serca
    • USG z dwustronnym skanowaniem tętnic szyjnych, tętnic śródczaszkowych i żył
    • radiografia i MRI odcinka szyjnego kręgosłupa
    • MRI mózgu

    Leczenie encefalopatii krążeniowej

    Aby zatrzymać postęp upośledzenia funkcji mózgu, ważne jest, aby zidentyfikować i leczyć przyczynę. Aby to zrobić, przepisywane są leki przeciwnadciśnieniowe (jelit, prestarium, concor itp.), Leki obniżające poziom cholesterolu (rosuwastain, atorwastatyna itp.), Leki moczopędne (indapamid, lasiks, diakarb), leki stosowane w leczeniu cukrzycy

    Aby poprawić mózgowy przepływ krwi, stosuje się preparaty naczyniowe - cynaryzynę, cavinton, przeciwutleniacze - aktoweginę, solcoseryl, meksydol, witaminę E i kwas askorbinowy, leki nootropowe, które poprawiają metabolizm w komórkach mózgowych - piracetam, nootropil, winpropil, pantogam, neurox, cerepro itp. Leki te można stosować w postaci tabletek przez długi czas (kilka miesięcy) i kursy w postaci zastrzyków.

    Diagnoza i leczenie

    • krew
    • płyn mózgowo-rdzeniowy;
    • nakłucie kręgosłupa (jeśli to konieczne);
    • obrazowanie mózgu za pomocą elektroencefalogramu (EEG).

    Badania diagnostyczne i fizyczne mogą rozróżniać różne przyczyny. Diagnoza jest często ustalana klinicznie, tj. Wyniki testu są interpretowane przez doświadczonego lekarza.

    Leczenie różni się w zależności od rodzaju i ciężkości choroby, biorąc pod uwagę indywidualne cechy każdej osoby.

    • poprawa krążenia krwi (Cerebrolizyna, Actovegin);
    • przeciwutleniacze (encefabol);
    • leki o działaniu uspokajającym (glicyna, nalewka z matki, ziele Zelenin);
    • leki uspokajające.

    Leki przeciwdrgawkowe mogą być przepisywane w celu zmniejszenia lub zatrzymania możliwych napadów. W niektórych przypadkach pomocne mogą być również zmiany diety i suplementy diety..

    Pokazano również leczenie współistniejących chorób - dystonia wegetatywna, migrena, epilepsja, choroba wieńcowa - klasyczne metody terapeutyczne i profilaktyczne, a także zmniejszanie ryzyka udaru mózgu.

    Efekty

    W większości przypadków przy odpowiednim i terminowym leczeniu rokowanie stanu dziecka jest pozytywne. Prawie zawsze można poradzić sobie z chorobą, ale dzieci z takimi zmianami powinny pozostać pod nadzorem lekarzy, aby zapobiec powikłaniom lub nawrotom.

    W przypadku braku leczenia, niewłaściwego lub wcześniejszego narażenia w wieku dorosłym mogą pojawić się następujące konsekwencje:

    1. Powikłania napadów padaczkowych. Padaczka jest najczęstszą konsekwencją wrodzonej encefalopatii..
    2. Niedowład lub porażenie, głównie wiotkie.
    3. Problemy z planem emocjonalnym, objawiające się głównie skokami nastroju ze stanu normalnego do zmienionego, a następnie do depresji.
    4. Rozwój migreny, czasami bardzo poważnej i przedłużającej się.
    5. Upośledzenie pamięci.
    6. Upadek intelektualny.

    Prognozy oparte są na ocenie ciężkości stanu i tego, jak dobrze ciało dziecka reaguje na kroki podjęte w trakcie leczenia.

    Jak nie przegapić alarmów

    Leczenie encefalopatii u dzieci jest złożonym i długotrwałym procesem. Ale z warunkiem wczesnej diagnozy choroba może być rozwiązana znacznie szybciej..

    Obraz kliniczny tej choroby zależy od tego, która część mózgu i ile cierpiała, jaki był czynnik uszkadzający i czas jego trwania. Nie jest konieczne, aby wszystkie objawy występowały jednocześnie, ale niektóre z nich z pewnością pojawią się w jednej lub drugiej kombinacji..

    Możliwe są również przypadki, w których przejawi się tylko jeden, ale bardzo wyraźny objaw. Objawy mogą również okresowo znikać, a następnie ponownie się pojawiać. Nie spiesz się więc, aby zdiagnozować dziecko, jeśli zauważysz jeden lub dwa z wymienionych poniżej objawów. Lepiej powierz to doświadczonemu pediatrze.

    Następujące objawy są uważane za najbardziej typowe:

    • Słaby płacz po urodzeniu.
    • Bez odruchu ssania.
    • Opóźnienie rozwojowe.
    • Letarg lub hipertoniczność mięśni.
    • Częsta niedomykalność po jedzeniu.
    • Niespokojne zachowanie dziecka, problemy ze snem.
    • Zez.
    • Niemiarowość.
    • Przechylanie głowy.
    • Niewystarczająca reakcja na bodźce dźwiękowe i świetlne.
    • Skurcze.

    W starszym wieku dzieci dotknięte encefalopatią mogą skarżyć się na bóle głowy, które powodują słaby apetyt, niespokojne zachowanie i problemy ze snem. Czasami takie dzieci „mylą dzień z nocą”: w nocy cierpią na bezsenność i śpią w ciągu dnia.

    Cierpią również zdolności poznawcze tych dzieci, pamięć się pogarsza (prawie nie pamiętają przedmiotów i słów). Często później dziecko może cierpieć z powodu różnego rodzaju lęków..

    Typowymi konsekwencjami są również dystonia naczyniowo-naczyniowa, zaburzenia widzenia, zmęczenie, częste zmiany nastroju, zmiany skórne (paciorkowiec, wyprysk).

    Dzieci, które miały encefalopatię, często mają trudności z przystosowaniem się w zespole. Wielu z nich cierpi na demencję. Często obserwuje się nadpobudliwość. Dziecko dotknięte encefalopatią może wymagać zastosowania metod korekcji pedagogicznej lub pracy z psychologiem, aby ułatwić adaptację w zespole, aby ustabilizować stan psychiczny.

    Wodogłowie (wzrost mózgu w wyniku opóźnienia odpływu krwi i limfy) może być również wywołany przez encefalopatię mózgu u dzieci.

    Często na tle encefalopatii cierpiącej w okresie niemowlęcym dochodzi do depresji i tendencji samobójczych..