Główny / Diagnostyka

Funkcje ludzkiego mózgu. Jakie części mózgu są za co odpowiedzialne? Struktura mózgu

Diagnostyka

Mózg jest głównym narządem człowieka. Reguluje aktywność wszystkich narządów znajdujących się wewnątrz czaszki. Pomimo ciągłych badań mózgu wiele punktów w jego pracy jest niezrozumiałych. Ludzie mają powierzchowną reprezentację tego, jak mózg przesyła informacje za pomocą armii tysięcy neuronów..

Struktura

Większość mózgu składa się z komórek zwanych neuronami. Są w stanie wytwarzać impulsy elektryczne i przesyłać dane. Aby neurony mogły funkcjonować, wymagają neuroglii, które razem są komórkami pomocniczymi i stanowią połowę wszystkich komórek ośrodkowego układu nerwowego. Neuron składa się z dwóch części:

  • aksony - komórki, które przenoszą pęd;
  • dendryty - komórki, które przyjmują impuls.

Struktura mózgu:

  1. Romboid.
  2. Podłużny.
  3. Tylny.
  4. Środkowy.
  5. Z przodu.
  6. Skończone.
  7. Pośredni.

Głównymi funkcjami półkul mózgowych jest interakcja między wyższą a niższą aktywnością nerwową.

Tkanka mózgowa

Struktura ludzkiego mózgu składa się z kory mózgowej, wzgórza, móżdżku, tułowia i zwojów podstawy. Zbiór komórek nerwowych nazywa się szarą materią. Włókna nerwowe są białą materią. Mielina osiągnie biały kolor włókien. Wraz ze spadkiem ilości istoty białej występują poważne zaburzenia, takie jak stwardnienie rozsiane.

Mózg obejmuje powłokę:

  1. Solid łączy czaszkę z korą mózgową.
  2. Miękki składa się z luźnej tkanki, znajdującej się na wszystkich półkulach, odpowiada za nasycenie krwi i tlenu.
  3. Sieć pajęcza jest układana między dwoma pierwszymi i zawiera płyn mózgowo-rdzeniowy.

Alkohol znajduje się w komorach mózgu. Z jego nadmiarem osoba odczuwa bóle głowy, nudności, wodogłowie.

Komórki mózgowe

Główne komórki nazywane są neuronami. Zajmują się przetwarzaniem informacji, ich liczba sięga 20 miliardów, a komórki glejowe są 10 razy większe.

Ciało ostrożnie chroni mózg przed wpływami zewnętrznymi, umieszczając go w czaszce. Neurony znajdują się w półprzepuszczalnej błonie i mają procesy: dendryty i jeden akson. Długość dendrytów jest niewielka w porównaniu do aksonu, który może osiągnąć kilka metrów.

Aby przekazać informacje, neurony wysyłają impulsy nerwowe do aksonu, który ma wiele gałęzi i jest połączony z innymi neuronami. Impuls powstaje w dendrytach i jest wysyłany do neuronu. Układ nerwowy to złożona sieć procesów neuronów, które są ze sobą połączone.

Struktura mózgu, chemiczna interakcja neuronów jest badana powierzchownie. W spoczynku neuron ma potencjał elektryczny 70 miliwoltów. Wzbudzenie neuronu następuje poprzez przepływ sodu i potasu przez błonę. Hamowanie objawia się w wyniku potasu i chlorku.

Zadaniem neuronu jest interakcja między dendrytami. Jeśli efekt stymulujący przeważa nad efektem hamującym, aktywowana jest pewna część błony neuronu. Z tego powodu powstaje impuls nerwowy, który porusza się wzdłuż aksonu z prędkością od 0,1 m / s do 100 m / s.

Tak więc każdy planowany ruch powstaje w korze płatów czołowych półkul mózgowych. Neurony ruchowe wydają polecenia częściom ciała. Prosty ruch aktywuje funkcje ludzkiego mózgu. Podczas mówienia lub myślenia zaangażowane są rozległe części szarej materii..

Funkcje działu

Największa część mózgu to półkule mózgowe. Powinny być symetryczne i połączone aksonami. Ich główną funkcją jest koordynacja wszystkich części mózgu. Każdą półkulę można podzielić na płaty czołowe, skroniowe, ciemieniowe i potyliczne. Osoba nie zastanawia się, która część mózgu odpowiada za mowę. W płatku skroniowym znajduje się pierwotna kora słuchowa i centrum, z naruszeniem którego utrata słuchu lub problemy z mową.

Zgodnie z wynikami obserwacji naukowych naukowcy odkryli, która część mózgu odpowiada za widzenie. Zaangażowany jest w to płat potyliczny zlokalizowany pod móżdżkiem..

Kora asocjacyjna nie odpowiada za ruchy, ale zapewnia wykonywanie funkcji, takich jak pamięć, myślenie i mowa.

Pień odpowiada za połączenie kręgosłupa z przednim i składa się z rdzenia przedłużonego, śródmózgowia i diencefalonu. W podłużnej części znajdują się ośrodki, które regulują pracę serca i oddychanie.

Struktury podkorowe

Pod korą główną gromadzą się neurony: wzgórze, zwoje podstawy i podwzgórze.

Wzgórze jest niezbędne do połączenia zmysłów z korą czuciową. Dzięki niemu wspierane są procesy czuwania i uwagi..

Zwoje podstawy są odpowiedzialne za uruchamianie i hamowanie ruchów koordynacyjnych..

Podwzgórze reguluje hormony, metabolizm wody, dystrybucję rezerw tłuszczu, hormony płciowe, odpowiada za normalizację snu i czuwania.

Przodomózgowia

Funkcje przodomózgowia są najbardziej złożone. Odpowiada za aktywność umysłową, zdolność uczenia się, reakcje emocjonalne i socjalizację. Dzięki temu możesz z góry określić cechy charakteru i temperament osoby. Przednia część powstaje po 3-4 tygodniach ciąży.

Na pytanie, które regiony mózgu są odpowiedzialne za pamięć, naukowcy znaleźli odpowiedź - przodomózgowia. Jego kora powstaje w ciągu pierwszych dwóch do trzech lat życia, z tego powodu człowiek nic nie pamięta aż do tego czasu. Po trzech latach ta część mózgu jest w stanie przechowywać dowolne informacje..

Stan emocjonalny człowieka ma ogromny wpływ na przód mózgu. Stwierdzono, że negatywne emocje go niszczą. Na podstawie eksperymentów naukowcy odpowiedzieli na pytanie, która część mózgu odpowiada za emocje. Okazały się przodomózgowiem i móżdżkiem..

Interfejs jest również odpowiedzialny za rozwój myślenia abstrakcyjnego, zdolności obliczeniowych i mowy. Regularny trening zdolności umysłowych zmniejsza ryzyko zachorowania na Alzheimera.

Diencephalon

Reaguje na bodźce zewnętrzne, znajduje się na końcu pnia mózgu i jest pokryty dużymi półkulami. Dzięki niemu osoba może nawigować w przestrzeni, odbierać wizualne, słuchowe sygnały. Uczestniczy w formowaniu wszelkiego rodzaju uczuć.

Wszystkie funkcje ludzkiego mózgu są ze sobą powiązane. Bez półproduktu praca całego organizmu jest zakłócona. Klęska części śródmózgowia prowadzi do dezorientacji i demencji. Jeśli połączenie między płatami półkul zostanie zerwane, mowa, wzrok lub słuch zostaną zakłócone.

Diencephalon jest również odpowiedzialny za ból. Awaria zwiększa lub zmniejsza czułość. Ta część wywołuje emocje, odpowiada za instynkt samozachowawczy.

Diencephalon kontroluje produkcję hormonów, reguluje metabolizm wody, sen, temperaturę ciała, popęd seksualny.

Przysadka mózgowa jest częścią diencefalonu i odpowiada za wzrost i wagę. Reguluje reprodukcję, produkcję nasienia i pęcherzyków. Powoduje pigmentację skóry, wysokie ciśnienie krwi.

Śródmózgowia

Śródmózgowia znajduje się w trzonie. Jest przewodnikiem sygnałów z przodu do różnych działów. Jego główną funkcją jest regulacja napięcia mięśniowego. Jest także odpowiedzialny za przekazywanie wrażeń dotykowych, koordynację i refleks. Funkcje części ludzkiego mózgu zależą od ich położenia. Z tego powodu śródmózgowia jest odpowiedzialna za aparat przedsionkowy. Dzięki śródmózgowiu osoba może jednocześnie wykonywać kilka funkcji.

W przypadku braku aktywności intelektualnej mózg jest zaburzony. Dotyczy to osób w wieku powyżej 70 lat. W przypadku nieprawidłowego działania części środkowej koordynacja kończy się niepowodzeniem, zmiany percepcji wzrokowej i słuchowej.

Rdzeń

Znajduje się na granicy rdzenia kręgowego i mostu i odpowiada za funkcje życiowe. Część podłużna składa się z elewacji, zwanych piramidami. Jego obecność jest charakterystyczna tylko dla dwunożnego. Dzięki nim pojawiło się myślenie, umiejętność rozumienia zespołów, powstały niewielkie ruchy.

Po bokach znajdują się piramidy o długości nie większej niż 3 cm, oliwki i tylne filary. Mają dużą liczbę ścieżek w całym ciele. W okolicy szyi neurony ruchowe prawej strony mózgu przechodzą na lewą stronę i odwrotnie. Dlatego brak koordynacji występuje po przeciwnej stronie problematycznego obszaru mózgu.

Ośrodki kaszlu, oddechowego i połykania koncentrują się w rdzeniu przedłużonym i staje się jasne, która część mózgu odpowiada za oddychanie. Gdy temperatura otoczenia spada, termoreceptory skóry wysyłają informacje do rdzenia przedłużonego, co zmniejsza częstość oddechów i podwyższa ciśnienie krwi. Rdzeń przedłużony tworzy apetyt i pragnienie.

Hamowanie funkcji rdzenia przedłużonego może być niezgodne z życiem. Występuje naruszenie połykania, oddychania, czynności serca.

Dział tylny

Struktura tylnej części mózgu obejmuje:

Mózg tylny zamyka na sobie większość odruchów autonomicznych i somatycznych. Po jego naruszeniu odruch żucia i połykania przestanie działać. Móżdżek odpowiada za napięcie mięśni, koordynację i przekazywanie informacji przez półkule mózgowe. Jeśli praca móżdżku jest zaburzona, pojawiają się zaburzenia ruchowe, paraliż, nerwowe chodzenie, kołysanie. W ten sposób staje się jasne, która część mózgu zapewnia koordynację ruchu.

Mostek tylnej części mózgu kontroluje skurcze mięśni podczas ruchów. Umożliwia przenoszenie impulsów między korą mózgową a móżdżkiem, gdzie znajdują się ośrodki kontrolujące mimikę, ośrodki żucia, słuch i wzrok. Odruchy kontrolowane przez mostek: kaszel, kichanie, wymioty.

Przednie i tylne osie działają między sobą, dzięki czemu całe nadwozie działa bezawaryjnie.

Funkcje i struktura diencephalon

Nawet wiedząc, które części mózgu są za co odpowiedzialne, nie można zrozumieć funkcjonowania ciała bez określenia funkcji diencefalonu. Ta część mózgu obejmuje:

Diencephalon odpowiada za regulację metabolizmu i utrzymanie normalnych warunków funkcjonowania organizmu.

Wzgórze przetwarza wrażenia dotykowe, wzrokowe. Wykrywa wibracje, reaguje na dźwięk. Odpowiedzialny za zmianę snu i czuwania.

Podwzgórze kontroluje tętno, termoregulację ciała, ciśnienie, układ hormonalny i nastrój emocjonalny, wytwarza hormony, które pomagają ciału w stresujących sytuacjach, odpowiada za głód, pragnienie i satysfakcję seksualną.

Przysadka mózgowa odpowiada za hormony płciowe, dojrzewanie i rozwój.

Nabłonek kontroluje rytmy biologiczne, uwalnia hormony do snu i czuwania, reaguje na światło z zamkniętymi oczami i uwalnia hormony do przebudzenia, jest odpowiedzialny za metabolizm.

Ścieżki nerwowe

Wszystkie funkcje ludzkiego mózgu nie mogłyby być wykonane bez przeprowadzenia ścieżek nerwowych. Przechodzą w obszarach białej istoty mózgu i rdzenia kręgowego..

Ścieżki asocjacyjne łączą szarą materię w jednej części mózgu lub w znacznej odległości od siebie; neurony z różnych segmentów wiążą się w rdzeniu kręgowym. Krótkie wiązki rozciągają się na 2-3 segmenty, a długie są daleko.

Włókna przyczepne wiążą szarą materię prawej i lewej półkuli mózgu, tworząc ciałko modzelowate. W istocie białej włókna mają kształt wachlarza.

Włókna projekcyjne łączą dolne sekcje z jądrami i korą. Sygnały pochodzą od zmysłów, skóry i narządów ruchu. Określają również pozycję ciała..

Neurony mogą kończyć się w rdzeniu kręgowym, jądrach wzgórza, podwzgórzu, komórkach centrów korowych.

Struktura mózgu, znaczenie i funkcja

Mózg jest częścią ośrodkowego układu nerwowego, głównym regulatorem wszystkich funkcji życiowych organizmu. W wyniku jego porażki powstają poważne choroby. Mózg zawiera 25 miliardów neuronów, które tworzą szarą materię mózgu. Trzy błony pokrywają mózg - twardy, miękki i pajęczak znajdujący się między nimi, przez kanały, którymi przepływa płyn mózgowo-rdzeniowy (płyn mózgowo-rdzeniowy). Alkohol - rodzaj hydraulicznego amortyzatora. Mózg dorosłego mężczyzny waży średnio 1375 g, kobiety - 1245 g. Nie oznacza to jednak, że lepiej się rozwija u mężczyzn. Czasami masa mózgu może osiągnąć 1800 g.

Struktura

Mózg składa się z 5 głównych działów: końcowego, pośredniego, środkowego, tylnego i rdzenia przedłużonego. Ostateczny mózg stanowi 80% całkowitej masy mózgu. Rozciągnął się od kości czołowej do potylicznej. Ostateczny mózg składa się z dwóch półkul, w których występuje wiele bruzd i zwojów. Jest podzielony na kilka części (czołową, ciemieniową, skroniową i potyliczną). Odróżnij podkorę od kory mózgowej. Podkora składa się z jąder podkorowych, które regulują różne funkcje organizmu. Mózg znajduje się w trzech jamach czaszkowych. Półkule mózgowe zajmują dolną przednią i środkową, a tylną tylną jest móżdżek, pod którym znajduje się rdzeń przedłużony.

Funkcje

Funkcje różnych części mózgu są różne..

Koniec mózgu

Szara kora ma około 10 miliardów neuronów. Tworzą tylko 3 mm warstwę, jednak ich włókna nerwowe są rozgałęzione jak sieć. Każdy neuron może mieć do 10 000 kontaktów z innymi neuronami. Część włókien nerwowych przez ciało modzelowate mózgu łączy prawą i lewą półkulę. Neurony tworzą szarą materię, a włókna tworzą białą materię. Wewnątrz dużych półkul, między płatami czołowymi a diencefalonem, gromadzą się szarej materii. To są zwoje podstawy. Ganglia to skupiska neuronów, które przekazują informacje..

Diencephalon

Diencephalon jest podzielony na części brzuszną (podwzgórze) i grzbietową (wzgórze, śródstopie, nabłonek). Wzgórze jest mediatorem, w którym wszystkie podrażnienia otrzymane ze świata zewnętrznego zbiegają się i są wysyłane do półkul mózgowych, aby organizm mógł odpowiednio dostosować się do ciągle zmieniającego się środowiska. Podwzgórze jest głównym ośrodkiem podkorowym do regulacji funkcji wegetatywnych organizmu.

Śródmózgowia

Rozciąga się od przedniej krawędzi mostu do układu wzrokowego i ciałek brodawkowych. Składa się z nóg dużego mózgu i poczwórnego. Wszystkie ścieżki wstępujące do kory mózgowej i móżdżku oraz zstępujące, przenoszące impulsy do rdzenia przedłużonego i rdzenia kręgowego, przechodzą przez śródmózgowie. Jest to ważne przy przetwarzaniu impulsów nerwowych z receptorów wzrokowych i słuchowych..

Móżdżek i most

Móżdżek znajduje się w części potylicznej za rdzeniem przedłużonym i mostem. Składa się z dwóch półkul i robaka między nimi. Powierzchnia móżdżku jest nakrapiana rowkami. Móżdżek bierze udział w koordynacji złożonych czynności motorycznych.

Komory mózgu

Boczne komory znajdują się w półkulach przodomózgowia. Trzecia komora znajduje się między guzkami nerwu wzrokowego i jest połączona z czwartą komorą, która komunikuje się z przestrzenią podpajęczynówkową. Płyn mózgowo-rdzeniowy znajdujący się w komorach krąży również w pajęczaku.

Funkcje dużego (terminalnego) mózgu

Dzięki pracy mózgu człowiek może myśleć, czuć, słyszeć, widzieć, dotykać, poruszać się. Duży (końcowy) mózg kontroluje wszystkie procesy życiowe zachodzące w ludzkim ciele, a także jest „pojemnikiem” wszystkich naszych zdolności intelektualnych. Ze zwierzęcego świata człowieka wyróżnia się przede wszystkim rozwinięta mowa i umiejętność abstrakcyjnego myślenia, tj. umiejętność myślenia w kategoriach moralnych lub logicznych. Tylko w ludzkim umyśle mogą powstawać różne idee, na przykład polityczne, filozoficzne, teologiczne, artystyczne, techniczne, kreatywne.

Ponadto mózg reguluje i koordynuje pracę wszystkich mięśni osoby (i tych, które osoba może kontrolować wysiłki woli, i tych, które nie są zależne od woli osoby, na przykład mięśnia sercowego). Mięśnie otrzymują szereg impulsów z ośrodkowego układu nerwowego, na które reagują poprzez zmniejszenie określonej siły i czasu trwania. Impulsy docierają do mózgu z różnych zmysłów, powodując niezbędne reakcje, na przykład obracając głowę w kierunku, z którego słychać hałas.

Lewa półkula mózgowa kontroluje prawą połowę ciała, a prawa - lewa. Dwie półkule się uzupełniają.

Mózg przypomina orzecha włoskiego, wyróżnia trzy duże sekcje - pień, sekcję podkorową i korę mózgową. Całkowita powierzchnia kory zwiększa się z powodu licznych bruzd, które dzielą całą powierzchnię półkuli na wypukły zakręt i płaty. Trzy główne rowki - środkowy, boczny i ciemieniowo-potyliczny - dzielą każdą półkulę na cztery płaty: czołowy, ciemieniowy, potyliczny i skroniowy. Oddzielne obszary kory mózgowej mają różne znaczenia funkcjonalne. Impulsy z formacji receptorowych wchodzą do kory mózgowej. Każde obwodowe urządzenie receptorowe w korze odpowiada regionowi zwanemu rdzeniem korowym analizatora. Analizator to formacja anatomiczna i fizjologiczna, która zapewnia percepcję i analizę informacji o zjawiskach zachodzących w środowisku i (lub) w ciele ludzkim oraz tworzy wrażenia specyficzne dla konkretnego analizatora (na przykład analizatora bólu, wzroku, słuchu). Obszary kory, w których znajdują się jądra korowe analizatorów, nazywane są strefami sensorycznymi kory mózgowej. Strefa motoryczna kory mózgowej oddziałuje ze strefami sensorycznymi, a ruch występuje, gdy pojawia się podrażnienie. Można to zilustrować prostym przykładem: kiedy płomień się zbliża, palce bólu i receptory ciepła palców zaczynają wysyłać sygnały, następnie neurony odpowiedniego analizatora identyfikują te sygnały jako ból spowodowany oparzeniem, a mięśnie „otrzymują polecenie” odciągnięcia ręki.

Strefy asocjacyjne

Strefy asocjacyjne to strefy funkcjonalne kory mózgowej. Łączą przychodzące informacje sensoryczne z uprzednio uzyskanymi i przechowywanymi w pamięci, a także porównują ze sobą informacje otrzymane z różnych receptorów. Sygnały sensoryczne są interpretowane, interpretowane i, jeśli to konieczne, przesyłane do odpowiedniej strefy silnika. Zatem strefy asocjacyjne uczestniczą w procesach myślenia, zapamiętywania i uczenia się.

Ułamki mózgu

Ostateczny mózg jest podzielony na płaty czołowe, potyliczne, skroniowe i ciemieniowe. W płacie czołowym znajdują się obszary inteligencji, zdolności koncentracji i obszary ruchowe; w strefach czasowych - słuchowych, w ciemieniowych - strefach smaku, dotyku, orientacji przestrzennej, aw potylicznej - strefach wzrokowych.

Strefa mowy

Rozległemu uszkodzeniu lewego płata skroniowego, na przykład w wyniku poważnych urazów głowy i różnych chorób, a także po udarze, zwykle towarzyszą zaburzenia czucia i mowy.

Ostateczny mózg jest najmłodszą i najbardziej rozwiniętą częścią mózgu, która określa zdolność osoby do myślenia, odczuwania, mówienia, analizowania, a także kontroluje wszystkie procesy zachodzące w ciele. Funkcje innych części mózgu obejmują przede wszystkim kontrolę i przekazywanie impulsów, wiele ważnych funkcji - regulują metabolizm hormonów, metabolizm, odruchy itp..

Do prawidłowego funkcjonowania mózgu potrzebny jest tlen. Na przykład, jeśli krążenie mózgowe zostanie zaburzone, gdy nastąpi zatrzymanie akcji serca lub uszkodzenie tętnicy szyjnej, to po kilku sekundach osoba traci przytomność, a po 2 minutach komórki mózgowe zaczynają umierać.

Funkcje diencephalon

Guzek wzrokowy (wzgórze) i podwzgórze (podwzgórze) są częściami móżdżku. Impulsy ze wszystkich receptorów w ciele wchodzą do jądra wzgórza. Otrzymane informacje w wzgórzu są przetwarzane i wysyłane do półkul mózgowych. Wzgórze łączy się z móżdżkiem i tak zwanym układem limbicznym. Podwzgórze reguluje autonomiczne funkcje organizmu. Wpływ podwzgórza odbywa się przez układ nerwowy i gruczoły wydzielania wewnętrznego. Podwzgórze bierze również udział w regulacji funkcji wielu gruczołów wydzielania wewnętrznego i metabolizmie, a także w regulacji temperatury ciała i aktywności układu sercowo-naczyniowego i trawiennego.

Układ limbiczny

Układ limbiczny odgrywa ważną rolę w kształtowaniu ludzkich zachowań emocjonalnych. Formacje nerwowe znajdujące się po środkowej stronie końcowego mózgu odnoszą się do układu limbicznego. Ten obszar nie został jeszcze w pełni zbadany. Zakłada się, że układ limbiczny i rządzone przez niego wzgórze jest odpowiedzialne za wiele naszych uczuć i pragnień, na przykład pod ich wpływem, pragnienie i głód, strach, agresywność, popęd seksualny.

Funkcje pnia mózgu

Pień mózgu jest filogenetycznie starożytną częścią mózgu, składającą się z środkowej, tylnej i rdzeniowej przedłużonej. W śródmózgowiu znajdują się podstawowe ośrodki wzrokowe i słuchowe. Przy ich udziale dokonuje się przybliżonych odruchów na światło i dźwięk. W rdzeniu przedłużonym znajdują się ośrodki regulacji oddychania, aktywności sercowo-naczyniowej, narządów trawiennych i metabolizmu. Rdzeń przedłużony bierze udział w realizacji takich działań odruchowych, jak żucie, ssanie, kichanie, połykanie, wymioty.

Funkcja móżdżku

Móżdżek kontroluje ruchy ciała. Impulsy ze wszystkich receptorów, które podrażniają podczas ruchów ciała, docierają do móżdżku. Czynność móżdżku może być zaburzona podczas przyjmowania alkoholu lub innych substancji powodujących zawroty głowy. Dlatego pod wpływem zatrucia ludzie nie są w stanie normalnie koordynować swoich ruchów. W ostatnich latach pojawiło się więcej dowodów na to, że móżdżek jest również ważny w ludzkiej aktywności poznawczej..

Nerwy czaszkowe

Oprócz rdzenia kręgowego bardzo ważne jest dwanaście nerwów czaszkowych: I i II pary - nerwy węchowe i wzrokowe; Pary III, IV VI - nerwy okoruchowe; Para V - nerw trójdzielny - unerwia mięśnie żucia; VII - nerw twarzowy - unerwia mięśnie twarzy, zawiera również włókna wydzielnicze do gruczołów łzowych i ślinowych; VIII para - nerw przedsionkowo-ślimakowy - łączy narządy słuchu, równowagi i grawitacji; Para IX - nerw glosowo-gardłowy - unerwia gardło, jego mięśnie, śliniankę przyuszną, kubki smakowe języka; Para X - nerw błędny - jest podzielona na kilka gałęzi, które unerwiają płuca, serce, jelita, regulują ich funkcje; Para XI - nerw pomocniczy - unerwia mięśnie obręczy barkowej. W wyniku połączenia nerwów rdzeniowych powstaje para XII - nerw gnykowy - unerwiający mięśnie języka i aparat gnykowy.

Funkcje mózgu

Mózg, podobnie jak rdzeń kręgowy, jest jednym ze składników centralnego układu nerwowego człowieka. Funkcje działów mózgu obejmują kontrolę nad wydajnością procesów życiowych całego organizmu. Możliwości tego ciała nie są w pełni zrozumiałe, jego zasoby nie są w pełni znane. Struktura i zasady funkcjonowania ludzkiego mózgu zawsze były przedmiotem zainteresowania neurobiologów naukowych.

Struktura i funkcje przodomózgowia dają osobie możliwość bycia w społeczeństwie. Tylko dzięki skoordynowanemu działaniu struktur mózgowych można uczyć się, odczuwać emocje, reagować na nie i mieć własne spojrzenie na otaczający nas świat. Cała ta percepcja jest możliwa tylko dzięki ciągłemu rozwojowi półkul mózgowych przodomózgowia..

Struktura

Ochroną przed uszkodzeniami mechanicznymi i negatywnymi zjawiskami w ludzkim mózgu jest jego lokalizacja w jamie czaszki. Ze wszystkich stron chroniony jest przez kości czaszki. Kształt mózgu i jego działów podczas procesu wzrostu upodabniają się do struktury czaszki. Sercem tkanki mózgowej są lipidy, które określają jej strukturę i kolor. Ma kolor galaretowy i jasnożółty..

Miękkie, twarde i pajęczyny (splecione z naczyniami krwionośnymi) stoją na ochronie funkcji mózgu. Zalecanym łącznikiem między nimi był płyn mózgowo-rdzeniowy. Dzięki przedstawionemu poniżej schematowi wyraźnie widać, jak ludzki mózg.

Nawiązując do schematu odzwierciedlającego strukturę mózgu, rozważamy działy i to, za co są odpowiedzialni. Na przykładzie interakcji neuronów ze sobą w ramach jednostki systemowej łatwo będzie określić funkcje mózgu.

Jaka jest struktura ludzkiego mózgu pod względem neuronauki? „Przede wszystkim różni się nie tyle swoją złożonością, co brakiem wiedzy o funkcjonalnej aktywności neuronów” (A. R. Luria). Z punktu widzenia widzenia, mózg, jego strukturę można rozpatrywać na przykładzie głównego komponentu, dwóch części półkul mózgowych.

Są pokryte substancją odciążającą - korą, która jest tak dominująca pod względem objętości, że zajmuje dużą część w stosunku procentowym. Przyjmuje się, że masa części mózgu zależy od liczby zwojów. Średnio kora ma do siedmiu warstw. Neurony są głównym składnikiem tych warstw. Zapewniają przepływ informacji z centralnego punktu do urządzenia peryferyjnego i odwrotnie.

Pod dwiema dużymi półkulami znajduje się pień mózgu. Ta nazwa „łodygi” jest uzasadniona położeniem półkul na zasadzie rozgałęzień na pniu po obu stronach.

Pod dwiema półkulami z tyłu znajduje się móżdżek. Struktura jego tkanki różni się od głównej zmarszczonej powierzchni. Móżdżek i mostek (jeden ze składowych strukturalnie funkcjonalnych bloków mózgu) należą do części tylnej. Zazwyczaj zaznacza się pięć przedziałów:

  • główny, zajmujący 82% masy całkowitej lub końcowy;
  • sekcja tylna obejmuje mostek i móżdżek;
  • następna część to środek;
  • podłużny lub łodyga.

Ponadto, zgodnie z uznaną definicją, główny narząd dzieli się na: dwie półkule, móżdżek i rdzeń przedłużony.

Funkcje

Struktura i funkcje mózgu są podstawą wszystkich procesów życiowych organizmu. Rozważmy na przykład części mózgu i ich odpowiedzialność w ludzkim ciele:

  • Dwie półkule kontrolują mowę, zdolności motoryczne, zdolności sensoryczne.
  • W zakręcie płata ciemieniowego znajduje się sekcja kory odpowiedzialna za aktywność ruchową.
  • Zakręt tylny, umieszczony w środku, wchodzi do części mózgu odpowiedzialnych za wrażliwość; istnieje również centrum korekcyjne dla postrzegania proprioceptywnego.
  • Struktura ludzkiego mózgu w przejściu części czołowej do skroniowej zawiera centrum, które uruchamia kubki smakowe i węch.
  • W płatach skroniowych funkcja mózgu została zaprojektowana w celu zapewnienia zdolności słuchowych człowieka.
  • Centrum wizualne znajduje się w okolicy potylicznej.
  • Biorąc pod uwagę funkcje mózgu, można zauważyć, że szczególnie ważne receptory znajdują się w rdzeniu przedłużonym. Zawiera wszystkie ważne dla życia ośrodki: bicie serca, odruchy smaku / jedzenia, oddychanie, regulację mięśni gładkich narządów wewnętrznych.
  • Funkcje tylnej części mózgu obejmują kontrolę aparatu przedsionkowego. Oto główne fragmenty informacji z najwyższych punktów do niższych ośrodków i odwrotnie.

Wzgórze - (pośredni) dział - jego funkcją jest regulacja wrażliwości wszystkich narządów, odpowiada za pamięć. Podwzgórze kontroluje hormonalny układ hormonalny i ośrodkowy układ nerwowy (układ nerwowy). Aby lepiej zrozumieć działanie całego systemu, zapoznaj się z tabelą.

Półkule mózgowe

Ostatni dział jest najważniejszy (80%). Struktura końcowego mózgu jest zredukowana do dwóch półkul połączonych ciałem modzelowatym. Każdy płat mózgu jest wyposażony w komorę. W płacie ciemieniowym osoby znajduje się ciało komory. Przednie rogi znajdują się w czołowym, tylne rogi w okolicy potylicznej, a dolne w skroniowym.

Półkule pokryte są skórką szarej materii (3-5 mm). Zbiera się w fałdy, tworząc zwoje. Warstwy nie są równomiernie rozmieszczone: w niektórych obszarach tworzą 3 warstwy (stara skorupa), w innych do 6 (nowa skorupa). Nauka, która je studiuje, nazywa się architektonią. Opiera się na badaniu, czym jest końcowy dział mózgu, jaka jest jego struktura i funkcje, na przykładzie stosunku zakończeń nerwowych i połączeń między neuronami.

Funkcje końcowego mózgu oparte są na pracy jego półkul. Płat skroniowy, dolne rogi są odpowiedzialne za słuch i węch. Funkcją ciemieniowej strefy mózgowej jest regulacja zmysłu dotyku i aktywacja kubków smakowych. Główną funkcją części potylicznej jest wzrok. Część czołowa odpowiada za zarządzanie mową i zdolnościami poznawczymi..

Pod korą znajduje się biała substancja z lekkimi inkluzjami szarości. To jest tak zwane prążkowia. Jego praca polega na kontrolowaniu zdolności motorycznych ludzi.

Ten system jest dość skomplikowany, części ludzkiego mózgu są odpowiedzialne za wiele funkcji i są ze sobą powiązane.

Dział tylny

Struktura móżdżku obejmuje dwa powszechnie rozpoznawane elementy - móżdżek i mostek. Elementem mostka jest powierzchnia grzbietowa i brzuszna, cały ten system znajduje się poniżej móżdżku. Element mięśniowy włókien mostka jest poprzeczny, co ułatwia przejście z mostka do środkowej części nogi móżdżku.

Głównymi funkcjami tylnego obszaru mózgu są przewodnictwo. Móżdżek zajmuje prawie całkowicie tył czaszki. Jego masa sięga 150 g. Jest oddzielona poprzeczną szczeliną od wiszących nad nią półkul. W ramach struktury móżdżku móżdżek składa się również z białego ciała. Uwalnia także szarą materię, która stanowi podstawę kory mózgowej, a z kolei składa się z:

  • warstwa molekularna;
  • neurony w kształcie gruszki;
  • warstwa ziarnista.

Jak dobrze zostanie wykonana funkcja móżdżku, tak dobrze skoordynowane będą funkcje ludzkiego układu ruchowego.

Podłużny (tułów)

Biorąc pod uwagę funkcjonalne układy mózgu, zwracamy uwagę na jego pień, który został wystarczająco zbadany przez naukowca A. R. Lurię (założyciela neuropsychologii). Funkcje pnia mózgu obejmują dwustronną komunikację od centrum do obwodu i na odwrót. Znajduje się na skrzyżowaniu, w którym mózg przechodzi do kręgosłupa.

Najważniejszymi funkcjami pnia mózgu są regulacja krążenia krwi i oddychania. Podstawowym zadaniem tego ciała jest utrzymanie życia i funkcji życiowych. Rozważ bardziej szczegółowo strukturę pnia.

Pień mózgu jest jego najstarszą częścią, bezpośrednią kontynuacją kręgosłupa. Centralną strukturą rdzenia przedłużonego jest formacja siatkowa. Jest to sieć rozgałęzionych interneuronów, która zaczyna się od pnia mózgu i rozciąga się do wzgórza. Pień mózgu bierze udział w regulacji impulsów stymulujących ośrodkowy układ nerwowy, przyczyniając się w ten sposób do utrzymania jego tonu.

Z kolei pień mózgu jest regulowany przez półkule mózgowe. Wpływają na tworzenie siateczki. Ma również wpływ móżdżek. Komunikacja między nimi odbywa się za pomocą jąder podkorowych. Rdzeń przedłużony, a ściślej jego struktura, ma na celu wykonywanie następujących zadań:

  • praca odruchów ochronnych (kaszel, wymioty, mruganie);
  • kontrola odruchów oddechowych i połykania;
  • ślinienie, kontrola produkcji soku żołądkowego.

Jeśli z nieprzewidzianych powodów doszło do uszkodzenia części mózgu, a zwłaszcza rdzenia przedłużonego, w co drugim przypadku uraz taki kończy się śmiercią osoby.

Dział pośredni

Jeśli weźmiemy pod uwagę cechy struktury mózgu bez cech mózgu pośredniego, struktury i jego funkcji, obraz byłby niepełny. Dział pośredni składa się z:

  • wzgórze (wizualne);
  • trzecia komora;
  • podwzgórze.

Cała struktura znajduje się pod ciałkiem modzelowatym..

Funkcje diencephalon obejmują regulację i dystrybucję sygnałów docierających do niego w innych działach. Wzgórze odgrywa główną rolę w tym procesie, działając jako pośrednik między bodźcem a półkulami mózgowymi. Dzięki wizualnemu guzowi ciało łatwo dostosowuje się do zmian środowiska..

Główne funkcje systemu obejmują:

  • drut o czułości pozapiramidowej;
  • kontrola nad układem silnikowym;
  • regulacja układu wegetatywnego.

Kolejną ważną funkcją jest dział pośredni. Daje to uczuciom emocjonalną kolorystykę każdej postaci..

Dzięki szczegółowemu badaniu części mózgu i ich funkcji możemy śmiało powiedzieć, że to ciało jest blokiem programowania, kontroli i regulacji wszelkiej ludzkiej aktywności.

Nasz stan zdrowia będzie zależeć od jego stanu. Jest głównym regulatorem wszystkich procesów żywego organizmu, a także jednym z istotnych elementów centralnego układu nerwowego.

Części mózgu, ich struktura i funkcje

Mózg jest głównym składnikiem ośrodkowego układu nerwowego, tutaj zachodzą najważniejsze procesy w naszym ciele. Jednak niewiele osób wie o jego strukturze iz jakich wydziałów faktycznie składa się to ciało.

Główne części mózgu

Istnieje sześć głównych działów.

  1. Medulla oblongata - odpowiada za połączenie mózgu z rdzeniem kręgowym.
  2. Most Varoliev - kontroluje skurcz wszystkich mięśni podczas złożonych ruchów.
  3. Śródmózgowia - odpowiada za słuch, wzrok i napięcie mięśni.
  4. Diencephalon - odpowiada za interakcję ze światem zewnętrznym.
  5. Móżdżek - odpowiada za koordynację ruchów, a także orientację w przestrzeni.
  6. Półkule mózgowe - odpowiedzialne za procesy myślowe.

Rdzeń

Ten dział znajduje się w czaszce, jest początkiem części pnia mózgu. W tylnej części znajduje się bruzda i dwa smutki, które są łącznikiem z rdzeniem kręgowym. To tutaj jest biała i szara materia, pierwsza na zewnątrz, druga w środku. Rdzeń przedłużony jest odpowiedzialny za dwie główne funkcje: odruch i przewodnictwo. Dzięki temu kontrolowana jest tutaj aktywność sercowo-naczyniowa osoby, oddychanie, różne rodzaje odruchów, a także połączenie mózgu i rdzenia kręgowego. Utworzenie tego działu jest zakończone o 7 lat.

Pons

Ten dział jest kontynuacją poprzedniego. W rzeczywistości składa się z włókien poprzecznych, między którymi znajdują się jądra. Funkcjonalnie most Varolian jest odpowiedzialny za skurcze mięśni całego tułowia i kończyn, które występują podczas złożonych ruchów. Oto centra podobne do rdzenia kręgowego, ale bardziej rozwinięte. Ten dział zmienia się w wiek przedszkolny, kiedy zmienia się i zajmuje pozycję, w której pozostanie na zawsze..

Móżdżek

Ten dział znajduje się powyżej dwóch poprzednich. Jest on podzielony na dwie półkule, które są połączone strukturą zwaną „robakiem”. Działy mózgu i móżdżku są łączone za pomocą włókien nerwowych, które odpowiednio tworzą „nogi” łączące go z rdzeniem kręgowym i rdzeniem przedłużonym.

Struktura i funkcja

Móżdżek składa się z istoty białej i szarej. Pierwszy znajduje się pod korą, a drugi znajduje się na zewnątrz, tworząc kora działu. Móżdżek odpowiada za tak ważne parametry, jak koordynacja ruchów i utrzymanie równowagi ciała. Ten dział jest również odpowiedzialny za skurcze mięśni. Ludzie, których dotyczy móżdżek, cierpią na problemy z orientacją przestrzenną, zaburzeniami mowy i płynnymi ruchami. Rozwój działu kończy się w wieku 15 lat.

Śródmózgowia

Ten dział znajduje się nad mostem. To w nim sygnały odbierane przez siatkówkę oka są przekazywane do mózgu, gdzie są przetwarzane za pomocą jąder górnych wzgórków kwadrupola, co pozwala nam widzieć. Niższe jądra są odpowiedzialne za funkcjonowanie ludzkiego układu słuchowego. Otrzymują impulsy wytwarzane w świecie zewnętrznym, realizując odruch nadzorczy osoby, to znaczy ciało może natychmiast zostać włączone do akcji wymagającej szybkiej reakcji.

Funkcje

Dział ten odgrywa ważną rolę w doskonaleniu zdolności motorycznych i żucia i połykania, zapewniając ich prawidłową kolejność. Podobnie jak powyższe części mózgu, śródmózgowia jest bezpośrednio związane z funkcją mięśni. Tak więc kontroluje pracę podczas długotrwałego wysiłku, na przykład, gdy jakaś część ciała musi pozostać w jednej pozycji przez długi czas, wówczas utrzymuje napięcie mięśniowe, dzięki czemu może radykalnie przejść do innej pozycji. Rozwój śródmózgowia zależy bezpośrednio od utworzenia innych działów.

Diencephalon

Ta sekcja znajduje się między śródmózgowiem a ciałem modzelowatym. Tutaj są guzki wzrokowe, które mają wiele ważnych funkcji, w szczególności przetwarzają impulsy dośrodkowe pochodzące ze świata zewnętrznego, przenosząc je do mózgu. Ponadto odpowiadają za takie parametry zachowania emocjonalnego, jak puls, oddychanie, ciśnienie krwi, mimikę twarzy itp..

Podwzgórze i przysadka mózgowa

Najważniejszym elementem diencefalonu jest podwzgórze, ponieważ w nim znajduje się wiele ośrodków wegetatywnych. Odpowiada za metabolizm, uczucie strachu i wściekłości, temperaturę ciała, połączenia nerwowe itp. Podwzgórze produkuje również komórki, które wpływają na funkcjonowanie przysadki mózgowej, która reguluje pewne autonomiczne funkcje organizmu. Termiczny etap rozwoju diencefalonu kończy się w okresie dojrzewania.

Koniec mózgu

Części ludzkiego mózgu są bezpośrednio zależne od pracy półkul lub mózgu końcowego. Dwie półkule, które stanowią do 80% masy całego mózgu, są połączone przez ciało modzelowate i inne zrosty. Kora pokrywająca elementy wydziału składa się z kilku warstw szarej materii. To dzięki niej możliwa jest realizacja wyższej aktywności umysłowej. Praca wykonywana przez obie półkule jest nierówna. Dominująca lewica odpowiada za procesy myślowe, liczenie, pisanie, prawa - percepcja sygnałów ze świata zewnętrznego. Najbardziej aktywnie dział ten rozwija się do okresu dojrzewania, później tempo spada.

Wszystkie części mózgu w taki czy inny sposób wpływają na funkcjonowanie organizmu, regulując jego funkcje życiowe. Ich połączenie przeszło wiele wieków ewolucji, zmieniając się, poprawiając i dostosowując do zmian, które w istocie zapewniły przetrwanie gatunku ludzkiego. Działy mózgu łącznie i każdy z osobna są niezbędnymi centrami kontroli funkcji wegetatywnych organizmu.

Struktura mózgu

Struktura mózgu

Ogólny plan budynku. W mózgu wyróżnia się trzy duże działy - tułów, oddział podkorowy i kora mózgowa. Część pnia mózgu obejmuje rdzeń przedłużony, mostek, móżdżek, nogi mózgu i kwadrupol (ryc. 111).

Wszystko o mózgu

Podział podkorowy składa się ze struktur międzymózgowia i jąder podkorowych półkul. Najmłodszą i najbardziej rozwijającą się częścią mózgu jest kora mózgowa. Korzenie 12 par nerwów czaszkowych wychodzą z podstawy mózgu.

Medulla oblongata i most (tylny mózg)

Rdzeń przedłużony i mostek tworzą tylną część mózgu. Rdzeń przedłużony jest bezpośrednią kontynuacją rdzenia kręgowego. Długość rdzenia przedłużonego wynosi około 28 mm. Jego szerokość stopniowo wzrasta w kierunku do przodu, aw najszerszym miejscu wynosi 24 mm. Centralny kanał rdzenia kręgowego przechodzi bezpośrednio do kanału rdzenia przedłużonego, znacznie się w nim rozszerza i przechodzi w czwartą komorę. W rdzeniu przedłużonym występują oddzielne akumulacje istoty szarej w postaci jąder nerwów czaszkowych. Białą materię rdzenia przedłużonego tworzą włókna szlaków. Przed rdzeniem przedłużonym w postaci poprzecznego trzonu znajduje się most.

Mózg

A - prawa połowa mózgu (widok od wewnątrz); B - dolna powierzchnia mózgu; 1 - górna część rdzenia kręgowego; 2 - rdzeń przedłużony; 3 - most; 4 - móżdżek; 5 - śródmózgowia; 6 - poczwórny; 7 - diencephalon; 8 - kora mózgowa; 9 - ciało modzelowate łączące prawą półkulę z lewą; 10 - przecięcie nerwów wzrokowych; 11 - żarówki węchowe.

Korzenie XII pary nerwów czaszkowych - nerw gnykowy, pary XI (nerw dodatkowy), pary X (nerw błędny), pary IX (nerw językowo-gardłowy) odbiegają od rdzenia przedłużonego.

Między rdzeniem przedłużonym a mostem znajdują się korzenie VII i VIII par nerwów czaszkowych (twarzy i słuchu). Korzenie par VI i V wychodzą z mostu (wylot i trójdzielny).

Ścieżki wielu kompleksowo skoordynowanych odruchów motorycznych są zamknięte w tylnej części mózgu. Znajdują się tutaj ważne ośrodki regulujące oddychanie, aktywność sercowo-naczyniową, narządy trawienne i metabolizm..

Jądra rdzenia przedłużonego biorą udział w realizacji takiego odruchu, jak oddzielanie soków trawiennych, żucie, ssanie, połykanie, wymioty, kichanie, kaszel, mruganie. Impulsy dośrodkowe powodujące odpowiadające odruchy pojawiają się wzdłuż nerwów czaszkowych.

Móżdżek

Móżdżek znajduje się za rdzeniem przedłużonym i mostem (ryc. 111). Ma dwie półkule połączone robakiem. Szara istota móżdżku leży powierzchownie, tworząc korę. Grubość tej warstwy wynosi 1-2,5 mm. Powierzchnia móżdżku jest nakrapiana licznymi rowkami. Istota biała leży w móżdżku pod korą. Wewnątrz istoty białej znajdują się cztery jądra istoty szarej: jądro zębate, kuliste, w kształcie korka i przypominające namiot. Włókna istoty białej komunikują się między różnymi częściami samego móżdżku, a także, tworząc dolne, środkowe i górne nogi móżdżku, wiążą je z innymi częściami mózgu. Móżdżek jest połączony włóknami dośrodkowymi i odśrodkowymi ze wszystkimi częściami ośrodkowego układu nerwowego. Impulsy ze wszystkich receptorów, które podrażniają podczas ruchów ciała, docierają do móżdżku. Dwustronne połączenia móżdżku i kory mózgowej pozwalają mu wpływać na ruchy dobrowolne.

Móżdżek bierze udział w koordynacji złożonych czynności motorycznych organizmu, w tym ruchów dobrowolnych. Półkule mózgowe przez móżdżek regulują napięcie mięśni szkieletowych i koordynują ich skurcze. U osoby z naruszeniem lub utratą funkcji móżdżku regulacja napięcia mięśniowego jest zakłócona: ruchy nóg i ramion są ostre, nieskoordynowane, spacer jest chwiejny, przypomina spacer pijanego.

Śródmózgowia

Śródmózgowia składa się z nóg dużego mózgu i poczwórnego. Wnęka śródmózgowia jest reprezentowana przez wąski kanał - akwedukt mózgu, który komunikuje się od dołu z czwartą komorą, a powyżej z trzecią komorą. W ścianie akweduktu mózgowego znajdują się jądra III i IV par nerwów czaszkowych - okoruchowe i blokowe. Wszystkie ścieżki wstępujące do kory mózgowej i móżdżku oraz ścieżki zstępujące przenoszące impulsy do rdzenia przedłużonego i rdzenia kręgowego przechodzą przez śródmózgowie..

W śródmózgowiu gromadzą się istoty szare w postaci jąder czwórki, jąder nerwu okoruchowego i nerwów blokowych, czerwonego rdzenia i czarnej substancji. Przednie guzki czworokąta są głównymi ośrodkami widzenia, a tylne pagórki są głównymi ośrodkami słuchu. Przy ich udziale następuje indykatywny odruch światła i dźwięku: ruchy oczu, rotacja głowy, czujność uszu u zwierząt. Czarna substancja wiąże się z koordynacją złożonych czynności połykania i żucia. Czerwony rdzeń jest bezpośrednio związany z regulacją napięcia mięśniowego.

Formacja siatkowa

W całym pniu mózgu, od górnego końca rdzenia kręgowego do guzków nerwu wzrokowego i podwzgórza włącznie, powstaje formacja złożona ze skupisk neuronów różnego rodzaju i kształtów, które są gęsto splecione z włóknami biegnącymi w różnych kierunkach. Pod mikroskopem z wyglądu przypomina sieć, dlatego cała formacja nazywana jest formacją siatkową lub siatkową. Do chwili obecnej opisano 48 pojedynczych jąder i grup komórkowych w tworzeniu siatkowej pnia mózgu człowieka..

Po zniszczeniu lub podrażnieniu za pomocą mikroelektrod różnych części tworzenia siatkowatego i cięcia ścieżek nerwowych pochodzących z niego można było wykazać, że tworzenie siatkowate wzdłuż zstępujących ścieżek siatkowo-rdzeniowych może wywierać działanie ułatwiające lub hamujące na reakcje motoryczne rdzenia kręgowego. Aktywujący lub hamujący efekt zależy od intensywności i czasu trwania podrażnienia. Po raz pierwszy I.M. Sieczenow podczas podrażnienia guzków wzrokowych żaby (1862), a następnie Magun (1946, 1950) wykazali, że stymulacja odcinków siatkowatego tworzenia pnia mózgu hamuje wiele odruchów kręgosłupa. Aktywujący efekt formacji siatkowej objawia się wzmocnieniem odruchów prostowników kręgosłupa i skurczami mięśni szkieletowych.

Wraz z opadającymi wpływami tworzenie siatki siatkowej wzdłuż ścieżek wstępujących wywiera działanie aktywujące na korę mózgową, utrzymując w niej stan czuwania. Liczne badania wykazały, że aksony neuronów siatkowych pnia mózgu docierają do kory mózgowej, przy czym niektóre z tych włókien odrywają się w wzgórzu w drodze do kory, podczas gdy inne idą bezpośrednio do kory, tworząc rosnący siatkowy układ aktywujący. Z kolei siatkowa formacja pnia mózgu odbiera włókna pochodzące z kory mózgowej, a pochodzące z niej impulsy regulują aktywność formacji siatkowej.

Jeśli zwierzę odpoczywa lub śpi, to przy elektrycznym podrażnieniu formacji siatkowej następuje reakcja aktywacji, zwierzę budzi się. W takim przypadku częste rytmy z przewagą rytmu β (częstotliwość powyżej 13 Hz) są zapisywane na elektroencefalogramie. Jeśli wstępujące ścieżki siatkowe zostaną zniszczone, zwierzę aktywne lub spoczynkowe ma spadek aktywności elektrycznej, zwierzę zapada w głęboki sen. Na elektroencefalogramie takiego zwierzęcia pojawiają się fale delta (częstotliwość mniejsza niż 4 Hz),

Formacja siatkowa jest bardzo wrażliwa na substancje czynne fizjologicznie, takie jak adrenalina i acetylocholina..

Zarówno wstępujące ścieżki dośrodkowe, jak i opadające ścieżki odśrodkowe przechodzą przez formację siatkową. Tutaj współdziałają, koordynują różne funkcje ciała i regulują pobudliwość wszystkich części ośrodkowego układu nerwowego.

Przodomózgowia

Z dwóch części przodomózgowia - pośredniego i końcowego - kora i węzły podkorowe należą do końcowego mózgu, a guzki wzrokowe i obszar guzków podrzędowych należą do półproduktu. Mózgofalon graniczy śródmózgowie, a półkule mózgowe powyżej i z boków pokrywają wszystkie inne części mózgu.

Diencephalon

Ludzki diencephalon składa się z czterech części otaczających jamę trzeciej komory: nabłonka, wzgórza grzbietowego, wzgórza brzusznego i podwzgórza

Główną częścią diencefalonu jest wzgórze (guzek wzrokowy) (wzgórze). Jest to sparowana formacja istoty szarej, dużej, jajowatej. Wzgórze szarego wzgórza-

Przez te białe warstwy przednie, środkowe i boczne obszary są podzielone na trzy regiony. Każdy obszar to klaster jąder. Badanie funkcji jąder wzgórzowych, zwłaszcza ich wpływu na aktywność komórek korowych półkul mózgowych, doprowadziło do propozycji podziału ich na dwie grupy: specyficzne i niespecyficzne (lub rozproszone) jądra.

Specyficzne jądra wzgórza docierają do komórek kory wraz z włóknami i tworzą synapsy na ograniczonej liczbie komórek korowych. Gdy określone jądra są stymulowane przez pojedyncze wstrząsy elektryczne w odpowiednich ograniczonych obszarach kory, reakcja w postaci pierwotnej odpowiedzi zachodzi szybko (okres opóźnienia 1-6 ms).

Nieswoiste jądra wzgórzowe nie mają bezpośredniego rzutu w korze, ich włókna najczęściej docierają do jąder podkorowych, z których impulsy docierają jednocześnie do różnych części kory mózgowej. Przy podrażnieniu nieswoistych jąder reakcja następuje po 10-50 ms od prawie całej powierzchni kory, rozproszona; nie jest związany z żadnym konkretnym obszarem kory. Potencjały zarejestrowane w tym przypadku w komórkach kory mają duży okres utajony i wyglądają jak stopniowo rosnąca i malejąca wola. To reakcja na zaangażowanie..

Impulsy dośrodkowe ze wszystkich receptorów w ciele (z wyjątkiem tych pochodzących z receptorów węchowych), zanim dotrą do kory mózgowej, wchodzą do jąder wzgórza. Odbiera sygnały wzrokowe, słuchowe, impulsy z receptorów skóry, twarzy, tułowia, kończyn i proprioreceptorów, z kubków smakowych, receptorów narządów wewnętrznych (receptorów wiskero). Przychodzą również impulsy z móżdżku, które następnie trafiają do strefy ruchowej kory mózgowej...

Otrzymane informacje w wzgórzu są przetwarzane, otrzymują odpowiednie emocjonalne zabarwienie i wysyłane na półkule mózgowe. Jeden z jego wybitnych badaczy, Walker, zdefiniował funkcję wzgórza: „.

Jeśli chodzi o rolę niespecyficznych jąder wzgórzowych, można było wykazać, że ten system szybko i krótko (w porównaniu z siatkowym tworzeniem pnia mózgu) aktywuje komórki korowe, zwiększa ich pobudliwość, co ułatwia aktywność neuronów korowych, gdy docierają do nich impulsy z określonych jąder wzgórzowych. Kiedy dotknięte są guzki wzrokowe, manifestacja emocji jest często zaburzona, zmienia się charakter doznań. Co więcej, często nawet niewielkie dotknięcia skóry, dźwięku lub światła powodują silny ból u pacjentów, lub wręcz przeciwnie, pacjent nie odczuwa nawet silnego podrażnienia bólu. Doprowadziło to wielu autorów do uznania wzgórza za najwyższe centrum wrażliwości na ból. Istnieje jednak znaczna ilość danych eksperymentalnych i klinicznych pokazujących znaczenie kory mózgowej w powstawaniu bólu.

Podwzgórze przylega do wizualnego pagórka od dołu, oddzielone od niego odpowiednią bruzdą. Jego przednia granica to przecięcie nerwów wzrokowych (ryc. 111). Podwzgórze składa się z 32 par jąder, które są połączone w trzy grupy: przednią, środkową i tylną. Za pomocą włókien nerwowych podwzgórze ma rozległe powiązania z siatkowatym tworzeniem pnia mózgu, będącym jego końcem móżdżkowym, przysadką mózgową, a także wzgórzem. Podwzgórze jest głównym podkorowym centrum regulacji funkcji wegetatywnych organizmu. Wpływ podwzgórza odbywa się zarówno przez układ nerwowy, jak i przez gruczoły wydzielania wewnętrznego.

W komórkach jąder przedniej grupy podwzgórza wytwarzana jest neuroserecja, która jest transportowana szlakiem podwzgórzowo-przysadkowym do neurohypofizy. Przyczynia się do tego obfite ukrwienie i połączenia naczyniowe podwzgórza i przysadki mózgowej. Podwzgórze i przysadka są często łączone w układ podwzgórze-przysadka.

Opisano bezpośredni związek podwzgórza i nadnerczy: pobudzenie podwzgórza powoduje wydzielanie adrenaliny i noradrenaliny. W ten sposób podwzgórze reguluje aktywność gruczołów dokrewnych..

Podwzgórze bierze udział w regulacji układu sercowo-naczyniowego i trawiennego. Przy podrażnieniu przedniej grupy jąder podwzgórza zwiększa się ruchliwość żołądka i pęcherza, zwiększa się wydzielanie gruczołów żołądkowych, a rytm skurczów serca zwalnia. Dało to podstawy do przypuszczenia, że ​​w przedniej części podwzgórza znajdują się jądra, które regulują funkcję przywspółczulnej części autonomicznego układu nerwowego. Podrażnienie tylnej części podwzgórza tłumi czynność przewodu żołądkowo-jelitowego, przyspiesza rytm skurczów serca, zwiększa ciśnienie tętnicze, zwiększa poziom adrenaliny i noradrenaliny we krwi. Wpływ tylnych jąder podwzgórza na funkcję współczulnej części autonomicznego układu nerwowego.

Podwzgórze bierze udział w regulacji temperatury ciała. Pokazano rolę podwzgórza w regulacji metabolizmu wody, metabolizmu węglowodanów. W przypadku uszkodzenia podwzgórza dochodzi do nadmiernej otyłości z powodu nadmiernego spożycia tłuszczów i pojawienia się tak zwanego „głodu wilka” (bulimia), pokonanie innych jąder powoduje katastrofalną utratę masy ciała z gwałtownie zmniejszonym apetytem.

Podwzgórze wpływa na funkcje seksualne. Znane są przypadki kliniczne wczesnego dojrzewania z nadmiernym podrażnieniem przez guz podwzgórza. U pacjentów z zaburzeniami funkcji podgórza cykl menstruacyjny jest bardzo często zaburzony, obserwuje się słabość seksualną itp..

Jądra podwzgórza biorą udział w wielu złożonych reakcjach behawioralnych (seksualnych, żywieniowych, agresywno-obronnych). Podwzgórze bierze udział w regulacji snu i czuwania. Uszkodzenie podwzgórza u zwierząt spowodowało sen. Po uszkodzeniu podwzgórza szybka aktywność w elektroencefalogramie, charakterystyczna dla stanu czuwania, została zastąpiona wolną aktywnością, charakterystyczną dla snu.

Wewnątrz dużych półkul między płatami czołowymi a diencefalonem gromadzą się szarej materii. Są to podstawowe lub podkorowe zwoje, w tym trzy sparowane formacje: jądro ogoniaste, skorupa, jasna kula (ryc. 112).

Jądro ogoniaste i skorupa mają podobną strukturę komórkową i 1 rozwój zarodkowy. Często są one łączone w jedną strukturę - prążkowia. Filogenetycznie ta nowa formacja pojawia się najpierw u gadów. Blada kula jest starszą formacją; znajduje się już w kościstych rybach..

Zwoje podstawy są połączone ścieżkami dośrodkowymi z korą mózgową, móżdżkiem, wzgórzem.

Figa. 112. Przekrój poziomy przez półkulę na poziomie jąder soczewkowych:

1 - ciało modzelowate; 2 - łuk; 3 - przedni róg komory bocznej; 4 - głowa jądra ogoniastego; 5 - wewnętrzna kapsułka; 6 - skorupa; 7 - blada kula; 8 - zewnętrzna kapsułka; 9 - ogrodzenie; 10 - wizualny guzek; 11 - szyszynka; 12 - ogon jądra ogoniastego; 18 - splot naczyniowy komory bocznej; 14 - tylny róg komory bocznej; 15 - robak móżdżku; 16 - poczwórny; 17 - powrót z powrotem; 18 - wnęka trzeciej komory; 19 - dół bocznego rowka; 20 - wysepka; 21 - przednia komisja.

Półkule mózgowe. Półkule mózgu składają się z zwojów podkorowych i płaszcza mózgu otaczającego jamę - boczne komory. U osoby dorosłej masa półkul mózgowych stanowi 80% masy mózgu. Prawa i lewa półkule są oddzielone głębokim rowkiem wzdłużnym. W głębi tego rowka jest ciało modzelowate. Ciało modzelowate składa się z włókien nerwowych. Łączą lewą i prawą półkulę.

Figa. 113 Bruzdy i zwoje zewnętrznej powierzchni półkul mózgowych:

1, 2, 4 - dolny zakręt czołowy; 3 - dolny przedni rowek; 5 - środkowy przedni zakręt: 6 - górny przedni rowek; 7 - górny zakręt czołowy; 8 - bruzda przedśrodkowa; 9 - przedni środkowy zakręt; 19 - tylny środkowy zakręt; 11 - środkowa bruzda (Roland); 12 - bruzdy postcentralne; 13 - zrazik ciemieniowy; 14 - dolny płat ciemieniowy; 15 - ciemna bruzda; 16 - zakręt kątowy; 17 - dolny zakręt skroniowy; 18 - średni zakręt skroniowy; 19 - wyższy zakręt skroniowy; 20 - średni bruzda czasowa; 21 - górna bruzda skroniowa; 22 - bruzda boczna (Sylvian).

Płaszcz danej osoby reprezentowany jest przez korę mózgową. To jest szara istota półkul mózgowych. Tworzą go komórki nerwowe z wychodzącymi procesami i komórki neurogleju.

Kora mózgowa jest najwyższą, filogenetycznie najmłodszą formacją ośrodkowego układu nerwowego.

Kora pokrywa całą powierzchnię półkul mózgowych o grubości warstwy od 1,5 do 3 mm. Całkowita powierzchnia półkul mózgowych osoby dorosłej wynosi 1700-2000 cm 2. W korze znajduje się od 12 do 18 miliardów komórek nerwowych. Ogromną powierzchnię kory mózgowej uzyskuje się dzięki licznym bruzdom, które dzielą powierzchnię szyi półkuli na wypukły zakręt i płaty (ryc. 113).

Trzy główne bruzdy - środkowa, boczna i ciemieniowo-potyliczna - dzielą każdą półkulę na cztery płaty: czołowy, ciemieniowy, potyliczny i skroniowy.

Płat czołowy znajduje się przed środkową bruzdą. Płat ciemieniowy jest ograniczony z przodu środkowym rowkiem, za biodrowo-potylicznym, a poniżej z rowkiem bocznym. Za bruzdą brzuszno-potyliczną znajduje się płat potyliczny. Płat skroniowy jest u góry ograniczony głębokim rowkiem bocznym. Nie ma ostrej granicy między płatami skroniowymi i potylicznymi.

Piąty płat półkul - wysepka - leży głęboko w bocznym rowku. Jest pokryty płatami czołowymi, ciemieniowymi i skroniowymi. Wyspę można rozważyć, jeśli płat skroniowy zostanie lekko odepchnięty.

Z kolei każdy płat mózgu jest podzielony przez bruzdy na serię zwojów..

Architektonika kory

Architektonika jest ogólnym klanem struktury skorupy, szczególnie jej mikroskopijnej struktury. Komórki nerwowe i włókna tworzące korę zlokalizowane są w siedmiu warstwach (ryc. 114). Różne pola funkcyjne samochodu mózgu mają różną liczbę warstw komórek. W różnych warstwach kory mózgowej komórki nerwowe różnią się kształtem, rozmiarem i charakterem lokalizacji.

Warstwa I ma charakter molekularny. W tej warstwie jest niewiele komórek nerwowych, są one bardzo małe. Warstwę tworzy głównie splot włókien nerwowych..

Warstwy II - zewnętrzne, ziarniste. C pozostaje z małych komórek nerwowych, podobnych do ziaren, i komórek w postaci bardzo małych piramid. Warstwa jest uboga we włókna mielinowe..

Warstwa III - piramidalna. Tworzą ją średnie i duże komórki piramidalne. Jest grubszy niż pierwsze dwie warstwy.

Z około IV - wewnętrzny, ziarnisty. Składa się, podobnie jak funkcja zwojów podstawy, jest słabo zbadany, ze względu na trudność anatomicznych podejść do nich, a także fakt, że pełnią one różne funkcje u różnych rodzajów zwierząt. W przypadku zmian prążkowia osoba ma ciągłe ruchy kończyn i pląsawicy - silne, bez żadnego porządku i sekwencji ruchów, przechwytując prawie całą muskulaturę. Jądra podkorowe są również związane z autonomicznymi funkcjami organizmu. Z ich udziałem przeprowadzane są najbardziej złożone odżywianie, seks i inne odruchy..

Figa. 114, Struktura komórkowa (po lewej) i włóknista (po prawej) kory mózgowej w przekroju poprzecznym (schemat):

I - górne i II - dolne piętra. Warstwy: 1 - molekularna; 2 - wykrywalny ziarnisty; 3-piramidalny; 4 - wewnętrzny granulowany; 5 - zwojowy; 6 - różne komórki w kształcie piramidy i wrzeciona; 7 - komórki w kształcie wrzeciona

II warstwa małych ziarnistych komórek o różnych kształtach. Ta warstwa w niektórych obszarach kory może być nieobecna. Nie znajduje się na przykład w regionie motorycznym kory mózgowej.

Z około V V - zwojowe. Składa się z dużych komórek piramidalnych. W obszarze motorycznym kory komórki piramidalne osiągają największą wielkość. Gęsty proces komórek piramidalnych - dendrytu - rozgałęzia się wiele razy w powierzchniowych warstwach kory mózgowej. Akson dużych komórek piramidalnych przechodzi do istoty białej i przechodzi do jąder podkorowych lub rdzenia kręgowego.

Z I około VI - polimorficzny. Tutaj komórki są trójkątne i mają kształt wrzeciona. Ta warstwa przylega do białej istoty mózgu. Warstwa komórek polimorficznych charakteryzuje się zmiennością w rozmieszczeniu i gęstości komórek i włókien.

W niektórych obszarach kory wyróżnia się również VII warstwę neuronów w kształcie wrzeciona. Jest znacznie uboższy w komórki i bogatszy we włókna..

Pomiędzy komórkami nerwowymi wszystkich warstw kory mózgowej w trakcie ich aktywności powstają zarówno trwałe, jak i tymczasowe połączenia. Neurony gwiaździste warstw komórek III i IV są czuciowe. Przekazują impulsy dośrodkowe zarówno ze środowiska zewnętrznego (z zewnątrz), jak i ze wszystkich narządów wewnętrznych (z interoreceptorów) wzdłuż centripetal, przynosząc ścieżki przechodzące przez guzki wzrokowe.

Duże komórki piramidalne warstwy V strefy motorycznej (motorycznej) kory są ruchowe lub efektorowe. Idą wzdłuż nich impulsy z kory mózgowej do jąder podkorowych, pnia mózgu i rdzenia kręgowego. Niektóre komórki VI w kształcie wrzeciona pełnią również funkcję efektorową..

Małe i średnie komórki piramidalne i wrzecionowate są neuronami kontaktowymi lub pośrednimi. Komunikują się między różnymi neuronami tej samej lub różnych stref kory mózgowej. Na tej podstawie czasami skorupa jest podzielona na górne i dolne piętra.

Dolne piętro jest reprezentowane przez warstwy V - VII. Pełni funkcję projekcji, stamtąd zstępując włókna do jąder mózgu i rdzenia kręgowego. Górne piętro tworzą komórki warstw I-IV. Jego komórki propagują się wzdłuż impulsów kory mózgowej przybywających wzdłuż włókien wstępujących ze struktur podkorowych. Górne piętro u ludzi jest lepiej wyrażone niż u zwierząt. Rozwija się później niż na dole.

Zgodnie ze specyfiką składu i struktury komórkowej kora mózgowa jest podzielona na kilka części. Nazywa się je polami korowymi. Najbardziej akceptowany podział kory na 52 pola komórkowe.

Istota biała półkul mózgowych

Istota biała półkul mózgowych znajduje się pod korą, nad ciałkiem modzelowatym. W ramach istoty białej wyróżnia się włókna asocjacyjne, komisuralne i projekcyjne.

Włókna asocjacyjne łączą ze sobą osobne sekcje tej samej półkuli. Krótkie włókna asocjacyjne łączą ze sobą osobne sploty i pola zamknięte. Długie włókna - meandry różnych płatów na jednej półkuli.

Włókna spoinowe łączą symetryczne części obu półkul. Większość z nich przechodzi przez ciało modzelowate..

Włókna projekcyjne wystają poza półkule. Są one częścią ścieżek zstępujących i wstępujących, wzdłuż których istnieje dwustronne połączenie kory z leżącymi pod nią częściami centralnego układu nerwowego.

Znaczenie półkul mózgowych

Przez długi czas znaczenie półkul mózgowych badano w eksperymentach z ich wytłaczaniem, tj. Przez operacyjne usuwanie półkul mózgowych lub ich kory. Te eksperymenty wykazały, że im wyżej zwierzę jest zorganizowane, tym trudniej jest znieść tę operację. Ptaki potrafią latać po usunięciu półkul mózgowych. Reagują na światło i dźwięk, chociaż nie są w stanie samodzielnie znaleźć jedzenia i jedzenia..

Ssaki znacznie trudniej tolerują tę operację. Pies z usuniętą korą mózgową porusza się, ale jego dokładność jest ograniczona. Pies bez torby nie jest w stanie ominąć przeszkody, nie rozpoznaje właściciela, nie reaguje na przydomek. Jest w stanie umrzeć z głodu, będąc blisko jedzenia. Taki pies jest karmiony przez wkładanie jedzenia do ust i polewanie wodą.

Małpy cierpią z powodu takiej operacji i szybko umierają. Wszystkie indywidualnie uzyskane reakcje znikają z nich, arbitralne ruchy są nieobecne. Przez większość czasu małpy z usuniętą korą mózgową śpią..

U ludzi znane są narodziny dzieci pozbawionych kory mózgowej. To są anencefale. Zwykle żyją tylko kilka dni. Ale przypadek anencephalus jest znany od 3 lat i 9 miesięcy. Po jego śmierci podczas sekcji zwłok okazało się, że półkule mózgowe były całkowicie nieobecne, na ich miejscu znaleziono dwa bąbelki. W pierwszym roku życia dziecko spało prawie cały czas. Nie zareagował na dźwięk i światło. Po prawie 4 latach życia nie nauczył się mówić, chodzić, rozpoznawać swojej matki, chociaż pojawiły się w nim reakcje wrodzone (niektóre). Ssał, gdy sutek lub sutek matczyny był wkładany do ust, połykany itp..

Obserwacje zwierząt z odległymi półkulami mózgowymi i anencefalami pokazują, że w procesie filogenezy gwałtownie wzrasta znaczenie wyższych części ośrodkowego układu nerwowego w życiu organizmu. Kortykolizacja funkcji, poddawanie złożonych reakcji organizmu kory mózgowej. Wszystko, co ciało nabywa podczas indywidualnego życia, wiąże się z funkcją półkul mózgowych. Wyższa aktywność nerwowa jest związana z funkcją kory mózgowej. Interakcja ciała ze środowiskiem, jego zachowanie w otaczającym świecie materialnym są związane z półkulami mózgowymi. Półkule mózgowe wraz z najbliższymi ośrodkami podkorowymi, pniem mózgu i rdzeniem kręgowym jednoczą poszczególne części ciała w jedną całość, dokonując nerwowej regulacji funkcji wszystkich narządów.

Funkcja poszczególnych odcinków kory mózgowej nie jest taka sama, chociaż kora mózgowa funkcjonuje jako całość. Impulsy dośrodkowe wchodzą do wszystkich receptorów ciała do kory mózgowej. Każde obwodowe urządzenie receptorowe odpowiada regionowi w korze mózgowej, który I.P. Pavlov nazwał korowym rdzeniem analizatora. Obszary kory, w których znajdują się jądra kory analizatorów, nazywane są strefami sensorycznymi kory mózgowej.

Strefa jądrowa analizatora motorycznego, w której odbywa się wzbudzenie od receptorów stawów, mięśni szkieletowych i ścięgien, znajduje się w przednio-środkowych i tylno-środkowych obszarach kory. Obszar analizatora skóry związany z temperaturą, bólem i wrażliwością dotykową zajmuje tylny obszar środkowy (za bruzdą środkową). Największy obszar zajmuje korowa reprezentacja receptorów ręki, aparatu głosowego i twarzy, najmniejsza - reprezentacja tułowia, uda i podudzia. Strefa jądrowa analizatora wizualnego znajduje się w okolicy potylicznej. W obszarze czasowym istnieje korowa reprezentacja odbioru słuchowego. Strefa jądrowa analizatora smaku znajduje się w pobliżu bocznego rowka..

Strefy jądrowe analizatorów są częściami kory mózgowej, w których kończy się większość ścieżek przewodzących analizatorów. Poza strefami jądrowymi rozproszone elementy znajdują się tam, gdzie impulsy z tych samych receptorów wpływają do rdzenia analizatora. Z tego możemy wywnioskować, że lokalizacja funkcji w korze nie jest ograniczona do pewnego pola kory, ale tylko głównie postrzeganie określonego rodzaju wrażliwości jest związane z pewnym polem, a jednocześnie może być reprezentowane w sąsiednich częściach kory.

Pobudzenie pochodzące z narządów mowy jest wysyłane do dolnego zakrętu czołowego. Centrum to jest połączone z zakrętem przednio-środkowym, w którym impulsy pochodzą z mięśni języka, warg, policzków krtani. Odcinki kory znajdującej się w tylnej części środkowego zakrętu czołowego i strefy jądrowej analizatora motorycznego są powiązane z mową pisemną. Miejsca kory, szczególnie ściśle związane z mową, są przedstawione po lewej stronie u osób praworęcznych, a na prawej półkuli u osób leworęcznych. Należy jednak pamiętać, że funkcja mowy nie ogranicza się tylko do niektórych części kory mózgowej. Mowa jest najtrudniejsza do zlokalizowania i odbywa się przy udziale całej kory mózgowej.

Układ limbiczny

Układ limbiczny obejmuje formacje nerwowe mózgu znajdujące się po środkowej stronie półkul mózgowych, w pobliżu górnej części pnia mózgu: zakrętu obręczy, przechodzącego do zakrętu hipokampa, regionu hipokampa, powięzi zębatej, łuku i ciała migdałowatego. Funkcje tego systemu są różnorodne. Układ limbiczny reguluje aktywność narządów wewnętrznych unerwionych przez autonomiczny układ nerwowy. Przy podrażnieniu jąder ciała migdałowatego zmienia się aktywność układu sercowo-naczyniowego, przewodnictwo serca jest zakłócone, występują zaburzenia rytmu serca, ruchy oddechowe zmieniają się, aż do całkowitego zatrzymania. W tym przypadku występują reakcje w postaci kaszlu, kichania, lizania, żucia, połykania, wydzielania gęstej śliny, wzrostu lub zmniejszenia wydzielania żołądkowego. Badano wpływ podrażnienia ciała migdałowatego na czynność nerek, skurcz pęcherza i oddawanie moczu, na ton i skurcz macicy. Występują zmiany w aktywności układu sercowo-naczyniowego i oddychania oraz z podrażnieniem hipokampa. ślinienie się, żucie i połykanie również się zmieniają. Ciało migdałowate ma stymulujący wpływ na przysadkę mózgową - układ nadnerczy i hipokamp - hamujący. Zniszczenie jąder ciała migdałowatego powoduje zwiększony apetyt, co prowadzi do otyłości.

Wraz z podwzgórzem układ limbiczny przyczynia się do utrzymania homeostazy w organizmie poprzez odpowiednią regulację czynności narządów wewnętrznych i produkcję hormonów przez gruczoły wydzielania wewnętrznego.

Funkcje węchu, czujności i uwagi są powiązane z układem limbicznym. Odżywianie, odruch seksualny i obronny są przeprowadzane za pomocą tego systemu.

Układ limbiczny ma różnorodne połączenia z innymi częściami mózgu, szczególnie z podwzgórzem, wzgórzem, tworzeniem siatkówki śródmózgowia i płatami czołowymi półkul mózgowych. Tak szerokie połączenia sprawiają, że różnorodne funkcje układu limbicznego są zrozumiałe..

Wraz z podwzgórzem układ limbiczny kształtuje zachowania emocjonalne zwierząt i ludzi. Kiedy prąd elektryczny jest podrażniony do podwzgórza i ciała migdałowatego lub usunięcia zakrętu obręczy, zwierzęta wykazują reakcje wściekłości i zachowania agresywne (parsknięcie, warczenie, rozszerzenie źrenic, zmiana częstości akcji serca). Dwustronne zniszczenie ciała migdałowatego u szczurów powoduje zmniejszenie aktywności ruchowej; nie można zaobserwować reakcji wściekłości i agresji. Wraz ze zniszczeniem ciała migdałowatego u ludzi, zgodnie ze wskazaniami medycznymi, zmniejsza się aktywność emocjonalna reakcji, takich jak strach, gniew, wściekłość.

Artykuł na temat struktury mózgu