Główny / Nacisk

Boczny róg komory

Nacisk

lub Human Pneumapsychosomatology

Russian-English-Russian Encyclopedia, 18 edycja, 2015

Boczna komora, ventriculus lateralis, jest jedną z pary wnęk (lewa boczna komora i prawa boczna komora) zlokalizowanych w grubości półkul mózgowych.


Lewa (pierwsza) boczna komora znajduje się na lewej półkuli, a prawa (druga) boczna komora znajduje się na prawej półkuli dużego mózgu. Jama komorowa ma złożony kształt. Jego działy znajdują się we wszystkich częściach półkuli (z wyjątkiem wysepki). Płat ciemieniowy półkuli mózgowej odpowiada środkowej części komory bocznej, płat czołowy - przedni (przedni) róg, płat potyliczny - tylny (potyliczny) róg, płat skroniowy - dolny (skroniowy) róg.
Centralna część, pars centralis, komory bocznej jest umieszczoną poziomo szczeliną podobną do jamy, otoczoną powyżej przez rozciągające się poprzecznie włókna ciałka modzelowatego. Dno środkowej części jest reprezentowane przez ciało jądra ogoniastego, część grzbietowej powierzchni wzgórza i pasek końcowy, stria terminalis, który oddziela wzgórze od jądra ogoniastego od siebie.
Środkowa ściana środkowej części bocznej komory jest ciałem łuku końcowego mózgu. Pomiędzy ciałem łuku u góry a wzgórzem poniżej znajduje się rozszczep naczyniowy, fissura choroidea. Splot naczyniowy komory bocznej przylega do szczeliny naczyniowej od strony części środkowej.
Bocznie dach i spód środkowej części bocznej komory są połączone pod ostrym kątem. Pod tym względem ściana boczna w części środkowej jest nieobecna.
Przedni róg (róg czołowy), cornu frontale (anterius) bocznej komory ma wygląd szerokiej szczeliny, zakrzywionej w dół i na boki. Środkowa ściana przedniego rogu jest przezroczystą przegrodą. Boczne i częściowo dolne ściany przedniego rogu tworzą głowa jądra ogoniastego. Przednia, górna i dolna ściana przedniego rogu są ograniczone włóknami ciałka modzelowatego.
Dolny róg (róg skroniowy), cornu temporale (inferius), boczna komora jest wnęką płata skroniowego. Ściana boczna i dach dolnego rogu komory bocznej są utworzone przez białą materię półkuli mózgowej. Dach obejmuje również ogon jądra ogoniastego, który trwa tutaj. W obszarze dna dolnego rogu zauważalnie wznosi się dodatkowe zabezpieczenie, eminentia collateralis, od rogu rogu. Ta trójkątna elewacja jest śladem wciskania do wnęki dolnego rogu odcinków półkuli mózgowej znajdujących się w głębokości rowka bocznego. Środkowa ściana dolnego rogu jest utworzona przez hipokamp, ​​hipokamp. Hipokamp rozciąga się do samego przodu dolnego rogu i kończy się pogrubieniem. To pogrubienie hipokampa jest podzielone przez małe rowki na oddzielne guzki (palce koników morskich - digitationes hippocampi (patrz End Brain Arch, schemat, pozycja 10). Po stronie przyśrodkowej, hipokampowa grzywka, fimbria hippampi jest połączona (patrz The End Brain Arch, diagram, str. 6). Grzywka jest kontynuacją stopy łuku. Splot naczyniowy komory bocznej jest przymocowany do grzywki, schodząc tutaj z centralnej części.
Róg tylny (róg potyliczny), cornu occipitale (posterius) bocznej komory rozciąga się do płata potylicznego półkuli. Jego górne i boczne ściany są utworzone przez włókna ciałka modzelowatego, dolne i środkowe ściany powstają przez wystawanie białej istoty płata potylicznego do wnęki tylnego rogu. Na środkowej ścianie rogu widoczne są dwa występy. Górna - bańka tylnego rogu, bulbus cornu occipitdiis, jest reprezentowana przez włókna ciałka modzelowatego w drodze do płata potylicznego. Włókna ciałka modzelowatego w tym miejscu wyginają się wokół rowka międzyuszno-potylicznego, wystającego głęboko w półkulę. Dolny występ to ostroga ptasia, cielę avis, uformowana przez wciśnięcie tkanki mózgowej z głębokości rowka ostrogi do jamy tylnego rogu. Na dolnej ścianie tylnego rogu znajduje się lekko wypukły trójkąt boczny, trigonum collaterale, ślad wstrzyknięcia do jamy komorowej substancji półkuli mózgowej, umieszczonej głęboko w rowku bocznym.
W środkowej części i dolnym rogu komory bocznej znajduje się splot naczyniowy komory bocznej, splot choroideus ventriculi lateralis. Splot ten przyczepia się do taśmy naczyniowej, taenia choroidea, poniżej i do taśmy łukowej u góry. Splot naczyniowy przechodzi do dolnego rogu. Tutaj przyczepia się do skraju hipokampa..
Splot naczyniowy komory bocznej powstaje z powodu szczeliny naczyniowej, szczeliny naczyniowej, miękkiej (naczyniowej) błony mózgu z naczyniami krwionośnymi w niej zawartymi, wprowadzonymi do komory przez szczelinę naczyniową. Miękka błona jest pokryta z komory wewnętrzną (nabłonkową) płytką (pozostała część środkowej ściany pierwszego pęcherza mózgowego). W odcinkach przednich splot naczyniowy komory bocznej przez otwór międzykomorowy, otwór międzyżebrowy łączy się ze splotem naczyniowym trzeciej komory.

"JA NIE... N D E U U S H A? ”
T E S T V A SH E G O I N T E L L E K T A

Przesłanka:
Efektywność rozwoju dowolnej gałęzi wiedzy zależy od stopnia zgodności metodologii wiedzy - poznawalnej esencji.
Rzeczywistość:
Żywe struktury od poziomu biochemicznego i subkomórkowego do całego organizmu są strukturami probabilistycznymi. Funkcje struktur probabilistycznych są funkcjami probabilistycznymi.
Warunek wstępny:
Skuteczne badanie struktur i funkcji probabilistycznych powinno opierać się na metodologii probabilistycznej (Trifonov E.V., 1978.. 2015,...).
Kryterium: Stopień rozwoju morfologii, fizjologii, psychologii i medycyny człowieka, wielkość wiedzy indywidualnej i społecznej w tych obszarach jest determinowana stopniem wykorzystania metodologii probabilistycznej.
Rzeczywista wiedza: zgodnie z założeniem, rzeczywistością, warunkami wstępnymi i kryterium..
Ocena następujących elementów:
- z możliwością zmiany statusu,
- około b i hi hi z z n i y oraz
- Twój !


Wszelkie rzeczywistości, zarówno fizyczne, jak i mentalne, mają charakter probabilistyczny. Sformułowanie tej fundamentalnej pozycji jest jednym z głównych osiągnięć nauki XX wieku. Narzędziem do skutecznego poznania bytów i zjawisk probabilistycznych jest metodologia probabilistyczna (Trifonov E.V., 1978.. 2014,...). Zastosowanie probabilistycznej metodologii pozwoliło odkryć i sformułować zasadę najważniejszą dla psychofizjologii: ogólną strategią zarządzania wszystkimi strukturami i funkcjami psychofizycznymi jest prognozowanie (E. Trifonov, 1978.. 2012,...). Brak rozpoznania tych faktów przez ignorancję jest błędem i oznaką niekompetencji naukowej. Świadome odrzucenie lub stłumienie tych faktów jest oznaką nieuczciwości i jawnych kłamstw.

Petersburg, Rosja, 1996-2015

Copyright © 1996-, Trifonov E.V..

Dopuszczalne jest cytowanie materiałów z tej encyklopedii w celach niekomercyjnych
pełne wskazanie źródła pożyczki: nazwisko autora, tytuł i adres internetowy encyklopedii

MÓZG WENTRIKULARNY

Komory mózgu (ventriculi cerebri) to wnęki zlokalizowane w mózgu wyścielone wyściółką i wypełnione płynem mózgowo-rdzeniowym. Funkcjonalna wartość komór mózgu jest określona przez fakt, że są one miejscem powstawania i rezerwuarem płynu mózgowo-rdzeniowego (patrz), a także częścią przewodu mózgowo-rdzeniowego.

Istnieją cztery komory: boczne komory (ventriculi lat., Pierwsza i druga), trzecia komora (ventriculus tertius) i czwarta komora (ventriculus quartus). Po raz pierwszy opisany przez Herofila w IV wieku. pne mi. Duże znaczenie w badaniu szlaków płynu mózgowo-rdzeniowego miało otwarcie akweduktu mózgowego przez Sylviusa (F. Sylviusa), otwór międzykomorowy A. Monroe, otwór środkowy czwartej komory F. Magandie, otwór boczny czwartej komory G. Lushki, a także wprowadzenie miodu. praktyka metody ventriculography W. Dandy (1918).

Ruch translacyjny płynu mózgowo-rdzeniowego jest kierowany z komór mózgu przez niesparowany środkowy otwór czwartej komory (Mazhandi) i sparowane boczne otwory czwartej komory (Lushka) do spłuczki móżdżkowo-mózgowej, stamtąd płyn mózgowo-rdzeniowy rozprzestrzenia się wzdłuż cystern mózgu, kanały wzdłuż zwojów mózgu. powierzchnia i przestrzeń podpajęczynówkowa rdzenia kręgowego i jego kanału centralnego. Pojemność wszystkich komór wynosi 30-50 ml.

Zadowolony

Embriologia

Komory mózgu, a także jama rdzenia kręgowego [kanał centralny (canalis centralis) i końcowa komora (ventriculus terminalis)], powstają w wyniku transformacji pierwotnej jamy cewy nerwowej, kanału nerwowego. Kanał nerwowy w rdzeniu kręgowym stopniowo zwęża się i zamienia w kanał centralny i końcową komorę. Przedni koniec rurki nerwowej rozszerza się, a następnie rozcina, tworząc w 4. tygodniu. rozwój trzech pęcherzy mózgowych (ryc. 1): przedniego, środkowego i romboidalnego. W 5-6 tygodniu. rozwój poprzez rozróżnienie trzech pęcherzyków mózgowych, powstaje pięć pęcherzyków, co daje początek pięciu głównym częściom mózgu: mózgowi (telencefalon), diencefalonowi (diencephalon), śródmózgowiu (mesencephalon), śródmózgowiu (metencephalon), rdzeniu przedłużonemu (mielencefalon).

Mózg końcowy rośnie intensywnie na boki, tworząc dwa boczne bąbelki - podstawy półkul mózgowych. Pierwotna wnęka mózgu (telocele) powoduje powstanie wnęk bocznych pęcherzy, które są języczkiem komór bocznych. W 6-7 tygodniu. rozwój bocznego wzrostu pęcherza zachodzi w kierunku bocznym i przednim, co prowadzi do utworzenia przedniego rogu bocznych komór; w 8-10 tygodniu. występuje wzrost pęcherzyków bocznych w przeciwnym kierunku, w wyniku czego pojawiają się tylne i dolne rogi komór. Z powodu zwiększonego wzrostu płatów skroniowych mózgu dolne rogi komór poruszają się w bok, w dół i do przodu. Część wnęki mózgu, która jest połączona z wnękami bocznych pęcherzyków, zamienia się w otwory międzykomorowe (foramina interentricularia), które łączą komory boczne z przodem trzeciej komory. Pierwotna jama diencephalon (diocele) zwęża się, utrzymując połączenie ze środkową częścią wnęki skończonego mózgu, i powoduje powstanie trzeciej komory. Jama śródmózgowia (mezocele), przechodząca przed trzecią komorą, zwęża się bardzo silnie i w 7. tygodniu. zamienia się w wąski kanał - akwedukt mózgu (aqueductus cerebri), łączący trzecią komorę z czwartą. W tym samym czasie jama mózgu romboidalnego, która powoduje powstanie tylnej i rdzeniowej przedłużonej, rozszerzającej się w bok, tworzy czwartą komorę z bocznymi kieszeniami (recesus lat.). Podstawa naczyniowa czwartej komory (tela chorioidea ventriculi quarti) początkowo prawie całkowicie zamyka swoją jamę (z wyjątkiem otwarcia dopływu wody do mózgu). Do 10 tygodnia. rozwoju w nim i w ścianie komory powstają otwory: jedna środkowa (apertura mediana) w dolnym rogu dołu romboidalnego i dwie sparowane boczne (aperturae lat.) u szczytu bocznych kieszeni. Przez te otwory czwarta komora komunikuje się z przestrzenią podpajęczynówkową mózgu. Jama czwartej komory przechodzi poniżej do kanału centralnego rdzenia kręgowego.

Anatomia

Boczne komory znajdują się w półkulach mózgowych (ryc. 2-4 i tsvetn. Ryc. 11). Składają się z części środkowej (pars centralis), krawędź leży w płacie ciemieniowym, a trzy procesy odchodzące od niej z każdej strony - rogi. Przedni róg (cornu ant.) Znajduje się w płatu czołowym, tylny róg (cornu post.) Znajduje się w płacie potylicznym, a dolny róg (cornu inf.) Znajduje się w płatu skroniowym. Przedni róg ma trójkątny kształt, otoczony wewnątrz przezroczystą przegrodą (przegroda pellucidum), na zewnątrz i z tyłu głową jądra ogoniastego (caput nuclei caudati), z góry iz przodu ciałem modzelowatym (corpus callosum). Pomiędzy dwiema płytami przezroczystej przegrody znajduje się jej wnęka (cavum septi pellucidi). Centralna część komory ma kształt szczeliny, której spód tworzy jądro ogoniaste, zewnętrzna część górnej powierzchni wzgórza i leżący między nimi pasek końcowy (stria terminalis). Wewnątrz jest zamknięty płytką nabłonkową [blaszka chorioidea nabłonkowa (BNA)], pokrytą z góry ciałkiem modzelowatym. Z środkowej części komory bocznej tylny róg odchodzi z tyłu, a dolny róg. Miejsce przejścia części środkowej do rogów tylnych i dolnych nazywa się trójkątem bocznym (trigonum collaterale). Tylny róg, leżący wśród białej istoty płata potylicznego mózgu, ma trójkątny kształt, stopniowo zwęża się do tyłu; na jej wewnętrznej powierzchni znajdują się dwa podłużne wypukłości: dolna jest ostrogą ptasią (calcar avis) odpowiadającą rowkowi ostrogi, a górna jest główką rogu (bulbus cornus post.) utworzoną przez włókna ciałka modzelowatego. Dolny róg idzie w dół i do przodu i kończy się w odległości 10-14 mm od skroniowego bieguna półkul. Jego górna ściana jest utworzona przez ogon jądra ogoniastego i listwę zaciskową. Elewacja przechodzi na ścianę przyśrodkową - hipokamp (hipokamp), powstaje nacięcie z powodu wgłębienia bruzdy parahippocampal (gyrus parahippocampalis) leżącej głęboko z powierzchni półkuli. Dolna ściana lub dolna część klaksonu jest ograniczona białą materią płata skroniowego i niesie poduszkę - elewację boczną (eminentia collateralis), odpowiadającą zewnętrznej stronie rowka bocznego. Od strony przyśrodkowej, pia mater, tworząc splot naczyniowy komory bocznej (splot chorioideus ventriculi lat.), Jest wepchnięty do dolnego rogu. Boczne komory są zamknięte ze wszystkich stron, z wyjątkiem otworu międzykomorowego (monroe) [foramen interentriculare, PNA; foramen interentriculare (Monroi), BNA], poprzez nacięcie boczne komory łączą się z trzecią komorą i przez nią - ze sobą.

Trzecia komora to niesparowana wnęka o kształcie podobnym do szczeliny. Znajduje się w międzymózgowiu pośrodku między środkowymi powierzchniami wzgórza i podwzgórza. Przed trzecią komorą znajduje się przednia komisa (commissura ant.), Arch filar (columna fornicis), płytka końcowa (lamina terminalis); z tyłu - tylna komisja (commissura post.), komisja leadów (commissura habenularum); od dołu - tylna perforowana substancja (substancja perforata post.), szary guzek (tuber cinereum), ciała sutkowate (corpora mamillaria) i krzyż wzrokowy (chiasma opticum); na górze znajduje się podstawa naczyniowa trzeciej komory, przymocowana do górnej powierzchni wzgórza, a nad nią nogi łuku (crura fornicis), połączone szczeliną łuku i ciałem modzelowatym. Później od linii środkowej podstawa naczyniowa trzeciej komory zawiera splot naczyniowy trzeciej komory (splot chorioideus ventriculi tertii). W środkowej części trzeciej komory prawe i lewe wzgórze są połączone za pomocą zespolenia międzyzębowego (adheio interthalamica). Trzecia komora tworzy zagłębienia: pogłębienie lejka (recessus infundibuli), pogłębienie wzrokowe (recessus opticus), pogłębienie nasady (recessus pinealis). Przez zaopatrzenie w wodę mózgu [aqueductus cerebri, PNA; aqueductus cerebri (Sylvii), BNA] trzecia komora łączy się z czwartą.

Czwarta komora. Dno czwartej komory lub rombowaty dół (fossa rhomboidea) jest utworzony przez mostek mózgu (patrz) i rdzeń przedłużony (patrz), na granicy którego czwarta komora tworzy boczne wgłębienia (recessus lat. Ventriculi quarti). Dach czwartej komory (tegmen ventriculi quarti) ma kształt namiotu i składa się z dwóch żagli mózgu - niesparowanej górnej (velum rdzenia), rozciągającej się między górnymi nogami móżdżku i sparowanej dolnej (velum rdzenia), przymocowany do nóg strzępienia (pedunculus flocculi). Między żaglami dach komorowy tworzy móżdżek. Dolny żagiel mózgowy pokryty jest naczyniową podstawą czwartej komory (tela chorioidea ventriculi quarti), z którą związany jest splot naczyniowy komory. Jama czwartej komory komunikuje się z przestrzenią podpajęczynówkową za pomocą trzech otworów: niesparowanej mediany [apertura mediana ventriculi quarti, PNA; apertura medialis ventriculi quarti (foramen Magendi), BNA], nie ma linii środkowej w dolnych częściach czwartej komory i jest sparowany z boku [aperturae lat. ventriculi quarti, PNA, BNA (foramina Luschkae)] - w obszarze bocznych wnęk czwartej komory. W dolnych sekcjach czwarta komora, stopniowo zwężająca się, przechodzi do kanału centralnego rdzenia kręgowego, który u dołu rozszerza się do końcowej komory.

Patologia

Patologia może być spowodowana rozwojem w komorach mózgu procesów zapalnych, krwotoków, lokalizacji pasożytów, guzów.

Procesy zapalne u kobiet f. M (zapalenie komory) można zaobserwować przy różnych zmianach zakaźnych i zatruciach c. n z. (np. z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych itp.). W ostrym zapaleniu komór może pojawić się obraz surowiczego lub ropnego zapalenia wyrostka robaczkowego (patrz zapalenie naczynioruchowe). W przypadku hronu, produktywnego okołokomorowego zapalenia mózgu, wyściółka komorowa ulega kondensacji, czasami przybierając ziarnisty wygląd, co wynika z brodawkowatych reaktywnych narośli warstwy zależnej. Przebieg zapalenia wyściółki jest często zaostrzony z powodu zaburzeń w krążeniu płynu mózgowo-rdzeniowego z powodu niedrożności jego dróg odpływowych na poziomie otworów międzykomorowych, zaopatrzenia w wodę w mózgu i niesparowanego środkowego otwarcia czwartej komory.

Klinicznie zaburzenia krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego w zapaleniu komory objawiają się napadami bólów głowy, podczas których pacjenci, w zależności od poziomu trudności w odpływie płynu mózgowo-rdzeniowego, przyjmują charakterystyczne wymuszone pozycje z głową pochyloną do przodu, przechyloną do tyłu itp. (Patrz zespół okluzji). Nevrol, objawy zapalenia komory są polimorficzne; objawia się to szerokim zakresem objawów ze struktur okołokomorowych (w pobliżu komorowych) móżdżku (nadciśnienie tętnicze, hipertermia, moczówka prosta, narkolepsja, katapleksja), śródmózgowia (zaburzenia okoruchowe), tylnej i rdzeniowej przedłużonej komory - dolna część komory przedniej jądra VI, VII nerwów czaszkowych itp.). W ostrym zapaleniu komorowym cytozę zwykle obserwuje się w komorowym płynie mózgowo-rdzeniowym, w przewlekłym komorowym płynie komorowym może być wodogłowie (spadek zawartości białka przy normalnej liczbie komórek).

Pierwotne krwotoki w mieście M. m są rzadkie, aw zdecydowanej większości przypadków dochodzi do traumatycznej genezy. Częściej obserwuje się krwotoki wtórne, które są wynikiem przełomu krwiaków śródmózgowych (urazowych, po udarze) do jamy komór. Krwotoki te objawiają się ostrym rozwojem śpiączki z wyraźnymi reakcjami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami oddechowymi, hipertermią, dysocjowanymi objawami oponowymi, często zespołem Gormetonichesky'ego (patrz. Gormetoniya). Domieszkę krwi wykrywa się w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Spośród pasożytniczych zmian u pacjentki najczęściej występuje cysterkoza, bąblowica i koenuroza. Głównym klinem, ich przejawem są objawy aseptycznego zapalenia wyrostka robaczkowego z zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego. To ostatnie może być również spowodowane zablokowaniem ścieżek płynu mózgowo-rdzeniowego przez pasożyta swobodnie pływającego w płynie komorowym. Odnotowuje się również bóle głowy pojawiające się w określonej pozycji głowy, wymuszoną pozycję głowy i zespół wodogłowia z nadciśnieniem. W analizie płynu mózgowo-rdzeniowego - obraz aseptycznego zapalenia opon mózgowych. Przy lokalizacji pasożytów w czwartej komorze może rozwinąć się zespół Brunsa (patrz. Zespół okluzji).

Rozszerzenie bocznych komór mózgu, jego przyczyny i diagnoza

W przypadku rozszerzenia bocznych komór mózgu specjaliści rozumieją znaczące rozszerzenie wewnętrznych jam narządu. Stan może być fizjologiczny - u noworodków lub patologiczny - wskazujący na uformowaną chorobę. Przyczyną takiego zaburzenia są zarówno czynniki zewnętrzne - urazowe uszkodzenia mózgu, jak i wewnętrzne - na przykład przeniesiona neuroinfekcja. Diagnoza i wybór terapii jest przywilejem neurologa.

Normalne rozmiary

W ludzkim ciele układ komorowy natychmiast łączy kilka wnęk anastomizujących się między sobą. Łączą się z przestrzenią podpajęczynówkową, a także kanałem rdzenia kręgowego, bezpośrednio w jamach porusza się specjalny płyn - płyn mózgowo-rdzeniowy. Dzięki temu tkanki otrzymują substancje odżywcze i cząsteczki tlenu..

Największymi wewnątrzmózgowymi pustymi formacjami są oczywiście komory boczne. Są one zlokalizowane poniżej ciała modzelowatego - po obu stronach linii śródmózgowia, symetryczne względem siebie. W każdym z nich zwykle wyróżnia się kilka działów - front z dolnym, a także klakson i samo ciało. W kształcie przypominającym angielski S..

Rozmiar komór jest oceniany normalnie, biorąc pod uwagę indywidualne cechy anatomiczne - nie ma jednolitych standardów. Specjaliści kierują się uśrednionymi parametrami. Ważna znajomość tych rozmiarów dla niemowląt do roku - w celu wczesnej diagnozy wodogłowia.

Normalne wartości dla dzieci:

Jednostka anatomicznaNoworodki, mm3 miesiące, mm6 miesięcy - 9 miesięcy, mm12 miesięcy, mm
Komora boczna23,5 - / + 6,836,2 - / + 3,960,8 - / + 6,764,7 - / + 12,7

W przypadku dorosłych parametry powinny mieścić się w przedziale - przedni róg komory bocznej ma mniej niż 12 mm u osób poniżej 40 roku życia, a jego ciało ma 18–21 mm do 60 lat. Przekroczenie wieku komór mózgu o ponad 10% wymaga dodatkowych badań - w celu ustalenia i wyeliminowania pierwotnej przyczyny.

Klasyfikacja

Głównymi kryteriami oddzielania rozszerzeń komór bocznych w mózgu są rozmiary jamy, etiologia ekspansji, wiek pacjenta, lokalizacja zmian patologicznych.

Każdy neuropatolog wybiera najlepszą klasyfikację zaburzenia. Jednak większość lekarzy przestrzega uśrednionych zasad diagnozy:

  1. Według czasu rzekomego pojawienia się ogniska w mózgu:
  2. okres prenatalny;
  3. wykrycie wzrostu komór mózgu u noworodków;
  4. ekspansja mózgu u dorosłych.
  5. Według lokalizacji:
  6. powiększenie lewej komory;
  7. prawe palenisko;
  8. dwustronna porażka.
  9. Według etiologii:
  10. poszerzenie komorowe po infekcji;
  11. zmiany pourazowe;
  12. ekspansja toksyczna;
  13. guz w mózgu;
  14. choroba naczyniowa.
  15. Według ważności:
  16. nieznacznie powiększone komory mózgu u niemowląt;
  17. umiarkowane rozszerzenie;
  18. poważne zmiany w komorach.

Ponadto specjalista może wskazać w diagnozie, czy występują powikłania - na przykład wodogłowie lub problemy intelektualne / neurologiczne.

Przyczyny

Etapy rozwoju ośrodkowego układu nerwowego u ludzi zapewniają, że wraz ze wzrostem wielkości mózgu zmienią się również parametry komór. Dla każdego okresu przyczyny rozszerzenia bocznych jam mają swoje własne cechy..

Zasadniczo główne czynniki prowokujące będą następujące:

  • urazy mózgu lub upadki;
  • neuroinfekcja - na przykład zapalenie opon mózgowych lub wrodzona kiła;
  • nowotwory mózgu;
  • zakrzepica naczyń mózgowych;
  • uderzenia
  • nieprawidłowości w rozwoju struktur mózgu - na przykład przednie rogi komór.

Mechanizmem rozwoju dylatacji jest nadprodukcja płynu mózgowo-rdzeniowego lub naruszenie jego adsorpcji / odpływu z jam mózgu.

W niektórych przypadkach nie jest możliwe ustalenie dokładnej przyczyny rozszerzania się wnęk - idiopatycznego wariantu zaburzenia. Lekarz wybierze schemat leczenia, biorąc pod uwagę główne objawy kliniczne. Rzadziej nietypowe układanie struktur mózgowych jest postrzegane jako podstawa dylatacji - konieczne jest staranne zebranie wywiadu matki dziecka, jakie choroby cierpiała w okresie ciąży. Czasami patologia jest dziedziczna - nieprawidłowości genetyczne.

Symptomatologia

Na początkowym etapie powstawania powiększonych komór mózgu u dziecka nie można ustalić żadnych specjalnych objawów klinicznych - dziecko zachowuje się zgodnie z normą wieku. Mechanizmy adaptacyjne są w stanie zwalczyć nadprodukcję płynu mózgowo-rdzeniowego.

Jednak w miarę nasilania się rozszerzania się bocznych komór mózgu u dziecka konsekwencje wodogłowia, patologicznego nacisku na struktury mózgu z powodu obrzęku tkanek, zaczynają mu przeszkadzać. Główne objawy nadciśnienia śródczaszkowego:

  • częste ataki bólu głowy;
  • powolny wzrost fontaneli;
  • obrzęk tkanek między szwami czaszki;
  • nudności i wymioty bez poczucia się lepiej;
  • zmniejszony apetyt, częste plucie;
  • zaburzenia snu;
  • odrzucając głowę do tyłu;
  • hipertoniczność mięśni;
  • brak zainteresowania aktualnymi wydarzeniami, apatia;
  • skłonność do padaczki.

U dorosłych pacjentów naruszenie odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego z komór bocznych objawia się uczuciem ciągłej pełni w głowie, uporczywymi zawrotami głowy z nudnościami. Zdolność osoby do pracy jest zmniejszona i pojawiają się stany lękowe-fobiczne. Jednocześnie przyjmowanie standardowych środków przeciwbólowych nie przyczynia się do poprawy samopoczucia..

Przy uporczywym zespole nadciśnienia i wodogłowia u osób występuje niedowład / porażenie, a także poważne trudności z mową, wzrokiem, słuchem, zmniejszoną zdolnością intelektualną.

Diagnostyka

Jeśli specjalista zauważy objawy nieprawidłowego krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego płynu mózgowo-rdzeniowego lub jeśli pacjent ma dolegliwości związane z pogorszeniem samopoczucia, instrumentalne potwierdzenie poszerzenia jam mózgu.

Możliwe jest zidentyfikowanie oznak niewielkiego rozszerzenia komór bocznych za pomocą tak nowoczesnej metody diagnostycznej, jak obrazowanie rezonansem magnetycznym. Na uzyskanych obrazach struktur mózgu można szczegółowo zobaczyć obszar ekspansji, obszar zmiany, zaangażowanie sąsiednich tkanek mózgu w proces.

Podwyższone ciśnienie śródczaszkowe zostanie również zdiagnozowane przy użyciu następujących procedur:

  • echoencefaloskopia;
  • elektroencefalografia;
  • okulistyka;
  • badanie płynu mózgowo-rdzeniowego - identyfikacja przeniesionych neuroinfekcji;
  • badania krwi - ogólne, biochemiczne, dla procesów autoimmunologicznych.

Tylko po starannym porównaniu wszystkich informacji z procedur diagnostycznych neuropatolog będzie w stanie ocenić nasilenie dylatacji komór bocznych, ustalić pierwotną przyczynę stanu patologicznego i wybrać optymalne środki terapeutyczne.

Taktyki leczenia

Sama ekspansja wielkości komór mózgu nie wymaga interwencji - jeśli nie ma klinicznych objawów niewydolności ciśnienia śródczaszkowego. Podczas gdy w przypadku naruszenia dynamiki płynu mózgowo-rdzeniowego i objawów dobrego samopoczucia powstających na tym tle, lekarze zalecą leczenie zachowawcze:

  • diuretyki - usuwanie obrzęków z tkanki mózgowej;
  • neuroprotektory - korekta impulsów nerwowych;
  • leki wazoaktywne - poprawiające odżywianie mózgu;
  • nootropics - poprawa lokalnego krążenia krwi;
  • leki uspokajające - normalizacja tła psychosomatycznego;
  • leki przeciwzapalne / przeciwbakteryjne - jeśli podstawą zaburzenia jest przebieg procesu zakaźnego.

Interwencja neurochirurgiczna jest wymagana, jeśli z powodu nowotworów mózgu, mózgowej choroby zakrzepowo-zatorowej powstało poszerzenie komory. W razie potrzeby wykonuje się ventriculostomię - tworzenie nowego połączenia między jamami mózgu.

Prognoza i zapobieganie

Konsekwencje asymetrii komór bocznych są różne. Ich nasilenie i nasilenie zależą bezpośrednio od wielkości ekspansji patologicznej i wieku pacjenta. Tak więc w przypadku łagodnych postaci zaburzeń u dzieci występuje krótkotrwałe opóźnienie rozwojowe - zarówno intelektualne, jak i fizyczne. Dzięki terminowej opiece medycznej wodogłowie jest całkowicie eliminowane.

Podczas gdy z ciężkim przebiegiem poszerzenia ubytków powstają różne choroby neurologiczne - na przykład porażenie mózgowe lub uporczywe odchylenia umysłowe. Nie ma specyficznego zapobiegania asymetrii komorowej, ponieważ prawie niemożliwe jest przewidzenie jej wystąpienia. Jednak eksperci zwracają uwagę, że dążąc do zdrowego wizerunku przyszłej matki, przyczynia się do urodzenia dziecka o normalnych rozmiarach jam mózgowych. Aby to zrobić, konieczne jest porzucenie szkodliwych indywidualnych nawyków przed zajściem w ciążę, prawidłowe odżywianie, wystarczająca ilość snu, unikanie przeciążeń psychoemocjonalnych i stresujących.

Komory ludzkiego mózgu

Ludzki mózg to niesamowita liczba neuronów - jest ich około 25 miliardów, a to nie jest granica. Ciała neuronów są łącznie nazywane szarą materią, ponieważ mają szary odcień.

Pajęczyna chroni krążący w niej płyn mózgowo-rdzeniowy. Działa jak amortyzator, który chroni ciało przed wstrząsem..

Masa mózgu mężczyzny jest wyższa niż u kobiety. Jednak pogląd, że mózg kobiety ma słabszy rozwój niż mózg mężczyzny, jest błędny. Średnia masa męskiego mózgu wynosi około 1375 g, kobieta - około 1245 g, co stanowi 2% masy całego organizmu. Nawiasem mówiąc, masa mózgu i ludzka inteligencja nie są ze sobą powiązane. Jeśli na przykład waży się mózg osoby cierpiącej na wodogłowie, będzie on większy niż zwykle. Jednocześnie zdolności umysłowe są znacznie niższe.

Mózg składa się z neuronów - komórek, które mogą odbierać i przekazywać impulsy bioelektryczne. Uzupełnia je glia, która pomaga w pracy neuronów.

Komory mózgu to wnęki w nim. To boczne komory mózgu wytwarzają płyn mózgowo-rdzeniowy. Jeśli boczne komory mózgu zostaną zakłócone, może rozwinąć się wodogłowie.

Jak działa mózg

Zanim przejdziemy do rozważenia funkcji komór, przypominamy sobie lokalizację niektórych części mózgu i ich znaczenie dla organizmu. Ułatwi to zrozumienie działania całego złożonego systemu..

Ostateczny mózg

Niemożliwe jest krótkie omówienie budowy tak złożonego i ważnego organu. Od tyłu głowy do czoła przechodzi ostatni mózg. Składa się z dużych półkul - prawej i lewej. Ma wiele bruzd i zwojów. Struktura tego ciała jest ściśle związana z jego rozwojem.

Świadoma aktywność człowieka wiąże się z funkcjonowaniem kory mózgowej. Naukowcy rozróżniają trzy rodzaje kory:

  • Starożytny.
  • Stary.
  • Nowy. Reszta skorupy, która w trakcie ewolucji człowieka ewoluowała jako ostatnia.

Półkule i ich struktura

Półkula jest złożonym systemem, który składa się z kilku poziomów. Mają różne udziały:

Oprócz akcji istnieje również kora i podkora. Półkule współpracują ze sobą, uzupełniają się, wykonując zestaw zadań. Istnieje ciekawy wzór - każdy dział półkuli odpowiada za swoje funkcje.

Trudno sobie wyobrazić, że kora, która zapewnia podstawowe cechy świadomości, inteligencji, ma grubość zaledwie 3 mm. Ta najcieńsza warstwa niezawodnie pokrywa obie półkule. Składa się z tych samych komórek nerwowych i ich procesów, które są umieszczone pionowo.

Warstwy kory są poziome. Składa się z 6 warstw. W korze znajduje się wiele wiązek nerwów pionowych o długich procesach. Znajduje się tutaj ponad 10 miliardów komórek nerwowych..

Do kory przypisane są różne funkcje, które różnią się między poszczególnymi oddziałami:

  • temporalny - zmysł węchu, słuchu;
  • potyliczny - widzenie;
  • ciemieniowy - smak, dotyk;
  • frontalny - trudne myślenie, ruch, mowa.

Wpływa na strukturę mózgu. Każdy z jego neuronów (pamiętaj, że w tym narządzie jest ich około 25 miliardów) tworzy około 10 tysięcy połączeń z innymi neuronami.

Na samych półkulach znajdują się zwoje podstawy - są to duże skupiska, które składają się z szarej materii. To zwoje podstawy przenoszą informacje. Pomiędzy korą a jądrem podstawy znajdują się procesy neuronów - istota biała.

To włókna nerwowe tworzą istotę białą, wiążą korę i znajdujące się pod nią struktury. Podkora zawiera jądra podkorowe.

Ostateczny mózg jest odpowiedzialny za procesy fizjologiczne w ciele, a także za inteligencję.

Mózg pośredni

Składa się z 2 części:

  • brzuszny (podwzgórze);
  • grzbietowa (śródstopia, wzgórze, nabłonek).

To wzgórze odbiera irytuje i wysyła je na półkule. Jest to niezawodny i zawsze zajęty pośrednik. Jego drugie imię to wizualny guzek. Wzgórze zapewnia udaną adaptację do ciągle zmieniającego się środowiska. Układ limbiczny niezawodnie łączy go z móżdżkiem.

Podwzgórze jest centrum podkorowym, które reguluje wszystkie funkcje autonomiczne. Wpływa na układ nerwowy i gruczoły. Podwzgórze zapewnia prawidłowe funkcjonowanie poszczególnych gruczołów dokrewnych, uczestniczy w tak ważnym dla organizmu metabolizmie. Podwzgórze odpowiada za procesy snu i czuwania, jedzenia, picia.

Pod nim jest przysadka mózgowa. To przysadka mózgowa zapewnia termoregulację, pracę układu sercowo-naczyniowego i trawiennego.

Mózg tylny

  • przednia oś;
  • móżdżek za nim.

Mostek wizualnie przypomina gruby biały wałek. Składa się z powierzchni grzbietowej, którą pokrywa móżdżek, i powierzchni brzusznej, której struktura jest włóknista. Most znajduje się nad rdzeniem przedłużonym.

Móżdżek

Często nazywany jest drugim mózgiem. Ten dział znajduje się za mostem. Obejmuje prawie całą powierzchnię tylnego dołu czaszki..

Duże półkule zwisają bezpośrednio nad nim, dzieli je tylko poprzeczna szczelina. Poniżej móżdżku sąsiaduje z rdzeniem przedłużonym. Istnieją 2 półkule, dolna i górna powierzchnia, robak.

Móżdżek na całej swojej powierzchni ma wiele szczelin, między którymi można znaleźć zakręt (rolki mózgu).

Móżdżek składa się z dwóch rodzajów substancji:

  • Szary. Znajduje się na obrzeżach i tworzy skorupę..
  • Biały. Znajduje się w obszarze pod korą..

Materia biała przenika do wszystkich meandrów, dosłownie je przenikając. Można go łatwo rozpoznać po charakterystycznych białych paskach. W istocie białej występują inkluzje szarości - jądro. Ich przeplatanie w sekcji wizualnie przypomina zwykłe rozgałęziające się drzewo. To móżdżek odpowiada za koordynację ruchów.

Śródmózgowia

Znajduje się od przodu mostu do dróg wzrokowych i ciał brodawkowych. Istnieje wiele rdzeni (pagórki poczwórne). Na środkowym mózgu leży funkcjonowanie utajonego widzenia, odruch orientacyjny (zapewnia zwrócenie ciała do miejsca, w którym słychać hałas).

Komory

Komory mózgu to wnęki związane z przestrzenią podpajęczynówkową, a także kanałem rdzenia kręgowego. Jeśli jesteś zainteresowany tym, gdzie produkowany i przechowywany jest płyn mózgowo-rdzeniowy, dzieje się to w komorach. Wewnątrz są pokryte wyściółką.

Wyściółka to błona wyściełająca powierzchnię komór od wewnątrz. Można go również znaleźć w kanale kręgowym i we wszystkich jamach OUN..

Rodzaje komór

Komory są podzielone na takie typy:

  • Bok. W tych dużych jamach znajduje się płyn mózgowo-rdzeniowy. Boczna komora mózgu ma duży rozmiar. Wynika to z faktu, że wytwarzana jest duża ilość płynu, ponieważ potrzebuje on nie tylko mózgu, ale także rdzenia kręgowego. Lewa komora mózgu nazywa się pierwsza, prawa - druga. Boczne komory są połączone z trzecim otworem przelotowym. Są symetrycznie ułożone. Z każdej komory bocznej, przedniego rogu, tylnych rogów bocznych komór, dolnej, ciała.
  • Trzeci. Jego lokalizacja znajduje się między wizualnymi guzkami. Ma kształt pierścienia. Ściany trzeciej komory są wypełnione szarą materią. Istnieje wiele wegetatywnych ośrodków podkorowych. Trzecia komora komunikuje się z komorami śródmózgowymi i bocznymi.
  • Czwarty. Jego lokalizacja znajduje się między móżdżkiem a rdzeniem przedłużonym. Jest to pozostałość jamy pęcherza mózgowego, która znajduje się za nią. Kształt czwartej komory przypomina namiot z dachem i dnem. Jego dno ma kształt romboidalny, dlatego czasami nazywa się go rombem. Kanał rdzenia kręgowego otwiera się za tą dolą..

Kształt bocznych komór przypomina literę C. Syntezują one płyn mózgowo-rdzeniowy, który następnie musi krążyć w rdzeniu kręgowym i mózgu.

Jeśli płyn mózgowo-rdzeniowy opuszcza komory nieprawidłowo, u osoby może zostać rozpoznany wodogłowie. W ciężkich przypadkach można zauważyć nawet w anatomicznej strukturze czaszki, która jest zdeformowana z powodu silnego ciśnienia wewnętrznego. Nadmiar płynu gęsto wypełnia całą przestrzeń. Może zmienić pracę nie tylko komór, ale także całego mózgu. Nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego może wywołać udar.

Choroby

Komory są podatne na wiele chorób. Najczęstszym z nich jest wodogłowie wspomniane powyżej. W przypadku tej choroby komory mózgowe mogą rosnąć do patologicznie dużych rozmiarów. W takim przypadku głowa boli, pojawia się uczucie ucisku, koordynacja może być zaburzona, pojawiają się nudności, wymioty. W ciężkich przypadkach trudno jest nawet się poruszać. Może to prowadzić do niepełnosprawności, a nawet śmierci..

Pojawienie się wspomnianych objawów może oznaczać wrodzone lub nabyte wodogłowie. Jego konsekwencje są śmiertelne dla mózgu i całego ciała. Krążenie krwi może być upośledzone z powodu ciągłego ściskania tkanek miękkich, istnieje ryzyko krwotoku.

Lekarz musi ustalić przyczynę wodogłowia. Może być wrodzony lub nabyty. Ten ostatni typ występuje w przypadku guza, torbieli, urazu itp. W takim przypadku wszystkie wydziały cierpią. Ważne jest, aby zrozumieć, że rozwój patologii stopniowo pogorszy stan pacjenta i nieodwracalne zmiany wystąpią we włóknach nerwowych.

Objawy tej patologii są związane z faktem, że płyn mózgowo-rdzeniowy jest wytwarzany więcej niż to konieczne. Substancja ta szybko gromadzi się w jamach, a ponieważ zmniejsza się odpływ, płyn mózgowo-rdzeniowy nie opuszcza, jak powinno być normalnie. Nagromadzony płyn mózgowo-rdzeniowy może znajdować się w komorach i rozciągać je, ściska ściany naczyń krwionośnych, zaburzając krążenie krwi. Neurony nie otrzymują pokarmu i umierają szybko. Nie można ich później przywrócić.

Noworodki często cierpią na wodogłowie, ale może pojawić się w prawie każdym wieku, chociaż występuje znacznie rzadziej u dorosłych. Prawidłowe krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego można ustalić przy odpowiednim leczeniu. Wyjątkiem są tylko ciężkie przypadki wrodzone. Podczas ciąży badanie ultrasonograficzne może wykryć możliwy wodogłowie dziecka.

Jeśli podczas ciąży kobieta dopuszcza się złych nawyków, nie monitoruje prawidłowego odżywiania, wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem wodogłowia płodu. Możliwy jest również asymetryczny rozwój komór..

Aby zdiagnozować patologie w funkcjonowaniu komór, stosuje się MRI, CT. Te metody pomagają identyfikować nieprawidłowe procesy na bardzo wczesnym etapie. Przy odpowiednim leczeniu stan pacjenta można poprawić. Być może nawet całkowite wyleczenie.

Komory mogą być narażone na inne warunki patologiczne. Na przykład ich asymetria ma negatywny wpływ. Jej tomografia może ujawnić. Asymetria prowadzi do zakłócenia naczyń krwionośnych lub procesów zwyrodnieniowych.

Ponadto zmiany patologiczne mogą wywoływać nowotwór, zapalenie.

Jeśli występuje zwiększona objętość płynu mózgowo-rdzeniowego, może się to zdarzyć nie tylko z powodu jego nadmiernej produkcji, ale także dlatego, że nie ma normalnego wypływu płynu. Może to być wynikiem pojawienia się nowotworów, krwiaków, zakrzepów krwi.

W przypadku chorób komór pacjenta niepokoją poważne problemy zdrowotne. Mózg cierpi na niedobór składników odżywczych, tlenu, hormonów. W tym samym czasie funkcja ochronna płynu mózgowo-rdzeniowego zostaje zakłócona, rozpoczyna się zatrucie organizmu, wzrasta ciśnienie śródczaszkowe.

Wniosek

Komory są połączone z wieloma narządami, układami, a ludzkie zdrowie jako całość zależy od ich stanu. Jeśli badanie MRI lub CT ujawniło ich ekspansję, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Terminowe leczenie pomoże powrócić do pełnego życia.

Komory mózgu

Mózg jest zamkniętym układem organizmu, który potrzebuje ochrony przed środowiskiem zewnętrznym. Kości czaszki działają jak główna bariera, pod którą kryje się kilka warstw błon. Ich funkcją jest tworzenie strefy buforowej między wnętrzem czaszki i bezpośrednio do substancji w mózgu.

Ponadto między 2 i 3 błonami znajduje się funkcjonalna jama - przestrzeń podpajęczynówkowa lub podpajęczynówkowa, w której płyn mózgowo-rdzeniowy - płyn mózgowo-rdzeniowy stale krąży. Za jego pomocą mózg otrzymuje niezbędną ilość składników odżywczych i hormonów, a także produkcję produktów przemiany materii i toksyn..

Płyn mózgowo-rdzeniowy jest syntetyzowany i kontrolowany przez komory mózgu, które są systemem otwartej jamy wyłożonej warstwą funkcjonalnych komórek od wewnątrz.

Co to jest komora mózgu

Anatomicznie układ komorowy mózgu to zbiór cystern mózgowych, przez które płyn mózgowo-rdzeniowy krąży przez przestrzeń podpajęczynówkową i centralny kanał kręgowy. Proces ten odbywa się dzięki cienkiej warstwie ependymocytów, które za pomocą rzęsek wywołują ruch płynu i kontrolują wypełnienie układu komorowego. Wytwarzają również mielinę, która służy jako osłona włókien mieliny istoty białej..

Komory są również odpowiedzialne za funkcję wydzielniczą i oczyszczającą: wyściełająca je jama wyściółkowa nie tylko wytwarza płyn mózgowo-rdzeniowy, ale także filtruje go z produktów przemiany materii, substancji toksycznych i leczniczych.

Wiele czynników wpływa na ilość płynu mózgowo-rdzeniowego wydzielanego przez komory i ich wielkość: kształt czaszki, objętość mózgu, stan fizyczny osoby i obecność współistniejących chorób ośrodkowego układu nerwowego, na przykład wodogłowie lub miażdżycowo-brzuszna.

Eksperci obliczyli, że u zdrowej osoby objętość wydzielanego płynu mózgowo-rdzeniowego na godzinę wynosi około 150–160 ml i jest całkowicie aktualizowana po 7-8 godzinach. W sumie około 400-600 ml płynu mózgowo-rdzeniowego jest uwalniane dziennie przez układ komorowy, jednak wskaźnik ten może się różnić w zależności od ciśnienia krwi i stanu psychoemocjonalnego osoby.

Nowoczesne metody badania struktury mózgu umożliwiają badanie jego struktur wewnętrznych bez uciekania się do bezpośredniego otwarcia czaszki. Jeśli specjalista musi uzyskać informacje o wielkości bocznych komór dziecka, wówczas podaje kierunek neurosonografii, metody badania mózgu za pomocą sprzętu ultradźwiękowego. Jeśli badanie jest wymagane dla osoby dorosłej, wówczas wykonują skan MRI lub CT odpowiednich oddziałów.

Tabela standardów dotyczących wielkości struktur układu komorowego osoby dorosłej w badaniu mózgu za pomocą rentgenowskiej tomografii komputerowej

StrukturaNorma, mm.
przednie rogi czołgów bocznych2–5
boczny rowek3-5
III komora2,5–4,5
IV komora12–14

Ponadto, aby ocenić stan układu komorowego osoby dorosłej, wskaźnik stanu każdej jego części oblicza się osobno.

Tabela wskaźników czwartej komory, ciał i rogów przednich komór bocznych

WiekCiało komór bocznychPrzednie rogi komór bocznychIV komora
Do 50 lat18,4–22--
Po 50 latach22,6–26--
Poniżej 60 lat-24–26,311,3–13
Po 60 latach-28,2–29,4Nie zmienia

Ile komór u osoby ma ich struktura i funkcje

Układ komorowy mózgu składa się z 4 wnęk, przez które wytwarzany jest płyn mózgowo-rdzeniowy i krążą między strukturami ośrodkowego układu nerwowego. Czasami, badając struktury ośrodkowego układu nerwowego, specjaliści znajdują piątą komorę, która nie jest jedną - jest to szczelinowa hipoechogeniczna ekspansja zlokalizowana na linii środkowej mózgu. Taka nienormalna struktura układu komorowego wymaga uwagi lekarzy: często pacjenci z 5 komorami są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych. Anatomicznie pierwsza i druga komora znajdują się odpowiednio w dolnej części lewej i prawej półkuli. Każdy z nich jest wnęką w kształcie litery C umieszczoną pod ciałkiem modzelowatym i otaczającą tylną część gromady węzłów nerwowych struktur podkorowych mózgu. Zwykle objętość i odpowiednio wielkość bocznej komory dorosłego nie powinna przekraczać 25 ml. Wnęki te nie komunikują się ze sobą, ale każda z nich ma kanał, przez który płyn mózgowo-rdzeniowy wchodzi do komory III.

Trzecia komora ma postać pierścienia, którego ścianami są wzgórze i podwzgórze. W mózgu znajduje się między guzkami wzrokowymi, a w jego centrum znajduje się pośrednia masa guzków wzrokowych. Poprzez zaopatrzenie w wodę Sylvian komunikuje się z jamą 4. komory, a poprzez otwory międzykomorowe - z komorami I i II.

Topograficznie czwarta komora znajduje się między strukturami części tylnej a tak zwaną dolną częścią romboidalną, której tylny dolny róg otwiera się do kanału centralnego rdzenia kręgowego.

Struktura wewnętrznej warstwy struktur układu komorowego jest również niejednorodna: w pierwszej i drugiej komorze jest to jednowarstwowa błona wyściółkowa, aw trzeciej i czwartej można zaobserwować kilka warstw.

Skład cytologiczny wyściółki jest jednolity: składa się ze specyficznych komórek neurogleju - ependymocytów. Są to komórki o kształcie cylindrycznym, których wolny koniec jest pokryty rzęskami. Za pomocą wibracji rzęsek płyn mózgowo-rdzeniowy przepływa przez centralny układ nerwowy.

Nie tak dawno temu, u dołu trzeciej komory, specjaliści odkryli inny rodzaj wyściółczaka - zapalenie tanic, które różnią się od poprzednich brakiem rzęsek i zdolnością do przekazywania danych o składzie chemicznym płynu mózgowo-rdzeniowego do naczyń włosowatych układu przysadki mózgowej.

Boczne komory 1 i 2

Anatomicznie boczne lub boczne komory mózgu składają się z ciała, przodu, tyłu i dolnych rogów.

Centralna część bocznej komory ma kształt poziomej szczeliny. Jego górna ściana tworzy ciałko modzelowate, aw dolnej części jądro ogoniaste, tył wzgórza i tylna noga fornixa. Wewnątrz jamy komór bocznych znajduje się splot naczyniowy, przez który syntetyzowany jest płyn mózgowo-rdzeniowy.

Na zewnątrz przypomina pasek ciemnoczerwony o szerokości 4 mm. Z centralnej części splot naczyniowy jest skierowany na tylny róg, którego górna ściana jest utworzona przez włókna dużych kleszczy ciałka modzelowatego, a reszta to biała istota części potylicznej końcowej części mózgu.

Dolny róg komory bocznej znajduje się w płatku skroniowym i jest skierowany w dół, do przodu i przyśrodkowo w linii środkowej. Boczna i górna jest ograniczona białą substancją płata skroniowego, przyśrodkowa ściana i część dolnej tworzą hipokamp.

Anatomicznie przedni róg jest przedłużeniem ciała wnęki bocznej. Jest skierowany bocznie do przodu w stosunku do centralnej jamy komory, a po stronie przyśrodkowej jest ograniczony ścianą przezroczystej przegrody, a po stronie głową jądra ogoniastego. Pozostałe boki rogu przedniego tworzą ciałko modzelowate.

Oprócz głównych funkcji - syntezy i krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego, boczne komory są zaangażowane w odbudowę struktur mózgu. Do niedawna uważano, że komórki nerwowe nie były w stanie się zregenerować, ale nie jest to do końca prawdą: między boczną komorą a opuszką węchową jednej półkuli znajduje się kanał, w którym naukowcy odkryli nagromadzenie komórek macierzystych. Mogą migrować wewnątrz opuszki węchowej i brać udział w przywracaniu liczby neuronów.

Wskaźniki fizykometryczne komór bocznych (a mianowicie ich wielkość) można usunąć na kilka sposobów. Tak więc u dzieci w pierwszym roku życia badanie przeprowadza się za pomocą neurosonografii (NSG), au dorosłych za pomocą MRI lub CT. Następnie uzyskane dane są przetwarzane i porównywane ze standardami..

Boczne komory mózgu są normalne u dziecka:

Struktura komorowaNoworodka, mm3-miesięczne dziecko, mm
CiałoDo 42-4
Przednie rogi2-4Do 4
Rogi potyliczne10–15Do 15 lat

Wskaźniki te są brane pod uwagę przy diagnozowaniu patologii mózgu, na przykład wodogłowia lub kropli substancji mózgowej - choroby, która charakteryzuje się zwiększonym wydzielaniem płynu mózgowo-rdzeniowego i upośledzonym odpływem, co prowadzi do zwiększonego nacisku na ściany komór i rozszerzania ich jam.

Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju patologii, pierwsze badanie mózgu dziecka przeprowadza się podczas jego rozwoju wewnątrzmacicznego podczas badań przesiewowych. Pozwala to na wczesne wykrycie chorób ośrodkowego układu nerwowego. Na przykład podczas takiego badania można wykryć asymetrie komór bocznych zarodka. Takie podejście pozwala specjalistom przygotować się i natychmiast rozpocząć środki terapeutyczne natychmiast po urodzeniu dziecka.

3 komora mózgu

Topograficznie trzecia komora mózgu znajduje się na poziomie odcinka pośredniego, pomiędzy guzkami nerwu wzrokowego, otaczając pierścień o pośredniej masie guzków oka. Ma 6 ścian:

  • Dach. Tworzy go pasek nabłonka i naczyniówka, będąca kontynuacją pia mater, która służy jako podstawa splotu naczyniowego 3. komory. Ta struktura przez otwory międzykomorowe w górnej części przenika do bocznych cystern, tworząc własne sploty naczyniowe.
  • Ściany boczne są powierzchnią guzków wzrokowych, podczas gdy wewnętrzna część komory powstaje w wyniku kiełkowania masy pośredniej.
  • Przednia górna ściana jest utworzona przez kolumny łuku mózgu i jej białą przednią wnękę, a dolna ściana jest utworzona przez ostatnią szarą płytkę, która znajduje się między kolumnami łuku.
  • Z tyłu trzeciej komory ogranicza się do szczeliny znajdującej się nad otworem wejścia do wodociągu Sylvian. Jednocześnie tylna część jest utworzona przez szyszynkę i szczelinę drutów.
  • Dno trzeciej komory jest podstawą mózgu w obszarze tylnej perforowanej substancji, ciałek wyrostka sutkowego, szarego guzka i przecięcia nerwów wzrokowych.

Fizjologiczne znaczenie trzeciej komory polega na tym, że jest to wnęka, której ściany zawierają ośrodki wegetatywne. Z tego powodu wzrost jego objętości i anomalnej struktury może powodować odchylenia w procesach wzbudzenia hamowania autonomicznego układu nerwowego, który jest odpowiedzialny za stan fizyczny osoby. Na przykład, jeśli ma powiększoną komorę III mózgu, wpływa to na pracę struktur układu krążenia, oddechowego i hormonalnego.

Normy wielkości III komory u dziecka:

StrukturaNowo narodzony3-miesięczne dziecko
III komoraDo 3 mmDo 3,3 mm

4 komora mózgu

Anatomicznie czwarta komora znajduje się między móżdżkiem, tylną powierzchnią mostka Varolian i rdzeniem przedłużonym, w tak zwanym rombie. Na embrionalnym etapie rozwoju dziecka powstaje z resztek tylnej części mózgu, dlatego służy jako wspólna wnęka dla wszystkich części tylnej części mózgu.

Wizualnie komora IV przypomina trójkąt, którego dno jest strukturą rdzenia przedłużonego i mostu, a dach jest żaglem górnym i dolnym. Górny żagiel jest cienką błoną rozciągniętą między górnymi nogami móżdżku, a dolny przylega do nóg strzępu i jest uzupełniony płytką miękkiej błony, która tworzy splot naczyniowy.

Funkcjonalnym celem komory IV, oprócz wytwarzania i przechowywania płynu mózgowo-rdzeniowego, jest redystrybucja jego przepływu między przestrzenią podpajęczynówkową a kanałem centralnym rdzenia kręgowego. Ponadto w grubości dna znajdują się jądra nerwów czaszkowych V-XII odpowiedzialne za pracę mięśni odpowiednich mięśni głowy, na przykład okoruchowego, twarzy, połykania itp..

5 komór mózgu

Czasami w praktyce medycznej są pacjenci z komorą V. Jego obecność jest uważana za cechę strukturalną układu komorowego pojedynczej osoby i jest raczej patologią niż wariantem normy.

Ściany piątej komory powstają w wyniku połączenia wewnętrznych części błon półkul mózgowych, podczas gdy jej jama nie komunikuje się z innymi strukturami układu komorowego. Z tego powodu bardziej właściwe byłoby nazwanie utworzonej niszy wnęką „przezroczystej przegrody”. Chociaż komora V nie ma splotu naczyniowego, jest wypełniona płynem mózgowo-rdzeniowym, który wchodzi przez pory przegrody.

Rozmiar komory V jest ściśle indywidualny u każdego pacjenta. W niektórych jest to zamknięta i autonomiczna wnęka, a czasami w jej górnej części znajduje się szczelina o długości do 4,5 cm.

Pomimo faktu, że istnienie wnęki przezroczystej przegrody jest anomalią w strukturze mózgu osoby dorosłej, jej obecność jest obowiązkowa na embrionalnym etapie rozwoju płodu. Co więcej, w 85% przypadków klinicznych przerasta do szóstego miesiąca życia dziecka.

Jakie choroby mogą wpływać na komory

Choroby układu komorowego mózgu mogą być wrodzone lub nabyte. Pierwszy rodzaj ekspertów obejmuje wodogłowie (kroplę mózgu) i komorę brzuszną. Choroby te są często wynikiem nieprawidłowego rozwoju struktur mózgowych dziecka w okresie embrionalnym z powodu wcześniejszej niewydolności chromosomalnej lub zakażenia płodu infekcjami..

Wodogłowie

Krople mózgu charakteryzują się nieprawidłowym funkcjonowaniem układu komorowego głowy - nadmiernym wydzielaniem płynu mózgowo-rdzeniowego i jego niewystarczającym wchłanianiem do krwioobiegu przez struktury strefy potyliczno-ciemieniowej. W rezultacie wszystkie wnęki i przestrzeń podpajęczynówkowa są wypełnione i odpowiednio naciskają na inne struktury, powodując uszkodzenie mózgu encefalopatyczne.

Ponadto, ze względu na zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, kości czaszki są przemieszczane, co jest wizualnie wyrażane we wzroście obwodu głowy. Siła objawów objawowych wodogłowia zależy od tego, jak mocno odchylenie w systemie produkcji i wchłaniania płynu mózgowo-rdzeniowego: im bardziej wyraźne jest to niedopasowanie, tym silniejsze objawy choroby i niszczenie materii mózgowej.

Czasami przy braku leczenia głowa rośnie tak szybko, że pacjent nie jest w stanie poradzić sobie z jej ciężkością i pozostaje przykuty do łóżka do końca życia.

Dropsy mózgu osoba może zachorować w każdym wieku, ale najczęściej występuje u dzieci, jako choroba wrodzona. W populacji dorosłych patologia zwykle występuje z powodu naruszenia odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego z powodu urazu głowy, zakażenia opon mózgowych, wystąpienia guza i toksycznego zatrucia organizmu.

Kliniczne objawy wodogłowia polegają na rozwoju pacjenta z zaburzeniami neurologicznymi o różnym nasileniu i zmianą objętości czaszki, co jest widoczne gołym okiem:

Ponieważ kości głowy dziecka w pierwszym roku życia są plastyczne, wzrost liczby płynu mózgowo-rdzeniowego go deformuje, co jest wizualnie wyrażone nie tylko we wzroście objętości głowy z powodu rozbieżności szwów kości sklepienia czaszki, ale także przez powiększenie kości czołowej.

Dziecko z wodogłowiem zwykle ma obrzęk i wybrzuszenie ciemiączków z powodu zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego.

Występują również inne zewnętrzne oznaki wodogłowia:

  • brak apetytu;
  • wyraźna sieć naczyniowa na grzbiecie nosa;
  • drżenie ręki;
  • przedwczesne wygaszenie odruchu ssania i połykania;
  • obfite i częste plucie;
  • obrzęk i wypukłość ciemiączka.

Zaburzenia neurologiczne objawiają się zezem, oczopląsem gałki ocznej, zaburzeniami widzenia, słuchu, bólów głowy, osłabieniem mięśni kończyn w połączeniu z hipertonicznością.

U dorosłych i dzieci w wieku powyżej 2 lat rozwój kropli jest sygnalizowany pojawieniem się porannych bólów głowy, wymiotów, silnego obrzęku dysków wzrokowych, niedowładu i innych zaburzeń koordynacji ruchów.

Rozpoznanie wodogłowia przeprowadza się przy użyciu nowoczesnych metod neuroobrazowania. Zazwyczaj komorowa ekspansja mózgu u płodu jest zauważana podczas przejścia badania ultrasonograficznego, a następnie potwierdzana po urodzeniu za pomocą neurosonografii.

U dorosłych diagnoza odbywa się podczas badania struktur mózgu za pomocą MRI lub CT, w tym przypadku metoda badania rentgenowskiego będzie bardziej informacyjna, ponieważ pozwala również zidentyfikować, jeśli to konieczne, krwawienie w jamie komorowej z powodu uszkodzenia lub pęknięcia naczyń krwionośnych ściany komory.

Taktyka leczenia opuchlizny mózgu zależy od jej nasilenia. Przy niewielkim i umiarkowanym gromadzeniu się płynu mózgowo-rdzeniowego specjaliści prowadzą terapię lekową mającą na celu zmniejszenie ilości płynu w mózgu poprzez przyjmowanie leków moczopędnych.

Stymulacja pracy ośrodków nerwowych odbywa się również przy użyciu procedur fizjoterapeutycznych. Poważny stopień patologii wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej, która ma na celu zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego i usunięcie nadmiaru płynu ze struktur mózgu

Ventriculomegaly

Komorowomegalia lub patologiczna ekspansja bocznych komór mózgu jest wrodzoną chorobą, której prawdziwe przyczyny są nadal nieznane. Uważa się jednak, że ryzyko urodzenia dziecka z takim odchyleniem wzrasta u kobiet w wieku powyżej 35 lat.

Impulsem do rozwoju patologii może być wewnątrzmaciczna infekcja płodu, uraz brzucha kobiety w ciąży i krwawienie z macicy, dzięki czemu dziecko przestaje otrzymywać niezbędną ilość składników odżywczych. Często patologiczny wzrost komór mózgu u płodu jest współistniejącą chorobą innych wad ośrodkowego układu nerwowego dziecka.

Klinicznie ekspansja (poszerzenie) komór bocznych objawia się rozwojem nieprawidłowości neurologicznych, ponieważ zwiększona objętość płynu mózgowo-rdzeniowego ogranicza i naciska na wewnętrzne struktury mózgu. Pacjent może również doświadczać zaburzeń psychoemocjonalnych, schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych..

Komorowomegalia może być jedno- i dwustronna, podczas gdy symetryczny i niewielki wzrost bocznych cystern może być wariantem normy i jest cechą struktury mózgu dziecka. W przypadku noworodków diagnoza ta jest dokonywana tylko wtedy, gdy rozmiary plastrów komorowych po przekątnej na poziomie otworu Monroe przekraczają 0,5 cm od przyjętych norm.

Wyraźna asymetria komór wymaga szczególnej uwagi specjalistów - w końcu wzrost zbiornika z jednej strony zaburza równowagę produkcji płynu mózgowo-rdzeniowego. Zazwyczaj u dziecka z wadą komorową występuje opóźnienie rozwojowe w porównaniu z kielichem: później zaczyna mówić i chodzić, słabo opanowane zdolności motoryczne, a także doświadcza ciągłych bólów głowy. Narasta również objętość czaszki, a różnica między nią a klatką piersiową może wynosić ponad 3 cm.

Strategia leczenia dziecka z wadą komorową zależy od ciężkości choroby. Tak więc, przy niewielkim odchyleniu, dziecko pozostaje pod nadzorem lekarza prowadzącego, średni stopień patologii wymaga leczenia medycznego i procedur fizjoterapeutycznych mających na celu wyrównanie i skorygowanie neurologicznych objawów choroby.

Aby znormalizować mózg, dziecku przepisuje się leki nootropowe, które poprawiają aktywność mózgu, leki moczopędne - zmniejszają ciśnienie śródczaszkowe, leki przeciw niedotlenieniu, leki oszczędzające potas i kompleksy witaminowe.

W ciężkich przypadkach wad komorowych dziecko potrzebuje leczenia chirurgicznego, które polega na wprowadzeniu drenażowej rurki drenażowej do komór mózgu.

Inne przyczyny patologii komór mózgu

Rozszerzanie ubytków układu komorowego może być spowodowane uszkodzeniem struktur mózgu przez nowotwory podobne do guza lub stan zapalny jego poszczególnych części.

Na przykład odpowiedni odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego może być upośledzony z powodu zapalenia części błony miękkiej z powodu uszkodzenia mózgu w wyniku infekcji meningokokowej. W centrum uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego przez tę chorobę jest najpierw zatrucie naczyń mózgowych toksynami, które wydzielają czynnik wywołujący infekcję..

Na tym tle rozwija się obrzęk tkanek, podczas gdy bakterie przenikają do wszystkich struktur mózgu, powodując ropne zapalenie. W rezultacie błony substancji mózgowej puchną, zwoje są wygładzane, a wewnątrz naczyń tworzą się skrzepy krwi, które blokują przepływ krwi, powodując wielokrotne krwawienie do mózgu.

I chociaż ta choroba jest śmiertelna, terapia rozpoczęta na czas może zatrzymać niszczenie istoty białej przez patogeny. Niestety, nawet po całkowitym wyzdrowieniu, istnieje ryzyko rozwinięcia się opryszczki mózgu i, odpowiednio, powiększenia wnęk komór mózgu.

Jednym z powikłań infekcji meningokokowej jest rozwój zapalenia wyściółki lub zapalenie wewnętrznej wyściółki komór. Może wystąpić na każdym etapie procesu zakaźnego i zapalnego, niezależnie od etapu leczenia.

W tym przypadku przebieg kliniczny choroby nie różni się od objawów zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych: pacjent odczuwa senność, pokłony, zatkanie lub zapadnie w śpiączkę. Ma również hipertoniczność mięśni, drżenie kończyn, skurcze, wymioty.

U małych dzieci gromadzenie się płynu mózgowo-rdzeniowego powoduje wzrost ciśnienia śródczaszkowego i wtórny wodogłowie mózgu. Aby postawić dokładną diagnozę i zidentyfikować czynnik sprawczy, specjaliści wykonują nakłucie zawartości komór, au dzieci tę procedurę wykonuje się przez ciemiączkę, au dorosłych wykonują kraniotomię

Preparat nakłuwający płyn mózgowo-rdzeniowy na zapalenie wyściółki ma barwę żółtą, zawiera dużą liczbę bakterii chorobotwórczych, białek i komórek wielojądrzastych. Jeśli w przyszłości choroby nie będzie można leczyć, to z powodu nagromadzenia dużej ilości płynu wszystkie struktury i autonomiczne centra mózgu ulegają kompresji, co może prowadzić do porażenia oddechowego i śmierci pacjenta.

Pojawienie się nowotworów nowotworowych w strukturach mózgu może również powodować naruszenie wydzielania płynu mózgowo-rdzeniowego i odchylenia w pracy komór mózgu. Tak więc we wnętrzu zbiorników i wzdłuż dróg odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego może pojawić się wyściółczak - złośliwy guz ośrodkowego układu nerwowego, który powstaje z nietypowych komórek warstwy nabłonkowej. Sytuację komplikuje fakt, że ten typ nowotworu jest zdolny do przerzutów do innych części mózgu przez kanały krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego..

Obraz kliniczny choroby zależy od umiejscowienia guza. Jeśli więc znajduje się w bocznych zbiornikach, objawia się to wzrostem ciśnienia śródczaszkowego, apatią nadmiernej senności itp..

Kiedy sytuacja się pogarsza, odnotowuje się dezorientację pacjenta, naruszenie procesów zapamiętywania, zaburzenia psychiczne, omamy. Jeśli guz znajduje się w pobliżu otworu międzykomorowego lub zachodzi na niego, u pacjenta może rozwinąć się jednostronny opuchlizna mózgu, ponieważ dotknięta komora przestaje uczestniczyć w krążeniu płynu mózgowo-rdzeniowego.

Po pokonaniu wyściółczaka komory IV pacjent stwierdził wyraźne nieprawidłowości neurologiczne, ponieważ powstały guz wywiera nacisk na jądra czaszki leżące na jego dnie. Wizualnie objawia się to oczopląsem oka, porażeniem mięśni twarzy i naruszeniem procesu połykania. Ponadto pacjent ma ból głowy, wymioty, pojawienie się napadów tonicznych lub sztywność móżdżku.

U osób starszych dysfunkcja układu komorowego może być spowodowana zmianami miażdżycowymi, ponieważ tworzenie się płytek cholesterolowych i ścieńczenie ścian naczyń krwionośnych stwarza ryzyko krwotoku mózgowego, w tym w jamie komorowej.

W takim przypadku naczynie rozrywające wywołuje przenikanie krwi do płynu mózgowo-rdzeniowego, co spowoduje naruszenie jego składu chemicznego. Obfity krwotok śródkomorowy może wywołać rozwój obrzęku mózgu u pacjenta z wszystkimi następującymi konsekwencjami: nasilenie bólu głowy, nudności, wymiotów, zmniejszona ostrość wzroku i pojawienie się zasłony przed oczami.

W przypadku braku opieki medycznej stan pacjenta gwałtownie się pogarsza, pojawiają się drgawki i zapada w śpiączkę.

Cechy trzeciej komory

Trzecia komora mózgu jest łącznikiem między bocznymi cysternami a dolną częścią ludzkiego systemu komorowego. Skład cytologiczny jego ścian nie różni się od struktury podobnych struktur mózgu.

Jednak jego funkcjonowanie jest szczególnie niepokojące dla lekarzy, ponieważ ściany tej jamy zawierają dużą liczbę autonomicznych węzłów nerwowych, funkcjonowanie wszystkich wewnętrznych układów ludzkiego ciała, niezależnie od tego, czy jest to oddychanie, czy krążenie krwi, zależy od jego funkcjonowania. Utrzymują również stan wewnętrznego środowiska ciała i uczestniczą w kształtowaniu reakcji organizmu na bodźce zewnętrzne.

Jeśli neurolog ma podejrzenie rozwoju trzeciej patologii komorowej, wówczas kieruje pacjenta do szczegółowego badania mózgu. U dzieci proces ten odbędzie się w ramach badania neurosonologicznego, au dorosłych za pomocą dokładniejszych metod neuroobrazowania, MRI lub tomografii komputerowej mózgu.

Zwykle szerokość trzeciej komory na poziomie zaopatrzenia w wodę sylvian u osoby dorosłej nie powinna przekraczać 4-6 mm, au noworodka - 3-5 mm. Jeśli badana osoba ma tę wartość, eksperci zauważają wzrost lub rozszerzenie jamy komorowej.

W zależności od nasilenia patologii pacjentowi przepisuje się leczenie, które może polegać na medycznym osłabieniu neurologicznych objawów patologii lub na zastosowaniu chirurgicznych metod leczenia - omijając jamę w celu przywrócenia odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego.