Główny / Diagnostyka

Trifosforan adenozyny sodu - instrukcje użytkowania

Diagnostyka

INSTRUKCJA
do użytku medycznego leku

Numer rejestracyjny:

Nazwa marki: Sodium Adenosine Triphosphate

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa (INN): Trifosadenin

Postać dawkowania:

Struktura:

Opis
Przezroczysta, bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna:

Kod ATC: [C01EB]

efekt farmakologiczny
Trójfosforan adenozyny sodu (ATP) jest środkiem metabolicznym, ma działanie przeciwarytmiczne, ma również działanie hipotensyjne i rozszerza tętnice wieńcowe i mózgowe. Jest to naturalny związek makroergiczny. Powstaje w organizmie w wyniku reakcji oksydacyjnych oraz w procesie rozkładu glikolitycznego węglowodanów. Występuje w wielu narządach i tkankach, ale przede wszystkim - w mięśniach szkieletowych. Poprawia metabolizm i zaopatrzenie w energię tkanek. Z powodu rozpadu na ADP i fosforan nieorganiczny, ATP uwalnia dużą ilość energii zużywanej na skurcze mięśni, syntezę białka, mocznik, pośrednie produkty metaboliczne itp. Pod wpływem ATP ciśnienie krwi spada i mięśnie gładkie rozluźniają się, a impulsy nerwowe w zwojach autonomicznych ulegają poprawie. i przekazywanie wzbudzenia z nerwu błędnego do serca, kurczliwość mięśnia sercowego wzrasta. Po podaniu pozajelitowym przenika do komórek narządów, gdzie wraz z uwalnianiem energii ulega podziałowi na adenozynę i fosforan nieorganiczny. Następnie produkty rozszczepiania są uwzględniane w resyntezie ATP. Działanie antyarytmiczne wynika z adenozyny powstającej podczas rozkładu ATP, która tłumi automatyzm zatokowego włókna atrium i włókien Purkinjego (blokada kanałów wapniowych i wzrost przepuszczalności jonów potasu).

Wskazania do stosowania
Zatrzymywanie napadów częstoskurczu nadkomorowego (z wyłączeniem migotania przedsionków i / lub trzepotania).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość, ostry zawał mięśnia sercowego, niedociśnienie tętnicze, zapalne choroby płuc.

Dawkowanie i sposób podawania
Lek podaje się szybko dożylnie do centralnej lub dużej żyły obwodowej 3 mg przez 2 sekundy pod kontrolą elektrokardiogramu i ciśnienia krwi; jeśli to konieczne, po 1-2 minutach ponownie wprowadza się 6 mg leku, po 1-2 minutach. 12 mg; wprowadzenie zatrzymuje się wraz z rozwojem bloku przedsionkowo-komorowego na dowolnym etapie leku.

Efekt uboczny
Możliwe są reakcje alergiczne (swędzenie, zaczerwienienie skóry), nudności, zaczerwienienie twarzy, ból głowy, osłabienie; po ustąpieniu napadu częstoskurczu można zaobserwować krótkotrwałe epizody bradykardii zatokowej i / lub blokady przedsionkowo-komorowej stopnia I-III (kontrola EKG).

Przedawkować
Ze względu na krótki okres półtrwania zdarzenia niepożądane szybko znikają. Konkurencyjnymi antagonistami są teofilina i inne metyloksantyny..

Interakcje z innymi lekami
Glikozydy nasercowe zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (w tym działań arytmogennych). Dipirydamol wzmacnia efekt; teofilina, kofeina i inne metyloksantyny słabną.

Specjalne instrukcje
Nie podawać w dużych dawkach jednocześnie z glikozydami nasercowymi.

Formularz zwolnienia
1 ml w ampułkach. 10 ampułek z nożem do otwierania ampułek i instrukcją użycia w tekturowym pudełku.

Warunki przechowywania
Lista B. W ciemnym miejscu w temperaturze (5 ± 2) ° C. Trzymać z dala od dzieci.

Okres ważności
1 rok.
Nie używać po upływie daty ważności podanej na opakowaniu

Warunki wakacji w aptece
Na receptę

Producent
RUE „Borysowska fabryka leków”, Republika Białorusi, obwód miński, Borysów, ul. Chapaeva 64/27.

ATP - co to jest, opis i forma uwalniania leku, instrukcje użytkowania, wskazania, działania niepożądane

Adenozyny kwas trifosforowy (cząsteczka ATP w biologii) jest substancją wytwarzaną przez organizm. Jest źródłem energii dla każdej komórki w ciele. Jeśli ATP nie jest wytwarzany w wystarczającym stopniu, występują awarie w układzie sercowo-naczyniowym i innych układach i narządach. W takim przypadku lekarze przepisują lek zawierający kwas trifosforowy adenozyny, który jest dostępny w tabletkach i ampułkach.

Co to jest ATP

Trifosforan adenozyny, kwas trifosforowy adenozyny lub ATP to trifosforan nukleozydu, który jest uniwersalnym źródłem energii dla wszystkich żywych komórek. Cząsteczka zapewnia połączenie między tkankami, narządami i układami organizmu. Będąc nośnikiem wiązań wysokoenergetycznych, trifosforan adenozyny syntetyzuje złożone substancje: przenoszenie cząsteczek przez błony biologiczne, skurcze mięśni i inne. Struktura ATP to ryboza (cukier pięciowęglowy), adenina (zasada azotowa) i trzy pozostałości kwasu fosforowego.

Oprócz funkcji energetycznej ATP w ciele potrzebna jest cząsteczka, aby:

  • rozluźnienie i skurcz mięśnia sercowego;
  • normalne funkcjonowanie kanałów międzykomórkowych (synaps);
  • pobudzenie receptorów do normalnego przewodzenia impulsu wzdłuż włókien nerwowych;
  • transmisja wzbudzenia z nerwu błędnego;
  • dobre ukrwienie głowy, serca;
  • zwiększyć wytrzymałość ciała przy aktywnym obciążeniu mięśni.

Lek ATP

Sposób rozszyfrowania ATP jest oczywisty, ale to, co dzieje się w ciele ze spadkiem jego stężenia, nie jest jasne dla wszystkich. Poprzez cząsteczki kwasu adenozynotrifosforowego pod wpływem czynników negatywnych zachodzą zmiany biochemiczne w komórkach. Z tego powodu ludzie z niedoborem ATP cierpią na choroby sercowo-naczyniowe, rozwijają dystrofię mięśniową. Aby zapewnić organizmowi niezbędną podaż trifosforanu adenozyny, przepisywane są leki z jego zawartością.

Lek ATP jest lekiem przepisywanym w celu lepszego odżywiania komórek tkankowych i dopływu krwi do narządów. Dzięki niemu mięsień sercowy pacjenta zostaje przywrócony w ciele pacjenta, a ryzyko wystąpienia niedokrwienia i arytmii jest zmniejszone. Przyjmowanie ATP poprawia krążenie krwi, zmniejsza ryzyko zawału mięśnia sercowego. Ze względu na poprawę tych wskaźników ogólne zdrowie fizyczne jest znormalizowane, zwiększa się zdolność do pracy danej osoby.

Instrukcje użytkowania ATP

Właściwości farmakologiczne ATP - lek są podobne do farmakodynamiki samej cząsteczki. Lek stymuluje metabolizm energetyczny, normalizuje poziom nasycenia jonami potasu i magnezu, obniża zawartość kwasu moczowego, aktywuje układy transportu jonów w komórkach i rozwija funkcję przeciwutleniającą mięśnia sercowego. Zastosowanie leku pomaga pacjentom z tachykardią i migotaniem przedsionków przywrócić naturalny rytm zatokowy, zmniejszyć intensywność ognisk ektopowych.

W przypadku niedokrwienia i niedotlenienia lek wytwarza działanie stabilizujące błonę i przeciwarytmiczne, ze względu na zdolność do metabolizmu w mięśniu sercowym. Lek ATP ma korzystny wpływ na hemodynamikę ośrodkową i obwodową, krążenie wieńcowe, zwiększa zdolność do skurczu mięśnia sercowego, poprawia funkcjonowanie lewej komory i pojemność minutową serca. Ten cały zakres działań prowadzi do zmniejszenia liczby ataków dusznicy bolesnej i duszności.

Struktura

Substancją czynną leku jest sól sodowa kwasu adenozynotrifosforowego. Lek ATP w ampułkach zawiera 20 mg składnika aktywnego w 1 ml, a w tabletkach - 10 lub 20 g na sztukę. Substancje pomocnicze w roztworze do wstrzykiwań to kwas cytrynowy i woda. Tablety zawierają również:

  • bezwodny koloidalny dwutlenek krzemu;
  • benzoesan sodu (E211);
  • skrobia kukurydziana;
  • stearynian wapnia;
  • monohydrat laktozy;
  • sacharoza.

Formularz zwolnienia

Jak już wspomniano, lek jest wytwarzany w tabletkach i ampułkach. Pierwsze są pakowane w blister po 10 sztuk, sprzedawany w 10 lub 20 mg. Każde pudełko zawiera 40 tabletek (4 blistry). Każda ampułka 1 ml zawiera 1% roztwór do wstrzykiwań. W kartonowym pudełku znajduje się 10 sztuk i instrukcja użytkowania. Kwas trifosforowy adenozyny w postaci tabletek ma dwa typy:

  • ATP-Long - lek o dłuższym działaniu, który jest dostępny w białych tabletkach 20 i 40 mg z wycięciem do podziału z jednej strony i fazowania z drugiej;
  • Forte - lek ATP na serce w tabletkach resorpcyjnych 15 i 30 mg, który wykazuje wyraźniejszy wpływ na mięsień sercowy.

Wskazania do stosowania

Tabletki lub zastrzyki ATP są częściej przepisywane na różne choroby układu sercowo-naczyniowego. Ponieważ spektrum działania leku jest szerokie, lek jest wskazany w następujących warunkach:

  • dystonia wegetatywno-naczyniowa;
  • dusznica bolesna i napięcie;
  • niestabilna dławica piersiowa;
  • napadowy częstoskurcz nadkomorowy;
  • częstoskurcz nadkomorowy;
  • choroba niedokrwienna serca;
  • po zawale i miażdżyca mięśnia sercowego;
  • niewydolność serca;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • alergiczne lub zakaźne zapalenie mięśnia sercowego;
  • zespół chronicznego zmęczenia;
  • dystrofia mięśnia sercowego;
  • zespół wieńcowy;
  • hiperurykemia różnego pochodzenia.

Dawkowanie

ATF-Long zaleca się umieszczać pod językiem (podjęzykowo), aż do całkowitego wchłonięcia. Leczenie przeprowadza się niezależnie od jedzenia 3-4 razy dziennie w dawce 10-40 mg. Kurs terapeutyczny jest przepisywany indywidualnie przez lekarza. Średni czas trwania leczenia wynosi 20-30 dni. Lekarz przepisuje dłuższą wizytę według własnego uznania. Kurs można powtórzyć po 2 tygodniach. Nie zaleca się przekraczania dziennej dawki powyżej 160 mg leku..

Zastrzyki ATP podaje się domięśniowo 1-2 razy dziennie po 1-2 ml w ilości 0,2-0,5 mg / kg masy ciała pacjenta. Dożylne podawanie leku odbywa się powoli (w postaci infuzji). Dawka wynosi 1-5 ml z szybkością 0,05-0,1 mg / kg / min. Napary wykonuje się wyłącznie w szpitalu pod ścisłym nadzorem ciśnienia krwi. Czas trwania terapii iniekcyjnej wynosi około 10-14 dni.

Przeciwwskazania

Lek ATP jest przepisywany ostrożnie w terapii skojarzonej z innymi lekami zawierającymi magnez i potas, a także z lekami mającymi na celu stymulowanie czynności serca. Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania:

  • karmienie piersią (laktacja);
  • ciąża;
  • hiperkaliemia
  • hipermagnezemia;
  • wstrząs kardiogenny lub inny rodzaj wstrząsu;
  • ostry okres zawału mięśnia sercowego;
  • obturacyjne patologie płuc i oskrzeli;
  • blokada zatokowo-przedsionkowa i blokada AV 2-3 stopni;
  • udar krwotoczny;
  • ciężka postać astmy oskrzelowej;
  • dzieciństwo;
  • nadwrażliwość na składniki tworzące lek.

Skutki uboczne

Przy niewłaściwym stosowaniu leku może wystąpić przedawkowanie, w którym występują: niedociśnienie tętnicze, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, utrata przytomności. W przypadku tych objawów należy przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem, który zaleci leczenie objawowe. Działania niepożądane występują przy długotrwałym stosowaniu leku. Pomiędzy nimi:

  • nudności;
  • swędząca skóra;
  • dyskomfort w okolicy nadbrzusza i klatki piersiowej;
  • wysypki skórne;
  • przekrwienie twarzy;
  • skurcz oskrzeli;
  • częstoskurcz;
  • zwiększona produkcja moczu;
  • bóle głowy;
  • zawroty głowy;
  • uczucie gorąca;
  • zwiększona ruchliwość przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • hiperkaliemia
  • hipermagnezemia;
  • Obrzęk Quinckego.

Sodium Adenosine Triphosphate

Imię:

Trifosforan adenozyny sodu (Natrii adenosintriphosphatum)

Struktura

1 ml leku (1 ampułka) zawiera:
Trójfosforan sodu adenozyny dipodstawiony (w przeliczeniu na kwas trifosforowy adenozyny) - 10 mg;
Substancje pomocnicze.

efekt farmakologiczny

Trójfosforan adenozyny sodu jest lekiem regulującym metabolizm energetyczny. W organizmie sodu trifosforan adenozyny ulega hydrolizie, tworząc ATP (kwas adenozynotrifosforowy), który z kolei rozkłada się na ADP (kwas adenozynodifosforowy) i nieorganiczny fosforan w reakcji z aktomyozyną. Podczas rozpadu ATP uwalnia się energia, która jest wykorzystywana przez organizm do zapewnienia syntezy różnych substancji, a także realizacji funkcji mechanicznych.
Podczas stosowania leku dochodzi do zmniejszenia napięcia mięśni gładkich, normalizacji impulsów nerwowych w węzłach autonomicznych, a także przeniesienia podniecenia z nerwu błędnego do serca. Ze względu na metabolizm ATP, pewne tłumienie włókien Purkinjego i przedsionka zatok.

Wskazania do stosowania

Lek stosuje się w połączeniu z innymi lekami w leczeniu pacjentów cierpiących na dystrofię i atrofię mięśni, a także pacjentów z chorobami, którym towarzyszy obwodowy skurcz naczyń (w tym chromanie przestankowe, choroba Raynauda i zapalenie zakrzepowo-naczyniowe obliteransowe).
Lek jest przepisywany w celu łagodzenia napadowych częstoskurczów nadkomorowych.
Lek można przepisać jako środek stymulujący poród.
ATP-Forte stosuje się w leczeniu pacjentów cierpiących na obwodowe, centralne lub mieszane postacie dziedzicznej degeneracji pigmentowej siatkówki.

Tryb zastosowania

Lek jest przeznaczony do stosowania pozajelitowego. Zazwyczaj lek podaje się domięśniowo, w ciężkich przypadkach, w tym w celu zatrzymania nadkomorowej tachyarytmii, lek podaje się dożylnie. Czas trwania leczenia i dawkę leku określa lekarz prowadzący indywidualnie dla każdego pacjenta.
Dorośli z dystrofią mięśniową lub zaburzeniami krążenia obwodowego zwykle przepisywali 1 ml leku 1 raz dziennie domięśniowo przez 2 dni, po czym przechodzili na wprowadzenie 1 ml leku 2 razy dziennie domięśniowo. Możliwe jest również przepisanie leku w dawce 2 ml raz dziennie od pierwszego dnia terapii, w tym przypadku dawka nie zmienia się w trakcie leczenia.
Czas trwania leczenia wynosi zwykle 30-40 dni. Jeśli to konieczne, drugi kurs jest przepisywany 30-60 dni po zakończeniu leczenia.
Dorośli z dziedzicznym zwyrodnieniem barwnika siatkówki są zwykle przepisywani domięśniowo 5 ml leku 2 razy dziennie. Przerwa między wstrzyknięciami powinna wynosić 6-8 godzin.
Czas trwania leczenia wynosi zwykle 15 dni. W razie potrzeby leczenie powtarza się co 8-12 miesięcy.
Dorośli, których celem jest zatrzymanie nadkomorowych tachyarytmii, zwykle przepisuje się dożylnie 1-2 ml leku. Lek należy podać w ciągu 5-10 sekund. Jeśli efekt terapeutyczny leku nie jest wystarczająco wyraźny, zaleca się ponowne podanie leku po 2-3 minutach.

Skutki uboczne

Lek jest zwykle dobrze tolerowany przez pacjentów..
W niektórych przypadkach po domięśniowym podaniu leku może rozwinąć się ból głowy, tachykardia i zwiększona diureza.
Po podaniu dożylnym u niektórych pacjentów odnotowano rozwój nudności, wymiotów, bólu głowy i przekrwienia twarzy i górnej części ciała.
Możliwe są również reakcje alergiczne..
Rozwój poważnych działań niepożądanych wymaga odstawienia leku.

Przeciwwskazania

Zwiększona indywidualna wrażliwość na składniki leku.
Lek nie jest przepisywany pacjentom z ostrym zawałem mięśnia sercowego.
Lek nie jest stosowany w leczeniu dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wiarygodnych danych na temat bezpieczeństwa i skuteczności leku w tej kategorii wiekowej.

Ciąża

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa leku podczas ciąży i laktacji. W czasie ciąży lekarz może przepisać lek, jeśli spodziewana korzyść dla matki jest większa niż potencjalne ryzyko dla płodu.

Interakcje pomiędzy lekami

Połączone stosowanie leku z dużymi dawkami glikozydów nasercowych jest przeciwwskazane.

Przedawkować

W tej chwili nie było doniesień o przedawkowaniu leku.

Formularz zwolnienia

Roztwór do stosowania pozajelitowego, 1 ml w ampułkach, 10 ampułek w kartonie.

Warunki przechowywania

Lek zaleca się przechowywać w suchym miejscu, z dala od bezpośredniego światła słonecznego, w temperaturze od 3 do 5 stopni Celsjusza.
Okres ważności - 1,5 roku.

Grupa farmakologiczna

Substancja aktywna:

Autorski

Podręcznik został opracowany przez zespół autorów i redaktorów strony internetowej Piluli. Lista autorów przewodnika po lekach znajduje się na stronie redakcyjnej witryny: Editorial.

Atf po łacinie

Ceny w aptekach internetowych:

ATP (trifosforan adenozyny sodu) - narzędzie poprawiające zaopatrzenie w energię i metabolizm tkanek.

Forma wydania i skład

ATP jest dostępny w postaci roztworu do podawania domięśniowego i dożylnego w ampułkach 1 ml. W jednym kartonowym opakowaniu 10 ampułek leku.

Substancją czynną w składzie leku jest trifosforan adenozyny sodu (trifosadenina). Jedna ampułka z roztworem zawiera 10 mg składnika aktywnego, który poprawia krążenie wieńcowe i mózgowe i bierze udział w wielu procesach metabolicznych.

Wskazania do stosowania

Zgodnie z instrukcją ATP stosuje się w następujących warunkach:

  • Choroby naczyń obwodowych (choroba Raynauda, ​​chromanie przestankowe, zapalenie zakrzepowo-naczyniowe obliterans);
  • Słabość siły roboczej;
  • Dystrofia mięśniowa i atonia;
  • Stwardnienie rozsiane;
  • Paraliż dziecięcy;
  • Barwnikowe zwyrodnienie siatkówki;
  • Choroba niedokrwienna serca.

Zgodnie z instrukcją ATP jest również szeroko stosowany w łagodzeniu napadów częstoskurczu nadkomorowego.

Przeciwwskazania

Stosowanie ATP jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną leku - trifosforan adenozyny sodu i zapalne choroby płuc.

Lek nie jest również przepisywany w ostrym zawale mięśnia sercowego i nadciśnieniu tętniczym..

Dawkowanie i sposób podawania

ATP jest przeznaczony do stosowania pozajelitowego. W większości przypadków roztwór leku podaje się domięśniowo. Dożylne podawanie leku stosuje się w szczególnie ciężkich warunkach (w tym w przypadku zatrzymania częstoskurczu nadkomorowego).

Czas trwania leczenia i dawkę leku określa lekarz indywidualnie, w zależności od postaci choroby i obrazu klinicznego..

Oprócz tego istnieją standardowe dawki do leczenia określonych chorób:

  • W przypadkach zaburzeń krążenia obwodowego i dystrofii mięśniowej dorosłym pacjentom przepisuje się 1 ml ATP dziennie domięśniowo przez 2 dni, a następnie 1 ml leku podaje się dwa razy dziennie. Możliwe jest stosowanie dawki 2 ml 1 raz dziennie od samego początku leczenia bez późniejszej modyfikacji dawki. Czas trwania terapii wynosi zwykle 30-40 dni. Po kursie, jeśli to konieczne, możesz powtórzyć po 1-2 miesiącach;
  • W przypadku dziedzicznej degeneracji pigmentu siatkówki dorośli pacjenci otrzymują domięśniowo 5 ml ATP dwa razy dziennie. Przerwa między procedurami podawania leku powinna wynosić 6-8 godzin. Czas trwania terapii wynosi 15 dni. Możesz powtarzać kurs co 8 miesięcy - rok;
  • Po zatrzymaniu częstoskurczu nadkomorowego ATP podaje się dożylnie przez 5-10 sekund. Możesz ponownie wprowadzić lek po 2-3 minutach.

Skutki uboczne

Zgodnie z instrukcją ATP po podaniu domięśniowym może powodować tachykardię, bóle głowy i zwiększoną diurezę.

Podanie dożylne leku w niektórych przypadkach powoduje nudności, ogólne osłabienie ciała, bóle głowy i zaczerwienienie twarzy. Rzadko podczas stosowania produktu reakcje alergiczne występują w postaci swędzenia i przekrwienia skóry.

Specjalne instrukcje

Jednoczesne stosowanie ATP z glikozydami nasercowymi w dużych dawkach nie jest zalecane, ponieważ ich interakcja zwiększa ryzyko różnych działań niepożądanych, w tym działań arytmogennych.

Analogi

Analogami leku ATP są roztwory fosfobionu, fiolki trójfosforanowej i adenozynowej i trójfosforanu sodowo-adenozynowego.

Warunki przechowywania

Zgodnie z instrukcją ATP należy przechowywać w ciemnym miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze 3-7 ° C.

Okres ważności wynosi 1 rok..

Znalazłeś błąd w tekście? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter.

ATF Long

Struktura

1 tabletka zawiera 10 lub 20 mg trifosforanu adenozyny sodu (ATP) - składnika aktywnego. Drobne składniki: sacharoza, monohydrat laktozy, stearynian wapnia, skrobia kukurydziana, benzoesan sodu (E211), krzemionka koloidalna bezwodna.

1 ml zastrzyku zawiera 20 mg trifosforanu adenozyny sodu (ATP) - składnika aktywnego. Drobne składniki: kwas cytrynowy, D / w wodzie.

Formularz zwolnienia

ATP-Long jest wytwarzany w postaci tabletek po 10 lub 20 mg nr 40 tabletek, a także w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkach 1 lub 2 ml nr 10.

efekt farmakologiczny

Leki przeciwarytmiczne, rozszerzające naczynia krwionośne, hipotensyjne.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

ATP-Long to lek nowej kategorii substancji, który ma cząsteczkę zawierającą ATP, sole potasu i magnezu, a także aminokwas histydynę. Lek wykazuje specyficzne, nieodłącznie związane z nim działanie farmakologiczne, które nie jest charakterystyczne dla innych składników chemicznych.

Stymuluje metabolizm energetyczny, pomaga znormalizować poziom nasycenia jonami magnezu i potasu, aktywuje układy transportu jonów przez błony komórkowe, obniża kwas moczowy i rozwija ochronną funkcję przeciwutleniającą mięśnia sercowego.

U pacjentów z napadowym częstoskurczem nadkomorowym i nadkomorowym, trzepotaniem i migotaniem przedsionków stosowanie leku pomaga przywrócić naturalny rytm zatokowy, a także zmniejszyć intensywność ognisk ektopowych (dodatkowe skurcze komorowe i przedsionkowe).

W przypadku niedotlenienia i niedokrwienia ATP-Long ma działanie antyarytmiczne, stabilizujące błonę i przeciwniedokrwienne, ze względu na jego zdolność do ustanawiania procesów metabolicznych w mięśniu sercowym. Korzystny wpływ na krążenie wieńcowe, hemodynamikę obwodową i centralną, zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego, poprawia pojemność minutową serca i czynność lewej komory.

To spektrum ekspozycji pozytywnie wpływa na sprawność fizyczną, a także prowadzi do zmniejszenia liczby duszności i ataków dusznicy bolesnej podczas pracy fizycznej, do czego stosuje się ATP-Long.

Wskazania do stosowania

Lek ATP-Long jest wskazany do stosowania w złożonym leczeniu:

  • niestabilna dławica piersiowa;
  • choroba niedokrwienna serca;
  • dusznica bolesna napięcia i odpoczynku;
  • niewydolność serca;
  • miażdżyca mięśnia sercowego i po zawale;
  • częstoskurcz nadkomorowy;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • napadowy częstoskurcz nadkomorowy;
  • dystonia wegetatywno-naczyniowa;
  • zapalenie mięśnia sercowego - charakter alergiczny;
  • dystrofia mięśnia sercowego;
  • hiperurykemia różnego pochodzenia;
  • zespół chronicznego zmęczenia;
  • interwencje chirurgiczne w okresie przed- i pooperacyjnym;
  • zespoły wieńcowe, zwłaszcza z nietolerancją azotanów, w celu zwiększenia skuteczności przeciwarytmicznej i zmniejszenia skutków ubocznych leków przeciwarytmicznych.

Przeciwwskazania

  • kardiogenny, a także inne rodzaje wstrząsów;
  • hiperkaliemia
  • laktacja;
  • nadwrażliwość na składniki;
  • zawał mięśnia sercowego w ostrym okresie;
  • ciąża;
  • hipermagnezemia;
  • dzieciństwo;
  • obturacyjne patologie oskrzeli i płuc;
  • Blok przedsionkowo-komorowy i blok zatokowo-przedsionkowy (2-3 stopnie);
  • ciężka astma oskrzelowa;
  • udar krwotoczny.

Skutki uboczne

  • dyskomfort w klatce piersiowej i okolicy nadbrzusza;
  • swędząca skóra;
  • nudności;
  • wysypki na skórze;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • skurcz oskrzeli;
  • przekrwienie
  • częstoskurcz;
  • bóle głowy;
  • zwiększona produkcja moczu;
  • uczucie gorąca;
  • zawroty głowy;
  • zwiększona ruchliwość żołądkowo-jelitowa;
  • Obrzęk Quinckego;
  • hipermagnezemia lub hiperkaliemia (w przypadku niekontrolowanego i długotrwałego stosowania).

Instrukcja użytkowania ATF-Long

Tabletki ATF-Long, instrukcje użytkowania

Tabletki ATP-Long zaleca się przyjmować podjęzykowo (pod język) aż do całkowitego wchłonięcia. Odbiór odbywa się niezależnie od jedzenia 3-4 razy w ciągu 24 godzin, w pojedynczej dawce 10-40 mg. Średni czas przyjmowania tabletek wynosi 20-30 dni (dalsze stosowanie - na zalecenie lekarza). Możliwe jest powtórzenie leczenia po 10-15 dniach. Nie zaleca się przekraczania maksymalnej dawki dobowej 160 mg.

Roztwór do wstrzykiwań ATP-Long, instrukcje użytkowania

Roztwór do wstrzykiwań ATP-Long podaje się 1-2 razy w ciągu 24 godzin, domięśniowo w 1-2 ml, w ilości 0,2-0,5 mg / kg.

Dożylne podawanie odbywa się w postaci infuzji (powoli) w dawce 1-5 ml, z szybkością 0,05-0,1 mg / kg / min. Infuzję przeprowadza się w szpitalu i pod kontrolą ciśnienia krwi. Średni czas trwania terapii wynosi 10-14 dni.

Przedawkować

W przypadku przedawkowania ATP-Long obserwowano blokadę AV, bradykardię, niedociśnienie tętnicze, utratę przytomności.

Wskazane jest odstawienie leku i wyznaczenie leczenia objawowego. Wraz z rozwojem bradykardii podaje się siarczan atropiny.

Interakcja

Jednoczesne stosowanie glikozydów nasercowych zwiększa prawdopodobieństwo powstania blokady AV.

Jednoczesne podawanie leków magnezowych może prowadzić do hipermagnezemii.

Inhibitory ACE, preparaty potasu i leki moczopędne oszczędzające potas zwiększają ryzyko hiperkaliemii.

ATP-Long może zwiększyć skuteczność przeciwdławicową blokerów kanału wapniowego, beta-blokerów i azotanów.

Warunki sprzedaży

Tabletki ATP-Long i roztwór do wstrzykiwań sprzedawane na receptę.

Warunki przechowywania

Obie formy dawkowania ATP-Long powinny być przechowywane w lodówce, w temperaturze 2–8 ° C.

Okres ważności

  • dla tabletów - 24 miesiące;
  • na ampułki - 12 miesięcy.

Specjalne instrukcje

Zarówno tabletki, jak i zastrzyki leku należy stosować ostrożnie w połączeniu z glikozydami nasercowymi i niedociśnieniem tętniczym, ze względu na ryzyko blokady przedsionkowo-komorowej, a także cukrzycy, podatności pacjenta na skurcz oskrzeli, zaburzeń tolerancji fruktozy, sacharozy-izomaltozy, glukozy galaktoza (na tabletki).

Długotrwałe stosowanie należy połączyć z kontrolą poziomu magnezu i potasu w osoczu..

Podczas terapii należy ograniczyć stosowanie produktów zawierających kofeinę.

Sodium Adenosine Triphosphate Injection

Instrukcje dotyczące stosowania leku dla specjalistów

SODIUM Adenozynotrifosforan

(Solutio Natrii adenosintriphosphati)

(Solutio Natrii adenosintriphosphati)

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa

Roztwór do wstrzykiwań 1% 1 ml

Zawiera 1 ml roztworu

substancja czynna - trifosforan adenozyny sodu 10 mg,

substancje pomocnicze: wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań do 1 ml.

Bezbarwna lub lekko żółta, przezroczysta ciecz

Inne leki stosowane w leczeniu chorób serca.

Trójfosforan sodu adenozyny (ATP) jest naturalnym składnikiem tkanek ludzkiego ciała, dlatego trudno jest przeprowadzić typowe badanie farmakokinetyczne.

Trójfosforan adenozyny sodu (ATP) - bierze udział w wielu procesach metabolizmu substancji w organizmie, ma działanie przeciwarytmiczne, ma również działanie hipotensyjne, rozszerza tętnice wieńcowe i mózgowe. Powstaje w organizmie w wyniku reakcji oksydacyjnych oraz w procesie rozkładu glikolitycznego węglowodanów. Występuje w wielu narządach i tkankach, ale głównie w mięśniach szkieletowych. Poprawia metabolizm i zaopatrzenie w energię tkanek. Z powodu rozpadu na ADP i fosforan nieorganiczny, ATP uwalnia dużą ilość energii zużywanej na skurcze mięśni, syntezę białek, mocznik, pośrednie produkty metaboliczne itp. Pod wpływem ATP ciśnienie krwi spada i gładkość mięśni ulega rozluźnieniu, poprawia się impulsy nerwowe w zwojach autonomicznych i przenosi pobudzenie z nerw błędny w sercu, zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego. Po podaniu pozajelitowym przenika do komórek narządów, gdzie z wydzieleniem energii ulega podziałowi na adenozynę i fosforan nieorganiczny. Następnie produkty rozszczepiania są uwzględniane w resyntezie ATP. Działanie antyarytmiczne wynika z rozpadu ATP przez adenozynę, która tłumi automatyzm węzła zatokowego i włókien Purkinjego (blokada kanałów wapniowych i wzrost przepuszczalności jonów potasu).

Wskazania do stosowania

- dystrofia i zanik mięśni

- obwodowe skurcze naczyniowe (przerywany chromian, choroba Raynauda,

- zaburzenia rytmu serca (łagodzenie nadkomorowych tachyarytmii)

- słabość siły roboczej.

Dawkowanie i sposób podawania

Z reguły trójfosforan sodu adenozyny podaje się domięśniowo W leczeniu dystrofii mięśniowych, zaburzeń krążenia obwodowego, przez pierwsze 2-3 dni, 1 ml 1% roztworu 1 raz dziennie, 1 ml 1% roztworu 2 razy dziennie lub natychmiast 2 ml 1% roztwór raz dziennie. Przebieg leczenia wynosi 30-40 dni. W razie potrzeby powtórz kurs po 1-2 miesiącach.

Aby zatrzymać nadkomorowe tachyarytmie, lek podaje się dożylnie

1-2 ml 1% roztworu przez 5-10 sekund (efekt obserwuje się po 20-40 sekundach). W razie potrzeby ponownie podać w tej samej dawce po 2-3 minutach.

Po podaniu domięśniowym możliwe są:

- ból głowy, osłabienie

Przy podawaniu dożylnym możliwe są:

- blok przedsionkowo-komorowy stopnia I-III.

- ostry zawał mięśnia sercowego

- zapalne choroby płuc

- nadwrażliwość na lek.

Glikozydy nasercowe zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (w tym działań arytmogennych)

Lek nie powinien być przepisywany w przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego.

Leku nie można podawać jednocześnie z glikozydami nasercowymi w dużych dawkach.

Zastosowanie pediatryczne

Brak danych dotyczących stosowania leku w praktyce pediatrycznej.

Ciąża i laktacja

informacje o powikłaniach u płodu lub matki nie są zawarte. Czasami lek stosuje się do słabej siły roboczej.

Cechy wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdu lub potencjalnie niebezpiecznych mechanizmów

Objawy: ból głowy, zwiększenie wydalania moczu, tachykardia.

Leczenie: wycofanie leku. W przypadku reakcji alergicznych przepisywane są leki przeciwhistaminowe..

Formularz wydania i opakowanie

Roztwór 1% w ampułkach o pojemności 1 ml. 10 ampułek z instrukcją użycia, nóż ampułki lub wertykulator w paczce tektury.

Przechowywać w suchym miejscu w temperaturze + 5 ± 2 ° C.

Trzymać z dala od dzieci!

Nie używać po upływie daty ważności podanej na opakowaniu.

Warunki wakacji w aptece.

FSUE NPO Microgen z Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej

Rosja, 115088, Moskwa, ul. 1st Dubrovskaya, zm. 15,

tel. (095) 981–62–00, faks (095) 981–62–09,

Adres produkcji: Rosja, 614089, Perm, ul. Brack, 177,

tel.: (3422) 62-33-22, faks (3422) 62-32-19

Czy brałeś zwolnienie lekarskie z powodu bólu pleców??

Jak często odczuwasz ból pleców??

Czy tolerujesz ból bez środków przeciwbólowych??

Dowiedz się więcej, aby jak najszybciej poradzić sobie z bólem pleców

SODIUM Adenozynotrifosforan 0,01 / ML 1 ML N10 AMP RR V / V / ELLARA

Rodzaj towaru:Leki
Substancje czynne:Trifosadenin
Producent:Ellara, LLC
Kraj pochodzenia:Rosja
Grupa farmakoterapeutyczna:czynnik metaboliczny
Formularz wydania i opakowanie:Roztwór do podawania dożylnego 10 mg / ml, 1,0 ml w ampułkach - 10 sztuk w opakowaniu.
Temperatura przechowywania:2 ° C do 8 ° C
Trzymać z dala od dzieci:tak
Przechowywać w ciemnym miejscu:tak
Wszystkie podobne produkty

Trifosforan adenozyny sodu 0,01 / ml 1 ml roztworu n10 amp w / in / ellara instrukcje użytkowania

Postać dawkowania

przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółtawy roztwór.

Struktura

Triwodzian trifosforanu adenozyny disodowej, w przeliczeniu na kwas trifosforowy adenozyny - 10,0 mg

Bezwodny węglan sodu - 4,4 mg

Wodorowęglan sodu - 8,0 mg

Wodzian disodowy dwuwodny - 0,2 mg

Glikol propylenowy - 0,1 ml

Woda do wstrzykiwań - do 1,0 ml

Farmakodynamika

Środek metaboliczny o działaniu hipotensyjnym i przeciwarytmicznym rozszerza tętnice wieńcowe i mózgowe. Jest to naturalny związek makroergiczny. Powstaje w organizmie w wyniku reakcji oksydacyjnych oraz w procesie rozkładu glikolitycznego węglowodanów. Zawarty w wielu narządach i tkankach, ale przede wszystkim - w mięśniach szkieletowych.

Poprawia metabolizm i zaopatrzenie w energię tkanek. Poprzez podział na ADP (difosforan adenozyny) i fosforan nieorganiczny, trifosadenina uwalnia dużą ilość energii wykorzystywanej do skurczu mięśni, syntezy białek, mocznika, pośrednich produktów metabolicznych itp. Następnie produkty rozpadu biorą udział w resyntezie ATP. Pod wpływem trifosadeniny następuje obniżenie ciśnienia krwi i rozluźnienie mięśni gładkich, przewodzenie impulsów nerwowych w zwojach autonomicznych oraz poprawa przekazywania wzbudzenia z nerwu błędnego do serca, a kurczliwość mięśnia sercowego wzrasta. Trifosadenina tłumi automatyzm zatoki zatokowej i włókien Purkinjego (blokada kanałów Ca2 + i zwiększona przepuszczalność dla K +).

Nie jest możliwe śledzenie kinetyki pozajelitowo podawanego preparatu ATP ze względu na wysokie napięcie różnych reakcji zachodzących z udziałem wewnętrznego ATP. Wiadomo jednak, że trifosforan adenozyny sodu szybko rozkłada się w miejscu podania do reszt adenozyny i fosforanu, które są następnie wykorzystywane do syntezy nowych cząsteczek ATP.

Skutki uboczne

Bardzo często - ˃10%; często - (1-10)%; rzadko - (0,1-1)%; rzadko - (0,01-0,1)%; bardzo rzadko - (mniej niż 0,001)%; częstotliwość jest nieznana (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia serca: bardzo często - uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej (uczucie „ucisku”, ból), bradykardia, zatrzymanie węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy, różne dodatkowe skurcze przedsionkowo-komorowe, częstoskurcz komorowy; rzadko - tachykardia zatokowa, kołatanie serca; bardzo rzadko - migotanie przedsionków, ciężka bradykardia, której nie można zatrzymać przez podanie atropiny i wymagające ustawienia sztucznego stymulatora serca, migotania komór, polimorficznego częstoskurczu komorowego typu „piruet”; częstość nie jest znana - wydłużenie odstępu QT, wyraźne obniżenie ciśnienia krwi, asystolia / zatrzymanie akcji serca, czasami śmiertelne (u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca).

Zaburzenia naczyniowe: bardzo często - zaczerwienienie twarzy.

Zaburzenia układu nerwowego: często - ból głowy, zawroty głowy, różne fobie; rzadko - uczucie „ucisku w głowie”; bardzo rzadko - przejściowy wzrost ciśnienia śródczaszkowego; częstotliwość nieznana - utrata przytomności, omdlenia, skurcze.

Zaburzenia narządu wzroku: rzadko - zaburzenia widzenia.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i narządów śródpiersia: bardzo często - duszność; rzadko - szybkie oddychanie; bardzo rzadko - skurcz oskrzeli; nieznana częstotliwość - niewydolność oddechowa, bezdech / zatrzymanie oddychania.

Zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego: często - nudności; rzadko - metaliczny smak w ustach; nieznana częstotliwość - wymioty.

Zaburzenia układu immunologicznego: częstość nieznana - reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny).

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: częstość nieznana - reakcje skórne, takie jak pokrzywka, wysypka skórna.

Zaburzenia ogólne i zaburzenia w miejscu wstrzyknięcia: rzadko - zwiększone pocenie się, osłabienie; bardzo rzadko - reakcje w miejscu wstrzyknięcia („uczucie mrowienia”).

Jeśli którekolwiek z działań niepożądanych wskazanych w instrukcjach zostaną zaostrzone lub jeśli zauważysz inne działania niepożądane niewymienione w instrukcji, poinformuj o tym lekarza.

Funkcje sprzedaży

Specjalne warunki

Wprowadzenie leku z reguły należy przeprowadzać tylko dożylnie pod nadzorem lekarza, monitorując jednocześnie czynność serca i ciśnienie krwi.

Ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą wieńcową serca, hipowolemią, zapaleniem osierdzia, zwężeniem zastawek serca, przeciekiem tętniczo-żylnym „od lewej do prawej”, niewydolnością naczyń mózgowych. Trójfosforan sodowo-adenozynowy należy stosować ostrożnie u pacjentów, którzy niedawno przeszli zawał mięśnia sercowego, z ciężką przewlekłą niewydolnością serca, zaburzeniami układu przewodzenia serca (blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok gałęzi pęczka bloku) ze względu na możliwość ich zaostrzenia po wprowadzeniu leku. Wraz z rozwojem dusznicy bolesnej, ciężkiej bradykardii, niedociśnienia tętniczego, niewydolności oddechowej lub asystolii / zatrzymania akcji serca, lek należy odstawić. Lek może powodować drgawki u podatnych pacjentów (historia napadów różnego pochodzenia).

Brak doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów po przeszczepie serca.

Osoby stosujące dietę niskosodową powinny mieć świadomość, że produkt zawiera sód..

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, mechanizmów

Wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i innych mechanizmów nie był badany..

Wskazania

Łagodzenie napadów częstoskurczu nadkomorowego (z wyłączeniem migotania przedsionków i / lub trzepotania przedsionków).

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na lek;

• ostry zawał mięśnia sercowego;

• ciężkie niedociśnienie tętnicze;

• ciężka (częstość akcji serca poniżej 50 uderzeń / min) lub klinicznie znacząca bradykardia w okresie międzymiesiączkowym;

• zespół chorej zatoki;

• blok przedsionkowo-komorowy II-III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze sztucznym rozrusznikiem serca);

• zespół długiego odstępu QT;

• ostra niewydolność serca i przewlekła niewydolność serca w fazie dekompensacji;

• przewlekła obturacyjna choroba płuc;

• jednoczesne stosowanie z dipirydamolem;

• wiek do 18 lat.

Bradykardia wewnątrzczaszkowa, blok przedsionkowo-komorowy stopnia I, blok odnogi pęczka, migotanie i trzepotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, hipowolemia, zapalenie osierdzia, zwężenie zastawki serca, przetoka tętniczo-żylna „od lewej do prawej”, niewydolność mózgu po przeszczepie serca (krócej niż 1 rok).

Stosuj podczas ciąży i karmienia piersią

Ze względu na brak wyników kontrolowanych badań klinicznych stosowanie leku w czasie ciąży jest dozwolone tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Ze względu na brak danych dotyczących uwalniania trifosadeniny do mleka kobiecego, należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia lekiem.

Interakcje pomiędzy lekami

Dipirydamol nasila działanie trifosadeniny, w niektórych przypadkach nawet do asystolii, dlatego nie zaleca się jednoczesnego podawania leków. Jeśli konieczne jest podanie trifosadeniny, konieczne jest przerwanie leczenia dipyridamolem na 24 godziny przed podaniem trifosadeniny lub zmniejszenie jej dawki.

Pochodne puryn (kofeina i teofilina) i nikotynian ksantynolu - aminofilina i inne ksantyny są konkurencyjnymi antagonistami trifosadeniny, należy ich unikać przez 24 godziny przed podaniem trifosadeniny.

Produkty zawierające ksantynę (w tym herbata, kawa, czekolada) nie powinny być spożywane 12 godzin przed podaniem leku.

Karbamazepina może nasilać hamujący wpływ trifosadeniny na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, co może prowadzić do całkowitego zablokowania przedsionkowo-komorowego.

Nie podawaj jednocześnie z glikozydami nasercowymi w dużych dawkach, ponieważ zwiększa się ryzyko układu sercowo-naczyniowego.

  • Możesz kupić trójfosforan sodu adenozyny 0,01 / ml 1 ml roztworu n10 amp r / w / ellar w Moskwie w dogodnej dla Ciebie aptece, składając zamówienie na Apteka.RU.
  • Cena trójfosforanu sodu adenozyny 0,01 / ml 1 ml roztworu n10 amp r / w / ellara w Moskwie - 271,00 rubli.
  • Instrukcje dotyczące stosowania trifosforanu adenozyny sodu 0,01 / ml 1 ml roztworu n10 amp w / w / ellara.

Możesz zobaczyć najbliższe punkty dostawy w Moskwie tutaj..

Dawkowanie

Lek podaje się szybko dożylnie do centralnej lub dużej żyły obwodowej, 3 mg (0,3 ml leku) przez 2 sekundy pod kontrolą EKG i ciśnienia krwi, w razie potrzeby po 2 do 6 minutach ponownie wprowadzić 6 mg (0,6 ml leku), po 1-2 minutach - 12 mg (1,2 ml leku).

W przypadku naruszenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego należy przerwać podawanie leku.

Przedawkować

Objawy: mogą objawiać się zawrotami głowy, niedociśnieniem tętniczym, krótkotrwałą utratą przytomności, arytmią.

Środki łagodzące przedawkowanie

Wprowadzenie leku jest natychmiast zatrzymywane (ze względu na krótki okres półtrwania działania niepożądane szybko znikają). W razie potrzeby możliwe jest wprowadzenie ksantyn (teofilina, aminofilina), które są konkurencyjnymi antagonistami trifos-deniny i zmniejszają jej działanie..

ATP Long

Nazwa łacińska: ATP-LONG

Kod ATX: C01EB10

Substancja czynna: trifosadenina (trifosforan sodu adenozyny)

Analogi: Adexor, Vazopro, Dibikor, Flowerpot, Kardazin

Producent: PAO SPC „Borszczagowski HFZ”, LLC Biofarma (Ukraina)

Opis spóźniony: 28.09.17

ATP Long - lek stosowany w leczeniu dystrofii mięśniowej, atrofii, skurczów naczyń i niedokrwienia.

Substancja aktywna

Trifosadenin (trifosforan sodowo-adenozynowy)

Forma wydania i skład

Dostępne w dwóch postaciach: tabletki i zastrzyk.

Białe tabletki z fazą i wycięciem do podziału po jednej stronie. Pakowany w blister po 10 sztuk. W opakowaniu 40 tabletek po 20 lub 10 mg.

ATP Long, tabletki1 tabletka
Sodium Adenosine Triphosphate (ATP)10 lub 20 mg
Substancje pomocnicze: sacharoza, laktoza jednowodna, stearynian wapnia, skrobia kukurydziana, benzoesan sodu (E211), koloidalny bezwodny dwutlenek krzemu.

Roztwór do wstrzykiwań jest sprzedawany w ampułkach 1 lub 2 ml. Opakowanie zawiera 10 sztuk.

Długi zastrzyk ATP1 ml
Sodium Adenosine Triphosphate (ATP)20 mg
Substancje pomocnicze: kwas cytrynowy, woda do wstrzykiwań.

efekt farmakologiczny

Leki przeciwarytmiczne, rozszerzające naczynia krwionośne, przeciwnadciśnieniowe.

Wskazania do stosowania

  • Kompleksowa terapia choroby niedokrwiennej serca, niestabilnej dusznicy bolesnej, dusznicy bolesnej i napięcia.
  • Zapobieganie kardiosklerozie po zawale serca i zapaleniu mięśnia sercowego.
  • Leczenie zaburzeń rytmu serca, dystonii neurokrążeniowej, dystrofii mięśnia sercowego i zapalenia mięśnia sercowego oraz zespołu przewlekłego zmęczenia.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania do stosowania to:

  • nadwrażliwość na lek i jego składniki;
  • ostry zawał mięśnia sercowego, wstrząs kardiogenny i inne rodzaje wstrząsu;
  • ciężkie postacie astmy oskrzelowej;
  • choroby obturacyjne układu oskrzelowo-płucnego;
  • Blok zatokowo-przedsionkowo-komorowy II - III stopnia;
  • hiperkaliemia, hipermagnezemia i udar krwotoczny;
  • dzieciństwo.

Instrukcja użytkowania ATP long (metoda i dawkowanie)

Długie tabletki ATP przyjmuje się podjęzykowo (pod język) aż do całkowitego wchłonięcia. Odbiór odbywa się niezależnie od jedzenia 3-4 razy dziennie, w pojedynczej dawce 10-40 mg. Średni czas przyjmowania tabletek: 20-30 dni. Dalsze stosowanie jest dozwolone tylko na zalecenie lekarza. Możliwe jest powtórzenie przebiegu leczenia po 10 do 15 dniach. Nie zaleca się przekraczania maksymalnej dawki dobowej 160 mg.

Roztwór do wstrzykiwań o długim ATP wstrzykuje się 1–2 razy dziennie domięśniowo w 1-2 ml z szybkością 0,2–0,5 mg / kg. Dożylne podawanie odbywa się w postaci wlewów (powoli) 1-5 ml z prędkością 0,05-0,1 mg / kg / min. Napary są przeprowadzane w szpitalu i pod kontrolą ciśnienia krwi. Przebieg leczenia wynosi od 10 do 14 dni..

Skutki uboczne

Długotrwałe stosowanie ATP może powodować następujące działania niepożądane: dyskomfort w klatce piersiowej i okolicy nadbrzusza, swędzenie skóry, nudności, wysypki na skórze, obniżenie ciśnienia krwi, skurcz oskrzeli, zaczerwienienie twarzy, tachykardia, bóle głowy, zwiększone wydzielanie moczu, gorączka, zawroty głowy, zwiększona ruchliwość przewodu pokarmowego, obrzęk Quinckego, hipermagnezemia lub hiperkaliemia (w przypadku niekontrolowanego i długotrwałego stosowania).

Przedawkować

W przypadku przedawkowania może wystąpić blokada AV, bradykardia, niedociśnienie tętnicze lub utrata przytomności. Kiedy pojawią się pierwsze objawy przedawkowania, zaleca się zaprzestanie stosowania leku i przepisanie leczenia objawowego. Wraz z rozwojem bradykardii podaje się siarczan atropiny.

Analogi

Adexor, Vazopro, Dibikor, Vazonat, Kardazin, Kapikor, Koraksan, Kardimaks, Mexicor, Metamax, Mildronate, Metonat, Neocardyl, Preductal, Riboxin, Tiotriazolin, Triduktan, Trimetazidine, Energoton itp..

Specjalne instrukcje

Należy go stosować ostrożnie w połączeniu z glikozydami nasercowymi oraz w przypadku niedociśnienia tętniczego, ze względu na ryzyko powstania blokady AV, a także cukrzycy, predyspozycji pacjenta do skurczu oskrzeli, zaburzeń tolerancji fruktozy, izomaltozy sacharozowej, galaktozy glukozowej (tabletki).

Długotrwałe stosowanie należy łączyć z kontrolą poziomu magnezu i potasu w osoczu. Podczas terapii należy ograniczyć stosowanie produktów zawierających kofeinę.

Podczas ciąży i karmienia piersią

Ciąża i laktacja są przeciwwskazane.

W dzieciństwie

Nie dotyczy leczenia dzieci.

W podeszłym wieku

Interakcje pomiędzy lekami

Nie zaleca stosowania ATP Long w połączeniu z glikozydami nasercowymi. Stosowanie leku jednocześnie z inhibitorami ACE i preparatami potasu zwiększa ryzyko hiperkaliemii, a z preparatami magnezu - hipermagnezemią.

Warunki wakacji w aptece

Recepta dostępna.

Warunki przechowywania

Przechowywać w lodówce w temperaturze +2. + 8 ° С.

Okres ważności: tabletki - 2 lata, roztwór do wstrzykiwań - 1 rok.

Cena w aptekach

Cena długich tabletów ATF za 1 opakowanie zaczyna się od 280 rubli. Koszt rozwiązania do wstrzykiwań - od 140 rubli.

Opis na tej stronie jest uproszczoną wersją oficjalnej wersji adnotacji o leku. Informacje są dostarczane wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowią poradnika na temat samoleczenia. Przed użyciem leku należy skonsultować się ze specjalistą i przeczytać instrukcje zatwierdzone przez producenta.