Główny / Nacisk

Jak diagnozuje się miażdżycę: niepokojące objawy, metody badań

Nacisk

Miażdżyca jest przewlekłą uogólnioną chorobą, która atakuje tętnice dowolnego kalibru i charakteryzuje się odkładaniem określonych lipoprotein w ścianie naczynia, co prowadzi do pojawienia się blaszek miażdżycowych i upośledzonego dopływu krwi do narządów wewnętrznych. Rozwój patologii opiera się na naruszeniu metabolizmu lipidów, w szczególności metabolizmu cholesterolu i uszkodzeniu śródbłonka naczyniowego. Rozpoznanie miażdżycy na początkowych etapach podlega współczesnej medycynie, co zwiększa skuteczność dalszego leczenia.

Jak rozwija się choroba?

Obecnie istnieją dwie najbardziej popularne teorie rozwoju miażdżycy - lipid i śródbłonek.

Teoria lipidów uważa, że ​​głównym ogniwem w rozwoju choroby jest wzrost lipidów w osoczu, zwłaszcza lipidów o niskiej gęstości (cholesterolu LDL) i trójglicerydów (TG). Zgodnie z tą teorią zwiększony poziom lipidów powoduje ich przenikanie do ściany naczyń i tworzenie się płytek cholesterolowych.

Przeciwnie, lipidy o wysokiej gęstości (cholesterol HDL) mają działanie ochronne, więc ryzyko rozwoju miażdżycy jest wyższe, jeśli zostanie naruszony stosunek „złego” i „dobrego” cholesterolu.

Teoria śródbłonka, jako punkt wyjścia do rozwoju miażdżycy, rozważa uszkodzenie wewnętrznej warstwy naczyniowej, która wyzwala kaskadę reakcji prowadzącą do rozwoju płytki nazębnej w miejscu uszkodzenia.

Obie teorie są bardziej komplementarne niż wykluczone. Powszechne jest, że powstająca płytka miażdżycowa postępuje powoli i bezobjawowo przez wiele lat. Przechodzi w fazie rozwojowej z luźnej do zwapnionej (twardej) płytki nazębnej, co znacznie zakłóca przepływ krwi do narządu zasilanego przez tętnicę. Na każdym etapie płytka nazębna może zostać uszkodzona pod wpływem wysokiego ciśnienia krwi, co prowadzi do tworzenia się skrzepów krwi i rozwoju poważnych powikłań.

Miażdżyca: jak zdiagnozować problem

Wiele osób nawet nie podejrzewa obecności miażdżycy we wczesnych stadiach, ponieważ objawy patologii mogą być niespecyficzne lub nawet nieobecne. Aby zidentyfikować chorobę, wymagana jest kompleksowa diagnoza, w tym:

  • identyfikacja czynników ryzyka rozwoju miażdżycy;
  • określenie konkretnych objawów patologii;
  • badania laboratoryjne;
  • diagnostyka instrumentalna.

Zintegrowane podejście może wykryć miażdżycę tętnic nawet bezobjawowo.

Ocena ryzyka

Czynniki przyczyniające się do rozwoju zmian miażdżycowych nie są w pełni poznane. Dominują następujące:

  • chroniczny stres;
  • nadużywanie żywności bogatej w tłuszcz zwierzęcy i rafinowane węglowodany;
  • palenie;
  • choroby endokrynologiczne (cukrzyca, niedoczynność tarczycy);
  • niekontrolowane nadciśnienie tętnicze;
  • otyłość;
  • dziedziczna predyspozycja do wczesnej miażdżycy;
  • brak aktywności fizycznej;
  • dyslipidemia (wzrost całkowitego cholesterolu, cholesterolu niskiej gęstości i spadek cholesterolu wysokiej gęstości).

Każdy z tych czynników i ich połączenie przyspieszają rozwój zmian miażdżycowych, niezależnie od wieku pacjenta. W przypadku wykrycia jednego lub większej liczby czynników należy skierować pacjenta na dodatkowe badanie laboratoryjne.

Analiza obrazu klinicznego

Po określeniu czynników ryzyka rozwoju choroby wymagana jest analiza obrazu klinicznego choroby w celu ustalenia najbardziej prawdopodobnej lokalizacji miażdżycy. Objawy miażdżycy mogą się różnić w zależności od miejsca zmiany naczyniowej i nasilenia niedrożności tętnic. Ponieważ miażdżyca jest uogólnioną patologią, absolutnie wszystkie tętnice w ciele mogą cierpieć.

Objawy zmian miażdżycowych w zależności od lokalizacji patologii:

  • uszkodzenie naczyń mózgu wyraża się objawami takimi jak upośledzenie pamięci, utrata słuchu, hałas w głowie;
  • głównym objawem miażdżycy kończyn dolnych jest obecność chromania przestankowego;
  • miażdżyca naczyń wieńcowych jest klinicznie wyrażana przez dusznicę bolesną. Pacjent odczuwa ból podczas wysiłku fizycznego w sercu, duszność, szybkie bicie serca. Ból znika po zażyciu nitrogliceryny lub po długim okresie odpoczynku;
  • uszkodzenie tętnic nerkowych objawia się zmniejszeniem filtracji nerkowej i objawami upośledzonej zdolności filtracyjnej nerek. W moczu określa się białko, czerwone krwinki, zwiększa się poziom cylindrów. Za pomocą fonendoskopu można zidentyfikować konkretny hałas w obszarze zwężenia tętnicy nerkowej. Ten typ miażdżycy tętnic należy podejrzewać u młodych ludzi z uporczywym (opornym na leczenie) nadciśnieniem tętniczym;
  • w przypadku miażdżycy tętnic szyjnych typowe są zawroty głowy i te same objawy, które są charakterystyczne dla uszkodzenia naczyń głowy;
  • miażdżycowa zmiana aorty ma długi okres utajony. Wyraźny obraz kliniczny pojawia się dopiero w wieku około 60 lat. Jednym z najbardziej uderzających objawów uszkodzenia aorty jest wzrost ciśnienia skurczowego i tętniczego ciśnienia tętniczego ze zmniejszonym rozkurczem;
  • miażdżyca tętnic krezkowych objawia się występowaniem objawów „ropuchy brzusznej” i naruszeniem procesów trawiennych. „Ropucha brzuszna” charakteryzuje się ostrym napadowym bólem w górnej części brzucha po ciężkim posiłku. Ból może trwać kilka godzin i ustępuje po zażyciu nitrogliceryny. Bólowi mogą towarzyszyć wzdęcia, odbijanie się, zaparcia. Wraz z postępem choroby dołącza się obfita biegunka z resztkami niestrawionych tłustych potraw. Za pomocą osłuchiwania można wykryć zmniejszenie perystaltyki i szmer skurczowy w naczyniach górnej części brzucha.

Diagnostyka laboratoryjna i instrumentalna miażdżycy

Diagnoza laboratoryjna jest zalecana wszystkim pacjentom z istniejącymi czynnikami ryzyka rozwoju choroby, niezależnie od obecności lub braku objawów miażdżycy. Laboratoryjne metody diagnostyczne pozwalają nam wyciągnąć wnioski na temat ogólnego stanu łożyska tętniczego i określić prawdopodobieństwo wystąpienia zmian miażdżycowych u konkretnego pacjenta. Najważniejsze spośród badań laboratoryjnych to:

  • poziom całkowitego cholesterolu (cholesterolu) - norma wynosi 3,1-5,2 mmol / l;
  • HDL lub „dobry cholesterol” lub norma wynosi od 1,42 u kobiet i od 1, 58 u mężczyzn;
  • LDL lub „zły cholesterol” - norma wynosi do 3,9 mmol / l;
  • trójglicerydy - norma wynosi 0,14 -1,82 mol / l;
  • wskaźnik aterogenny (stosunek HDL do LDL) - normalny do 3.

Określenie następujących wskaźników ma również znaczenie diagnostyczne:

  • Białko C-reaktywne;
  • wskaźnik filtracji nerkowej;
  • poziom kreatyniny.

Diagnoza jest potwierdzona instrumentalnie. Najczęściej używane:

  • USG naczyń krwionośnych dowolnej lokalizacji z dopplerometrycznym określeniem przepływu krwi;
  • angiografia radiologiczna;
  • MRI
  • ultradźwiękowe określenie grubości błony wewnętrznej (wewnętrznej warstwy) ściany naczynia.

Rozpoznanie miażdżycy kończyn dolnych

Podstawowym punktem diagnostycznym jest analiza skarg pacjentów.

Najczęstszą skargą na miażdżycę tętnic kończyn dolnych jest chromanie przestankowe, które występuje podczas ćwiczeń i charakteryzuje się silnym bólem mięśni nóg, ich drętwieniem i osłabieniem. Objawy kulawizny ustępują po okresie odpoczynku.

Palpacja można zauważyć ochłodzenie kończyn dolnych i osłabienie tętna w tętnicach obwodowych. Podczas badania przyjmują się atrofia tkanki mięśniowej, zmniejszenie linii włosów, pogrubienie płytek paznokciowych i spowolnienie ich wzrostu. Kolor skóry w typowych przypadkach jest blady, określa się sinicę palców.

Typowym objawem jest zmiana koloru stopy podczas podnoszenia nogi i zginania stopy - stopa staje się blada, a po przywróceniu jej do pierwotnej pozycji obserwuje się reaktywne zaczerwienienie podeszwy.

Aby potwierdzić diagnozę miażdżycy kończyn dolnych stosuje się:

  1. definicja LPI - wskaźnik kostka-ramię. Aby to zrobić, zmierz ciśnienie skurczowe na ramieniu i dolnej części nogi i określ ich stosunek. Zwykle nacisk na kostkę jest większy niż na tętnice barku. Jeśli poziom ciśnienia skurczowego na ramieniu jest wyższy, najprawdopodobniej pacjent ma obturacyjne uszkodzenie tętnic nóg lub aorty;
  2. skanowanie dwustronne - ultradźwięki z możliwością określenia intensywności przepływu krwi. Ta metoda pozwala zidentyfikować funkcjonujące naczynia, które nie są określone przez konwencjonalne ultradźwięki. Czułość techniki wynosi 85–90%;
  3. tomoangiografia komputerowa to precyzyjna metoda, która pozwala uzyskać wysokiej jakości obraz o wysokiej rozdzielczości. Zaletą tej metody jest wyraźna wizualizacja nakładki wapnia;
  4. MRI - ta metoda jest często stosowana z kontrastującym gadolinem. Zastosowanie MRI jest przeciwwskazane w przypadku rozrusznika serca, stentów i zmniejszenia filtracji nerkowej poniżej 30 ml / min;
  5. angiografia cyfrowa odejmowania jest precyzyjną metodą stosowaną przed zabiegiem chirurgicznym.

Diagnoza miażdżycy mózgu

Tworzenie się płytek cholesterolowych na ścianach tętnic mózgu prowadzi do obrazu klinicznego pogorszenia krążenia mózgowego lub przejściowych ataków niedokrwiennych. Pacjent może narzekać na zmniejszoną pamięć, spanie, niestabilny chód i zmniejszoną zdolność uczenia się. Pacjent zaczyna martwić się ciągłym hałasem w głowie, migotaniem much przed oczami, niepewnym chodem. Najcięższą postacią miażdżycy naczyń krwionośnych głowy jest udar niedokrwienny.

Aby zapobiec rozwojowi udaru mózgu, ważne jest wczesne rozpoznanie zmian miażdżycowych tętnic głowy, które osiąga się poprzez zastosowanie:

  1. Podwójne skanowanie tętnic pozaczaszkowych (tętnic szyi). Przeprowadza się go w celu wykrycia zaburzeń przepływu krwi, dopóki krew nie dostanie się bezpośrednio do mózgu. Technika ta opiera się na dopplerometrycznym określaniu natężenia przepływu krwi w naczyniach.
  2. Przezczaszkowa doplegrafia lub ultradźwięki tętnic wewnątrzczaszkowych mózgu;
  3. Encefalografia, która pozwala ocenić funkcjonowanie poszczególnych części mózgu.
  4. Angiografia. Ta metoda jest kontrastem rentgenowskim i wymaga wprowadzenia specjalnej substancji do łożyska naczyniowego, co umożliwia wizualizację tętnic podczas radiografii.

Metody te są całkowicie bezpieczne i w połączeniu z biochemicznymi testami krwi mogą ocenić ogólny stan pacjenta.

Rozpoznanie miażdżycy mózgu

Dopplerografia naczyń mózgowych

Dopplerografia jest jednym z rodzajów diagnostyki ultrasonograficznej, która umożliwia diagnozowanie naczyń krwionośnych. Dzięki tej metodzie badawczej możliwe jest uzyskanie dokładnych informacji o funkcjonowaniu naczyń krwionośnych, ich obrazie klinicznym oraz identyfikacja wadliwego działania (metoda oparta jest na analizie fal ultradźwiękowych uzyskanych w wyniku odbicia zmienionych częstotliwości). Diagnoza jest absolutnie nieszkodliwa dla pacjenta - osoba nie odczuwa dyskomfortu ani żadnych nieprzyjemnych wrażeń podczas badania. Badanie jest przeprowadzane ambulatoryjnie, nie wymaga specjalnego przygotowania pacjenta, zastosowania dodatkowego sprzętu i środka kontrastowego.

Dopplerografia naczyń mózgowych dostarcza ważnych informacji diagnostycznych w czasie rzeczywistym. W szczególności pozwala rzetelnie określić prędkość przepływu krwi przez naczynia, zidentyfikować obszary zwężenia (zwężenie światła) tętnic mózgu, zmiany w tonie żył, obszary z zaburzonym przepływem krwi. Jednym z najczęstszych związanych z wiekiem problemów naczyń krwionośnych jest uszkodzenie miażdżycowe, w wyniku którego pogarsza się elastyczność naczyń krwionośnych, zmienia się ton (zwiększa się, zmniejsza). Dopplerografia jest jedną z najbardziej wiarygodnych metod diagnozowania miażdżycy mózgu. Często służy również do ustalenia przyczyn bólu głowy, zawrotów głowy, omdlenia. Jako dodatkową metodę diagnostyczną stosuje się dopplerografię podczas badania pacjentów z dolegliwościami niestabilności emocjonalnej i bezsenności, zaburzeniami pamięci i funkcji poznawczych, z zaburzeniami funkcji motorycznych, zmianami ciśnienia śródczaszkowego, w stanie przed udarem i po udarze. Badanie to dotyczy również młodych pacjentów, wśród których osteochondroza występuje dość często z dużym prawdopodobieństwem zaburzeń zwyrodnieniowych w odcinku szyjnym kręgosłupa i zaciskania naczyń.

Specjalne przygotowanie do dopplerografii nie jest wymagane. Ponadto ultradźwięki można wykonywać wielokrotnie, ponieważ nie wpływają one na organizm. Ze względu na bezpieczne postępowanie procedura może być stale przepisywana do obserwacji, monitorowania leczenia i do celów profilaktycznych. Badanie ultrasonograficzne naczyń mózgowych pozwala specjalistom zidentyfikować wrażliwy obszar łóżka naczyniowego, prawidłowo zaplanować nadchodzące leczenie, wybrać leki i metody leczenia.

Zrób badanie w naszej klinice! Dokładna diagnoza jest kluczem do skutecznego leczenia!

Miażdżyca naczyń mózgowych

Druga połowa XX wieku naznaczona była globalną zmianą w strukturze zachorowalności wśród ludności. Wynika to z postępu medycyny, przemysłu i rozwoju społeczeństwa jako całości. Najwyższe wskaźniki umieralności dzieci, ciężkie, koszenie całych krajów, epidemie zniknęły, średnia długość życia w większości krajów wzrosła o dziesiątki lat. Wszystko to doprowadziło jednak do tego, że na pierwszy plan wysunęły się nowe, nieznane wcześniej choroby. Wśród nich warto wymienić takie „choroby dobrego samopoczucia” jak cukrzyca i miażdżyca.

Objawy i znaki

Objawy są bardzo podobne do objawów encefalopatii krążeniowej (czasami nawet te terminy są używane jako synonimy, chociaż jest to niepoprawne):

  • Bóle głowy.
  • Wahania nastroju.
  • Zaburzenia snu.
  • Hałas w głowie.
  • Rzucanie na bok podczas chodzenia.
  • Nudności itp.

    Objawy mogą również obejmować utratę słuchu, pogorszenie widzenia po wykluczeniu patologii przez lekarza laryngologa i okulistę..

    Diagnostyka

    Rozpoznanie choroby opiera się na badaniach naczyniowych (REG, USDG, angiografii), technikach neuroobrazowania (MRI, MSCT). Według badań określa się obecność płytek i zwapnień w naczyniach. Możliwe jest również wykrycie obecności turbulentnych (wirowych) miejsc przepływu krwi..

    Czasami diagnozuje się na podstawie biochemicznego testu krwi na cholesterol i jego frakcje z obliczeniem wskaźnika miażdżycy. W obecności wysokiego wskaźnika miażdżycogennego (powyżej 4) i potwierdzonego faktu przedłużających się zmian dyslipidemicznych (analiza dynamiki) diagnoza miażdżycy mózgu jest możliwa bez dodatkowego badania.

    Leczenie

    Leczenie choroby odbywa się na styku lekarzy i neurologów. Używane leki normalizujące metabolizm lipidów. Statyny (atorwastatyna, symwastatyna, rosuwastatyna itp.) Są stosowane częściej pod obowiązkową kontrolą wielu parametrów biochemicznych (ALT, AST, kreatynina, w rzeczywistości poziom i stosunek frakcji cholesterolu). Dawkowanie i czas podawania leków dobiera się indywidualnie.

    W przypadku zwężenia tętnic głowy lub szyi ponad 70%, ciężkich objawów, obecności epizodów przejściowych ataków niedokrwiennych, możliwa jest interwencja chirurgiczna. Usuwanie płytki nazębnej, stentowanie tętnic.

    Zapobieganie

    Wszyscy pacjenci z arteriosklerozą mózgową wymagają diety. Dieta obejmuje ścisłą kontrolę spożycia tłuszczów zwierzęcych (masło, smalec, tłuste mięso itp.), Cukru (słodycze, cukier, napoje słodkie itp.), Podrobów i półproduktów. O ile to możliwe, takie pokarmy są wyłączone z diety lub znacznie ograniczone. Preferowane są owoce morza, warzywa, zboża..

    Zapobieganie obejmuje również regularne kontrole i badania lekarskie z możliwością wczesnego wykrywania zaburzeń metabolizmu lipidów i przepisywania leków. Aby zapobiec możliwym konsekwencjom choroby ważne jest wyznaczenie odpowiedniej terapii przeciwnadciśnieniowej, ponieważ jest to połączenie miażdżycy i wysokiego ciśnienia krwi, które najczęściej prowadzą do stanów takich jak przemijające ataki niedokrwienne, udary niedokrwienne.

    Miażdżyca naczyń mózgowych

    Miażdżyca naczyń mózgowych jest jedną z najczęstszych postaci miażdżycy, która charakteryzuje się pojawieniem się blaszek cholesterolu w wewnętrznej błonie naczyń pozaczaszkowych i śródczaszkowych zasilających mózg. W rezultacie mózgowy przepływ krwi zostaje zakłócony, co może powodować poważne patologie, w tym udar. W przypadku miażdżycowych zmian w naczyniach mózgu występuje stopniowy spadek wydajności ośrodkowego układu nerwowego, pojawiają się różne awarie i mogą rozwinąć się zaburzenia psychiczne. W większości przypadków rozwija się w podeszłym wieku (po 55-60 latach), ale ostatnio pojawiła się tendencja do odmładzania tej choroby. Według statystyk u mężczyzn tego typu odchylenie jest diagnozowane znacznie częściej..

    Etiologia i patogeneza

    Symptomatologia

    Diagnostyka

    Aby wykryć blaszkę miażdżycową, wykonuje się dupleksowe badanie ultrasonograficzne naczyń szyjnych. Ta technika jest absolutnie nieszkodliwa, ale pozwala absolutnie dokładnie określić obecność płytki i jej rozmiar. Dopplerografia ultrasonograficzna przezczaszkowa jest wykonywana w celu zbadania naczyń wewnątrzczaszkowych. W wyniku tych badań możliwe jest ustalenie obecności zaburzeń w układzie krwionośnym mózgu, lokalizacji płytek w ich obecności, prędkości przepływu krwi, krętości tętnic i tak dalej. Do celów diagnostycznych wykonuje się również obrazowanie rezonansu magnetycznego, tomografię komputerową, angiografię radioprzezroczystą, a czasem wykonuje się testy czynności serca (24-godzinne monitorowanie EKG, echokardiografia). Diagnozę różnicową przeprowadza się przy różnych zmianach zwyrodnieniowych kręgosłupa, wypadkach mózgowo-naczyniowych, patologiach endokrynologicznych o podobnym obrazie objawowym.

    Duże znaczenie ma historia życia pacjenta - jego nawyki żywieniowe, poziom aktywności fizycznej, obecność złych nawyków, przypadki udaru mózgu u bliskich krewnych. Na początkowych etapach rozwoju patologii ujawnia się asymetria odruchów ścięgnistych, powolna reakcja źrenic na światło. Następnie występują wyraźne zmiany sklerotyczne i zaburzenia funkcji umysłowych: zmniejsza się zdolność do pracy, maleje inteligencja.

    Leczenie

    Procedury terapeutyczne dobierane są w każdym przypadku indywidualnie i z reguły mają na celu wyeliminowanie przyczyn rozwoju miażdżycy, jej objawów objawowych, a także zatrzymanie rozwoju patologii. Leczenie miażdżycy jest złożone. Jednym z elementów składowych jest terapia lekowa, która polega na stosowaniu różnych leków rozszerzających naczynia krwionośne, niektórych leków hormonalnych, które pomagają poprawić krążenie krwi i przyspieszają procesy metaboliczne (w tym metabolizm lipidów). Leki objawowe mogą być przepisywane na ból głowy, drażliwość, bezsenność i tak dalej..

    Duże znaczenie w leczeniu miażdżycy ma zmiana stylu życia pacjenta. Ważne jest racjonalne zrównoważenie pracy i odpoczynku, aby uniknąć przeciążenia, eliminacji stresu, ćwiczeń fizjoterapeutycznych i aktywności fizycznej pacjenta. Konieczne jest porzucenie złych nawyków - palenia i alkoholu - które przyczyniają się do tworzenia płytek. Należy przestrzegać specjalnej diety, która zapewnia ograniczone spożycie tłuszczów, zwłaszcza pochodzenia zwierzęcego. Dieta powinna obejmować twarożek, ryby, mięso, kefir, białka jaj, warzywa i owoce; ogranicz spożycie pokarmów bogatych w cholesterol (śmietana, kawior, nerki, mózgi, wątroba, tłuste wyroby cukiernicze). Raz w tygodniu musisz umówić się na post na mleku, owocach lub twarogu. Jod i kwas askorbinowy są zalecane..

    Miażdżyca jest chorobą przewlekłą, ale na początkowych etapach rozwoju można zawiesić jej postęp. Rokowanie znacznie się pogarsza w późniejszych stadiach z rozległymi zmianami. Zapobieganie rozwojowi miażdżycy jest prawidłowe odżywianie, aktywność fizyczna. terminowe leczenie nadciśnienia, otyłości, cukrzycy, porzucenie złych nawyków.

    Miażdżyca

    Miażdżyca jest przewlekłą ogólnoustrojową zmianą układu krążenia, która występuje w wyniku upośledzonego metabolizmu tłuszczów i białek. Najczęściej dotyczy to dużych tętnic i naczyń krwionośnych, na ścianach których tworzą się formacje tłuszczowe. W rezultacie światło naczynia zwęża się, a funkcje dotkniętych tętnic są zakłócone, co zakłóca normalne krążenie krwi. Najczęściej chorobę obserwuje się u osób starszych powyżej 50 lat, głównie mężczyzn.

    Zadowolony

    Klasyfikacja

    Miażdżyca jest klasyfikowana według pochodzenia, rozróżnia się obszar lokalizacji, okresy i fazy rozwoju choroby, a także kilka etapów morfologicznych. Ta klasyfikacja została przedstawiona bardziej szczegółowo w poniższej tabeli..

    Znak klasyfikacyjnyWidokWyjaśnienie
    Formy miażdżycy według pochodzeniahemodynamicznychoroba hipertoniczna
    skurcz naczyń (zwężenie światła tętnic) mózgu
    inne zaburzenia naczynioruchowe, tj. zaburzenia związane ze zmianą tonu naczyń krwionośnych
    metabolicznynabyte i genetycznie uwarunkowane zaburzenia metabolizmu tłuszczów
    zaburzenia spowodowane niewystarczającym lub nadmiernym spożyciem składników odżywczych (np. niedobór białka)
    mieszanychoroby endokrynologiczne (cukrzyca, niedoczynność tarczycy, niewydolność narządów płciowych)
    Lokalizacjamiażdżyca aortynadciśnienie skurczowe (systematyczny wzrost ciśnienia u osób starszych), tętniak (rozszerzenie miejsca) aorty
    choroba zakrzepowo-zatorowa (ostre zatkanie naczyń krwionośnych przez zakrzep)
    miażdżyca tętnic przedmózgowych i mózgowychprzewlekła niewydolność krążenia w mózgu, zawał mózgu (udar niedokrwienny)
    miażdżyca naczyń wieńcowychdusznica bolesna
    zawał mięśnia sercowego
    zaburzenia rytmu serca
    niewydolność serca, nagła śmierć
    miażdżyca tętnic nerkowychwtórne nadciśnienie tętnicze, miażdżyca (tzw. „pomarszczona nerka”)
    miażdżyca tętnic krezkowychataki serca jelit
    miażdżyca naczyń kończyn dolnychsporadyczne chromanie, zgorzel palców i stóp
    Okresy rozwojupoczątkowy (przedkliniczny)presclerosis (bezobjawowa faza rozwoju miażdżycy)
    obojętna miażdżyca
    okres objawów klinicznychEtap I - niedokrwienny
    II etap - nekrotyczny (trombonekrotyczny)
    ІІІ etap - włóknisty
    Fazy ​​rozwojufaza progresjiaktywny
    faza stabilizacjinieaktywny
    faza regresjiumorzenie
    Etapy morfologicznelipoidozatworzenie się ognisk nasyconych cholesterolem
    liposklerozapostęp zapalny
    miażdżycazniszczenie płytek cholesterolu
    kalcinopogrubienie ściany naczynia

    Miażdżyca naczyń mózgowych

    Przyczyny

    Wśród głównych warunków wystąpienia tego rodzaju choroby lekarze wyróżniają dziedziczne predyspozycje, siedzący tryb życia, niezdrową dietę bogatą w cholesterol.

    Wśród czynników ryzyka należy zauważyć:

    • regularny stres psycho-emocjonalny;
    • pasywny styl życia;
    • złe nawyki.

    Objawy

    Pierwszym i głównym objawem miażdżycy mózgu jest tępy ból głowy. Najczęściej nasila się po stresie fizycznym i emocjonalnym. Następnie staje się stabilny. Pojawiają się stany depresyjne - nadmierna płaczliwość, histeria lub, przeciwnie, niekontrolowana i nienaturalna zabawa. Osobie trudno jest przejść z jednego rodzaju działalności na inny.

    Często występują takie objawy:

    • zawroty głowy i zmęczenie;
    • upośledzenie pamięci;
    • zmniejszona wydajność;
    • odczucia szumu w uszach;
    • niepewny chód;
    • niestabilność przy zmianie postawy;
    • niedbalstwo;
    • nadmierne pocenie;
    • „Leci” na oczach.

    Te same objawy mogą być oznakami wielu chorób, w tym tak niebezpiecznych, jak zawał mięśnia sercowego. Dlatego nie angażuj się w autodiagnozę i przyjmuj lek losowo - może to być bardzo niebezpieczne. Aby ustalić dokładną diagnozę, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z lekarzem.

    W bardziej zaawansowanych stadiach choroby osoba cierpiąca na miażdżycę mózgu może stać się niechlujna, zapominalska, sprzeczająca się i nieszczęśliwa. Może cierpieć z powodu majaczenia, powiedzieć nieznajomym, że jego krewni go nie karmią, nie zabierają, nie biją. Często dana osoba odczuwa niepokój i strach, a następnie rozwija się demencja.

    Diagnostyka

    Przede wszystkim konieczne jest dokładne określenie lokalizacji procesu i stadium choroby. Aby to zrobić, musisz udać się do lekarza lokalnego lub rodzinnego. W razie potrzeby skieruje pacjenta do neurologa, który z kolei przeprowadzi pełne badanie.

    Rozpoznanie choroby obejmuje zestaw badań laboratoryjnych i instrumentalnych:

    • skanowanie dupleksowe - badanie przepływu krwi w tętnicach, umożliwiające diagnozowanie początkowych objawów miażdżycy i monitorowanie rozwoju choroby;
    • MRI naczyń mózgowych - metoda, która umożliwia uzyskanie informacji o stanie tętnic, żył, ich drożności i strukturze otaczających tkanek;
    • przezczaszkowa dopplerografia - technika, która pozwala ocenić przepływ krwi przez naczynia wewnątrzczaszkowe;
    • angiografia naczyń mózgowych - metoda badawcza, która za pomocą środka kontrastowego umożliwia „zobaczenie” naczyń mózgowych.

    Korzystając z pierwszych trzech badań, lekarz oceni stan naczyń pozaczaszkowych i stopień prawdopodobieństwa powikłań, zobaczy etap zwężenia światła w naczyniu i stan płytki miażdżycowej. Ale angiografia naczyń mózgowych jest z reguły przeprowadzana w najbardziej zaawansowanych przypadkach choroby. Podczas tej procedury do naczyń wstrzykuje się środek kontrastowy, aby zobaczyć stopień uszkodzenia ich ścian i poziom rozprzestrzeniania się choroby. Tylko przy pomocy tych badań diagnozę miażdżycy mózgu można potwierdzić lub obalić z absolutną dokładnością. I tylko lekarz może to dostarczyć. Tylko na podstawie jego odkryć można rozpocząć leczenie.

    Leczenie

    Głównym aspektem w leczeniu miażdżycy mózgu jest zapobieganie postępowi w tworzeniu blaszek miażdżycowych. Wybierając metody leczenia, przede wszystkim bierze się pod uwagę główne fakty, które doprowadziły do ​​jego rozprzestrzeniania się. Jeśli siedzący tryb życia stał się warunkiem wstępnym, lekarze zalecą zwiększenie aktywności fizycznej. W przypadku niedotlenienia (na przykład długi pobyt w niewentylowanym pomieszczeniu) rehabilitacja będzie wymagać spacerów w powietrzu i koktajli tlenowych. Kiedy otyłość stała się czynnikiem ryzyka, konieczny jest przegląd diety, z wyłączeniem żywności o wysokim poziomie cholesterolu.

    Takie metody leczenia są bardzo skuteczne, ale tylko w początkowych stadiach choroby, zidentyfikowane podczas wczesnej diagnozy. Na bardziej zaawansowanych etapach wymagane będzie leczenie, a nawet interwencja chirurgiczna. Aby obniżyć poziom cholesterolu w organizmie, lekarze mogą przepisać leki z grupy statyn, a także w celu zmniejszenia poziomu tłuszczów organicznych - leków z grupy fibratów. W leczeniu tego typu miażdżycy skuteczne są leki kwasu nikotynowego i jego pochodnych, a także witaminy z grup A, B, C jako leczenie wspomagające.

    Przy niekontrolowanym przyjmowaniu i niewłaściwym stosowaniu leki te mogą niekorzystnie wpływać na stan organizmu, powodować nieodwracalne procesy. Dlatego możesz wziąć je wyłącznie na spotkanie neurologa i pod jego kontrolą.

    Miażdżyca aorty

    Przyczyny

    Oznaki prowadzące do zmian miażdżycowych w aorcie obejmują złe nawyki, stres, nieznaczną aktywność fizyczną i brak aktywności fizycznej. Najczęściej ten typ miażdżycy rozwija się u osób starszych niż 50 lat, a wśród przyczyn jej występowania może być predyspozycja genetyczna.

    Wśród innych czynników wywołujących chorobę:

    • niewłaściwa dieta z przewagą tłustych potraw;
    • choroba zakaźna;
    • przewlekłe zatrucie organizmu;
    • choroby endokrynologiczne (cukrzyca, zaburzenia czynności tarczycy);
    • dyslipidemia (zaburzony metabolizm tłuszczów).
    • nadciśnienie tętnicze.

    Objawy

    Jedną z pierwszych oznak pojawiającej się miażdżycy aorty serca może być ból za mostkiem. Osoba może narzekać na pieczenie w okolicy serca i uczucie ściskania klatki piersiowej. Ból można podać w ramię i plecy. Choroba charakteryzuje się systematycznym wzrostem ciśnienia krwi. Mogą pojawić się ochrypłe głosy i problemy z połykaniem jedzenia.

    Często tego rodzaju miażdżycy mogą towarzyszyć:

    • półomdlały
    • zawroty głowy;
    • skurcze
    • ból w mięśniach.

    We wczesnych stadiach miażdżyca aorty serca jest często bezobjawowa przez wiele lat. Jeśli choroba dotyka aorty brzusznej serca, mogą również wystąpić zaburzenia stolca, zwiększone tworzenie się gazów, silny napadowy ból brzucha i niewydolność nerek..

    Diagnostyka

    Niemożliwe jest zidentyfikowanie choroby, potwierdzenie lub odrzucenie domniemanej diagnozy tylko na podstawie skarg pacjenta - należy wykonać szereg dodatkowych badań. Przede wszystkim - wykonaj ogólne badanie krwi.

    W razie potrzeby, jeśli lekarz zauważy jakiekolwiek zmiany, mogą być wymagane dodatkowe testy diagnostyczne:

    • Rezonans magnetyczny;
    • koronarografia;
    • radiografia naczyń krwionośnych;
    • Dopplerografia naczyń nerkowych;
    • reovasografia kończyn dolnych (określa intensywność i objętość przepływu krwi w naczyniach).

    Ale przed wszystkimi tymi badaniami musisz zdecydowanie wykonać elektrokardiogram.

    Leczenie

    W leczeniu miażdżycy stosuje się zarówno leczenie medyczne (w początkowych stadiach), jak i metody chirurgiczne. Po potwierdzeniu diagnozy lekarz prawdopodobnie przepisuje leki obniżające poziom cholesterolu we krwi i normalizujący ciśnienie krwi. Następnie, aby wyeliminować współistniejące patologie, leczenie miażdżycy aorty serca można przeprowadzić za pomocą leków z grup zapalenia statyki, fibratów, a także kwasu nikotynowego. Skutecznie obniżają poziom cholesterolu w organizmie i zmniejszają syntezę własnego tłuszczu w organizmie.

    Wiele z tych leków ma poważne przeciwwskazania. Dlatego ich nieprawidłowe podawanie jest obarczone poważnymi powikłaniami z wątroby. Optymalny i skuteczny schemat leczenia może ustalić lekarz prowadzący na podstawie indywidualnych wyników badań.

    Miażdżyca naczyń kończyn dolnych

    Przyczyny

    Wśród przyczyn choroby lekarze najczęściej nazywają niewłaściwe odżywianie, przewagę tłustych potraw w diecie, złe nawyki. Zagrożone są osoby z cukrzycą i nadużywaniem alkoholu. Ponadto dziedziczność odgrywa ważną rolę. Bardzo często rozwija się miażdżyca naczyń kończyn dolnych z powodu odmrożenia nóg.

    Objawy

    Przez długi czas choroba może przebiegać bezobjawowo. Głównymi objawami ciężkiej miażdżycy kończyn dolnych są chromanie przestankowe i ból mięśni łydek.

    Ponadto należy zwrócić uwagę na takie znaki:

    • chłód;
    • wrażliwość na zimne stopy;
    • uczucie drętwienia stóp;
    • bladość skóry nóg.

    Mogą rozwinąć się owrzodzenia troficzne i zgorzel palców i stóp..

    Diagnostyka

    W celu dokładnej diagnozy miażdżycy naczyń kończyn dolnych wymagane są liczne badania laboratoryjne i instrumentalne.

    Kompleksowa diagnoza tej choroby po konsultacji z flebologiem obejmuje takie badania:

    • Ultradźwięki naczyń kończyn dolnych to pouczająca metoda, w której patologie naczyniowe są diagnozowane we wczesnych stadiach;
    • wielospiralna tomografia komputerowa-angiografia - metoda, która pozwala uzyskać obrazy 2D i 3D układu krążenia kończyn dolnych;
    • arteriografia obwodowa - diagnostyka rentgenowska naczyń krwionośnych kończyn dolnych za pomocą środka kontrastowego.

    Dzięki tym metodom diagnostycznym lekarz może zobaczyć dotknięte naczynia, stan płytek, stopień zwężenia światła naczynia i intensywność przepływu krwi. Na tej podstawie lekarz przepisze leczenie.

    Leczenie

    Najczęściej zaczynają walczyć z tą chorobą za pomocą leczenia objawowego, które ma na celu wzmocnienie ścian naczyń..

    Wśród powszechnych metod leczenia miażdżycy naczyń kończyn dolnych:

    • laseroterapia (ekspozycja laserowa mająca na celu obniżenie poziomu cholesterolu i stabilizację błon komórkowych);
    • magnetoterapia (tworzenie pól magnetycznych, które mogą wyzwalać złożone procesy fizykochemiczne w tkankach);
    • Przebicie EHF (ekspozycja na ciało za pomocą promieniowania o niskiej intensywności);
    • akupunktura.

    We wczesnych stadiach choroba dobrze reaguje na leczenie. Na późniejszych etapach prowadzona jest już terapia etiopatogenetyczna mająca na celu wyeliminowanie przyczyn choroby, w szczególności zaburzeń czynności nerek i wątroby. Niestety jedna czwarta wszystkich zaniedbanych chorób kończy się amputacją kończyn.

    Odżywianie

    Biorąc pod uwagę, że miażdżyca jest chorobą związaną, w prostych słowach, z odkładaniem się tłuszczu na ściankach naczyń krwionośnych, przede wszystkim należy wykluczyć z diety tłuste potrawy zawierające cholesterol.

    Ale zawartość białka w diecie jest wręcz przeciwnie. Nie jedz dużo soli, wędzonego mięsa i konserw. Wszystkie witaminy i makroskładniki odżywcze muszą być obecne w produktach w wystarczającej ilości. Jedzenie lepiej jest ułamkowe, a każda porcja wagowa nie powinna przekraczać 300 gramów. Wszystko to pomoże uniknąć miażdżycy..

    Miażdżyca naczyń mózgowych (miażdżyca mózgu)

    Miażdżyca naczyń mózgowych to proces powstawania blaszek miażdżycowych w naczyniach mózgowych, który pociąga za sobą zaburzenia naczyniowo-mózgowe. Może mieć przebieg subkliniczny lub objawiać się jako encefalopatia dysko-krążeniowa, TIA, udar mózgu. Diagnostyka wykorzystuje REG, USG Dopplera, skanowanie dupleksowe lub MRI naczyń mózgowych, a także elektroencefalografię, CT i MRI mózgu. Terapia połączona z powołaniem leków obniżających poziom lipidów, przeciwpłytkowych, nootropowych, neurometabolicznych, naczyniowych. Jeśli jest to wskazane, wykonywane jest leczenie chirurgiczne..

    ICD-10

    Informacje ogólne

    Miażdżyca naczyń mózgowych stanowi około jednej piątej wszystkich patologii neurologicznych i około połowy chorób sercowo-naczyniowych. Procesy miażdżycowe w naczyniach mózgowych mogą rozpocząć się już w wieku 20-30 lat, jednak z powodu długiego przebiegu subklinicznego objawy choroby zwykle pojawiają się po 50 latach. Objawy kliniczne miażdżycy mózgu są związane z niewydolnością naczyń mózgowych i niedokrwieniem tkanki mózgowej, która stopniowo rozwija się w wyniku uszkodzenia naczyń. Przewlekłe niedokrwienie mózgu, wraz z chorobą wieńcową serca, jest najcięższą konsekwencją miażdżycy tętnic. Może powodować powikłania, takie jak udar i demencja. Ze względu na wysoką częstość występowania i wysoką częstość powikłań miażdżyca mózgu jest jednym z najważniejszych problemów współczesnej neurologii.

    Przyczyny

    Wiadomo, że wiele czynników przyczynia się do rozwoju miażdżycy mózgu. Należą do nich przede wszystkim wiek. Z wiekiem u wszystkich obserwuje się miażdżycę naczyń. Wcześniejszy rozwój zmian miażdżycowych i szybszy postęp miażdżycy mózgu obserwuje się przy niezrównoważonym odżywianiu (nadmierne spożywanie tłuszczów i węglowodanów, niewystarczająca ilość pokarmów roślinnych, przejadanie się, obecność smażonych i pikantnych potraw w diecie itp.), Zaburzenia metaboliczne (otyłość, cukier cukrzyca, zaburzenia hormonalne), brak aktywności fizycznej, palenie tytoniu, częste spożywanie dużych dawek alkoholu.

    Na tle nadciśnienia tętniczego powstają korzystne warunki do występowania i postępu miażdżycy. Często rozwijają się miażdżyca i nadciśnienie, wzajemnie się nasilając. Przewlekłe infekcje i zatrucia, które niekorzystnie wpływają na ścianę naczyń, są również czynnikami przyczyniającymi się do wystąpienia miażdżycy naczyń mózgowych. Nie bez znaczenia jest stan psychoemocjonalny, który determinuje postrzeganie przez osobę różnych wydarzeń życiowych. Brak spokojnej, przyjaznej postawy prowadzi do tego, że wiele sytuacji staje się stresujących dla osoby. Stres negatywnie wpływa na napięcie ścian naczyń mózgowych i powoduje spadek ciśnienia. Liczne powtarzanie takich zmian naczyniowych jest korzystną podstawą do rozwoju miażdżycy mózgu.

    Nie wszystkie pytania dotyczące etiologii miażdżycy są w końcu jasne. Istnienie dużej liczby czynników predysponujących sugeruje polietiologię tego procesu. Pytanie pozostaje jednak otwarte, dlaczego u niektórych pacjentów uszkodzenie obserwuje się głównie w naczyniach sercowych, au innych - naczyniach mózgowych. Konieczne jest również wzięcie pod uwagę roli mechanizmów dziedzicznych, ponieważ powszechnie znane są rodzinne przypadki wystąpienia powikłań miażdżycy mózgu, takich jak udar..

    Patogeneza

    Głównym czynnikiem w mechanizmie rozwoju miażdżycy jest dysmetabolizm lipidów. W wyniku nieprawidłowego metabolizmu cholesterol lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) odkłada się na wewnętrznej powierzchni ścian naczyń mózgowych. Proces obejmuje głównie tętnice dużego i średniego kalibru. Formacja tzw. blaszka miażdżycowa występuje etapami - od miejsca tłuszczowego do miażdżycy. Powstała blaszka miażdżycowa, powiększająca się, stopniowo zamyka światło zaatakowanego naczynia coraz bardziej i może służyć jako źródło choroby zakrzepowo-zatorowej.

    W pierwszym przypadku, ze względu na postępujący spadek światła naczynia, następuje zmniejszenie dopływu krwi do pewnej części mózgu. Niedotlenienie i brak składników odżywczych występuje w tkankach mózgowych tej strefy - rozwija się przewlekłe niedokrwienie, które ostatecznie prowadzi do zwyrodnienia i śmierci poszczególnych neuronów. Klinicznie proces ten objawia się objawami encefalopatii krążeniowej (DEP). Ciężkość tego ostatniego zależy od rozpowszechnienia miażdżycy, kalibru dotkniętego naczynia, wielkości płytki miażdżycowej, stopnia rozwoju alternatywnego (bocznego) dopływu krwi do strefy niedokrwiennej mózgu.

    W drugim przypadku część płytki miażdżycowej odrywa się od niej i zostaje przeniesiona do mniejszego naczynia tętniczego w postaci zatoru z przepływem krwi, powodując jego nagłe i całkowite zamknięcie (zakrzepica). W zależności od wielkości strefy dopływu krwi do niedrożnej tętnicy i stopnia rozwoju zabezpieczeń naczyń krwionośnych występuje przemijający atak niedokrwienny (TIA) lub udar niedokrwienny. Rzadziej miażdżyca mózgowa powoduje udar krwotoczny. Pęknięcie ściany naczynia następuje z powodu naruszenia jej elastyczności w miejscu powstawania złogów miażdżycowych i często jest spowodowane wysokim nadciśnieniem tętniczym.

    Objawy

    Klinicznie miażdżyca naczyń mózgowych zaczyna się pojawiać, gdy blaszki miażdżycowe wewnątrz naczyń blokują mózgowy przepływ krwi tak bardzo, że dochodzi do niedokrwienia i rozwija się encefalopatia krążeniowa. Zgodnie z nasileniem zaburzeń naczyniowo-mózgowych wyróżnia się 3 etapy miażdżycy mózgu.

    • Etap początkowy. Objawy mają charakter przejściowy, często występują z przeciążeniem psycho-emocjonalnym i fizycznym i zanikają w spoczynku. Występuje zespół asteniczny: osłabienie, niezwykłe zmęczenie, zwiększona drażliwość, letarg, trudności z koncentracją. Mogą występować okresowe zaburzenia snu w postaci bezsenności i / lub senności w ciągu dnia, czasami zawroty głowy. Nastąpił niewielki spadek tempa myślenia, zdolności do zapamiętywania i zatrzymywania nowych informacji w pamięci. U wielu pacjentów na pierwszy plan wysuwa się skarga na ból głowy połączony z hałasem w głowie, uszach lub jednym uchu..
    • Postępująca miażdżyca mózgu. Zaburzenia mnestic i psycho-emocjonalne zmiany charakteru ulegają zaostrzeniu. Ogólne tło nastroju zmniejsza się, może rozwinąć się depresja. Pacjent staje się podejrzliwy i niespokojny. Upośledzenie pamięci staje się wyraźne - pacjent i jego krewni mówią, że nie pamięta wydarzeń z dnia dzisiejszego, myli je. Hałas w głowie staje się stały. Odnotowano ataksję przedsionkową, niewyraźną mowę. Możliwe drżenie palców lub głowy, często występuje pogorszenie widzenia i utrata słuchu. Zdolność do produktywnej aktywności zawodowej jest stopniowo tracona.
    • Demencja Postępuje spadek intelektualny, zanika pamięć, upośledzenie mowy, apatia, niechęć, całkowite zanikanie zainteresowań. Pacjent traci zdolność poruszania się w otoczeniu, z czasem traci umiejętności samoopieki, wymaga nadzoru.

    Diagnostyka

    W stanie neurologicznym pacjentów z miażdżycą naczyń mózgowych, w zależności od stadium choroby, można zaobserwować niedowład spojrzenia w górę, oczopląs poziomy, niektóre anizorefleksję, symetryczny wzrost lub letarg odruchów, niestabilność w pozycji Romberga, drżenie wyciągniętych palców i naruszenie testów koordynacyjnych. Po udarze może wystąpić niedowład i inny deficyt neurologiczny. Okulistyka przeprowadzona przez okulistę może wykryć zmiany miażdżycowe w naczyniach siatkówki. Po wykazaniu utraty słuchu należy skonsultować się z otolaryngologiem z audiometrią.

    Dokładniej zdiagnozuj miażdżycę naczyń mózgowych, umożliwiając badania naczyniowe. Najbardziej dostępnym z nich jest REG. Bardziej pouczające są USG naczyń głowy, skanowanie dupleksowe i MRI naczyń mózgu. Duże znaczenie ma prowadzenie badań naczyniowych w zakresie dynamiki, ocena stopnia niedrożności tętnic szyjnych i głównych tętnic śródczaszkowych. Aby przeanalizować stan funkcjonalny mózgu, EEG służy do wizualizacji tkanek mózgowych (szczególnie podczas diagnozy udarów mózgu) - CT i MRI mózgu.

    Leczenie

    Nie można wyleczyć miażdżycy mózgu, ale dzięki terminowej, regularnej i złożonej terapii jej postęp można spowolnić. Przede wszystkim należy wyeliminować czynniki przyspieszające rozwój procesu miażdżycowego. Konieczne jest przestrzeganie diety roślinnej, z wyjątkiem składników odżywczych o wysokiej zawartości cholesterolu (mięso, jajka, margaryna, konserwy rybne, kiełbaski, fast food), wprowadzanie codziennych spacerów, zmniejszanie stresu emocjonalnego, wykluczanie palenia i picia, optymalizacja masy ciała. Pacjenci z nadciśnieniem wymagają starannego wyboru leczenia przeciwnadciśnieniowego. Duże znaczenie ma korekta spektrum lipidów we krwi, która jest przepisywana zgodnie z wynikami badań zawartości cholesterolu i lipidów we krwi. Hipolipidemiczne leki są przepisywane: symwastatyna, atromidyna, fluwastatyna, gemfibrozyl itp..

    Patogenetyczne leczenie miażdżycy mózgu ma na celu poprawę metabolizmu i dopływu krwi do neuronów, zwiększenie ich odporności na warunki niedokrwienne, zapobieganie zakrzepicy i poprawę funkcji mnemonicznych. Jako leczenie przeciwpłytkowe zaleca się długotrwałe podawanie tyklidu lub małych dawek kwasu acetylosalicylowego. Terapię naczyniową przeprowadza się za pomocą pentoksyfiliny i winpocetyny, nifedypiny. Leczenie neurometaboliczne obejmuje mianowanie witamin z grupy B, glicyny i preparatów z miłorzębu japońskiego. Zastosowanie nootropów przyczynia się do poprawy zdolności poznawczych: piracetamu, pikamilonu, nikergoliny itp..

    Powtarzające się TIA, niewielki udar, niedrożność tętnic szyjnych ze zmniejszeniem ich klirensu o ponad 70% są wskazaniami do chirurgicznego leczenia miażdżycy mózgu. Istnieją 2 rodzaje operacji: endarterektomia (usunięcie płytki miażdżycowej wraz z obszarem błony wewnętrznej naczynia) i utworzenie zastawki naczyniowej, która omija zablokowaną płytkę miażdżycową w okolicy tętnicy. Zgodnie ze wskazaniami neurochirurdzy wykonują endarterektomię tętnicy szyjnej, tworzenie zespolenia pozanaczyniowego, protezę trzonu ramienno-głowowego i inne operacje.

    Prognoza

    Prognozy dotyczące miażdżycy mózgu są bardzo zmienne. Wiele zależy od wieku pacjenta, terminowości podjętych działań leczniczych, zdolności do całkowitego wyeliminowania istniejących czynników ryzyka. Najpoważniejsze powikłania miażdżycy mózgu to udar mózgu i otępienie, które skutkują poważną niepełnosprawnością pacjenta i możliwym skutkiem śmiertelnym.

    Zapobieganie miażdżycy

    Najlepszym zapobieganiem miażdżycy tętnic w dowolnej lokalizacji jest zdrowy tryb życia, który oznacza rozsądną aktywność fizyczną, zrównoważoną dietę, przebywanie na świeżym powietrzu, spokojny rytm życia z odpowiednią przemianą pracy i odpoczynku. Ostrzeżeniem przed rozwojem procesu miażdżycowego jest wykluczenie z życia wszystkich czynników przyczyniających się do jego postępu, w tym działań niepożądanych (gniew, gniew, uraza, podrażnienie itp.), Które wywołują toniczne zmiany w naczyniach mózgowych. Terminowe uporządkowanie stylu życia, odpowiednie leczenie, a jeśli to konieczne, chirurgiczna poprawa mózgowego przepływu krwi - wszystkie te środki można przypisać środkom wtórnej profilaktyki miażdżycy mózgu, która pomaga uniknąć jej powikłań, takich jak udar i demencja.