Główny / Nacisk

Artoxan - instrukcje użytkowania, analogi, recenzje i formy uwalniania (zastrzyki w ampułkach do wstrzykiwań 20 mg) leki stosowane w leczeniu bólu stawów i mięśni z zapaleniem stawów, artrozy, nerwobólów u dorosłych, dzieci i ciąży. Struktura

Nacisk

W tym artykule możesz przeczytać instrukcje dotyczące stosowania leku Artoxan. Dostarcza informacji zwrotnych od odwiedzających witrynę - konsumentów tego leku, a także opinie specjalistów medycznych na temat stosowania Artoxanu w ich praktyce. Dużą prośbą jest aktywne dodawanie recenzji na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, jakie powikłania i działania niepożądane zaobserwowano, być może nie ogłoszone przez producenta w adnotacji. Analogi Artoxanu w obecności istniejących analogów strukturalnych. Stosowany w leczeniu bólu stawów i mięśni z zapaleniem stawów, nerwobólami, bólami mięśni u dorosłych, dzieci, a także podczas ciąży i laktacji. Skład leku.

Artoxan to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) klasy oksykam. Ma silne działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, działanie przeciwgorączkowe jest mniej wyraźne. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności izoenzymów COX-1 i COX-2, w wyniku czego zmniejsza się synteza prostaglandyn w ognisku zapalnym, a także innych tkanek ciała. Ponadto tenoksykam (substancja czynna leku Artoxan) zmniejsza gromadzenie się leukocytów w ognisku zapalnym. Charakterystyczną cechą tenoksykamu jest długi czas działania.

Struktura

Tenoksykam + substancje pomocnicze.

Farmakokinetyka

Absorpcja jest szybka i pełna. Biodostępność wynosi 100%. Cechą charakterystyczną tenoksykamu jest długi czas działania i długi okres półtrwania. Lek w 99% wiąże się z białkami osocza. Tenoksykam dobrze przenika do płynu maziowego. Z łatwością przenika przez bariery histohemologiczne. Metabolizowany w wątrobie przez hydroksylację z wytworzeniem 5-hydroksypirydylu. 1/3 wydalana jest z jelitami z żółcią, 2/3 wydalana przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów.

Wskazania

  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • artroza;
  • bóle mięśni;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • zespół stawowy z zaostrzeniem przebiegu dny;
  • zapalenie torebki stawowej;
  • zapalenie pochewki ścięgna;
  • ból z obrażeniami, oparzenia;
  • zespół bólowy (słaba i średnia intensywność): bóle stawów, bóle mięśni, nerwobóle, migrena, ból zęba i ból głowy, algomenorrhea;
  • zespół korzeniowy.

Formularze wydania

Liofilizat do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego 20 mg (zastrzyki w ampułkach do wstrzykiwań).

Inne postacie dawkowania, czy to tabletki, czy kapsułki, w momencie publikacji leku w Podręczniku nie istniały..

Instrukcje użytkowania i dawkowania

Zastrzyki domięśniowe wykonuje się głęboko.

Czas podawania dożylnego nie powinien być krótszy niż 15 sekund.

Podanie domięśniowe lub dożylne stosuje się w krótkotrwałym (1-2 dni) leczeniu w dawce 20 mg na dobę. Jeśli konieczna jest dalsza terapia, przechodzą na doustne postacie dawkowania tenoksykamu.

Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem, rozpuszczając zawartość fiolki z zawartym rozpuszczalnikiem. Po przygotowaniu igła jest wymieniana.

Efekt uboczny

  • erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym;
  • biegunka;
  • ból brzucha;
  • nudności wymioty;
  • bębnica;
  • nieżyt żołądka;
  • zapalenie przełyku;
  • krwawienie z erozji, wrzodów, a także krwawienie z odbytu i hemoroidów, które jest konsekwencją zahamowania syntezy tromboksanu A2;
  • zwiększona aktywność transaminaz we krwi;
  • zmniejszenie stężenia hemoglobiny, które nie jest związane z krwawieniem;
  • niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, eozynofilia;
  • hiperglikemia;
  • odwracalny wzrost azotu mocznikowego i kreatyniny w osoczu krwi;
  • bół głowy;
  • zawroty głowy;
  • drżenie;
  • pobudzenie;
  • bezsenność lub senność;
  • podrażnienie i obrzęk powiek (przy normalnych wynikach oftalmoskopii);
  • parestezja;
  • Zespół Lyella;
  • Zespół Stevensa-Johnsona;
  • pokrzywka;
  • swędzący
  • łysienie;
  • światłoczułość;
  • zmiany w paznokciach;
  • plamica pozakrzepowa.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku (istnieje możliwość krzyżowej wrażliwości na kwas acetylosalicylowy (ASA), ibuprofen i inne NLPZ);
  • erozyjne i wrzodziejące zmiany żołądka i dwunastnicy w ostrym stadium;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);
  • nieswoiste zapalenie jelit: choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego w ostrym stadium;
  • ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml / min);
  • postępująca choroba nerek;
  • ciężka niewydolność wątroby;
  • całkowite lub niepełne połączenie astmy oskrzelowej, nawracającej polipowatości nosa i zatok przynosowych oraz nietolerancji ASA lub innych NLPZ (w tym wywiadu);
  • ustalona diagnoza chorób układu krzepnięcia krwi;
  • niewyrównana niewydolność serca;
  • terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;
  • ciąża;
  • okres karmienia piersią;
  • wiek do 18 lat.

Ciąża i laktacja

Artoxan jest przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji.

Ze względu na stosowanie tenoksykamu w czasie ciąży możliwe jest wydłużenie okresu ciąży, opóźnienie porodu i słaba poród (w wyniku zmniejszenia syntezy prostaglandyn, które stymulują rytmiczną aktywność kurczliwą mięśniówki macicy).

Użyj u dzieci

Przeciwwskazane u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat..

Specjalne instrukcje

Podczas stosowania Artoxanu należy uważnie monitorować czynność przewodu pokarmowego. W przypadku wykrycia pierwszych objawów wrzodowej lub krwawienia z przewodu pokarmowego tenoksykam należy natychmiast przerwać.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym z powodu cukrzycy). Prostaglandyny syntetyzowane w nerkach regulują objętościowy przepływ krwi w miąższu nerkowym. W przypadku upośledzonej syntezy prostaglandyn pod wpływem tenoksykamu możliwe jest zmniejszenie przepływu krwi przez nerki, co prowadzi do objawów niewydolności nerek, a także śródmiąższowego zapalenia nerek, kłębuszkowego zapalenia nerek, martwicy brodawek i zespołu nerczycowego. Szczególnie ostrożnie tenoksykam należy stosować podczas leczenia lekami moczopędnymi lub potencjalnie nefrotoksycznymi..

W przypadku niewydolności nerek pacjenci z CC większą niż 25 ml / min wymagają ścisłego nadzoru lekarskiego bez zmiany schematu dawkowania. Dane kliniczne dotyczące stosowania tenoksykamu u pacjentów z CC poniżej 25 ml / min są ograniczone.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli na tle stosowania tenoksykamu zaobserwuje się nadmierny wzrost poziomu transaminaz, który utrzymuje się podczas leczenia, tenoksykam należy anulować.

Artoxan może wychwytywać jony potasu, sodu i wody. W związku z tym tenoksykam może pogorszyć przebieg nadciśnienia tętniczego lub niewydolności serca..

Artoxan zmniejsza agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia, o czym należy pamiętać podczas nadchodzącej operacji.

Nie zaleca się stosowania Artoxanu w połączeniu z salicylanami..

Interakcje pomiędzy lekami

Tenoksykam ma wysoki stopień wiązania z albuminami i może, podobnie jak wszystkie NLPZ, nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i lekami hipoglikemicznymi do podawania doustnego, szczególnie na początkowych etapach stosowania leku Artoxan.

Nie odnotowano możliwej interakcji z digoksyną.

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się ostrożność podczas stosowania leku wraz z cyklosporyną w związku ze zwiększonym ryzykiem nefrotoksyczności.

Jednoczesne podawanie z chinolonami może zwiększać ryzyko drgawek.

Salicylany mogą wyprzeć tenoksykam z powodu albuminy i odpowiednio zwiększyć klirens leku. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania salicylanów lub dwóch lub więcej NLPZ (zwiększone ryzyko powikłań z przewodu pokarmowego).

Istnieją dowody na to, że NLPZ zmniejszają wydalanie litu. W związku z tym pacjenci leczeni litem powinni często monitorować stężenie litu we krwi.

NLPZ mogą powodować opóźnienie sodu, potasu i płynów w organizmie, zaburzając działanie natriuretycznych leków moczopędnych. Należy o tym pamiętać w połączeniu z takimi lekami moczopędnymi u pacjentów z niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym..

Ostrożnie zaleca się stosowanie NLPZ razem z metotreksatem, NLPZ zmniejszają wydalanie metotreksatu i mogą zwiększać jego toksyczność..

NLPZ nie powinny być stosowane w ciągu 8-12 godzin po zastosowaniu mifepristonu, as może zmniejszyć jego działanie.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego w połączeniu z kortykosteroidami.

Zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, wzmacnia działanie antykoagulantów, fibrynolitów, skutków ubocznych mineralokortykosteroidów i glukokortykosteroidów (GCS), estrogenów; zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych.

Induktory mikrosomalnego utleniania w wątrobie (fenytoina, etanol (alkohol), barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów.

Wspólne stosowanie z lekami przeciwpłytkowymi i SSRI zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Glikozydy nasercowe w połączeniu z NLPZ mogą zwiększać niewydolność serca, zmniejszać GFR i zwiększać poziomy glikozydów nasercowych w osoczu.

Nie było interakcji ze stosowaniem tenoksykamu z cymetydyną.

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji w leczeniu tenoksykamu i penicylaminy lub złota pozajelitowego.

Ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z takrolimusem jest zwiększone.

Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas stosowania NLPZ z zydowudyną.

Analogi leku Artoxan

Strukturalne analogi substancji czynnej:

Analogi w grupie farmakologicznej (NLPZ z grupy oksykamowej):

  • Amelotex;
  • Arthrosan;
  • Bixikam;
  • Genitron;
  • Zornik;
  • Kalmopyrol;
  • Xefocam;
  • Lem;
  • Liberum
  • Lornoksykam;
  • Mataren;
  • Mataren plus;
  • Do lekarzy;
  • Melbek
  • Melbek Forte;
  • Melokvitis;
  • Meloksam;
  • Meloksykam;
  • Meloks;
  • Meloflam;
  • Meloflex;
  • Mesipol;
  • Mixol;
  • Mirlox;
  • Movalis;
  • Movasin;
  • Movix;
  • Oksykamoks;
  • Pyrocam;
  • Piroksykam;
  • Pirokwas;
  • Revmador;
  • Remoksykam
  • Sanikam
  • Texamen;
  • Texared
  • Tenikam;
  • Tenocutyl;
  • Teraflex Hondrokrem Forte;
  • Tilkotil;
  • Tobitil;
  • Feldoral;
  • Velden;
  • Końcowy żel;
  • Flexibon;
  • Chondroxide Forte;
  • Khotemin;
  • Exen Sanovel.

Zastrzyki Artoxan - instrukcje użytkowania

Zastrzyki Artoxan to niesteroidowy lek o właściwościach przeciwzapalnych. Ma działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Jest stosowany w różnych patologiach układu mięśniowo-szkieletowego

Struktura

Każda fiolka leku zawiera:

  • Substancja czynna: tenoksykam - 20 mg.
  • Substancje pomocnicze: mannitol - 80,00 mg, kwas askorbinowy - 0,400 mg, wersenian disodowy - 0,20 mg, trometamol - 3,30 mg, wodorotlenek sodu i kwas solny - q.s.

Każda ampułka z rozpuszczalnikiem zawiera: wodę do wstrzykiwań - 2 ml.

Opis

Liofilizowany proszek lub zagęszczona masa w postaci tabletek, kolor zielono-żółty, rozpuszczalnik: bezbarwna, klarowna, bezwonna ciecz.

Farmakodynamika

Tenoksykam, tienotiazynowa pochodna oksykamu, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ). Oprócz działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego lek zapobiega również agregacji płytek krwi. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności izoenzymów cyklooksygenazy-1 i cyklooksygenazy-2, w wyniku czego synteza prostaglandyn w ognisku zapalnym, a także w innych tkankach ciała, jest zmniejszona. Ponadto tenoksykam zmniejsza gromadzenie się leukocytów w ognisku zapalnym, zmniejsza aktywność proteoglikanazy i kolagenazy w chrząstce ludzkiej.

Działanie przeciwzapalne rozwija się pod koniec pierwszego tygodnia terapii.

Farmakokinetyka

Ssanie

Absorpcja jest szybka i pełna. Biodostępność 100%.

Dystrybucja

Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 2 godzinach. Cechą charakterystyczną tenoksykamu jest długi czas działania i długi okres półtrwania wynoszący 72 godziny. Lek w 99% wiąże się z białkami osocza. Tenoksykam dobrze przenika do płynu maziowego. Z łatwością przenika bariery histohemologiczne.

Metabolizm

Metabolizowany w wątrobie przez hydroksylację z wytworzeniem 5-hydroksypirydylu.

Hodowla

1/3 wydalana jest z jelitami z żółcią, 2/3 wydalana przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów.

Wskazania

Zastrzyki z Artoxanu są wskazane w przypadku następujących chorób:

  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • zapalenie kości i stawów;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • zespół stawowy z zaostrzeniem przebiegu dny;
  • zapalenie torebki stawowej;
  • zapalenie pochewki ścięgna;
  • zespół bólowy (słaba i średnia intensywność): bóle stawów, bóle mięśni, nerwobóle, migrena, ból zęba i ból głowy, algomenorrhea;
  • ból z obrażeniami, oparzenia;

Lek jest przeznaczony do leczenia objawowego, zmniejsza ból i stan zapalny w czasie stosowania, nie wpływa na postęp choroby.

Przeciwwskazania

Artoxan jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku. Istnieje możliwość wrażliwości krzyżowej na kwas acetylosalicylowy, ibuprofen i inne NLPZ;
  • erozyjne i wrzodziejące zmiany żołądka i dwunastnicy w ostrym stadium;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);
  • nieswoiste zapalenie jelit: choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego w ostrym stadium;
  • ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny (CC) poniżej 30 ml / min.);
  • postępująca choroba nerek;
  • ciężka niewydolność wątroby;
  • całkowite lub niepełne połączenie astmy oskrzelowej, nawracającej polipowatości nosa i zatok przynosowych oraz nietolerancji kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub innych NLPZ (w tym wywiad);
  • ustalona diagnoza chorób układu krzepnięcia krwi;
  • niewyrównana niewydolność serca;
  • terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;
  • ciąża, okres karmienia piersią;
  • wiek do 18 lat.

Ostrożnie

Wrzód żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna bez zaostrzeń, choroba wątroby, porfiria wątroby, przewlekła niewydolność nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml / min), przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, znaczny spadek objętości krwi krążącej ( w tym po operacji), pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) (w tym pacjenci otrzymujący leki moczopędne, pacjenci osłabieni i o niskiej masie ciała), astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń mózgowych, dyslipidemia / hiperlipidemia, cukrzyca, choroba tętnic obwodowych, palenie tytoniu, obecność zakażenia Helicobacter pylori, przedłużone stosowanie NLPZ, alkoholizm, ciężkie choroby somatyczne, choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy (SLE) i mieszana choroba tkanki łącznej), jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów (w tym prednizon), przeciwzakrzepowe (w w tym warfaryna ), leki przeciwpłytkowe (w tym kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotyny (w tym cytalopram, fluoksetyna, paroksetyna, sertralina).

Dawkowanie i sposób podawania

Do podawania domięśniowego lub dożylnego.

Podanie domięśniowe lub dożylne stosuje się w krótkotrwałym (1-2 dni) leczeniu w dawce 20 mg raz na dobę. Jeśli konieczna jest dalsza terapia, przechodzą na doustne postacie dawkowania tenoksykamu.

Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem, rozpuszczając zawartość fiolki z zawartym rozpuszczalnikiem. Po przygotowaniu igła jest wymieniana. Zastrzyki domięśniowe wykonuje się głęboko. Czas podawania dożylnego nie powinien być krótszy niż 15 sekund.

Stosuj podczas ciąży i laktacji

Stosowanie leku podczas ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Użyj u dzieci

Stosowanie Artoxan w wieku poniżej 18 lat jest zabronione.

Skutki uboczne

Podczas leczenia zastrzykami Artoxan możliwe są działania niepożądane:

  • Z układu pokarmowego: bardzo często - niestrawność (nudności, wymioty, zgaga, biegunka, wzdęcia), NLPZ, gastropatia, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, anoreksja, zaburzenia czynności wątroby; rzadko - owrzodzenie błony śluzowej przewodu żołądkowo-jelitowego, krwawienie (żołądkowo-jelitowe, maciczne, hemoroidalne), perforacja ściany jelita.
  • Z układu sercowo-naczyniowego: rzadko - niewydolność serca, tachykardia, podwyższone ciśnienie krwi.
  • Z centralnego układu nerwowego: często - zawroty głowy, ból głowy, senność, depresja, pobudzenie, utrata słuchu, szum w uszach, podrażnienie oczu, zaburzenia widzenia.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często - swędzenie skóry, wysypka, pokrzywka i rumień; bardzo rzadko - zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella.
  • Zaburzenia układu moczowego: często - podwyższony poziom azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi.
  • Narządy krwiotwórcze: często - agranulocytoza, leukopenia, rzadko - niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia.
  • Zaburzenia układu wątrobowo-żółciowego: często - zwiększona aktywność ALT, ACT, gamma-GT i stężenia bilirubiny w surowicy.
  • Wskaźniki laboratoryjne: hiperkreatyninemia, hiperbilirubinemia, wzrost stężenia azotu mocznikowego i aktywność transaminaz „wątrobowych”, wzrost czasu krwawienia.

Podczas leczenia mogą wystąpić zaburzenia psychiczne i zaburzenia metaboliczne.

Przedawkować

Objawy (przy pojedynczym podaniu): ból brzucha, nudności, wymioty, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności nerek i wątroby, kwasica metaboliczna.

Leczenie: objawowe (utrzymanie funkcji życiowych organizmu). Hemodializa - nieskuteczna.

Interakcje z innymi lekami

Tenoksykam ma wysoki stopień wiązania z albuminami i może, podobnie jak wszystkie NLPZ, nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się monitorowanie wskaźników w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i lekami hipoglikemicznymi do podawania doustnego, szczególnie na początkowych etapach stosowania Artoxanu.

Nie odnotowano możliwej interakcji z digoksyną.

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się ostrożność podczas stosowania leku w połączeniu z cyklosporyną ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.

Jednoczesne podawanie z chinolonami może zwiększać ryzyko drgawek.

Salicylany mogą wyprzeć tenoksykam z wiązania z albuminą i odpowiednio zwiększyć klirens i objętość dystrybucji leku. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania salicylanów lub dwóch lub więcej NLPZ (zwiększone ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego).

Istnieją dowody na to, że NLPZ zmniejszają wydalanie litu. W związku z tymi pacjentami otrzymującymi leczenie litem częściej powinni monitorować stężenie litu we krwi.

NLPZ mogą powodować zatrzymywanie sodu, potasu i płynów w organizmie, zaburzając działanie natriuretycznych leków moczopędnych. Należy o tym pamiętać w połączeniu z takimi lekami moczopędnymi u pacjentów z niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym..

Ostrożnie zaleca się stosowanie NLPZ razem z metotreksatem, NLPZ zmniejszają wydalanie metotreksatu i mogą zwiększać jego toksyczność..

NLPZ nie powinny być stosowane w ciągu 8-12 godzin po zastosowaniu mifepristonu, as może zmniejszyć jego działanie.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego w połączeniu z kortykosteroidami.

Zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, wzmacnia działanie antykoagulantów, fibrynolityków, skutków ubocznych mineralokortykosteroidów i glikokortykosteroidów, estrogenów; zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych.

Induktory mikrosomalnego utleniania w wątrobie (fenytoina, etanol, barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów. Jednoczesne podawanie z lekami przeciwpłytkowymi i selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Glikozydy nasercowe w połączeniu z NLPZ mogą zwiększać niewydolność serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej i zwiększać poziomy glikozydów nasercowych w osoczu.

Nie było interakcji ze stosowaniem tenoksykamu z cymetydyną. Nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji w leczeniu tenoksykamem i penicylaminą lub złotem pozajelitowym.

Ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z takrolimusem jest zwiększone.

Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas stosowania NLPZ z zydowudyną.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia konieczne jest kontrolowanie obrazu krwi obwodowej i stanu czynnościowego wątroby i nerek, wskaźnika protrombiny (podczas przyjmowania pośrednich leków przeciwzakrzepowych), stężenia glukozy we krwi (podczas stosowania leków hipoglikemizujących).

Jeśli konieczne jest oznaczenie 17-ketosteroidów, lek należy przerwać 48 godzin przed badaniem.

Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.

Konieczne jest wzięcie pod uwagę możliwości zatrzymywania sodu i wody w organizmie, gdy jest przepisywane z lekami moczopędnymi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem, przewlekłą niewydolnością serca, chorobą tętnic obwodowych, potwierdzoną chorobą wieńcową i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni przyjmować lek pod nadzorem lekarza.

Historia choroby nerek może prowadzić do rozwoju śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek i zespołu nerczycowego. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując minimalną skuteczną dawkę tak krótko, jak to możliwe..

Ze względu na negatywny wpływ na płodność kobiety, które chcą zajść w ciążę, nie są zalecane do przyjmowania leku. U pacjentów z niepłodnością (w tym poddawanych badaniu) zaleca się anulowanie leku. Pacjenci z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) i mieszaną chorobą tkanki łącznej są narażeni na zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

W okresie leczenia możliwe jest zmniejszenie prędkości reakcji psychicznych i motorycznych, dlatego konieczne jest powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i angażowania się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności wymagające zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Formularz wydania i opakowanie

Liofilizat do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego 20 mg.

  • Główne opakowanie. Liofilizowany proszek zawierający 20 mg substancji czynnej umieszcza się w butelce z bezbarwnego szkła, zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej, obciśniętym czerwoną aluminiową nasadką z czerwonym plastikowym wieczkiem. Rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań): 2 ml w fiolce z bezbarwnego szkła.
  • Opakowanie wtórne. 3 fiolki z liofilizowanym proszkiem i 3 ampułki o pojemności 2 ml z rozpuszczalnikiem w blistrze. 1 opakowanie blistrowe w tekturowym pudełku wraz z instrukcją użycia.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25 ° C.

Trzymać z dala od dzieci! Nie zamrażać!

Okres ważności

Liofilizat - 3 lata.

Rozpuszczalnik - 4 lata.

Nie używać po upływie daty ważności.

Warunki wakacji w aptece

Analogi

Analogi zastrzyków Artoxanu dla efektu terapeutycznego to leki: Aspicard, Oksiten, Tenoxicam, Diclofenac

Średni koszt liofilizatu do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego preparatu Artoxan wynosi 620-750 rubli.

ARTOKSAN (Artoxan)

Substancja aktywna:

Zadowolony

Grupa farmakologiczna

Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10)

Struktura

Liofilizat do sporządzania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego1 fl.
substancja aktywna:
tenoksykam20 mg
substancje pomocnicze: mannitol - 80 mg; kwas askorbinowy - 0,4 mg; wersenian disodowy - 0,2 mg; trometamol - 3,3 mg; wodorotlenek sodu i kwas solny - q.s.
Każda ampułka z rozpuszczalnikiem zawiera: wodę do wstrzykiwań - 2 ml

Opis postaci dawkowania

Liofilizowany proszek lub zagęszczona masa w postaci tabletek zielono-żółtych.

Rozpuszczalnik - bezwonny, bezbarwny, przezroczysty płyn.

Farmakodynamika

Tenoksykam, tienotiazynowa pochodna oksykamu, jest NLPZ. Oprócz działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego lek zapobiega również agregacji płytek krwi.

Mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności izoenzymów COX-1 i COX-2, w wyniku czego zmniejsza się synteza PG w ognisku zapalnym, a także w innych tkankach ciała. Ponadto tenoksykam zmniejsza gromadzenie się leukocytów w ognisku zapalnym, zmniejsza aktywność proteoglikanazy i kolagenazy w chrząstce ludzkiej.

Działanie przeciwzapalne rozwija się pod koniec pierwszego tygodnia terapii.

Farmakokinetyka

Ssanie. Absorpcja jest szybka i pełna. Biodostępność - 100%.

Dystrybucja. domax w osoczu obserwowanym po 2 godzinach. Charakterystyczną zdolnością tenoksykamu jest długi czas działania i długi T.1/2 - 72 godziny Lek w 99% wiąże się z białkami osocza. Tenoksykam dobrze przenika do płynu maziowego. Z łatwością przenika bariery histohemologiczne.

Metabolizm. Metabolizowany w wątrobie przez hydroksylację z wytworzeniem 5-hydroksypirydylu.

Hodowla. 1/3 wydalana jest z jelitami z żółcią, 2/3 wydalana przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów.

Wskazania leku ARTOXAN

zespół stawowy z zaostrzeniem przebiegu dny;

zespół bólowy (słaba i średnia intensywność): bóle stawów, bóle mięśni, nerwobóle, migrena, ból zęba i ból głowy, algomenorrhea;

ból z urazami, oparzenia.

Lek jest przeznaczony do leczenia objawowego, zmniejsza ból i stan zapalny w czasie stosowania, nie wpływa na postęp choroby.

Przeciwwskazania

nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze składniki leku (istnieje możliwość krzyżowej wrażliwości na kwas acetylosalicylowy (ASA), ibuprofen i inne NLPZ);

erozyjne i wrzodziejące zmiany żołądka i dwunastnicy w ostrym stadium;

krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);

nieswoiste zapalenie jelit: choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego w ostrym stadium;

ciężka niewydolność nerek (kreatynina Cl mniejsza niż 30 ml / min);

postępująca choroba nerek;

ciężka niewydolność wątroby;

całkowite lub niepełne połączenie astmy oskrzelowej, nawracającej polipowatości nosa i zatok przynosowych oraz nietolerancji na ASA lub innych NLPZ (w tym wywiad);

ustalona diagnoza chorób układu krzepnięcia krwi;

niewyrównana niewydolność serca;

terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;

okres karmienia piersią;

wiek do 18 lat.

Ostrożnie: wrzód trawienny żołądka i dwunastnicy; wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna bez zaostrzeń; historia chorób wątroby; porfiria wątrobowa; przewlekła niewydolność nerek (kreatynina Cl 30-60 ml / min); Przewlekła niewydolność serca; nadciśnienie tętnicze; znaczny spadek bcc (w tym po operacji); pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) (w tym pacjenci otrzymujący leki moczopędne, pacjenci osłabieni io niskiej masie ciała); astma oskrzelowa; choroba niedokrwienna serca; choroba naczyń mózgowych; dyslipidemia / hiperlipidemia; cukrzyca; chorobę tętnic obwodowych; palenie; obecność infekcji Helicobacter pylori; przedłużone stosowanie NLPZ; alkoholizm; ciężkie choroby somatyczne; choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy (SLE) i mieszana choroba tkanki łącznej); jednoczesne podawanie GCS (w tym prednizon), leków przeciwzakrzepowych (w tym warfaryny), leków przeciwpłytkowych (w tym ASA, klopidogrelu), SSRI (w tym cytalopramu, fluoksetyny, paroksetyny, sertraliny).

Ciąża i laktacja

Stosowanie leku podczas ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Skutki uboczne

Częstość występowania działań niepożądanych jest klasyfikowana zgodnie z zaleceniami WHO: bardzo często (> 1/10); często (od> 1/100, 1/1000, 1/10000, przewód pokarmowy, krwawienie (przewód pokarmowy, macica, hemoroidy), perforacja ściany jelita.

Z CCC: rzadko - niewydolność serca, tachykardia, podwyższone ciśnienie krwi.

Od strony ośrodkowego układu nerwowego: często - zawroty głowy, ból głowy, senność, depresja, pobudzenie, utrata słuchu, szum w uszach, podrażnienie oczu, zaburzenia widzenia.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często - swędzenie skóry, wysypka, pokrzywka i rumień; bardzo rzadko - zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella.

Z układu moczowego: często - wzrost zawartości azotu w moczniku i kreatyninie we krwi.

Z narządów krwiotwórczych: często - agranulocytoza, leukopenia; rzadko - niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia.

Z układu wątrobowo-żółciowego: często - zwiększona aktywność ALT, AST, GGT i stężenie bilirubiny w surowicy.

Wskaźniki laboratoryjne: hiperkreatyninemia, hiperbilirubinemia, zwiększone stężenie azotu mocznikowego i aktywność aminotransferaz wątrobowych, przedłużony czas krwawienia.

Podczas leczenia mogą wystąpić zaburzenia psychiczne i zaburzenia metaboliczne.

Interakcja

Tenoksykam ma wysoki stopień wiązania z albuminami i może, podobnie jak wszystkie NLPZ, nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i lekami hipoglikemicznymi do podawania doustnego, szczególnie na początkowych etapach stosowania leku Artoxan.

Nie odnotowano możliwej interakcji z digoksyną.

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się ostrożność podczas stosowania leku w połączeniu z cyklosporyną ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.

Jednoczesne podawanie z chinolonami może zwiększać ryzyko drgawek.

Salicylany mogą wyprzeć wiązanie tenoksykamu z albuminą i odpowiednio zwiększyć klirens i Vre narkotyk. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania salicylanów lub dwóch lub więcej NLPZ (zwiększone ryzyko powikłań z przewodu pokarmowego).

Istnieją dowody na to, że NLPZ zmniejszają wydalanie litu. W związku z tym pacjenci leczeni litem powinni często monitorować stężenie litu we krwi.

NLPZ mogą powodować zatrzymywanie sodu, potasu i płynów w organizmie, zaburzając działanie natriuretycznych leków moczopędnych. Należy o tym pamiętać w połączeniu z takimi lekami moczopędnymi u pacjentów z niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym..

Ostrożnie zaleca się stosowanie NLPZ razem z metotreksatem, NLPZ zmniejszają wydalanie metotreksatu i mogą zwiększać jego toksyczność..

NLPZ nie powinny być stosowane w ciągu 8-12 godzin po zastosowaniu mifepristonu, as może zmniejszyć jego działanie.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego w połączeniu z kortykosteroidami.

Zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, wzmaga działanie antykoagulantów, fibrynolitów, skutków ubocznych mineralokortykosteroidów i kortykosteroidów, estrogenów; zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych.

Induktory utleniania mikrosomalnego w wątrobie (fenytoina, etanol, barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów.

Wspólne stosowanie z lekami przeciwpłytkowymi i SSRI zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Glikozydy nasercowe w połączeniu z NLPZ mogą zwiększać niewydolność serca, zmniejszać GFR i zwiększać poziomy glikozydów nasercowych w osoczu.

Nie było interakcji ze stosowaniem tenoksykamu z cymetydyną.

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji w leczeniu tenoksykamu i penicylaminy lub złota pozajelitowego.

Ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z takrolimusem jest zwiększone.

Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas stosowania NLPZ z zydowudyną.

Dawkowanie i sposób podawania

Iniekcje IM są wykonywane głęboko.

Czas podawania dożylnego nie powinien być krótszy niż 15 sekund.

Podanie domięśniowe lub dożylne stosuje się w krótkotrwałym (1-2 dni) leczeniu w dawce 20 mg / dobę. Jeśli konieczna jest dalsza terapia, przechodzą na doustne postacie dawkowania tenoksykamu.

Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem, rozpuszczając zawartość fiolki z zawartym rozpuszczalnikiem. Po przygotowaniu igła jest wymieniana.

Przedawkować

Objawy (przy pojedynczym podaniu): ból brzucha, nudności, wymioty, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności nerek i wątroby, kwasica metaboliczna.

Leczenie: objawowe (utrzymanie funkcji życiowych organizmu). Hemodializa - nieskuteczna.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia konieczne jest kontrolowanie obrazu krwi obwodowej i stanu czynnościowego wątroby i nerek, wskaźnika protrombiny (podczas przyjmowania pośrednich leków przeciwzakrzepowych), stężenia glukozy we krwi (podczas stosowania leków hipoglikemizujących).

Jeśli konieczne jest oznaczenie 17-ketosteroidów, lek należy przerwać 48 godzin przed badaniem..

Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.

Konieczne jest wzięcie pod uwagę możliwości zatrzymywania sodu i wody w organizmie, gdy jest przepisywane z lekami moczopędnymi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobą tętnic obwodowych, potwierdzoną chorobą wieńcową i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni przyjmować lek pod nadzorem lekarza.

Historia choroby nerek może prowadzić do rozwoju śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek i zespołu nerczycowego.

Działania niepożądane można zminimalizować, stosując minimalną skuteczną dawkę tak krótko, jak to możliwe..

Ze względu na negatywny wpływ na płodność u kobiet, które chcą zajść w ciążę, lek nie jest zalecany. U pacjentów z niepłodnością (w tym poddawanych badaniu) zaleca się anulowanie leku. Pacjenci z SLE i mieszaną chorobą tkanki łącznej mają zwiększone ryzyko rozwoju aseptycznego zapalenia opon mózgowych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, mechanizmów. W okresie leczenia możliwe jest zmniejszenie prędkości reakcji umysłowych i motorycznych, dlatego konieczne jest powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i angażowania się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności wymagające zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Formularz zwolnienia

Liofilizat do sporządzania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego, 20 mg.

Opakowanie podstawowe: liofilizowany proszek zawierający 20 mg składnika aktywnego umieszcza się w butelce z bezbarwnego szkła, zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej, sprasowanym kombinacją aluminiowego wieczka typu flip-off z czerwoną plastikową nasadką. Rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) - 2 ml w przezroczystej szklanej ampułce.

Opakowanie wtórne. 3 fl. z liofilizowanym proszkiem i 3 amp., o pojemności 2 ml z rozpuszczalnikiem w blistrach.

1 blister w tekturowym pudełku.

Producent

Egyptian International Pharmaceutical Manufacturing Company (E.I.P.I. Ko), Egipt, Tens o Ramadan City, pierwsza strefa przemysłowa B1, PO Box 149 Tens.

Właściciel znaku towarowego i certyfikatu rejestracyjnego: ROTAHARM LIMITED, UK (ROTAPHARM LIMITED, Wielka Brytania). 23 The Kilns, Thaxted Road, Saffron Walden, ESSEX CB10 2UQ.

Tel.: 44 (0) 845 0667700; faks: 44 (0) 845 06677.

Reklamacje dotyczące jakości leku należy przesyłać na adres: TROKAS FARMA LLC. 141400, Federacja Rosyjska, Obwód moskiewski, Chimki, ul. Spartakovskaya, 5, bldg. 7, z. 8.

Warunki wakacji w aptece

Warunki przechowywania leku ARTOXAN

Trzymać z dala od dzieci.

Okres ważności leku ARTOXAN

Nie używać po upływie daty ważności podanej na opakowaniu.

Arthrosan

Ocena 4.2 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Arthrosan (Artrozan): 11 opinii lekarzy, 9 opinii pacjentów, instrukcje użytkowania, analogi, infografiki, 2 formularze wydania.

Recenzje lekarzy na temat artrozanu

Ocena 3,8 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą nerek. Możliwe są reakcje skórne. Swędzenie i podrażnienie.

Lek nie jest zły. Ale nietrwałe. Jest stosowany tylko w złożonej terapii. Zawarty w preparacie domowym „Meloksykam” ma działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i niektóre przeciwzapalne. Ponadto „Arthrosan” ma działanie przeciwskurczowe, w szczególności na mięśnie gładkie. Bardzo dobrze pokazał się w bólu z osteochondrozą. Przepisuję pacjentom w wieku powyżej 18 lat (we wczesnym wieku lek nie jest stosowany), dawka nie powinna przekraczać 7,5 mg dziennie.

Ocena 3,3 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Ogromną zaletą tego leku jest jego cena w stosunku do efektu. Zawsze uważam na leki generyczne, ale ten lek był mile zaskoczony. Oczywiście istnieje różnica w stosunku do oryginalnego leku i jest to zauważalne: czas trwania i skuteczność znieczulenia w Arthrosan jest krótsza. Ale jednocześnie ten lek dość dobrze łagodzi ból stawów, ból skręceń i urazów, a ponieważ jest selektywny, ma również mniej skutków ubocznych.

Ocena 4.6 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Dobry niesteroidowy lek przeciwzapalny. Jest szeroko stosowany w praktyce neurologów w leczeniu bólu pleców, również przez terapeutów i ortopedów w patologii stawów. Łagodzi ostry ból. Stosowany przez krótkie kursy.

Stosuje się go ostrożnie u pacjentów z zapaleniem żołądka i wrzodem żołądka..

Ocena 4.6 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

„Arthrosan” to doskonały domowy lek. Że jest domowy i skuteczny, fakt ten jest bardzo przyjemny. Jest szeroko stosowany w praktyce klinicznej w leczeniu procesów zapalnych w torebkach stawowych przy minimalnym skutku ubocznym. Niska cena tego leku pozostawia mu dominującą rolę na rynku.

Ocena 4.2 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Jeden z wielu leków z rodziny NLPZ, nie gorszy i nie szczególnie lepszy. Jeśli Diklofenak nie pomógł żadnej osobie, Arthrosan też nie pomoże. W pewnym momencie oryginalny lek został ponownie zarejestrowany i Arthrosan szybko zajął swoją niszę i już nie znikał..

Ocena 4.2 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Lek w pełni spełnia deklarowane właściwości. Skuteczny, wynik widoczny jest od pierwszego zastrzyku, stosunkowo bezpieczny - podczas mojej praktyki nie spotkałem żadnych zdarzeń niepożądanych. Krótki kurs pozwala osiągnąć maksymalne działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne..

W przypadku bólu szyi, okolic klatki piersiowej lub odcinka lędźwiowego, powstającego lub nasilającego się podczas wysiłku fizycznego, podczas długotrwałego przebywania w jednej pozycji lub zmiany pozycji ciała, lek Arthrosan lepiej jest łączyć z lekami zwiotczającymi mięśnie i witaminami B, aby uzyskać maksymalny i szybki efekt.

Ocena 4.6 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Skuteczny niesteroidowy lek przeciwzapalny o minimalnych skutkach ubocznych w porównaniu do innych leków w tej grupie. Optymalne połączenie ceny i jakości. Podczas składania wniosku nigdy nie było alergii.

Z powodzeniem stosuję go w zespołach kręgosłupa o umiarkowanym bólu. Przy długotrwałym stosowaniu należy łączyć z omeprazolem.

Ocena 3,8 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Rosyjski „Meloxicam”, tańszy niż oryginalny „Movalis”. Dobrze tolerowany.

Moim zdaniem oryginalny lek jest zawsze lepszy niż ogólny, ale nie zawsze jest możliwe uzyskanie oryginalnego i finansowego. Arthrosan jest godną kopią Meloxicamu. Jest dla niego miejsce w mojej praktyce..

Ocena 5.0 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Świetny lek, dobrze tolerowany, skuteczny i niedrogi! Często przepisujemy go w leczeniu osteochondrozy, szczególnie w fazie ostrej, z ostrymi chorobami zapalnymi mięśni i stawów, w złożonej terapii. Skutki uboczne z przewodu pokarmowego są niezwykle rzadkie i zniknęły same po odstawieniu leku.

Ocena 3,8 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Dobry efekt przeciwbólowy.

Wystarczająco skuteczny lek w leczeniu różnych zespołów bólowych, w szczególności radikulopatii kręgosłupa, a także w chorobie zwyrodnieniowej stawów, zespołach bólu toniczno-mięśniowego, w połączeniu z lekami zwiotczającymi mięśnie, ma trwałe działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe.

Ocena 4.2 / 5
Wydajność
Jakość ceny
Skutki uboczne

Meloksykam jest optymalny do leczenia skojarzonego umiarkowanych procesów zapalnych mięśni i stawów. Moim zdaniem działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego dają rzadziej niż wszystkie inne NLPZ. W cenie Artrozan jest o połowę niższa od Movalis, choć jego skuteczność nie jest gorsza. Być może dziś najczęściej przepisywany mi lek.

Recenzje pacjentów Arthrosan

Po operacji zaczęły mnie niepokoić bóle stawów. „Arthrosan” dosłownie natychmiast po zażyciu leku łagodzi ból. Bardzo skuteczny środek przeciwbólowy. Myślę, że 200 rubli za 20 tabletek w opakowaniu jest całkiem niezła. Nie wiem, jak bardzo jest to związane z lekiem, ale wydaje się, że wpłynęło to na mnie efekt uboczny, pojawił się w ciężkiej zgadze po jedzeniu, a jedzenie nie jest bardzo ostre, ale jest zgaga. Najważniejsze jest to, że stawy mają pozytywny wynik, a jeśli to naprawdę efekt uboczny, to chyba nie jest tak znaczący, więc śmiało kontynuuję przyjmowanie leku, aby poprawić moje ciało.

Jako osoba cierpiąca na zapalenie stawów kolanowych stosowała ten lek więcej niż jeden raz. Przebieg leczenia jest krótki, ale wynik nie jest długi. Po trzecim wstrzyknięciu staje się łatwiejsze dla całego ciała. Doszedłem do tego, że nie mogłem wyprostować kolana i musiałem utykać. Na ratunek przyszły tylko te zastrzyki.

Neurolog zalecił, że nie jest jasne, jakie leczenie, nic nie pomogło przez 4 dni, dopóki nie kupiłem „Arthrosan”. Mam przepuklinę lędźwiową, nawet nie mogłem się ruszyć. Wstrzyknęła „Arthrosan” i była jak nowo narodzona. Jestem bardzo zadowolony. Idealnie znieczulony. Dopiero po kilku dniach ręce zaczęły boleć. Nie wiem dlaczego, może pogoda jest zła, chociaż mam 30 lat, jest za wcześnie, by prawdopodobnie cierpieć z powodu pogody.

Po 10 dniach leczenia arytmia powróciła. Ale kolano opadło, nie było ostrego bólu. Nawet ja mogę teraz zginać nogę guza już nie ma. A teraz leczę arytmię werapamilem.

Od chondrozy lędźwiowej wstrzyknęła artrozan i melaksykam. Pod koniec leczenia powstał wrzód żołądka, nie polecam.

Mój mąż od dawna zasłużył sobie na bardzo nieprzyjemną chorobę, przepuklinę krążka międzykręgowego połączoną z osteochondrozą. Jego praca jest trudna, z podnoszeniem ciężarów. Kto pracował w kopalni, zrozumie. Na kolejnym zwolnieniu lekarskim, po przejściu leczenia i braku poczucia dodatniej dynamiki, lekarz przepisał artrozan w zastrzykach i tabletkach. Obiecała, że ​​za trzy dni będzie jak nowa. I rzeczywiście, ten lek pomógł. Ale wcześniej brał drogie narkotyki. Teraz, gdy tylko pojawia się ból, wyjmuję „Arthrosan”, dzień 3, a mój mąż znów czuje się jak mężczyzna. Doradziła ten lek rodzicom z chorymi stawami, pomaga im to doskonale. Dobrze, że istnieją skuteczne leki w bardzo przystępnej cenie.

Prawdopodobnie reumatoidalne zapalenie stawów jest przenoszone przez dziedziczenie. Tata pierwszy się zetknął, a apteka oferowała ten lek na ból stawów. Stawy bolą mnie także w okresach zmiennych warunków pogodowych. Ten lek zawsze ratuje mnie i moich krewnych. Po pierwsze, satysfakcjonuje to dość szybkim działaniem, mój ból przemija w ciągu około 20 minut, a jego cena jest również bardziej przystępna niż w przypadku podobnych leków.

Kiedy reumatyzm stał się powikłaniem bólu gardła, często, zwłaszcza gdy zmienia się pogoda, straszny ból stawów rąk i nóg w nocy, wtedy Arthrosan przybywa na ratunek. Jego zaletą jest to, że bardzo szybko łagodzi ból, delikatnie działa na przewód pokarmowy i nie „uderza w kieszeń”.

gość

Niestety zapoznałem się z artrozanem w związku z przepukliną odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Naprawdę działający lek i znacznie tańszy niż inne podobne leki. Jedyne zbawienie od bólu przepukliny kręgosłupa. Inne są albo bardzo drogie, albo bezużyteczne. Nawiasem mówiąc, używam kilku leków w ramach terapii (jak przepisał mi neurolog).

Formularze wydania

DawkowanieUszczelkaPrzechowywanieSprzedażOkres ważności
20, 30, 40, 50, 60, 75, 100

Instrukcje dotyczące stosowania artrozanu

Krótki opis

Arthrosan (INN - meloksykam) to rosyjski niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany głównie w celu łagodzenia bólu w stanach zapalnych i zwyrodnieniowych stawów i układu mięśniowo-szkieletowego. Jak wiadomo, leki należące do grupy NLPZ są podstawą leczenia objawowego u pacjentów z chorobami o profilu reumatologicznym. Łagodzą stany zapalne, tępy ból i niższą gorączkę, co jest bardzo ważne dla poprawy jakości życia osób cierpiących na choroby stawów i kręgosłupa o charakterze zapalnym i dystroficznym. Mechanizm działania NLPZ nie był do końca zrozumiany przez długi czas i dopiero na początku lat 90. ubiegłego wieku problem ten stał się jasny: NLPZ hamują powstawanie mediatorów zapalenia prostaglandyn poprzez hamowanie enzymu cyklooksygenazy-2 (COX-2), który jest „winny” za aktywacja biosyntezy prostaglandyn w ognisku zapalnym. Ważną cechą NLPZ jest selektywność, ponieważ w przeciwnym razie można stłumić aktywność COX-1, który z kolei odpowiada za tworzenie „użytecznych” prostaglandyn, które chronią błonę śluzową przewodu pokarmowego i regulują nerkowy przepływ krwi. To właśnie ze względu na swoje selektywne działanie selektywne inhibitory COX-2 znacznie rzadziej powodują rozwój erozyjno-wrzodziejących zmian w przewodzie pokarmowym. Przy długotrwałym stosowaniu NLPZ w dużych dawkach, a także w zależności od indywidualnych cech organizmu, selektywność względem COX-2 może się zmniejszyć.

Wśród selektywnych inhibitorów COX-2 jednym z najczęściej stosowanych leków w praktyce klinicznej jest meloksykam, który jest prezentowany w rosyjskich licznikach aptecznych w wielu synonimicznych „postaciach”.

Jednym z nich jest domowy lek Arthrosan. Oczywiście ten sam oryginalny Movalis od niemieckiej firmy Beringer Ingelheim International jest znacznie bardziej popularny na rynku farmaceutycznym, jednak dla arthrosan istnieje jego własna nisza konsumencka. Przy porównywalnej skuteczności i bezpieczeństwie koszt artrozanu jako leku generycznego będzie znacznie niższy, co oszczędza koszty, ponieważ choroby reumatologiczne wymagają długotrwałej farmakoterapii, co może stać się dużym obciążeniem dla portfela. Imponujący odsetek konsumentów selektywnych inhibitorów COX-2 reprezentują osoby starsze, które są najbardziej podatne na choroby zapalne stawów, ból kręgosłupa i inne choroby wymagające meloksykamu w celu leczenia objawowego. A ta kategoria ludności, ze względu na niski, szczerze mówiąc, poziom życia emerytów w przestrzeni poradzieckiej, jest bardzo wymagająca w kwestii kosztu zakupionego leku.

Arthrosan na tle nieselektywnych inhibitorów COX-2 ma stosunkowo łagodny wpływ na błonę śluzową przewodu pokarmowego, pod warunkiem, oczywiście, jego racjonalnego zastosowania. Ponadto lek, w przeciwieństwie do wielu innych NLPZ, nie niszczy chrząstki, co odgrywa ważną rolę w jego stosowaniu w leczeniu pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów i innymi patologiami zwyrodnieniowo-dystroficznymi układu mięśniowo-szkieletowego.

Farmakologia

Meloksykam jest NLPZ o działaniu przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i przeciwbólowym. Należy do klasy oksykamów, jest pochodną kwasu enolowego.

Mechanizm działania związany jest z hamowaniem syntezy prostaglandyn w wyniku selektywnego hamowania aktywności enzymatycznej cyklooksygenazy drugiego typu (COX-2), która bierze udział w biosyntezie prostaglandyn w obszarze zapalnym. Przy przepisywaniu w dużych dawkach, przedłużonym stosowaniu i indywidualnych cechach ciała, selektywność względem COX-2 jest zmniejszona. W mniejszym stopniu wpływa na cyklooksygenazę pierwszego typu (COX-1), która bierze udział w syntezie prostaglandyn, które chronią błonę śluzową przewodu pokarmowego i biorą udział w regulacji przepływu krwi w nerkach. Ze względu na określoną selektywność tłumienia aktywności COX-2 lek rzadziej powoduje erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym.

Farmakokinetyka

Wiązanie z białkami osocza wynosi 99%. Lek przenika przez bariery histoematologiczne, stężenie w mazi stawowej wynosi 50% maksymalnego stężenia w osoczu. Prawie całkowicie metabolizowany w wątrobie z utworzeniem czterech farmakologicznie nieaktywnych pochodnych.

Główny metabolit, 5'-karboksymeloksykam (60% dawki), powstaje przez utlenienie pośredniego metabolitu, 5'-hydroksymetylomeloksykamu, który jest również wydalany, ale w mniejszym stopniu (9% dawki). Badania in vitro wykazały, że izoenzym CYP2C9 odgrywa ważną rolę w tej przemianie metabolicznej, a izoenzym CYP3A4 odgrywa dodatkową rolę. Peroksydaza bierze udział w tworzeniu dwóch innych metabolitów, stanowiąc odpowiednio 16% i 4% dawki leku.

Średni klirens osocza wynosi 8 ml / min. U osób starszych klirens leku jest zmniejszony. Objętość dystrybucji jest niska i wynosi średnio 11 litrów. Umiarkowana ciężka niewydolność wątroby lub nerek nie wpływa znacząco na farmakokinetykę meloksykamu.

Jest wydalany w równych proporcjach z kałem i moczem, głównie w postaci metabolitów. Mniej niż 5% dziennej dawki jest wydalane z jelita w postaci niezmienionej; w moczu w postaci niezmienionej lek występuje tylko w śladowych ilościach.

Formularz zwolnienia

Roztwór do podawania podskórnego koloru zielonożółtego, przezroczysty.

1 ml1 amp.
meloksykam6 mg15 mg

Substancje pomocnicze: meglumina - 3,75 mg, poloksamer 188 (lutrol F68) - 50 mg, glikofurfural (glikofurol) - 100 mg, glicyna - 5 mg, chlorek sodu - 3 mg, roztwór wodorotlenku sodu 1M - do pH 8,2-8,9, woda d / i - do 1 ml.

2,5 ml - ampułki o pojemności 5 ml (5) - opakowanie komórek konturowych (1) - opakowania z tektury.
2,5 ml - ampułki o pojemności 5 ml (5) - opakowanie komórek konturowych (2) - opakowania kartonowe.

Dawkowanie

Podanie domięśniowe leku jest wskazane w ciągu pierwszych 2-3 dni leczenia. Dalsze leczenie jest kontynuowane przy użyciu postaci doustnych (tabletek). Zalecana dawka wynosi 7,5 lub 15 mg raz na dobę, w zależności od intensywności bólu i nasilenia procesu zapalnego. Ponieważ potencjalne ryzyko działań niepożądanych zależy od dawki i czasu trwania leczenia, należy stosować najmniejsze skuteczne dawki i najkrótszy możliwy przebieg..

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek poddawanych hemodializie dawka nie powinna przekraczać 7,5 mg na dobę.

Lek podaje się w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Zawartość ampułek nie powinna być mieszana w tej samej strzykawce z innymi lekami. Lek nie może być podawany dożylnie.

Przedawkować

Objawy: zaburzenia świadomości, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, krwawienie z przewodu pokarmowego, ostra niewydolność nerek, niewydolność wątroby, zatrzymanie oddechu, asystolia.

Leczenie: nie ma specyficznych antidotów i antagonistów. Wymuszona diureza, alkalizacja moczu, hemodializa są nieskuteczne ze względu na wysokie połączenie leku z białkami krwi.

Interakcja

Przy równoczesnym stosowaniu z innymi NLPZ (w tym kwasem acetylosalicylowym) zwiększa się ryzyko zmian erozyjno-wrzodziejących i krwawień z przewodu pokarmowego.

Przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi możliwe jest zmniejszenie skuteczności działania tych ostatnich.

Przy równoczesnym stosowaniu z preparatami litu można rozwinąć kumulację litu i zwiększyć jego toksyczne działanie (zaleca się kontrolowanie stężenia litu we krwi).

Przy jednoczesnym stosowaniu z metotreksatem zwiększa się jego działanie niepożądane na układ krwiotwórczy (ryzyko niedokrwistości i leukopenii, wskazane jest okresowe badanie krwi).

Przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi i cyklosporyną zwiększa się ryzyko rozwoju niewydolności nerek.

Przy jednoczesnym stosowaniu wewnątrzmacicznych środków antykoncepcyjnych skuteczność tych ostatnich może się zmniejszyć.

Przy równoczesnym stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, warfaryna), lekami trombolitycznymi (streptokinaza, fibrynolizyna) i lekami przeciwpłytkowymi (tiklopidyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy), ryzyko krwawienia wzrasta (konieczne jest okresowe monitorowanie krzepliwości krwi).

Przy jednoczesnym stosowaniu z kolestyraminą wydalanie meloksykamu przez przewód pokarmowy jest przyspieszone.

Przy jednoczesnym stosowaniu z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny wzrasta ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego.

Skutki uboczne

Z układu pokarmowego: więcej niż 1% - niestrawność, w tym nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia, wzdęcia; 0,1-1% - przemijający wzrost aktywności aminotransferaz „wątrobowych”, hiperbilirubinemia, odbijanie, zapalenie przełyku, wrzód żołądka lub dwunastnicy, krwawienie z przewodu pokarmowego (ukryte lub jawne), zapalenie jamy ustnej; mniej niż 0,1% - perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka.

Z narządów krwiotwórczych: więcej niż 1% - niedokrwistość; 0,1-1% - leukopenia, trombocytopenia.

Ze skóry: więcej niż 1% - swędzenie, wysypka skórna; 0,1-1% - pokrzywka; mniej niż 0,1% - światłoczułość, pęcherzowe wysypki, rumień wielopostaciowy, w tym Zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka.

Z układu oddechowego: mniej niż 0,1% - skurcz oskrzeli.

Z centralnego układu nerwowego: więcej niż 1% - zawroty głowy, ból głowy; 0,1-1% - szumy uszne, senność; mniej niż 0,1% - labilność emocjonalna, splątanie, dezorientacja.

Z układu sercowo-naczyniowego: więcej niż 1% - obrzęk obwodowy; 0,1-1% - podwyższone ciśnienie krwi, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy.

Z układu moczowego: 0,1-1% - hiperkreatynemia, zwiększone stężenie mocznika w surowicy; mniej niż 0,1% - ostra niewydolność nerek; związek ze stosowaniem meloksykamu nie został ustalony - śródmiąższowe zapalenie nerek, albuminuria, krwiomocz.

Z narządów zmysłów: mniej niż 0,1% - zapalenie spojówek, niewyraźne widzenie.

Reakcje alergiczne: mniej niż 0,1% - obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, anafilaktoidalne.

Wskazania

Objawowe leczenie chorób zapalnych i zwyrodnieniowych układu mięśniowo-stawowego, któremu towarzyszy ból, w tym:

  • zapalenie kości i stawów;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa);
  • osteochondroza.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na meloksykam lub składniki pomocnicze leku;
  • niewyrównana niewydolność serca;
  • wczesny okres pooperacyjny po pomostowaniu tętnic wieńcowych;
  • całkowite lub niepełne połączenie astmy oskrzelowej, nawracającej polipowatości nosa i zatok przynosowych oraz nietolerancji kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ; zaostrzenie wrzodu trawiennego żołądka i dwunastnicy; aktywne krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • choroba zapalna jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna w ostrym stadium);
  • krwawienie z naczyń mózgowych lub inne krwawienie;
  • hemofilia i inne zaburzenia krwawienia;
  • ciężka niewydolność wątroby lub czynna choroba wątroby;
  • przewlekła niewydolność nerek (u pacjentów nie poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml / min)); postępująca choroba nerek, w tym potwierdzona hiperkaliemia;
  • dzieci poniżej 18 roku życia;
  • ciąża; karmienie piersią.

Ostrożnie: u pacjentów w podeszłym wieku io następującej historii choroby: choroba wieńcowa, zastoinowa niewydolność serca, choroba naczyń mózgowych, choroba tętnic obwodowych, dyslipidemia / hiperlipidemia, cukrzyca, przewlekła niewydolność nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml / min) ; wrzód żołądkowo-jelitowy, zakażenie Helicobacter pylori, palenie tytoniu, ciężkie choroby somatyczne.

Przy długotrwałym stosowaniu NLPZ, nadużywaniu alkoholu, jednoczesnym leczeniu przeciwzakrzepowymi (np. Warfaryną), środkami przeciwpłytkowymi (np. Kwasem acetylosalicylowym, klopidogrelem), doustnymi glikokortykosteroidami (np. Prednizolonem), selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (np. Serotonoxinframem, ) lek należy przyjmować ostrożnie.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, należy zastosować minimalną skuteczną dawkę w krótkim czasie.

Funkcje aplikacji

Ciąża i laktacja

Stosować w przypadku zaburzeń czynności wątroby

Stosuj w przypadku zaburzeń czynności nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek poddawanych hemodializie dawka nie powinna przekraczać 7,5 mg na dobę.

Użyj u dzieci

Przeciwwskazane u dzieci poniżej 18 roku życia.

Specjalne instrukcje

Lek może zmieniać właściwości płytek krwi, ale nie zastępuje profilaktycznego działania kwasu acetylosalicylowego w chorobach sercowo-naczyniowych.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy w wywiadzie oraz u pacjentów poddawanych leczeniu przeciwzakrzepowemu. Tacy pacjenci mają zwiększone ryzyko chorób erozyjnych i wrzodziejących przewodu żołądkowo-jelitowego.

Należy zachować ostrożność, a codzienną diurezę i czynność nerek należy monitorować podczas stosowania leku u osób starszych i pacjentów ze zmniejszonym BCC i zmniejszoną filtracją kłębuszkową (odwodnienie, przewlekła niewydolność serca, marskość wątroby, zespół nerczycowy, klinicznie wyraźna choroba nerek, diuretyki, odwodnienie po dużych operacjach ).

Jeśli występują oznaki uszkodzenia wątroby (swędzenie skóry, zażółcenie skóry, nudności, wymioty, ból brzucha, ciemne zabarwienie moczu, utrzymujący się i znaczny wzrost aktywności aminotransferaz i zmiany innych wskaźników czynności wątroby), należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

Po dwóch tygodniach stosowania leku należy kontrolować aktywność enzymów „wątrobowych”.

U pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (CC> 30 ml / min) dostosowanie dawki nie jest wymagane.

Pacjenci przyjmujący zarówno leki moczopędne, jak i meloksykam powinni przyjmować wystarczającą ilość płynów..

Jeśli podczas leczenia wystąpią reakcje alergiczne (swędzenie, wysypka skórna, pokrzywka, fotouczulenie), należy skonsultować się z lekarzem, aby rozwiązać problem z odstawieniem leku.

Meloksykam, podobnie jak inne NLPZ, może maskować objawy chorób zakaźnych..

Stosowanie meloksykamu, a także innych leków blokujących syntezę prostaglandyn, może wpływać na płodność, dlatego nie zaleca się kobietom planującym ciążę.

Nie należy stosować leku jednocześnie z innymi NLPZ.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów kontrolnych

Stosowanie leku może powodować bóle głowy, zawroty głowy i senność. Jeśli te zjawiska wystąpią, należy odmówić prowadzenia pojazdów i wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.