Główny / Krwiak

Artoxan

Krwiak

Artoxan jest skutecznym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i mniej wyraźnym działaniu przeciwgorączkowym.
Właściwości leku wynikają z hamowania obu izoform enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do naruszenia metabolizmu kwasu arachidonowego i blokady syntezy prostaglandyn.
Działanie przeciwzapalne wynika ze zmniejszenia przepuszczalności naczyń włosowatych (ogranicza wysięk), stabilizacji błon lizosomalnych (zapobiega uwalnianiu enzymów lizosomowych powodujących uszkodzenie tkanek), hamowania syntezy lub inaktywacji mediatorów zapalnych (prostaglandyn, histaminy, bradykininy, limfokin, czynników uzupełniających). Zmniejsza ilość wolnych rodników w ognisku zapalnym, hamuje chemotaksję i fagocytozę. Hamuje proliferacyjną fazę zapalenia, zmniejsza stwardnienie zapalne tkanek; ma działanie chondroprotekcyjne.
Lek zmniejsza wrażliwość na ból w ognisku zapalnym i działa na wzgórzowe centra bólu, ma działanie odczulające (przy długotrwałym stosowaniu). W przypadku chorób reumatycznych zmniejsza ból stawów w spoczynku i podczas ruchu, zmniejsza poranną sztywność i obrzęk stawów, poprawia funkcjonowanie i zwiększa zakres ruchu stawów.
Farmakokinetyka
Ma długi okres półtrwania wynoszący 60–75 godzin, łatwo przechodzi przez bariery histohemologiczne i wnika dobrze do płynu maziowego. Charakteryzuje się wysoką biodostępnością - 100%.

Wskazania do stosowania:
Artoxan stosuje się w leczeniu chorób zapalnych i zwyrodnieniowych układu mięśniowo-szkieletowego, towarzyszącemu bólowi:
- reumatoidalne zapalenie stawów, dnawe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa);
- zakaźne niespecyficzne zapalenie wielostawowe;
- choroba zwyrodnieniowa stawów, osteochondroza;
- zapalenie ścięgien, zapalenie kaletki, zapalenie mięśni, zapalenie okołostawowe;
- bóle stawów, nerwobóle, bóle mięśni, ischalgia, lumbago;
- urazy, oparzenia.

Tryb aplikacji:
Artoxan jest przeznaczony do podawania domięśniowego lub dożylnego.
Przypisany w dawce 20 mg 1 raz / dobę, dawka podtrzymująca: 10 mg / dobę.
W przypadku silnego bólu można zwiększyć dawkę do 40 mg 1 raz na dobę.
W ostrych atakach dnawego zapalenia stawów: 20 mg 2 razy dziennie przez pierwsze 2-3 dni, następnie 20 mg 1 raz dziennie przez 5 dni.

Skutki uboczne:
Z układu pokarmowego: ból i dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wzdęcia.
Z układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy.
Reakcje alergiczne: świąd, pokrzywka, rumień, zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella.
Wskaźniki laboratoryjne: zwiększone stężenie kreatyniny, mocznika w osoczu, zwiększona aktywność transaminaz „wątrobowych”.

Przeciwwskazania:
Przeciwwskazania do stosowania leku Artoxan to: nadwrażliwość na tenoksykam lub inne NLPZ; erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym; krwawienie z przewodu pokarmowego; ciąża, laktacja; dzieciństwo; „Triada aspiryny”; ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek; niewydolność nerek; niewydolność serca; choroby krwi.

Ciąża:
W czasie ciąży i laktacji lek Artoxan należy przepisywać z najwyższą ostrożnością, ponieważ nie ma wystarczających danych na temat stosowania preparatu Artoxan w tej kategorii pacjentów..

Interakcja z innymi lekami:
Lek Artoxan wzmacnia działanie preparatów litu, pośrednich antykoagulantów (konieczne jest kontrolowanie wskaźnika protrombiny).
W przypadku stosowania z lekami moczopędnymi należy wziąć pod uwagę możliwość zatrzymywania sodu i wody w organizmie.

Przedawkować:
Nie zaobserwowano przypadków przedawkowania preparatu Artoxan..

Warunki przechowywania:
Przechowuj lek Artoxan w miejscu niedostępnym dla dzieci w temperaturach do 25 ° C.

Formularz zwolnienia:
Artoxan - liofilizowany proszek d / preparat. roztwór d / zastrzyk 20 mg.
Pakowanie: fl. 3 szt. Za komplet z rozpuszczalnikiem

Struktura:
1 butelka proszku Artoxan zawiera: tenoksykam 20 mg.
Substancje pomocnicze: mannitol, kwas askorbinowy, wersenian disodowy, trometamina, wodorotlenek sodu, kwas solny.
Rozpuszczalnik: woda d / wtrysk.

Dodatkowo:
Przeciwwskazane w ciężkim zaburzeniu czynności wątroby.
Przeciwwskazane w ciężkim zaburzeniu czynności nerek, niewydolność nerek.
Ze szczególną ostrożnością lek jest przepisywany osobom w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających informacji na temat stosowania tenoksykamu..
Podczas długotrwałego leczenia produktem Artoxan konieczne jest monitorowanie czynności wątroby i nerek. Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.
Ze szczególną ostrożnością lek jest przepisywany osobom w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających informacji na temat stosowania tenoksykamu..
Podczas leczenia lekiem należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Instrukcje użytkowania Artoxan (Artoxan)

Właściciel dowodu rejestracyjnego:

To jest zrobione:

Kontakty do połączeń:

Postać dawkowania

reg. Nr: LP-004089 od 01/23/17 - Ważna data ponownej rejestracji: 07/16/19
Artoxan

Forma uwalniania, opakowanie i skład leku Artoxan

Liofilizat do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego - liofilizowany proszek lub zagęszczona masa w postaci zielono-żółtej tabletki; rozpuszczalnik - bezbarwna, przezroczysta bezwonna ciecz.

1 fl.
tenoksykam20 mg

Substancje pomocnicze: mannitol - 80 mg, kwas askorbinowy - 0,4 mg, wersenian disodowy - 0,2 mg, trometamol - 3,3 mg, wodorotlenek sodu i kwas solny - q.s.

Skład rozpuszczalnika (na 1 amp.): D / i woda - 2 ml.

Fiolki z bezbarwnego szkła (3) wraz z rozpuszczalnikiem (amp. 2 ml 3 szt.) - opakowania blistrowe (1) - opakowania kartonowe.

efekt farmakologiczny

Tenoksykam jest pochodną tienotiazyny oksykamu, jest NLPZ. Oprócz działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego lek zapobiega również agregacji płytek krwi. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności izoenzymów COX-1 i COX-2, w wyniku czego zmniejsza się synteza prostaglandyn w ognisku zapalnym, a także w innych tkankach ciała. Ponadto tenoksykam zmniejsza gromadzenie się leukocytów w ognisku zapalnym, zmniejsza aktywność proteoglikanazy i kolagenazy w chrząstce człowieka.

Działanie przeciwzapalne rozwija się pod koniec pierwszego tygodnia terapii.

Farmakokinetyka

Absorpcja jest szybka i pełna. Biodostępność 100%. Cmax w osoczu krwi obserwuje się po 2 godzinach. Charakterystyczną zdolnością tenoksykamu jest długi czas działania i długi T 1/2 - 72 godziny.

Lek w 99% wiąże się z białkami osocza. Tenoksykam dobrze przenika do płynu maziowego. Z łatwością przenika bariery histohemologiczne.

Metabolizowany w wątrobie przez hydroksylację z wytworzeniem 5-hydroksypirydylu.

1/3 wydalana jest z jelitami z żółcią, 2/3 wydalana przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów.

Wskazania leku Artoxan

  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • zapalenie kości i stawów;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • zespół stawowy z zaostrzeniem przebiegu dny;
  • zapalenie torebki stawowej;
  • zapalenie pochewki ścięgna;
  • zespół bólowy (słaba i średnia intensywność): bóle stawów, bóle mięśni, nerwobóle, migrena, ból zęba i ból głowy, algomenorrhea;
  • ból z urazami, oparzenia.

Lek jest przeznaczony do leczenia objawowego, zmniejsza ból i stan zapalny w czasie stosowania, nie wpływa na postęp choroby.

Otwórz listę kodów ICD-10
Kod ICD-10Wskazanie
G43Migrena
K08.8Inne określone zmiany w zębach i ich aparacie podtrzymującym
M05Seropozytywne reumatoidalne zapalenie stawów
M10Dna
M15Wielostawowe
M25.5Ból stawu
M42Zapalenie kości i kręgosłupa
M45Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
M47Kręgosłupa
M65Zapalenie błony maziowej i zapalenie pochewki ścięgna
M70Choroby tkanek miękkich związane z ćwiczeniami, przeciążeniem i presją
M71Inne bursopatie
M79.1Bóle mięśni
M79.2Nieokreślona nerwoból i zapalenie nerwu
N94.4Pierwotne bolesne miesiączkowanie
N94.5Wtórne bolesne miesiączkowanie
R51Bół głowy
R52.0Intensywny ból
R52.2Inny uporczywy ból (przewlekły)
T14.3Zwichnięcie, rozciąganie i przeciążenie aparatu więzadłowo-torebkowego stawu nieokreślonego obszaru ciała
T30Oparzenia termiczne i chemiczne, nie określone

Schemat dawkowania

Do podawania IM lub IV.

Podanie domięśniowe lub dożylne stosuje się w krótkotrwałym (1-2 dni) leczeniu w dawce 20 mg 1 raz na dobę. Jeśli konieczna jest dalsza terapia, przechodzą na doustne postacie dawkowania tenoksykamu.

Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem, rozpuszczając zawartość fiolki z zawartym rozpuszczalnikiem. Po przygotowaniu igła jest wymieniana.

Iniekcje IM są wykonywane głęboko.

Czas podawania dożylnego nie powinien być krótszy niż 15 sekund.

Efekt uboczny

Definicja kategorii częstości skutków ubocznych (zgodnie z zaleceniami WHO): bardzo często (> 1/10); często (od> 1/100, 1/1000, 1/10 000, z układu pokarmowego: bardzo często - niestrawność (nudności, wymioty, zgaga, biegunka, wzdęcia), NLPZ, gastropatia, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, anoreksja, zaburzenia czynność wątroby; rzadko - owrzodzenie błony śluzowej żołądka i jelit, krwawienie (żołądkowo-jelitowe, maciczne, hemoroidalne), perforacja ściany jelita.

Z układu sercowo-naczyniowego: rzadko - niewydolność serca, tachykardia, podwyższone ciśnienie krwi.

Od strony ośrodkowego układu nerwowego: często - zawroty głowy, ból głowy, senność, depresja, pobudzenie, utrata słuchu, szum w uszach, podrażnienie oczu, zaburzenia widzenia.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często - swędzenie skóry, wysypka, pokrzywka i rumień; bardzo rzadko - zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella.

Z układu moczowego: często - wzrost zawartości azotu w moczniku i kreatyninie we krwi.

Z narządów krwiotwórczych: często - agranulocytoza, leukopenia; rzadko - niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia.

Z układu wątrobowo-żółciowego: często - zwiększona aktywność ALT, AST, GGT i stężenie bilirubiny w surowicy.

Ze względu na parametry laboratoryjne: hiperkreatynemia, hiperbilirubinemia, wzrost stężenia azotu mocznikowego i aktywność transaminaz wątrobowych, wydłużenie czasu krwawienia.

Inne: podczas leczenia mogą wystąpić zaburzenia psychiczne i metaboliczne..

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze składniki leku; istnieje możliwość krzyżowej wrażliwości na kwas acetylosalicylowy, ibuprofen i inne NLPZ;
  • erozyjne i wrzodziejące zmiany żołądka i dwunastnicy w ostrej fazie;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);
  • nieswoiste zapalenie jelit: choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego w ostrej fazie;
  • ciężka niewydolność nerek (CC poniżej 30 ml / min);
  • postępująca choroba nerek;
  • ciężka niewydolność wątroby;
  • całkowite lub niepełne połączenie astmy oskrzelowej, nawracającej polipowatości nosa i zatok przynosowych oraz nietolerancji ASA lub innych NLPZ (w tym wywiadu);
  • ustalona diagnoza chorób układu krzepnięcia krwi;
  • niewyrównana niewydolność serca;
  • terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;
  • ciąża;
  • okres karmienia piersią;
  • wiek do 18 lat.

Ostrożnie: wrzód żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna bez zaostrzeń, historia choroby wątroby, porfiria wątroby, przewlekła niewydolność nerek (CC 30-60 ml / min), przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, znaczny spadek BCC ( w tym po operacji), pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) (w tym pacjenci otrzymujący leki moczopędne, osoby osłabione i o niskiej masie ciała), astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba naczyniowo-mózgowa, dyslipidemia / hiperlipidemia, cukrzyca, choroba tętnic obwodowych, palenie tytoniu, obecność zakażenia Helicobacter pylori, przedłużone stosowanie NLPZ, alkoholizm, ciężkie choroby somatyczne, choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej), jednoczesne stosowanie kortykosteroidów (w tym prednizon), leki przeciwzakrzepowe (w w tym warfaryna), leki przeciwpłytkowe (w tym kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), selektywnie inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (w tym cytalopram, fluoksetyna, paroksetyna, sertralina).

Ciąża i laktacja

Stosować w przypadku zaburzeń czynności wątroby

Stosuj w przypadku zaburzeń czynności nerek

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia konieczne jest kontrolowanie obrazu krwi obwodowej i stanu czynnościowego wątroby i nerek, wskaźnika protrombiny (podczas przyjmowania pośrednich leków przeciwzakrzepowych), stężenia glukozy we krwi (podczas stosowania leków hipoglikemizujących).

Jeśli konieczne jest oznaczenie 17-ketosteroidów, lek należy przerwać 48 godzin przed badaniem.

Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.

Konieczne jest wzięcie pod uwagę możliwości zatrzymywania sodu i wody w organizmie, gdy jest przepisywane z lekami moczopędnymi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem, przewlekłą niewydolnością serca, chorobą tętnic obwodowych, potwierdzoną chorobą wieńcową i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni przyjmować lek pod nadzorem lekarza.

Historia choroby nerek może prowadzić do rozwoju śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek i zespołu nerczycowego.

Działania niepożądane można zminimalizować, stosując minimalną skuteczną dawkę tak krótko, jak to możliwe..

Ze względu na negatywny wpływ na płodność kobiety, które chcą zajść w ciążę, nie są zalecane do przyjmowania leku. U pacjentów z niepłodnością (w tym poddawanych badaniu) zaleca się anulowanie leku.

Pacjenci z toczniem rumieniowatym układowym i mieszaną chorobą tkanki łącznej są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju aseptycznego zapalenia opon mózgowych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów

W okresie leczenia możliwe jest zmniejszenie prędkości reakcji umysłowych i motorycznych, dlatego konieczne jest powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i angażowania się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności wymagające zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Przedawkować

Objawy (przy pojedynczym podaniu): ból brzucha, nudności, wymioty, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności nerek i wątroby, kwasica metaboliczna.

Leczenie: leczenie objawowe (utrzymanie podstawowych funkcji organizmu). Hemodializa jest nieskuteczna.

Interakcje pomiędzy lekami

Tenoksykam charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z albuminą i może, podobnie jak wszystkie NLPZ, nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i lekami hipoglikemicznymi do podawania doustnego, szczególnie na początkowych etapach stosowania Artoxanu.

Nie odnotowano możliwej interakcji z digoksyną.

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się ostrożność podczas stosowania leku w połączeniu z cyklosporyną ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.

Jednoczesne podawanie z chinolonami może zwiększać ryzyko drgawek.

Salicylany mogą wyprzeć tenoksykam z połączenia z albuminą i odpowiednio zwiększyć klirens i objętość dystrybucji leku. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania salicylanów lub dwóch lub więcej NLPZ (zwiększone ryzyko powikłań z przewodu pokarmowego).

Istnieją dowody na to, że NLPZ zmniejszają wydalanie litu. W związku z tym pacjenci leczeni litem powinni często monitorować stężenie litu we krwi.

NLPZ mogą powodować zatrzymywanie sodu, potasu i płynów w organizmie, zaburzając działanie natriuretycznych leków moczopędnych. Należy o tym pamiętać w połączeniu z takimi lekami moczopędnymi u pacjentów z niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym..

Ostrożnie zaleca się stosowanie NLPZ razem z metotreksatem, NLPZ zmniejszają wydalanie metotreksatu i mogą zwiększać jego toksyczność..

NLPZ nie powinny być stosowane w ciągu 8-12 godzin po zastosowaniu mifepristonu, as może zmniejszyć jego działanie.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego w połączeniu z kortykosteroidami.

Zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, wzmaga działanie leków przeciwzakrzepowych, fibrynolitycznych, skutków ubocznych mineralokortykoidów i glukokortykoidów, estrogenów; zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych.

Induktory utleniania mikrosomalnego w wątrobie (fenytoina, etanol, barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów.

Jednoczesne podawanie z lekami przeciwpłytkowymi i selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Glikozydy nasercowe w połączeniu z NLPZ mogą zwiększać niewydolność serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu.

Nie było interakcji ze stosowaniem tenoksykamu z cymetydyną.

Nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji w leczeniu tenoksykamem i penicylaminą lub pozajelitowymi preparatami złota.

Ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z takrolimusem jest zwiększone.

Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas stosowania NLPZ z zydowudyną.

Warunki przechowywania leku Artoxan

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nieprzekraczającej 25 ° C. Nie zamrażać.

Zastrzyki Artoxan - instrukcje użytkowania

Zastrzyki Artoxan to niesteroidowy lek o właściwościach przeciwzapalnych. Ma działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Jest stosowany w różnych patologiach układu mięśniowo-szkieletowego

Struktura

Każda fiolka leku zawiera:

  • Substancja czynna: tenoksykam - 20 mg.
  • Substancje pomocnicze: mannitol - 80,00 mg, kwas askorbinowy - 0,400 mg, wersenian disodowy - 0,20 mg, trometamol - 3,30 mg, wodorotlenek sodu i kwas solny - q.s.

Każda ampułka z rozpuszczalnikiem zawiera: wodę do wstrzykiwań - 2 ml.

Opis

Liofilizowany proszek lub zagęszczona masa w postaci tabletek, kolor zielono-żółty, rozpuszczalnik: bezbarwna, klarowna, bezwonna ciecz.

Farmakodynamika

Tenoksykam, tienotiazynowa pochodna oksykamu, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ). Oprócz działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego lek zapobiega również agregacji płytek krwi. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności izoenzymów cyklooksygenazy-1 i cyklooksygenazy-2, w wyniku czego synteza prostaglandyn w ognisku zapalnym, a także w innych tkankach ciała, jest zmniejszona. Ponadto tenoksykam zmniejsza gromadzenie się leukocytów w ognisku zapalnym, zmniejsza aktywność proteoglikanazy i kolagenazy w chrząstce ludzkiej.

Działanie przeciwzapalne rozwija się pod koniec pierwszego tygodnia terapii.

Farmakokinetyka

Ssanie

Absorpcja jest szybka i pełna. Biodostępność 100%.

Dystrybucja

Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 2 godzinach. Cechą charakterystyczną tenoksykamu jest długi czas działania i długi okres półtrwania wynoszący 72 godziny. Lek w 99% wiąże się z białkami osocza. Tenoksykam dobrze przenika do płynu maziowego. Z łatwością przenika bariery histohemologiczne.

Metabolizm

Metabolizowany w wątrobie przez hydroksylację z wytworzeniem 5-hydroksypirydylu.

Hodowla

1/3 wydalana jest z jelitami z żółcią, 2/3 wydalana przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów.

Wskazania

Zastrzyki z Artoxanu są wskazane w przypadku następujących chorób:

  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • zapalenie kości i stawów;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • zespół stawowy z zaostrzeniem przebiegu dny;
  • zapalenie torebki stawowej;
  • zapalenie pochewki ścięgna;
  • zespół bólowy (słaba i średnia intensywność): bóle stawów, bóle mięśni, nerwobóle, migrena, ból zęba i ból głowy, algomenorrhea;
  • ból z obrażeniami, oparzenia;

Lek jest przeznaczony do leczenia objawowego, zmniejsza ból i stan zapalny w czasie stosowania, nie wpływa na postęp choroby.

Przeciwwskazania

Artoxan jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku. Istnieje możliwość wrażliwości krzyżowej na kwas acetylosalicylowy, ibuprofen i inne NLPZ;
  • erozyjne i wrzodziejące zmiany żołądka i dwunastnicy w ostrym stadium;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);
  • nieswoiste zapalenie jelit: choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego w ostrym stadium;
  • ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny (CC) poniżej 30 ml / min.);
  • postępująca choroba nerek;
  • ciężka niewydolność wątroby;
  • całkowite lub niepełne połączenie astmy oskrzelowej, nawracającej polipowatości nosa i zatok przynosowych oraz nietolerancji kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub innych NLPZ (w tym wywiad);
  • ustalona diagnoza chorób układu krzepnięcia krwi;
  • niewyrównana niewydolność serca;
  • terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;
  • ciąża, okres karmienia piersią;
  • wiek do 18 lat.

Ostrożnie

Wrzód żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna bez zaostrzeń, choroba wątroby, porfiria wątroby, przewlekła niewydolność nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml / min), przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, znaczny spadek objętości krwi krążącej ( w tym po operacji), pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) (w tym pacjenci otrzymujący leki moczopędne, pacjenci osłabieni i o niskiej masie ciała), astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń mózgowych, dyslipidemia / hiperlipidemia, cukrzyca, choroba tętnic obwodowych, palenie tytoniu, obecność zakażenia Helicobacter pylori, przedłużone stosowanie NLPZ, alkoholizm, ciężkie choroby somatyczne, choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy (SLE) i mieszana choroba tkanki łącznej), jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów (w tym prednizon), przeciwzakrzepowe (w w tym warfaryna ), leki przeciwpłytkowe (w tym kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotyny (w tym cytalopram, fluoksetyna, paroksetyna, sertralina).

Dawkowanie i sposób podawania

Do podawania domięśniowego lub dożylnego.

Podanie domięśniowe lub dożylne stosuje się w krótkotrwałym (1-2 dni) leczeniu w dawce 20 mg raz na dobę. Jeśli konieczna jest dalsza terapia, przechodzą na doustne postacie dawkowania tenoksykamu.

Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem, rozpuszczając zawartość fiolki z zawartym rozpuszczalnikiem. Po przygotowaniu igła jest wymieniana. Zastrzyki domięśniowe wykonuje się głęboko. Czas podawania dożylnego nie powinien być krótszy niż 15 sekund.

Stosuj podczas ciąży i laktacji

Stosowanie leku podczas ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Użyj u dzieci

Stosowanie Artoxan w wieku poniżej 18 lat jest zabronione.

Skutki uboczne

Podczas leczenia zastrzykami Artoxan możliwe są działania niepożądane:

  • Z układu pokarmowego: bardzo często - niestrawność (nudności, wymioty, zgaga, biegunka, wzdęcia), NLPZ, gastropatia, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, anoreksja, zaburzenia czynności wątroby; rzadko - owrzodzenie błony śluzowej przewodu żołądkowo-jelitowego, krwawienie (żołądkowo-jelitowe, maciczne, hemoroidalne), perforacja ściany jelita.
  • Z układu sercowo-naczyniowego: rzadko - niewydolność serca, tachykardia, podwyższone ciśnienie krwi.
  • Z centralnego układu nerwowego: często - zawroty głowy, ból głowy, senność, depresja, pobudzenie, utrata słuchu, szum w uszach, podrażnienie oczu, zaburzenia widzenia.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często - swędzenie skóry, wysypka, pokrzywka i rumień; bardzo rzadko - zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella.
  • Zaburzenia układu moczowego: często - podwyższony poziom azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi.
  • Narządy krwiotwórcze: często - agranulocytoza, leukopenia, rzadko - niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia.
  • Zaburzenia układu wątrobowo-żółciowego: często - zwiększona aktywność ALT, ACT, gamma-GT i stężenia bilirubiny w surowicy.
  • Wskaźniki laboratoryjne: hiperkreatyninemia, hiperbilirubinemia, wzrost stężenia azotu mocznikowego i aktywność transaminaz „wątrobowych”, wzrost czasu krwawienia.

Podczas leczenia mogą wystąpić zaburzenia psychiczne i zaburzenia metaboliczne.

Przedawkować

Objawy (przy pojedynczym podaniu): ból brzucha, nudności, wymioty, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności nerek i wątroby, kwasica metaboliczna.

Leczenie: objawowe (utrzymanie funkcji życiowych organizmu). Hemodializa - nieskuteczna.

Interakcje z innymi lekami

Tenoksykam ma wysoki stopień wiązania z albuminami i może, podobnie jak wszystkie NLPZ, nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się monitorowanie wskaźników w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i lekami hipoglikemicznymi do podawania doustnego, szczególnie na początkowych etapach stosowania Artoxanu.

Nie odnotowano możliwej interakcji z digoksyną.

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się ostrożność podczas stosowania leku w połączeniu z cyklosporyną ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.

Jednoczesne podawanie z chinolonami może zwiększać ryzyko drgawek.

Salicylany mogą wyprzeć tenoksykam z wiązania z albuminą i odpowiednio zwiększyć klirens i objętość dystrybucji leku. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania salicylanów lub dwóch lub więcej NLPZ (zwiększone ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego).

Istnieją dowody na to, że NLPZ zmniejszają wydalanie litu. W związku z tymi pacjentami otrzymującymi leczenie litem częściej powinni monitorować stężenie litu we krwi.

NLPZ mogą powodować zatrzymywanie sodu, potasu i płynów w organizmie, zaburzając działanie natriuretycznych leków moczopędnych. Należy o tym pamiętać w połączeniu z takimi lekami moczopędnymi u pacjentów z niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym..

Ostrożnie zaleca się stosowanie NLPZ razem z metotreksatem, NLPZ zmniejszają wydalanie metotreksatu i mogą zwiększać jego toksyczność..

NLPZ nie powinny być stosowane w ciągu 8-12 godzin po zastosowaniu mifepristonu, as może zmniejszyć jego działanie.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego w połączeniu z kortykosteroidami.

Zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, wzmacnia działanie antykoagulantów, fibrynolityków, skutków ubocznych mineralokortykosteroidów i glikokortykosteroidów, estrogenów; zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych.

Induktory mikrosomalnego utleniania w wątrobie (fenytoina, etanol, barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów. Jednoczesne podawanie z lekami przeciwpłytkowymi i selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Glikozydy nasercowe w połączeniu z NLPZ mogą zwiększać niewydolność serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej i zwiększać poziomy glikozydów nasercowych w osoczu.

Nie było interakcji ze stosowaniem tenoksykamu z cymetydyną. Nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji w leczeniu tenoksykamem i penicylaminą lub złotem pozajelitowym.

Ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z takrolimusem jest zwiększone.

Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas stosowania NLPZ z zydowudyną.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia konieczne jest kontrolowanie obrazu krwi obwodowej i stanu czynnościowego wątroby i nerek, wskaźnika protrombiny (podczas przyjmowania pośrednich leków przeciwzakrzepowych), stężenia glukozy we krwi (podczas stosowania leków hipoglikemizujących).

Jeśli konieczne jest oznaczenie 17-ketosteroidów, lek należy przerwać 48 godzin przed badaniem.

Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.

Konieczne jest wzięcie pod uwagę możliwości zatrzymywania sodu i wody w organizmie, gdy jest przepisywane z lekami moczopędnymi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem, przewlekłą niewydolnością serca, chorobą tętnic obwodowych, potwierdzoną chorobą wieńcową i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni przyjmować lek pod nadzorem lekarza.

Historia choroby nerek może prowadzić do rozwoju śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek i zespołu nerczycowego. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując minimalną skuteczną dawkę tak krótko, jak to możliwe..

Ze względu na negatywny wpływ na płodność kobiety, które chcą zajść w ciążę, nie są zalecane do przyjmowania leku. U pacjentów z niepłodnością (w tym poddawanych badaniu) zaleca się anulowanie leku. Pacjenci z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) i mieszaną chorobą tkanki łącznej są narażeni na zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

W okresie leczenia możliwe jest zmniejszenie prędkości reakcji psychicznych i motorycznych, dlatego konieczne jest powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i angażowania się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności wymagające zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Formularz wydania i opakowanie

Liofilizat do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego 20 mg.

  • Główne opakowanie. Liofilizowany proszek zawierający 20 mg substancji czynnej umieszcza się w butelce z bezbarwnego szkła, zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej, obciśniętym czerwoną aluminiową nasadką z czerwonym plastikowym wieczkiem. Rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań): 2 ml w fiolce z bezbarwnego szkła.
  • Opakowanie wtórne. 3 fiolki z liofilizowanym proszkiem i 3 ampułki o pojemności 2 ml z rozpuszczalnikiem w blistrze. 1 opakowanie blistrowe w tekturowym pudełku wraz z instrukcją użycia.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25 ° C.

Trzymać z dala od dzieci! Nie zamrażać!

Okres ważności

Liofilizat - 3 lata.

Rozpuszczalnik - 4 lata.

Nie używać po upływie daty ważności.

Warunki wakacji w aptece

Analogi

Analogi zastrzyków Artoxanu dla efektu terapeutycznego to leki: Aspicard, Oksiten, Tenoxicam, Diclofenac

Średni koszt liofilizatu do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego preparatu Artoxan wynosi 620-750 rubli.

Instrukcje użytkowania i ceny leku Artoxan

Niesteroidowe leki przeciwzapalne to grupa leków o wyraźnym działaniu przeciwbólowym i często stosowanych w leczeniu chorób układu ruchowego. Takie substancje nie są niebezpieczne, ale mają sporo przeciwwskazań, dlatego są stosowane tylko zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego i pod jego nadzorem. Jednym z najbardziej znanych leków NLPZ jest Artoxan..

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Głównym składnikiem Artoxanu jest tenoksykam - substancja z grupy oksykamów, która ma wyraźne działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Mechanizm działania tego środka polega na hamowaniu obu form enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do zahamowania syntezy pochodnych kwasu prostanowego i upośledzonego metabolizmu eikozatetraenowego.

Działanie przeciwzapalne tenoksykamu wynika ze stabilizacji błon lizosomalnych, zmniejszenia przepuszczalności ścian naczyń włosowatych i hamowania mediatorów stanu zapalnego. Substancja hamuje etap produkcyjny procesu zapalnego, hamuje fagocytozę i chemotaksję, zmniejsza prawdopodobieństwo patologicznej regeneracji..

Lek ma stuprocentową dostępność biologiczną, jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, ale proces wchłaniania może znacznie spowolnić podczas jedzenia. We krwi tenoksykam wiąże się z białkami w 99%, łatwo przenika do płynu stawowego. Maksymalne stężenie tenoksykamu w osoczu obserwuje się 2 godziny po wstrzyknięciu. W wątrobie substancja jest hydroksylowana. Jest wydalany z moczem i żółcią w postaci nieaktywnych metabolitów, okres półtrwania wynosi 72 godziny.

Cena i formularz wydania

Cena i formularz wydania

Artoxan jest dostępny w postaci żółto-zielonego liofilizowanego proszku, który stanowi podstawę roztworu do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych. Każda fiolka zawiera 20 mg substancji czynnej i dodatkowych składników: wodorotlenek sodu, wersenian disodowy, kwas askorbinowy, trometamina i mannitol. Ampułki z lekiem są pakowane w tekturowe opakowania po 3 sztuki, dołączone są do nich 3 fiolki z rozpuszczalnikiem - woda do wstrzykiwań, a także szczegółowe instrukcje.

Artoxan w tabletkach, kapsułkach lub innych postaciach farmaceutycznych, oprócz liofilizatu, nie jest dostępny. Producentem leku jest Egyptian International Pharmaceutical Manufacturing Company (E.I.P.I. Ko.). Koszt narzędzia zależy od konkretnej apteki i waha się między 630–970 rubli. Wydawane na receptę.

Wskazania do stosowania

Zastrzyki z Artoxanu są wskazane u pacjentów cierpiących na stany zapalne i zwyrodnieniowe układu mięśniowo-szkieletowego (narządu ruchu), którym towarzyszy ból. Lek jest często stosowany w leczeniu osteochondrozy i choroby zwyrodnieniowej stawów. Wysoka skuteczność leku odnotowana jest również w leczeniu:

  • reumatoidalne i dnawe zapalenie stawów;
  • nerwoból, ból mięśni, ischalgia;
  • zapalenie pochewki ścięgna;
  • niespecyficzne zakaźne zapalenie wielostawowe;
  • bóle stawów, lumbago;
  • zapalenie okołostawowe;
  • zapalenie ścięgien, zapalenie kaletki, zapalenie mięśni;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • silny ból z powodu urazów i oparzeń.

Artoxan jest skuteczny wyłącznie w leczeniu objawowym, to znaczy w łagodzeniu zespołu bólowego i neutralizacji procesu zapalnego obecnego w czasie stosowania. Lek nie wpływa na przebieg głównej patologii.

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Lek Artoxan jest przeciwwskazany u osób z indywidualną nietolerancją tenoksykamu lub któregokolwiek ze składników pomocniczych tworzących liofilizat. Stosowanie w czasie ciąży jest obarczone przedłużeniem okresu ostatniej i słabej aktywności porodowej na tle spadku produkcji prostaglandyn, które stymulują aktywność skurczową mięśniówki macicy. Ponadto lista przeciwwskazań obejmuje:

  • nadwrażliwość na aspirynę, ketoprofen, nimesulid i inne NLPZ;
  • poważne patologie wątroby i / lub nerek;
  • choroby erozyjne i wrzodziejące przewodu pokarmowego w fazie zaostrzenia;
  • CHF, zastoinowa niewydolność serca;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);
  • postępująca choroba nerek;
  • choroby hematologiczne;
  • obecność procesów zapalnych w jelicie;
  • terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;
  • okres karmienia piersią;
  • wiek do 18 lat.

Lek jest przepisywany ostrożnie w UC i chorobie Leśniowskiego-Crohna w stadium przewlekłym, porfirii wątroby, ciągłym wzroście ciśnienia krwi, astmie oskrzelowej, cukrzycy, CEH, ciężkich patologiach somatycznych, przewlekłej niewydolności nerek lub serca, obecności złych nawyków (palenie, alkoholizm) i poprzednich chorobach wątroba. Artoxan nie jest zalecany pacjentom w wieku powyżej 65 lat, osobom o osłabionej odporności i niewystarczającej masie ciała. W przeciwnym razie prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych efektów jest wysokie:

  • nudności, wymioty, reakcje dyspeptyczne;
  • wrzodziejące zmiany i ukryte krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • ból głowy, senność, szum w uszach i zawroty głowy;
  • zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek;
  • wzrost ciśnienia krwi, tętna;
  • niedokrwistość, zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi;
  • zmiany wskaźników czynności nerek;
  • różne reakcje alergiczne (pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy).

Zasady stosowania i dawkowania

Zasady stosowania i dawkowania

Lek Artoxan jest przeznaczony do krótkotrwałej terapii objawowej poprzez wstrzyknięcie dożylne lub domięśniowe. Jeśli konieczne jest długotrwałe leczenie, lek zastępuje się doustnymi NLPZ o podobnym działaniu..

Zalecana dzienna dawka Artoxanu wynosi 20 mg (jedno wstrzyknięcie dziennie). W przypadku silnego bólu dopuszczalne jest zwiększenie dawki do 40 mg na dobę. Aby zatrzymać ostre ataki dnawego zapalenia stawów podczas pierwszych trzech dni terapii, pacjentom podaje się 20 mg dwa razy dziennie, a następnie dawkę zmniejsza się o połowę. Wstrzyknięcia domięśniowe są głęboko osadzone, czas podawania dożylnego powinien wynosić co najmniej 15 sekund. Roztwór do wstrzykiwań jest przygotowywany bezpośrednio przed użyciem, nie podlega przechowywaniu.

W okresie leczenia konieczne jest monitorowanie stanu czynnościowego nerek i wątroby, a także kontrolowanie obrazu krwi obwodowej. Jeśli pacjent przyjmuje równolegle pośrednie leki przeciwzakrzepowe lub przeciwcukrzycowe, należy monitorować poziom glukozy we krwi i IPT..

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca możliwe jest opóźnienie w wodzie i sodu, dlatego leczenie produktem Artoxan powinno odbywać się w szpitalu. Podczas interwencji chirurgicznych należy pamiętać, że lek może wydłużyć czas krwawienia.

Historia choroby nerek może wywołać rozwój zespołu nerczycowego, zmian zapalnych i martwiczego zapalenia brodawczaka. U pacjentów z patologiami tkanki łącznej i toczniem rumieniowatym układowym ryzyko zapalenia błon mózgowych i rdzenia kręgowego jest zwiększone.

W przypadku kobiet planujących ciążę nie zaleca się stosowania Artoxan ze względu na negatywny wpływ leku na płodność. Z tego samego powodu nie przepisuj leków pacjentom z niepłodnością..

Podczas terapii możliwe jest zmniejszenie reakcji motorycznych i psychomotorycznych, dlatego pacjenci powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i potencjalnie niebezpiecznych czynności.

Interakcje z innymi lekami

Podobnie jak wszystkie niesteroidowe leki przeciwzapalne, Artoxan charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z albuminą i ma właściwość zwiększania działania antykoagulantów. Dlatego przy równoległym stosowaniu leków hipoglikemizujących i przeciwzakrzepowych należy monitorować morfologię krwi pacjenta. Ponadto należy wziąć pod uwagę inne interakcje farmaceutyczne:

  • jednoczesne stosowanie Artoxanu z cyklosporyną, zydowudyną lub takrolimusem zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju nefrotoksyczności;
  • Terapia NLPZ podczas przyjmowania glikozydów nasercowych zmniejsza GFR i zwiększa niewydolność serca;
  • salicylany wypierają tenoksykam z wiązania z albuminą, zwiększając klirens pierwszego;
  • wspólne stosowanie z lekami przeciwpłytkowymi, kortykosteroidami i SSRI jest obarczone występowaniem krwawienia z przewodu pokarmowego;
  • lek pogarsza wchłanianie leków moczopędnych, moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych, wzmaga działanie leków przeciwzakrzepowych, zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych efektów estrogenów, gluko- i mineralokortykoidów;
  • stosowanie grupy chinolonów z lekami może prowadzić do rozwoju napadów;
  • tenoksykam zapobiega eliminacji metotreksatu i zwiększa jego toksyczność;
  • Zastrzyki z Artoxanu w ciągu 8-12 godzin po przyjęciu Mifepristonu zmniejszają skuteczność tego ostatniego.

Analogi leku

W razie potrzeby Artoxan zastępuje się innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi na bazie tenoksykamu. Należą do nich Tenikam, Texarad, Tobitil, Tenoctil i Tilkotil. W niektórych sytuacjach lekarz prowadzący może przepisać analogi w grupie farmakologicznej:

  • Arthrosan;
  • Oksykamoks;
  • Xefocam;
  • Velden;
  • Chondroxide Forte;
  • Kalmopyrol;
  • Mataren;
  • Meloflex;
  • Khotemin;
  • Feldoral;
  • Pirokwas;
  • Zornik;
  • Piroksykam;
  • Remoksykam
  • Lornoksykam;
  • Melokvitis;
  • Mesipol;
  • Revmador;
  • Końcowy żel;
  • Exen Sanovel.

Leki NLPZ prawie zawsze mają imponującą listę przeciwwskazań i wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Jednak ryzyko niepożądanych objawów można zminimalizować, jeśli ściśle przestrzegasz zaleceń lekarza i instrukcji dotyczących stosowania zastrzyków Artoxan. Cena leku jest dość wysoka, ale uzasadniona jego skutecznością..

Recenzje o produkcie Artoxan

Nieco ponad rok temu miałem dolną część pleców. To było bardzo bolesne, nie mogłem normalnie się poruszać. Początkowo próbował być leczony niezależnie przez Diclofenaca i Voltarena, ale efekt trwał nie dłużej niż 30-40 minut. W końcu poddałem się i poszedłem do lekarza, który przepisał trzydniowy cykl zastrzyków Artoxanu. Zastrzyk wydawał się bardzo bolesny, ale lek działał szybko. Dosłownie za 10 minut mogłem już normalnie się poruszać. Po zastrzykach poważna suchość w jamie ustnej i bezsenność były zaburzone przez dwa dni. Nie wiem, czy jest to spowodowane Artoxanem, czy tylko przypadkiem..

Mój mąż miał zapalenie kaletki stawu łokciowego, któremu towarzyszyły piekielne bóle. Specjalista powiedział, że musisz przejść leczenie, a jeśli to nie pomoże, przygotuj się na operację. Aby zatrzymać ból, przepisano Artoxan - dość skuteczny lek, który łagodzi ból w ciągu pół godziny. Najpierw mężowi podawano 2 zastrzyki dziennie, a następnie zmniejszano dawkę do 20 mg dziennie.

Lek został mi przepisany przez lekarza w ramach kompleksowego leczenia osteochondrozy. Konieczne było wykonanie jednego zastrzyku dziennie przez trzy dni, ograniczając jednocześnie aktywność fizyczną i przyjmując witaminy B. Sam zastrzyk jest dość bolesny, ale szybko eliminuje objawy osteochondrozy. Ulga następuje w ciągu 15 minut. Oczywiście można stosować leki takie jak Artoxan tylko pod nadzorem specjalisty, ponieważ mają one sporo przeciwwskazań i skutków ubocznych..

Artoxan: instrukcje użytkowania

Postać dawkowania

Liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 20 mg wraz z rozpuszczalnikiem

Struktura

Jedna butelka zawiera

substancja czynna - tenoksykam 20 mg,

substancje pomocnicze: mannitol, wersenian disodu, kwas askorbinowy, trometamina, wodorotlenek sodu, kwas solny,

Rozpuszczalnik - woda do wstrzykiwań.

Opis

Zielono / żółty liofilizowany proszek.

Grupa farmakoterapeutyczna

Leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Oksikama. Tenoksykam.

Kod ATX M01AC02

Właściwości farmakologiczne

Wiąże się z białkami osocza o 99%. Objętość dystrybucji (Vd) - 0,15 l / kg. Hydroksylowany w wątrobie. Łatwo przechodzi przez bariery histohemologiczne. Okres półtrwania (T1 / 2) wynosi 60-75 h. Główna część jest wydalana w postaci nieaktywnych metabolitów z moczem, reszta z żółcią. Charakteryzuje się wysoką biodostępnością - 100%.

Artoxan jest skutecznym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i mniej wyraźnym działaniu przeciwgorączkowym. Właściwości leku wynikają z hamowania obu izoform enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do naruszenia metabolizmu kwasu arachidonowego i blokady syntezy prostaglandyn.

Działanie przeciwzapalne wynika ze zmniejszenia przepuszczalności naczyń włosowatych (ogranicza wysięk), stabilizacji błon lizosomalnych (zapobiega uwalnianiu enzymów lizosomowych powodujących uszkodzenie tkanek), hamowania syntezy lub inaktywacji mediatorów zapalnych (prostaglandyn, histaminy, bradykininy, limfokin, czynników uzupełniających). Zmniejsza liczbę wolnych rodników w ognisku zapalnym, hamuje chemotaksję i fagocytozę.

Lek zmniejsza wrażliwość na ból w ognisku zapalnym i działa na wzgórzowe centra bólu, ma działanie odczulające (przy długotrwałym stosowaniu). W przypadku chorób reumatycznych zmniejsza ból stawów w spoczynku i podczas ruchu, zmniejsza poranną sztywność i obrzęk stawów, poprawia funkcjonowanie i zwiększa zakres ruchu stawów.

Wskazania do stosowania

- ulga w bólu i zapaleniu w chorobie zwyrodnieniowej stawów i reumatoidalnym zapaleniu stawów;

- krótkotrwałe leczenie ostrych chorób układu mięśniowo-szkieletowego, w tym skręcenia, zwichnięcia i inne uszkodzenia tkanek miękkich.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawka przeznaczona do podawania domięśniowego lub dożylnego wynosi 20 mg 1 raz na dobę. Dawka podtrzymująca: 10 mg na dobę.

Przy silnym bólu możesz zwiększyć dawkę do 40 mg raz dziennie.

W ostrych atakach dnawego zapalenia stawów: 20 mg 2 razy dziennie przez pierwsze 2-3 dni, następnie 20 mg 1 raz dziennie przez 5 dni.

Starsi pacjenci

Pacjenci w podeszłym wieku są narażeni na zwiększone ryzyko poważnych działań niepożądanych z powodu współistniejącej patologii (zaburzenia czynności wątroby, nerek lub układu sercowo-naczyniowego) i odpowiedniego stosowania innych leków. Jeśli konieczne jest stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), minimalną skuteczną dawkę należy przyjmować przez możliwie najkrótszy okres czasu. Pacjentów należy monitorować pod kątem wczesnego wykrywania objawów krwawienia z przewodu pokarmowego podczas leczenia NLPZ..

Dzieci

Lek Artoxan nie jest zalecany do stosowania u dzieci ze względu na niewystarczające dane na temat jego stosowania w tej grupie pacjentów.

Wniosek o niewydolność nerek i wątroby

Dostosowanie dawki nie jest wymagane. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów..

Nie ma wystarczających danych na temat wykorzystania tej grupy pacjentów do sformułowania zaleceń.

Ze względu na wysoki stopień wiązania tenoksykamu z białkami osocza należy zachować ostrożność w przypadkach znacznego zmniejszenia stężenia albuminy w osoczu (na przykład z zespołem nerczycowym) lub przy wysokich stężeniach bilirubiny.

Dane dotyczące stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są niewystarczające do opracowania zaleceń.

Skutki uboczne

Częstość występowania działań niepożądanych określa się następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, ale

Przeciwwskazania

- nadwrażliwość na tenoksykam lub którąkolwiek substancję pomocniczą;

- czynny lub w wywiadzie nawracający wrzód trawienny / krwawienie (dwa lub więcej oczywistych przypadków udowodnionego owrzodzenia lub krwawienia);

- krwawienie z przewodu pokarmowego (melena, krwawe wymioty), perforacja spowodowana wcześniejszym stosowaniem NLPZ lub ciężkie zapalenie błony śluzowej żołądka w wywiadzie;

- ciężka niewydolność nerek, wątroby lub serca;

- Podczas ciąży i karmienia piersią

- nadwrażliwość (w tym objawy astmy, nieżytu nosa, obrzęku naczynioruchowego lub pokrzywki) na salicylany, ibuprofen, aspirynę lub inne NLPZ.

- dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat

Interakcje z innymi lekami

Inne środki przeciwbólowe, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2

Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ (w tym aspiryny), ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Acetylosalicylany i salicylany

Salicylany są w stanie wyprzeć tenoksykam z miejsc wiązania białka, zwiększając klirens i objętość dystrybucji leku Artoxan. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania salicylanów, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (w szczególności żołądkowo-jelitowych).

Leki zobojętniające i antagoniści receptora H2

Leki zobojętniające kwas mogą zmniejszać szybkość wchłaniania leku Artoxan, ale nie jego stopień. Różnica nie jest istotna klinicznie. Nie zaobserwowano interakcji z cymetydyną.

Tenoksykam jest w dużej mierze związany z albuminą surowicy i, podobnie jak wszystkie NLPZ, nasila działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna. Zaleca się uważne monitorowanie działania antykoagulantów i doustnych środków glikemicznych, szczególnie na początkowych etapach leczenia produktem Artoxan. U zdrowych osób nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji między tenoksykamem a heparynami o niskiej masie cząsteczkowej.

NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej i zwiększać poziomy glikozydów nasercowych w osoczu krwi podczas stosowania glikozydów nasercowych.

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania cyklosporyny ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności..

Badania na zwierzętach pokazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek wywołanych antybiotykami chinolonowymi. Pacjenci przyjmujący NLPZ i chinolony mogą być bardziej narażeni na drgawki.

NLPZ zmniejszają wydalanie litu. Możliwy przejaw toksyczności litu. W przypadku jednoczesnego stosowania należy obserwować pacjenta pod kątem zatrucia litem i kontrolować poziom litu we krwi. Zalecane odpowiednie spożycie płynów.

Leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe

NLPZ mogą powodować zatrzymywanie sodu, potasu i płynów oraz hamować natriuretyczne działanie leków moczopędnych, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności NLPZ. Podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności serca lub nadciśnieniem tętniczym ich stan może się pogorszyć.

Nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji między tenoksykamem a furosemidem. Jak wiadomo z informacji o innych NLPZ, lek Artoxan może osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie blokerów alfa-adrenergicznych i inhibitorów ACE..

Nie odnotowano interakcji między tenoksykamem a centralnymi agonistami alfa lub blokerami kanału wapniowego.

Nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji przy jednoczesnym stosowaniu tenoksykamu z atenololem. Podczas badań klinicznych nie stwierdzono interakcji u pacjentów przyjmujących leki naparstnicy w tym samym czasie. Dlatego nie oczekuje się znaczącego ryzyka przy jednoczesnym stosowaniu leku Artoxan i digoksyny.

Zaleca się ostrożność podczas stosowania metotreksatu, prawdopodobnie zwiększając jego toksyczność, NLPZ zmniejszają wydalanie metotreksatu.

Doustne leki przeciwcukrzycowe

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zalecane jest staranne monitorowanie pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwcukrzycowe..

Kolestyramina może zwiększać wydalanie i skracać okres półtrwania tenoksykamu w fazie eliminacji.

Jednoczesne stosowanie tenoksykamu i dekstrometorfanu może nasilać działanie przeciwbólowe w porównaniu z monoterapią.

Stopień wchłaniania tenoksykamu nie zmienia się podczas jedzenia, ale tempo wchłaniania może być wolniejsze niż w pustym żołądku.

Jednoczesne stosowanie probenecydu i tenoksykamu może zwiększyć stężenie tenoksykamu w osoczu krwi. Znaczenie kliniczne tego nie zostało ustalone..

NLPZ nie powinny być przyjmowane w ciągu 8-12 dni po zastosowaniu mifepristonu, ponieważ NLPZ mogą osłabiać działanie mifepristonu.

Podobnie jak w przypadku wszystkich innych NLPZ, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kortykosteroidów ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego.

Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)

Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych i SSRI z NLPZ.

Ryzyko nefrotoksyczności zwiększa się w przypadku NLPZ z takrolimusem..

Ryzyko toksyczności hematologicznej wzrasta wraz ze stosowaniem NLPZ i zydowudyny. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko hemartrozy i krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażoną HIV, przyjmujących jednocześnie zydowudynę i ibuprofen..

Nie zaobserwowano klinicznie znaczącej interakcji u niewielkiej liczby pacjentów leczonych penicylaminą lub pozajelitowymi preparatami złota.

Specjalne instrukcje

Działania niepożądane można zminimalizować, stosując minimalną skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy okres czasu potrzebny do złagodzenia objawów.

Unikaj stosowania Artoxanu jednocześnie z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 lub lekami, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień, takimi jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna.

Krwawienie z przewodu pokarmowego, wrzód i perforacja

Krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja, które mogą prowadzić do zgonu, obserwowano podczas stosowania wszystkich NLPZ w dowolnym momencie w trakcie leczenia z lub bez odpowiednich objawów lub poważnych chorób przewodu pokarmowego w historii.

Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzeń lub perforacji zwiększa się wraz ze wzrostem dawek NLPZ, a także u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie skomplikowaną z powodu krwawienia lub perforacji, oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Tacy pacjenci powinni rozpocząć leczenie od najniższej możliwej dawki. Konieczne jest rozważenie możliwości skojarzonego leczenia środkami ochronnymi (na przykład mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej) u takich pacjentów, a także u pacjentów, którzy wymagają niskich dawek aspiryny lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko żołądkowo-jelitowe.

Podczas przepisywania NLPZ należy przeprowadzić wywiad z pacjentami na obecność chorób przewodu żołądkowo-jelitowego (dolegliwości), a zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego w wywiadzie.

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna.

Jeśli u pacjentów przyjmujących tenoksykam wystąpią krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia, należy przerwać leczenie.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania NLPZ u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna) w wywiadzie, ponieważ takie stany mogą się pogorszyć.

Toczeń rumieniowaty układowy i inne choroby tkanki łącznej

Pacjenci z toczniem rumieniowatym układowym i innymi chorobami tkanki łącznej mogą zwiększać ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

W rzadkich przypadkach NLPZ mogą powodować poważne reakcje skórne, czasami prowadzące do zgonu, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną martwicę naskórka (TEN). Konieczne jest ostrzeżenie pacjentów o oznakach i objawach tych niepożądanych reakcji, przeprowadzenie obserwacji w celu zidentyfikowania niepożądanych reakcji ze skóry.

i uważnie monitoruj reakcje skórne. Ryzyko takich reakcji jest najwyższe na początku leczenia: w większości przypadków reakcje występują w pierwszym miesiącu leczenia. Należy przerwać stosowanie leku Artoxan przy pierwszych oznakach wysypki skórnej, uszkodzenia błon śluzowych lub innych oznak nadwrażliwości. Najlepsze wyniki w leczeniu SJS i TEN obserwuje się przy wczesnej diagnozie i natychmiastowym wycofaniu podejrzanych leków.

Jeśli u pacjenta wystąpi SJS lub TEN podczas stosowania tenoksykamu, leczenie tego pacjenta tym lekiem nigdy nie powinno być.

Zaburzenia czynności układu sercowo-naczyniowego, nerek i wątroby

W rzadkich przypadkach NLPZ mogą powodować śródmiąższowe zapalenie nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek, martwicę brodawek i zespół nerczycowy. Substancje te hamują syntezę nerkowych prostaglandyn, co odgrywa rolę pomocniczą w utrzymaniu perfuzji nerek u pacjentów ze zmniejszonym przepływem nerkowym i objętością krwi. U takich pacjentów stosowanie NLPZ może powodować ostrą niewydolność nerek. Najbardziej narażeni na taką reakcję są pacjenci z współistniejącymi chorobami nerek (w tym pacjenci z cukrzycą i zaburzeniami czynności nerek), zespołem nerczycowym, zmniejszoną objętością płynu międzykomórkowego, chorobą wątroby, zastoinową niewydolnością serca, a także pacjenci przyjmujący leki moczopędne lub potencjalnie nefrotoksyczne. Pacjentów U takich pacjentów konieczne jest uważne monitorowanie czynności nerek, wątroby i serca oraz stosowanie możliwie najniższej dawki..

Zaburzenia układu oddechowego

Należy zachować ostrożność w leczeniu pacjentów z astmą oskrzelową w wywiadzie lub w wywiadzie, ponieważ ibuprofen powodował skurcz oskrzeli u takich pacjentów.

Zgłaszano osobny wzrost poziomu transaminaz w surowicy lub inne wskaźniki czynności wątroby. W większości przypadków wzrosty były nieznaczne i odwracalne. Jeśli występują znaczne lub trwałe odchylenia, należy przerwać stosowanie Artoxanu i przeprowadzić badanie laboratoryjne. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami wątroby..

Lek Artoxan zmniejsza agregację płytek krwi i może wydłużyć czas krwawienia. Należy to wziąć pod uwagę podczas przeprowadzania poważnych interwencji chirurgicznych (na przykład wymiany stawu) lub przy określaniu czasu krwawienia.

U pacjentów w podeszłym wieku wzrasta częstość występowania działań niepożądanych NLPZ, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego i perforacji, które mogą prowadzić do śmierci. Większość śmiertelnych zdarzeń żołądkowo-jelitowych związanych z NLPZ występowała u pacjentów w podeszłym wieku i / lub osłabionych..

Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie starszych pacjentów w celu wykrycia możliwych interakcji z jednocześnie przyjmowanymi lekami, monitorowania funkcji nerek, wątroby i układu sercowo-naczyniowego, na które NLPZ mogą mieć potencjalnie wpływ.

Wpływ na narząd wzroku

Podczas stosowania NLPZ odnotowano działania niepożądane ze strony oczu, dlatego zaleca się obserwację okulisty u pacjentów z zaburzeniami widzenia podczas leczenia produktem Artoxan.

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy

Odpowiedni nadzór specjalistyczny jest konieczny u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i / lub umiarkowaną zastoinową niewydolnością serca, ponieważ w leczeniu NLPZ zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęk.

Badania kliniczne i epidemiologiczne pokazują, że stosowanie niektórych NLPZ (szczególnie w dużych dawkach i przy długotrwałym leczeniu) może powodować nieznaczne zwiększenie ryzyka zakrzepowych zdarzeń tętniczych (na przykład zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).

Pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą wieńcową serca, chorobą tętnic obwodowych i / lub chorobą naczyń mózgowych przepisuje się tenoksyny dopiero po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści. Podobna ocena jest wymagana u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (np. Nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu) podczas długotrwałego leczenia..

Ponieważ znane są inne leki przeciwzapalne, Artoxan może maskować oznaki infekcji..

NLPZ hamują syntezę nerkowych prostaglandyn i mogą mieć niepożądany wpływ na hemodynamikę nerek i równowagę wodno-solną. Podczas stosowania Artoxanu u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem rozwoju niewydolności nerek (poprzednia choroba nerek, upośledzona czynność nerek u pacjentów z cukrzycą, marskością wątroby, zastoinową niewydolnością serca, odwodnieniem lub jednoczesnym leczeniem lekami potencjalnie nefrotoksycznymi, diuretykami, kortykosteroidami) konieczne jest monitorowanie czynności serca i nerek ( azot mocznikowy we krwi, kreatynina, rozwój obrzęku, przyrost masy ciała itp.). Ta grupa pacjentów jest szczególnie zagrożona podczas poważnych interwencji chirurgicznych, w tym w okresie pooperacyjnym, ze względu na możliwy wzrost utraty krwi: pacjenci wymagają uważnego monitorowania w okresie pooperacyjnym i okresie rekonwalescencji.

Ze względu na wysoki stopień wiązania tenoksykamu z białkami osocza należy zachować ostrożność przy znacznym obniżeniu poziomu albuminy w osoczu.

Stosowanie tenoksykamu, jak każdego leku hamującego syntezę cyklooksygenazy / prostaglandyn, może zaburzać płodność i nie jest zalecane kobietom starającym się zajść w ciążę. U kobiet doświadczających trudności z poczęciem lub poddawanych badaniom nad przyczynami niepłodności należy rozważyć przerwanie stosowania leku Artoxan.

Zahamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i / lub rozwój zarodka i płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko nie zajścia w ciążę, a także występowanie wad serca i gastroschisis po zastosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży. Bezwzględne ryzyko wad serca wzrosło z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko to wzrasta wraz ze wzrostem dawki i czasu trwania leczenia. U zwierząt zastosowanie inhibitora syntezy prostaglandyn spowodowało wzrost strat przed i po implantacji oraz śmiertelność zarodków i płodów. Ponadto u zwierząt leczonych inhibitorem syntezy prostaglandyn podczas organogenezy zaobserwowano wzrost częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym sercowo-naczyniowych. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży stosowanie tenoksykamu jest możliwe tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu. W przypadku stosowania tenoksykamu przez kobietę próbującą zajść w ciążę lub w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży minimalną dawkę należy przyjmować przez możliwie najkrótszy okres.

W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na toksyczność sercowo-płucną (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodzie; narazić matkę i noworodka pod koniec ciąży na ryzyko możliwego wydłużenia czasu krwawienia, a także na działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić nawet przy niskich dawkach; tłumienie skurczów macicy prowadzące do opóźnionego lub przedłużonego porodu.

Dlatego tenoksykam jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży..

W badaniach, które są nadal ograniczone, stwierdzono, że NLPZ mogą przenikać do mleka matki w bardzo niskich stężeniach. W miarę możliwości należy unikać NLPZ podczas karmienia piersią..

Cechy wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdu lub potencjalnie niebezpiecznych mechanizmów

Po przyjęciu NLPZ mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność, zmęczenie i zaburzenia widzenia. Gdy wystąpią, pacjenci powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn..

Przedawkować

Objawy przedawkowania NLPZ zwykle obejmują nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, w rzadkich przypadkach biegunka, krwawienie z przewodu pokarmowego, szumy uszne, ból głowy, niewyraźne widzenie i zawroty głowy.

Leczenie objawowe Nie ma specyficznego antidotum. Hemodializa jest nieskuteczna.

Formularz wydania i opakowanie

Ilość liofilizatu, odpowiadająca 20 mg tenoksykamu, w bezbarwnych przezroczystych szklanych butelkach zamkniętych gumowymi korkami, zamkniętych aluminiowym pierścieniem z kolorową zatrzaskową pokrywką.

Do każdej butelki przymocowana jest samoprzylepna etykieta.

2 ml rozpuszczalnika w ampułkach z neutralnego szkła.

Na każdej ampułce przykleja się samoprzylepną etykietę lub nakłada się szybko utrwalającą się farbę do produktów szklanych.

3 fiolki z liofilizowanym proszkiem i 3 ampułki z rozpuszczalnikiem umieszczono w blistrach.

Na 1 opakowanie blistrowe wraz z instrukcją użycia w języku państwowym i rosyjskim, w kartonowym pudełku.