Główny / Diagnostyka

Artoxan

Diagnostyka

Artoxan: instrukcje użytkowania i recenzje

Nazwa łacińska: Artoxan

Kod ATX: M01AC02

Substancja czynna: tenoksikam (Tenoxicam)

Producent: Egyptian International Pharmaceutical Manufacturing Company (E.I.P.I.K.) (Egipt)

Aktualizacja opisu i zdjęcia: 07/10/2019

Ceny w aptekach: od 641 rubli.

Artoxan jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) do stosowania pozajelitowego. Ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i hamujące cyklooksygenazę (COX).

Forma wydania i skład

Lek jest dostępny w postaci liofilizatu do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego: zagęszczona masa tabletkowa lub proszek w kolorze zielono-żółtym. rozpuszczalnik - klarowna, bezwonna ciecz.

Liofilizat jest pakowany w bezbarwną szklaną butelkę, uszczelniony gumowym korkiem i zaciśnięty z aluminiową nasadką z plastikową czerwoną nasadką, rozpuszczalnik w 2 ml bezbarwnej szklanej ampułce. 3 fiolki z liofilizatem i 3 ampułki z rozpuszczalnikiem są umieszczone w opakowaniu blistrowym; w tekturowym pudełku zawiera 1 opakowanie i instrukcję użycia Artoxan.

Skład na 1 butelce z proszkiem:

  • składnik aktywny: tenoksykam - 20 mg;
  • składniki pomocnicze: kwas askorbinowy, trometamol, mannitol, kwas solny, wodorotlenek sodu, wersenian disodowy.

Woda do wstrzykiwań działa jak rozpuszczalnik (2 ml w każdej ampułce).

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Tenoksykam jest pochodną oksykamową tienotiazyny. Odnosi się do NLPZ. Tenoksykam oprócz działania przeciwgorączkowego, przeciwbólowego i przeciwzapalnego hamuje również agregację płytek.

Mechanizm działania Artoxanu wiąże się z hamowaniem aktywności izoenzymów COX-1 (cyklooksygenaza-1) i COX-2 (cyklooksygenaza-2), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn w ognisku zapalnym i innych tkankach i narządach. Tenoksykam zmniejsza gromadzenie się leukocytów w ognisku zapalnym, a także zmniejsza aktywność enzymów kolagenazy i proteoglikanazy w chrząstce ludzkiej.

Działanie przeciwzapalne rozwija się pod koniec pierwszego tygodnia leczenia produktem Artoxan.

Farmakokinetyka

Wchłanianie tenoksykamu jest szybkie i całkowite. Biodostępność wynosi 100%. 2 godziny po podaniu wykrywane jest maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu we krwi.

Charakterystyczną cechą tenoksykamu jest zdolność do przedłużonego działania i długiej T1/2 (72 godziny). Około 99% leku wiąże się z białkami osocza. Tenoksykam łatwo przenika przez bariery histoematologiczne i dostaje się do płynu maziowego.

Metabolizm zachodzi w wątrobie. W wyniku hydroksylacji tenoksykamu powstaje nieaktywny metabolit, 5-hydroksypirydyl. Artoxan jest wydalany w postaci nieaktywnych metabolitów (2/3 - przez nerki i 1/3 - z żółcią przez jelita).

Wskazania do stosowania

  • Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa);
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • zapalenie torebki stawowej (zapalenie kaletki);
  • zapalenie kości i stawów;
  • zapalenie osłon błony maziowej ścięgna mięśniowego (zapalenie ścięgien i pochwy);
  • zespół stawowy z zaostrzeniem dny;
  • urazowy i palący ból;
  • zespół łagodnego lub umiarkowanego bólu (ból mięśni, ból głowy i ból zęba, ból stawów, migrena, ból menstruacyjny, nerwoból).

Artoxan jest przepisywany w celu leczenia objawowego, aby zmniejszyć stan zapalny i ból w czasie stosowania. Lek nie wpływa na przebieg choroby podstawowej.

Przeciwwskazania

  • zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna;
  • erozyjne i wrzodziejące zmiany dwunastnicy i żołądka w ostrej fazie;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym ich historia);
  • ciężka niewydolność wątroby;
  • ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml / min);
  • postępująca choroba nerek;
  • niewyrównana niewydolność serca;
  • choroby układu krzepnięcia krwi;
  • okres przed, w trakcie i po procedurze omijania tętnicy wieńcowej;
  • całkowita lub niepełna kombinacja nietolerancji kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ, polipowatości zatok przynosowych i nosa oraz astmy oskrzelowej (w tym historia tej kombinacji);
  • dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat;
  • Podczas ciąży i karmienia piersią;
  • zwiększona indywidualna wrażliwość na składniki Artoxanu (możliwa jest wrażliwość krzyżowa na ibuprofen, kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ).

Względne (Artoxan stosuje się ostrożnie):

  • Choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego poza okresem zaostrzenia;
  • wrzód trawienny dwunastnicy i żołądka w postaci przewlekłej;
  • obecność infekcji Helicobacter pylori;
  • porfiria wątrobowa;
  • oznaki historii choroby wątroby;
  • niewydolność nerek o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu (klirens kreatyniny od 30 do 60 ml / min);
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • Przewlekła niewydolność serca;
  • znaczny spadek objętości krwi krążącej (w tym poważne interwencje chirurgiczne);
  • choroba niedokrwienna serca;
  • chorobę tętnic obwodowych;
  • cukrzyca;
  • astma oskrzelowa;
  • ciężkie choroby somatyczne;
  • hiperlipidemia / dyslipidemia;
  • choroba naczyń mózgowych;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • alkoholizm, palenie;
  • zaawansowany wiek (powyżej 65 lat);
  • długotrwałe leczenie NLPZ;
  • jednoczesne stosowanie z glikokortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi, antykoagulantami i selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny.

Artoxan, instrukcje użytkowania: metoda i dawkowanie

Artoxan podaje się domięśniowo lub dożylnie. Pozajelitowa droga podawania leku jest przeznaczona do krótkotrwałej terapii (w ciągu 1-2 dni) w dawce 20 mg raz na dobę. Jeśli konieczne jest dalsze leczenie, przejdź do doustnej postaci tenoksykamu.

Aby przygotować zastrzyk, dostarczony rozpuszczalnik należy dodać do zawartości fiolki z liofilizatem. Po przygotowaniu roztworu igła jest wymieniana.

Czas trwania wstrzyknięcia dożylnego nie powinien przekraczać 15 sekund. Domięśniowe wstrzyknięcia leku Artoxan są przenoszone głęboko w mięsień.

Skutki uboczne

Niepożądane zaburzenia ze strony układów i narządów podczas stosowania leku Artoxan (sklasyfikowane w następujący sposób: bardzo często - ≥ 1/10, często - ≥ 1/100 i

Czopki doodbytnicze ARTOKSAN

ARTOKSAN

ARTOXAN

MIĘDZYNARODOWY TYTUŁ UNIWERSALNY

Opis: wydłużone czopki, jednorodne, koloru żółtego z lekkim zapachem.

Czopek doodbytniczy zawiera

Substancja czynna: tenoksykam 20 mg.

Substancja pomocnicza: vitepsol H 15.

KOD PRODUKTU ATX M01AC02

Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Oksikama.

Artoxan jest skutecznym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i umiarkowanym działaniu przeciwgorączkowym. Właściwości leku wynikają z hamowania obu izoform enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do naruszenia metabolizmu kwasu arachidonowego i blokady syntezy prostaglandyn.

Działanie przeciwzapalne wynika ze zmniejszenia przepuszczalności naczyń włosowatych (ogranicza wysięk), stabilizacji błon lizosomalnych (zapobiega uwalnianiu enzymów lizosomowych powodujących uszkodzenie tkanek), hamowania syntezy lub inaktywacji mediatorów zapalnych (prostaglandyn, histaminy, bradykininy, limfokin, czynników uzupełniających). Zmniejsza ilość wolnych rodników w ognisku zapalnym, hamuje chemotaksję i fagocytozę. Hamuje proliferacyjną fazę zapalenia, zmniejsza stwardnienie zapalne tkanek; ma działanie chondroprotekcyjne.

Lek zmniejsza wrażliwość na ból w ognisku zapalnym, ma działanie odczulające (przy długotrwałym stosowaniu). W przypadku chorób reumatycznych zmniejsza ból stawów w spoczynku i podczas ruchu, zmniejsza poranną sztywność i obrzęk stawów, poprawia funkcjonowanie i zwiększa zakres ruchu stawów.

Biodostępność w odbycie wynosi 80%. Zmax osiągane po 2 godzinach We krwi wiąże się z białkami w 99%. Przy pojedynczej dawce 20-40 mg w osoczu osiągane są maksymalne stężenia w osoczu 2-4 mg / l. Równowagowe stężenie w osoczu wynoszące około 11 mg / l osiąga się 10-12 dni po codziennym stosowaniu tenoksykamu w dawce 20 mg (raz dziennie).

Objętość dystrybucji wynosi 0,15 l / kg, okres półtrwania 60-75 godzin.

Tenoksykam łatwo przenika do płynu maziowego pacjentów cierpiących na zapalenie kości i stawów lub reumatoidalne zapalenie stawów. W wątrobie ulega transformacji z powstaniem nieaktywnych metabolitów. Jeden z nich (5-hydroksypirydyl) jest wydalany z moczem, reszta w postaci koniugatów glukononu jest wydalana z żółcią. 2/3 przyjętej dawki jest wydalane z moczem, 1/3 - z kałem.

WSKAZANIA DO STOSOWANIA

Choroby zapalne i zwyrodnieniowe układu mięśniowo-szkieletowego, którym towarzyszy ból:

- zespół stawowy z dną, reumatoidalnym zapaleniem stawów, chorobą zwyrodnieniową stawów, zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, osteochondroza, reumatyzm stawowy (zapalenie okołostawowe, zapalenie ścięgien, zapalenie kaletki, zapalenie mięśni), dna;

- ból kręgosłupa, nerwoból, ból mięśni, rwa kulszowa, lumbago;

- ból z urazami, oparzenia.

- nadwrażliwość na tenoksykam i inne NLPZ;

- erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym;

- triada aspiryny (połączenie astmy oskrzelowej);

- ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek;

- nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk;

- ciąża, laktacja;

Z przewodu pokarmowego: niestrawność (nudności, wymioty, zgaga, biegunka, wzdęcia), ból i dyskomfort w jamie brzusznej, zapalenie jamy ustnej, anoreksja; przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach - erozyjnych i wrzodziejących zmian w przewodzie pokarmowym.

Z układu nerwowego i narządów czuciowych: ból głowy, zawroty głowy, depresja, zwiększona drażliwość.

Reakcje alergiczne: pokrzywka, świąd, rumień, zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella.

Inne: zaburzenia czynności nerek, zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu, azot mocznika, bilirubina i aktywność aminotransferaz wątrobowych, przedłużony czas krwawienia. Przy użyciu czopków możliwe jest miejscowe podrażnienie, bolesne wypróżnianie.

DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA

Zastosuj doodbytniczo. Zwykle przepisywane 20 mg raz dziennie o tej samej porze.

W ostrym dnawym zapaleniu stawów 40 mg przepisuje się raz dziennie przez 2 dni, a następnie 20 mg raz dziennie przez 5 dni.

Nie zaobserwowano przypadków przedawkowania..

INTERAKCJA Z INNYMI MEDYCYNAMI

Artoxan nasila działanie preparatów litu (w tym toksyczności), pośrednich leków przeciwzakrzepowych, doustnych środków hipoglikemicznych (pochodne sulfonylomocznika). Inne NLPZ zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego. Leki mielotoksyczne zwiększają hematotoksyczność.

Należy zachować ostrożność w leczeniu pacjentów w podeszłym wieku, na tle leków moczopędnych, leków nefrotoksycznych, natychmiast po zabiegu. Artoxan należy przerwać na kilka dni przed zabiegiem chirurgicznym.

W procesie długotrwałego leczenia konieczne jest monitorowanie czynności wątroby i nerek, wskaźnika protrombiny i stężenia glukozy we krwi. Rozwój zmian erozyjnych i wrzodziejących lub krwawienie z przewodu pokarmowego podczas leczenia wymaga odstawienia leku i wyznaczenia odpowiedniej terapii.

WPŁYW NA ZDOLNOŚĆ JAZDY POJAZDEM I INNYMI MECHANIZMAMI

Podczas okresu leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

WNIOSEK O Ciążę i karmienie piersią

Lek jest przeciwwskazany w ciąży. Jeśli to konieczne, spotkania w trakcie laktacji powinny decydować o zakończeniu karmienia piersią.

WYKORZYSTANIE PEDIATRYCZNE

Bezpieczeństwo u dzieci nie zostało ustalone.

5 doodbytniczych czopków w pasku.

1 pasek z ulotką w tekturowym pudełku.

Przechowywać w miejscu chronionym przed światłem, w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 25 ° C.

3 lata od daty produkcji.

Nie używać po upływie daty ważności.

FARMACJA WARUNKI WAKACYJNE

Grupa produktów farmaceutycznych III OTC.

Właścicielem znaku towarowego i certyfikatu rejestracyjnego jest

Firma ROTAFARM, Wielka Brytania

(„ROTAPHARM”, WIELKA BRYTANIA).

Global Napi Pharmaceuticals

2. strefa przemysłowa, nr 40, ulica nr 18, szóste miasto Oktober, Giza, Egipt

(„Global Napi Pharmaceuticals”

2. strefa przemysłowa, nr 40, ulica nr 18, 6 października Miasto, Giza, Egipt).

ARTOKSAN (Artoxan)

Substancja aktywna:

Zadowolony

Grupa farmakologiczna

Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10)

Struktura

Liofilizat do sporządzania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego1 fl.
substancja aktywna:
tenoksykam20 mg
substancje pomocnicze: mannitol - 80 mg; kwas askorbinowy - 0,4 mg; wersenian disodowy - 0,2 mg; trometamol - 3,3 mg; wodorotlenek sodu i kwas solny - q.s.
Każda ampułka z rozpuszczalnikiem zawiera: wodę do wstrzykiwań - 2 ml

Opis postaci dawkowania

Liofilizowany proszek lub zagęszczona masa w postaci tabletek zielono-żółtych.

Rozpuszczalnik - bezwonny, bezbarwny, przezroczysty płyn.

Farmakodynamika

Tenoksykam, tienotiazynowa pochodna oksykamu, jest NLPZ. Oprócz działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego lek zapobiega również agregacji płytek krwi.

Mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności izoenzymów COX-1 i COX-2, w wyniku czego zmniejsza się synteza PG w ognisku zapalnym, a także w innych tkankach ciała. Ponadto tenoksykam zmniejsza gromadzenie się leukocytów w ognisku zapalnym, zmniejsza aktywność proteoglikanazy i kolagenazy w chrząstce ludzkiej.

Działanie przeciwzapalne rozwija się pod koniec pierwszego tygodnia terapii.

Farmakokinetyka

Ssanie. Absorpcja jest szybka i pełna. Biodostępność - 100%.

Dystrybucja. domax w osoczu obserwowanym po 2 godzinach. Charakterystyczną zdolnością tenoksykamu jest długi czas działania i długi T.1/2 - 72 godziny Lek w 99% wiąże się z białkami osocza. Tenoksykam dobrze przenika do płynu maziowego. Z łatwością przenika bariery histohemologiczne.

Metabolizm. Metabolizowany w wątrobie przez hydroksylację z wytworzeniem 5-hydroksypirydylu.

Hodowla. 1/3 wydalana jest z jelitami z żółcią, 2/3 wydalana przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów.

Wskazania leku ARTOXAN

zespół stawowy z zaostrzeniem przebiegu dny;

zespół bólowy (słaba i średnia intensywność): bóle stawów, bóle mięśni, nerwobóle, migrena, ból zęba i ból głowy, algomenorrhea;

ból z urazami, oparzenia.

Lek jest przeznaczony do leczenia objawowego, zmniejsza ból i stan zapalny w czasie stosowania, nie wpływa na postęp choroby.

Przeciwwskazania

nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze składniki leku (istnieje możliwość krzyżowej wrażliwości na kwas acetylosalicylowy (ASA), ibuprofen i inne NLPZ);

erozyjne i wrzodziejące zmiany żołądka i dwunastnicy w ostrym stadium;

krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);

nieswoiste zapalenie jelit: choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego w ostrym stadium;

ciężka niewydolność nerek (kreatynina Cl mniejsza niż 30 ml / min);

postępująca choroba nerek;

ciężka niewydolność wątroby;

całkowite lub niepełne połączenie astmy oskrzelowej, nawracającej polipowatości nosa i zatok przynosowych oraz nietolerancji na ASA lub innych NLPZ (w tym wywiad);

ustalona diagnoza chorób układu krzepnięcia krwi;

niewyrównana niewydolność serca;

terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;

okres karmienia piersią;

wiek do 18 lat.

Ostrożnie: wrzód trawienny żołądka i dwunastnicy; wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna bez zaostrzeń; historia chorób wątroby; porfiria wątrobowa; przewlekła niewydolność nerek (kreatynina Cl 30-60 ml / min); Przewlekła niewydolność serca; nadciśnienie tętnicze; znaczny spadek bcc (w tym po operacji); pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) (w tym pacjenci otrzymujący leki moczopędne, pacjenci osłabieni io niskiej masie ciała); astma oskrzelowa; choroba niedokrwienna serca; choroba naczyń mózgowych; dyslipidemia / hiperlipidemia; cukrzyca; chorobę tętnic obwodowych; palenie; obecność infekcji Helicobacter pylori; przedłużone stosowanie NLPZ; alkoholizm; ciężkie choroby somatyczne; choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy (SLE) i mieszana choroba tkanki łącznej); jednoczesne podawanie GCS (w tym prednizon), leków przeciwzakrzepowych (w tym warfaryny), leków przeciwpłytkowych (w tym ASA, klopidogrelu), SSRI (w tym cytalopramu, fluoksetyny, paroksetyny, sertraliny).

Ciąża i laktacja

Stosowanie leku podczas ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Skutki uboczne

Częstość występowania działań niepożądanych jest klasyfikowana zgodnie z zaleceniami WHO: bardzo często (> 1/10); często (od> 1/100, 1/1000, 1/10000, przewód pokarmowy, krwawienie (przewód pokarmowy, macica, hemoroidy), perforacja ściany jelita.

Z CCC: rzadko - niewydolność serca, tachykardia, podwyższone ciśnienie krwi.

Od strony ośrodkowego układu nerwowego: często - zawroty głowy, ból głowy, senność, depresja, pobudzenie, utrata słuchu, szum w uszach, podrażnienie oczu, zaburzenia widzenia.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często - swędzenie skóry, wysypka, pokrzywka i rumień; bardzo rzadko - zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella.

Z układu moczowego: często - wzrost zawartości azotu w moczniku i kreatyninie we krwi.

Z narządów krwiotwórczych: często - agranulocytoza, leukopenia; rzadko - niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia.

Z układu wątrobowo-żółciowego: często - zwiększona aktywność ALT, AST, GGT i stężenie bilirubiny w surowicy.

Wskaźniki laboratoryjne: hiperkreatyninemia, hiperbilirubinemia, zwiększone stężenie azotu mocznikowego i aktywność aminotransferaz wątrobowych, przedłużony czas krwawienia.

Podczas leczenia mogą wystąpić zaburzenia psychiczne i zaburzenia metaboliczne.

Interakcja

Tenoksykam ma wysoki stopień wiązania z albuminami i może, podobnie jak wszystkie NLPZ, nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i lekami hipoglikemicznymi do podawania doustnego, szczególnie na początkowych etapach stosowania leku Artoxan.

Nie odnotowano możliwej interakcji z digoksyną.

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się ostrożność podczas stosowania leku w połączeniu z cyklosporyną ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.

Jednoczesne podawanie z chinolonami może zwiększać ryzyko drgawek.

Salicylany mogą wyprzeć wiązanie tenoksykamu z albuminą i odpowiednio zwiększyć klirens i Vre narkotyk. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania salicylanów lub dwóch lub więcej NLPZ (zwiększone ryzyko powikłań z przewodu pokarmowego).

Istnieją dowody na to, że NLPZ zmniejszają wydalanie litu. W związku z tym pacjenci leczeni litem powinni często monitorować stężenie litu we krwi.

NLPZ mogą powodować zatrzymywanie sodu, potasu i płynów w organizmie, zaburzając działanie natriuretycznych leków moczopędnych. Należy o tym pamiętać w połączeniu z takimi lekami moczopędnymi u pacjentów z niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym..

Ostrożnie zaleca się stosowanie NLPZ razem z metotreksatem, NLPZ zmniejszają wydalanie metotreksatu i mogą zwiększać jego toksyczność..

NLPZ nie powinny być stosowane w ciągu 8-12 godzin po zastosowaniu mifepristonu, as może zmniejszyć jego działanie.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego w połączeniu z kortykosteroidami.

Zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, wzmaga działanie antykoagulantów, fibrynolitów, skutków ubocznych mineralokortykosteroidów i kortykosteroidów, estrogenów; zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych.

Induktory utleniania mikrosomalnego w wątrobie (fenytoina, etanol, barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów.

Wspólne stosowanie z lekami przeciwpłytkowymi i SSRI zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Glikozydy nasercowe w połączeniu z NLPZ mogą zwiększać niewydolność serca, zmniejszać GFR i zwiększać poziomy glikozydów nasercowych w osoczu.

Nie było interakcji ze stosowaniem tenoksykamu z cymetydyną.

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji w leczeniu tenoksykamu i penicylaminy lub złota pozajelitowego.

Ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z takrolimusem jest zwiększone.

Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas stosowania NLPZ z zydowudyną.

Dawkowanie i sposób podawania

Iniekcje IM są wykonywane głęboko.

Czas podawania dożylnego nie powinien być krótszy niż 15 sekund.

Podanie domięśniowe lub dożylne stosuje się w krótkotrwałym (1-2 dni) leczeniu w dawce 20 mg / dobę. Jeśli konieczna jest dalsza terapia, przechodzą na doustne postacie dawkowania tenoksykamu.

Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem, rozpuszczając zawartość fiolki z zawartym rozpuszczalnikiem. Po przygotowaniu igła jest wymieniana.

Przedawkować

Objawy (przy pojedynczym podaniu): ból brzucha, nudności, wymioty, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności nerek i wątroby, kwasica metaboliczna.

Leczenie: objawowe (utrzymanie funkcji życiowych organizmu). Hemodializa - nieskuteczna.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia konieczne jest kontrolowanie obrazu krwi obwodowej i stanu czynnościowego wątroby i nerek, wskaźnika protrombiny (podczas przyjmowania pośrednich leków przeciwzakrzepowych), stężenia glukozy we krwi (podczas stosowania leków hipoglikemizujących).

Jeśli konieczne jest oznaczenie 17-ketosteroidów, lek należy przerwać 48 godzin przed badaniem..

Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.

Konieczne jest wzięcie pod uwagę możliwości zatrzymywania sodu i wody w organizmie, gdy jest przepisywane z lekami moczopędnymi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobą tętnic obwodowych, potwierdzoną chorobą wieńcową i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni przyjmować lek pod nadzorem lekarza.

Historia choroby nerek może prowadzić do rozwoju śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek i zespołu nerczycowego.

Działania niepożądane można zminimalizować, stosując minimalną skuteczną dawkę tak krótko, jak to możliwe..

Ze względu na negatywny wpływ na płodność u kobiet, które chcą zajść w ciążę, lek nie jest zalecany. U pacjentów z niepłodnością (w tym poddawanych badaniu) zaleca się anulowanie leku. Pacjenci z SLE i mieszaną chorobą tkanki łącznej mają zwiększone ryzyko rozwoju aseptycznego zapalenia opon mózgowych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, mechanizmów. W okresie leczenia możliwe jest zmniejszenie prędkości reakcji umysłowych i motorycznych, dlatego konieczne jest powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i angażowania się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności wymagające zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Formularz zwolnienia

Liofilizat do sporządzania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego, 20 mg.

Opakowanie podstawowe: liofilizowany proszek zawierający 20 mg składnika aktywnego umieszcza się w butelce z bezbarwnego szkła, zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej, sprasowanym kombinacją aluminiowego wieczka typu flip-off z czerwoną plastikową nasadką. Rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) - 2 ml w przezroczystej szklanej ampułce.

Opakowanie wtórne. 3 fl. z liofilizowanym proszkiem i 3 amp., o pojemności 2 ml z rozpuszczalnikiem w blistrach.

1 blister w tekturowym pudełku.

Producent

Egyptian International Pharmaceutical Manufacturing Company (E.I.P.I. Ko), Egipt, Tens o Ramadan City, pierwsza strefa przemysłowa B1, PO Box 149 Tens.

Właściciel znaku towarowego i certyfikatu rejestracyjnego: ROTAHARM LIMITED, UK (ROTAPHARM LIMITED, Wielka Brytania). 23 The Kilns, Thaxted Road, Saffron Walden, ESSEX CB10 2UQ.

Tel.: 44 (0) 845 0667700; faks: 44 (0) 845 06677.

Reklamacje dotyczące jakości leku należy przesyłać na adres: TROKAS FARMA LLC. 141400, Federacja Rosyjska, Obwód moskiewski, Chimki, ul. Spartakovskaya, 5, bldg. 7, z. 8.

Warunki wakacji w aptece

Warunki przechowywania leku ARTOXAN

Trzymać z dala od dzieci.

Okres ważności leku ARTOXAN

Nie używać po upływie daty ważności podanej na opakowaniu.

Artoxan - instrukcje użytkowania

NAZWA HANDLOWA

MIĘDZYNARODOWY TYTUŁ UNIWERSALNY

WZÓR CHEMICZNY

1,1-ditlenek 4-hydroksy-2-metylo-K- (2-pirydylo) -2H-tieno [2,3-e] [1,2] tiazyn-3-karboksamidu

FORMULARZ LEKU

Liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań wraz z rozpuszczalnikiem.

Opis: zielono-żółty liofilizowany proszek, rozpuszczalnik: bezbarwna przezroczysta ciecz.

STRUKTURA

Zawiera 1 butelka leku

Substancja czynna: tenoksykam 20 mg.

Substancje pomocnicze: mannitol, kwas askorbinowy, wersenian disodowy, trometamina, wodorotlenek sodu, kwas solny itp..

1 fiolka z rozpuszczalnikiem zawiera 2 ml wody do wstrzykiwań.

KOD PRODUKTU ATX M01AC

GRUPA FARMAKOTERAPEUTYCZNA

Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Oksikama.

Artoxan jest skutecznym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i mniej wyraźnym działaniu przeciwgorączkowym. Właściwości leku wynikają z hamowania obu izoform enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do naruszenia metabolizmu kwasu arachidonowego i blokady syntezy prostaglandyn.

Działanie przeciwzapalne wynika ze zmniejszenia przepuszczalności naczyń włosowatych (ogranicza wysięk), stabilizacji błon lizosomalnych (zapobiega uwalnianiu enzymów lizosomowych powodujących uszkodzenie tkanek), hamowania syntezy lub inaktywacji mediatorów zapalnych (prostaglandyn, histaminy, bradykininy, limfokin, czynników uzupełniających). Zmniejsza ilość wolnych rodników w ognisku zapalnym, hamuje chemotaksję i fagocytozę. Hamuje proliferacyjną fazę zapalenia, zmniejsza stwardnienie zapalne tkanek; ma działanie chondroprotekcyjne.

Lek zmniejsza wrażliwość na ból w ognisku zapalnym i działa na wzgórzowe centra bólu, ma działanie odczulające (przy długotrwałym stosowaniu). W przypadku chorób reumatycznych zmniejsza ból stawów w spoczynku i podczas ruchu, zmniejsza poranną sztywność i obrzęk stawów, poprawia funkcjonowanie i zwiększa zakres ruchu stawów.

Ma długi okres półtrwania wynoszący 60–75 godzin, łatwo przechodzi przez bariery histohemologiczne i wnika dobrze do płynu maziowego. Charakteryzuje się wysoką biodostępnością - 100%.

WSKAZANIA DO STOSOWANIA

Choroby zapalne i zwyrodnieniowe układu mięśniowo-szkieletowego, którym towarzyszy ból:

- reumatoidalne zapalenie stawów, dnawe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa);

- zakaźne niespecyficzne zapalenie wielostawowe;

- zapalenie ścięgien, zapalenie kaletki, zapalenie mięśni, zapalenie okołostawowe;

- bóle stawów, nerwobóle, bóle mięśni, ischalgia, lumbago;

PRZECIWWSKAZANIA

- nadwrażliwość na tenoksykam lub inne NLPZ;

- erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym;

- ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek;

EFEKT UBOCZNY

Z układu pokarmowego: ból i dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wzdęcia.

Z układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy.

Reakcje alergiczne: świąd, pokrzywka, rumień, zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella. Wskaźniki laboratoryjne: zwiększone stężenie kreatyniny, mocznika w osoczu, zwiększona aktywność transaminaz „wątrobowych”.

DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA

Przeznaczony do podawania domięśniowego lub dożylnego.

Przypisany w dawce 20 mg 1 raz dziennie, dawka podtrzymująca: 10 mg dziennie.

Przy silnym bólu możesz zwiększyć dawkę do 40 mg raz dziennie.

W ostrych atakach dnawego zapalenia stawów: 20 mg 2 razy dziennie przez pierwsze 2-3 dni, następnie 20 mg 1 raz dziennie przez 5 dni.

PRZEDAWKOWAĆ

Nie zaobserwowano przypadków przedawkowania..

INTERAKCJA Z INNYMI MEDYCYNAMI

Lek wzmacnia działanie preparatów litu, pośrednich antykoagulantów (konieczne jest kontrolowanie wskaźnika protrombiny).

W przypadku stosowania z lekami moczopędnymi należy wziąć pod uwagę możliwość zatrzymywania sodu i wody w organizmie.

SPECJALNE INSTRUKCJE

Podczas długotrwałego leczenia produktem Artoxan konieczne jest monitorowanie czynności wątroby i nerek. Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.

Ze szczególną ostrożnością lek jest przepisywany osobom w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających informacji na temat stosowania tenoksykamu..

WPŁYW NA ZDOLNOŚĆ JAZDY POJAZDEM I INNYMI MECHANIZMAMI Podczas leczenia lekiem należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznej.

CIĄŻA I LAKTACJA

W czasie ciąży i laktacji lek należy przepisać z najwyższą ostrożnością, ponieważ nie ma wystarczających danych na temat stosowania preparatu Artoxan w tej kategorii pacjentów..

FORMULARZ WYDANIA

3 fiolki z liofilizowanym proszkiem i 3 ampułki z rozpuszczalnikiem w blistrach.

1 opakowanie blistrowe w tekturowym pudełku z ulotką.

WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w temperaturze do 25 ° C poza zasięgiem dzieci.

ŻYWOTNOŚĆ PÓŁKI

3 lata od daty produkcji.

Nie używać po upływie daty ważności.

FARMACJA WARUNKI WAKACYJNE

Recepta.

PRODUCENT

„E.I.P.I. Co. ”, Egipt, Tens o Ramadan City, pierwsza strefa przemysłowa B1, PO Box 149 Tens („ E.LP.LCo. ”, Egipt, dziesiąta część miasta Ramadan, First Industrial Area B1, P.O. box: 149 dziesiąta).

Wyprodukowano dla ROTAFARM LIMITED, UK („ROTAPHARM LIMITED”, Wielka Brytania).

Instrukcje użytkowania Artoxan (Artoxan)

Właściciel dowodu rejestracyjnego:

To jest zrobione:

Kontakty do połączeń:

Postać dawkowania

reg. Nr: LP-004089 od 01/23/17 - Ważna data ponownej rejestracji: 07/16/19
Artoxan

Forma uwalniania, opakowanie i skład leku Artoxan

Liofilizat do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego - liofilizowany proszek lub zagęszczona masa w postaci zielono-żółtej tabletki; rozpuszczalnik - bezbarwna, przezroczysta bezwonna ciecz.

1 fl.
tenoksykam20 mg

Substancje pomocnicze: mannitol - 80 mg, kwas askorbinowy - 0,4 mg, wersenian disodowy - 0,2 mg, trometamol - 3,3 mg, wodorotlenek sodu i kwas solny - q.s.

Skład rozpuszczalnika (na 1 amp.): D / i woda - 2 ml.

Fiolki z bezbarwnego szkła (3) wraz z rozpuszczalnikiem (amp. 2 ml 3 szt.) - opakowania blistrowe (1) - opakowania kartonowe.

efekt farmakologiczny

Tenoksykam jest pochodną tienotiazyny oksykamu, jest NLPZ. Oprócz działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego lek zapobiega również agregacji płytek krwi. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności izoenzymów COX-1 i COX-2, w wyniku czego zmniejsza się synteza prostaglandyn w ognisku zapalnym, a także w innych tkankach ciała. Ponadto tenoksykam zmniejsza gromadzenie się leukocytów w ognisku zapalnym, zmniejsza aktywność proteoglikanazy i kolagenazy w chrząstce człowieka.

Działanie przeciwzapalne rozwija się pod koniec pierwszego tygodnia terapii.

Farmakokinetyka

Absorpcja jest szybka i pełna. Biodostępność 100%. Cmax w osoczu krwi obserwuje się po 2 godzinach. Charakterystyczną zdolnością tenoksykamu jest długi czas działania i długi T 1/2 - 72 godziny.

Lek w 99% wiąże się z białkami osocza. Tenoksykam dobrze przenika do płynu maziowego. Z łatwością przenika bariery histohemologiczne.

Metabolizowany w wątrobie przez hydroksylację z wytworzeniem 5-hydroksypirydylu.

1/3 wydalana jest z jelitami z żółcią, 2/3 wydalana przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów.

Wskazania leku Artoxan

  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • zapalenie kości i stawów;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • zespół stawowy z zaostrzeniem przebiegu dny;
  • zapalenie torebki stawowej;
  • zapalenie pochewki ścięgna;
  • zespół bólowy (słaba i średnia intensywność): bóle stawów, bóle mięśni, nerwobóle, migrena, ból zęba i ból głowy, algomenorrhea;
  • ból z urazami, oparzenia.

Lek jest przeznaczony do leczenia objawowego, zmniejsza ból i stan zapalny w czasie stosowania, nie wpływa na postęp choroby.

Otwórz listę kodów ICD-10
Kod ICD-10Wskazanie
G43Migrena
K08.8Inne określone zmiany w zębach i ich aparacie podtrzymującym
M05Seropozytywne reumatoidalne zapalenie stawów
M10Dna
M15Wielostawowe
M25.5Ból stawu
M42Zapalenie kości i kręgosłupa
M45Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
M47Kręgosłupa
M65Zapalenie błony maziowej i zapalenie pochewki ścięgna
M70Choroby tkanek miękkich związane z ćwiczeniami, przeciążeniem i presją
M71Inne bursopatie
M79.1Bóle mięśni
M79.2Nieokreślona nerwoból i zapalenie nerwu
N94.4Pierwotne bolesne miesiączkowanie
N94.5Wtórne bolesne miesiączkowanie
R51Bół głowy
R52.0Intensywny ból
R52.2Inny uporczywy ból (przewlekły)
T14.3Zwichnięcie, rozciąganie i przeciążenie aparatu więzadłowo-torebkowego stawu nieokreślonego obszaru ciała
T30Oparzenia termiczne i chemiczne, nie określone

Schemat dawkowania

Do podawania IM lub IV.

Podanie domięśniowe lub dożylne stosuje się w krótkotrwałym (1-2 dni) leczeniu w dawce 20 mg 1 raz na dobę. Jeśli konieczna jest dalsza terapia, przechodzą na doustne postacie dawkowania tenoksykamu.

Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem, rozpuszczając zawartość fiolki z zawartym rozpuszczalnikiem. Po przygotowaniu igła jest wymieniana.

Iniekcje IM są wykonywane głęboko.

Czas podawania dożylnego nie powinien być krótszy niż 15 sekund.

Efekt uboczny

Definicja kategorii częstości skutków ubocznych (zgodnie z zaleceniami WHO): bardzo często (> 1/10); często (od> 1/100, 1/1000, 1/10 000, z układu pokarmowego: bardzo często - niestrawność (nudności, wymioty, zgaga, biegunka, wzdęcia), NLPZ, gastropatia, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, anoreksja, zaburzenia czynność wątroby; rzadko - owrzodzenie błony śluzowej żołądka i jelit, krwawienie (żołądkowo-jelitowe, maciczne, hemoroidalne), perforacja ściany jelita.

Z układu sercowo-naczyniowego: rzadko - niewydolność serca, tachykardia, podwyższone ciśnienie krwi.

Od strony ośrodkowego układu nerwowego: często - zawroty głowy, ból głowy, senność, depresja, pobudzenie, utrata słuchu, szum w uszach, podrażnienie oczu, zaburzenia widzenia.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często - swędzenie skóry, wysypka, pokrzywka i rumień; bardzo rzadko - zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella.

Z układu moczowego: często - wzrost zawartości azotu w moczniku i kreatyninie we krwi.

Z narządów krwiotwórczych: często - agranulocytoza, leukopenia; rzadko - niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia.

Z układu wątrobowo-żółciowego: często - zwiększona aktywność ALT, AST, GGT i stężenie bilirubiny w surowicy.

Ze względu na parametry laboratoryjne: hiperkreatynemia, hiperbilirubinemia, wzrost stężenia azotu mocznikowego i aktywność transaminaz wątrobowych, wydłużenie czasu krwawienia.

Inne: podczas leczenia mogą wystąpić zaburzenia psychiczne i metaboliczne..

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze składniki leku; istnieje możliwość krzyżowej wrażliwości na kwas acetylosalicylowy, ibuprofen i inne NLPZ;
  • erozyjne i wrzodziejące zmiany żołądka i dwunastnicy w ostrej fazie;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);
  • nieswoiste zapalenie jelit: choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego w ostrej fazie;
  • ciężka niewydolność nerek (CC poniżej 30 ml / min);
  • postępująca choroba nerek;
  • ciężka niewydolność wątroby;
  • całkowite lub niepełne połączenie astmy oskrzelowej, nawracającej polipowatości nosa i zatok przynosowych oraz nietolerancji ASA lub innych NLPZ (w tym wywiadu);
  • ustalona diagnoza chorób układu krzepnięcia krwi;
  • niewyrównana niewydolność serca;
  • terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;
  • ciąża;
  • okres karmienia piersią;
  • wiek do 18 lat.

Ostrożnie: wrzód żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna bez zaostrzeń, historia choroby wątroby, porfiria wątroby, przewlekła niewydolność nerek (CC 30-60 ml / min), przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, znaczny spadek BCC ( w tym po operacji), pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) (w tym pacjenci otrzymujący leki moczopędne, osoby osłabione i o niskiej masie ciała), astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba naczyniowo-mózgowa, dyslipidemia / hiperlipidemia, cukrzyca, choroba tętnic obwodowych, palenie tytoniu, obecność zakażenia Helicobacter pylori, przedłużone stosowanie NLPZ, alkoholizm, ciężkie choroby somatyczne, choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy i mieszana choroba tkanki łącznej), jednoczesne stosowanie kortykosteroidów (w tym prednizon), leki przeciwzakrzepowe (w w tym warfaryna), leki przeciwpłytkowe (w tym kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), selektywnie inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (w tym cytalopram, fluoksetyna, paroksetyna, sertralina).

Ciąża i laktacja

Stosować w przypadku zaburzeń czynności wątroby

Stosuj w przypadku zaburzeń czynności nerek

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia konieczne jest kontrolowanie obrazu krwi obwodowej i stanu czynnościowego wątroby i nerek, wskaźnika protrombiny (podczas przyjmowania pośrednich leków przeciwzakrzepowych), stężenia glukozy we krwi (podczas stosowania leków hipoglikemizujących).

Jeśli konieczne jest oznaczenie 17-ketosteroidów, lek należy przerwać 48 godzin przed badaniem.

Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.

Konieczne jest wzięcie pod uwagę możliwości zatrzymywania sodu i wody w organizmie, gdy jest przepisywane z lekami moczopędnymi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem, przewlekłą niewydolnością serca, chorobą tętnic obwodowych, potwierdzoną chorobą wieńcową i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni przyjmować lek pod nadzorem lekarza.

Historia choroby nerek może prowadzić do rozwoju śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek i zespołu nerczycowego.

Działania niepożądane można zminimalizować, stosując minimalną skuteczną dawkę tak krótko, jak to możliwe..

Ze względu na negatywny wpływ na płodność kobiety, które chcą zajść w ciążę, nie są zalecane do przyjmowania leku. U pacjentów z niepłodnością (w tym poddawanych badaniu) zaleca się anulowanie leku.

Pacjenci z toczniem rumieniowatym układowym i mieszaną chorobą tkanki łącznej są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju aseptycznego zapalenia opon mózgowych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów

W okresie leczenia możliwe jest zmniejszenie prędkości reakcji umysłowych i motorycznych, dlatego konieczne jest powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i angażowania się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności wymagające zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Przedawkować

Objawy (przy pojedynczym podaniu): ból brzucha, nudności, wymioty, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności nerek i wątroby, kwasica metaboliczna.

Leczenie: leczenie objawowe (utrzymanie podstawowych funkcji organizmu). Hemodializa jest nieskuteczna.

Interakcje pomiędzy lekami

Tenoksykam charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z albuminą i może, podobnie jak wszystkie NLPZ, nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i lekami hipoglikemicznymi do podawania doustnego, szczególnie na początkowych etapach stosowania Artoxanu.

Nie odnotowano możliwej interakcji z digoksyną.

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się ostrożność podczas stosowania leku w połączeniu z cyklosporyną ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.

Jednoczesne podawanie z chinolonami może zwiększać ryzyko drgawek.

Salicylany mogą wyprzeć tenoksykam z połączenia z albuminą i odpowiednio zwiększyć klirens i objętość dystrybucji leku. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania salicylanów lub dwóch lub więcej NLPZ (zwiększone ryzyko powikłań z przewodu pokarmowego).

Istnieją dowody na to, że NLPZ zmniejszają wydalanie litu. W związku z tym pacjenci leczeni litem powinni często monitorować stężenie litu we krwi.

NLPZ mogą powodować zatrzymywanie sodu, potasu i płynów w organizmie, zaburzając działanie natriuretycznych leków moczopędnych. Należy o tym pamiętać w połączeniu z takimi lekami moczopędnymi u pacjentów z niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym..

Ostrożnie zaleca się stosowanie NLPZ razem z metotreksatem, NLPZ zmniejszają wydalanie metotreksatu i mogą zwiększać jego toksyczność..

NLPZ nie powinny być stosowane w ciągu 8-12 godzin po zastosowaniu mifepristonu, as może zmniejszyć jego działanie.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego w połączeniu z kortykosteroidami.

Zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, wzmaga działanie leków przeciwzakrzepowych, fibrynolitycznych, skutków ubocznych mineralokortykoidów i glukokortykoidów, estrogenów; zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych.

Induktory utleniania mikrosomalnego w wątrobie (fenytoina, etanol, barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów.

Jednoczesne podawanie z lekami przeciwpłytkowymi i selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Glikozydy nasercowe w połączeniu z NLPZ mogą zwiększać niewydolność serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu.

Nie było interakcji ze stosowaniem tenoksykamu z cymetydyną.

Nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji w leczeniu tenoksykamem i penicylaminą lub pozajelitowymi preparatami złota.

Ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z takrolimusem jest zwiększone.

Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas stosowania NLPZ z zydowudyną.

Warunki przechowywania leku Artoxan

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nieprzekraczającej 25 ° C. Nie zamrażać.

Przeciwzapalny niesteroidowy lek Artoxan na patologie stawów

Artoxan to niesteroidowy lek o właściwościach przeciwzapalnych. Narzędzie jest zalecane do stosowania w patologiach układu mięśniowo-szkieletowego. Skutecznie eliminuje ból. Lek jest dostępny na receptę i jest stosowany ściśle według instrukcji specjalisty..

Formularz zwolnienia

Artoxan jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku, który jest przeznaczony do wprowadzenia do krwioobiegu przez żyłę lub tkankę mięśniową. Odcień jest zielonkawo-żółty. Ciecz, która nie ma koloru, jest używana jako rozpuszczalnik..

Struktura

Główną funkcjonującą substancją jest tenoksykam, który jest obecny w środku w ilości 20 mg. Artoxan zawiera również wersenian disodowy, witaminę C, mannitol, kwas solny i wodorotlenek sodu. Ta kombinacja substancji określa właściwości leku..

Produkt dostępny w przezroczystych szklanych butelkach. Jest uszczelniony gumowym korkiem i przykryty pokrywą wykonaną z aluminium. Dzięki takiej ochronie powietrze i wilgoć nie przedostają się do leku. Woda do wstrzykiwań, która jest rozpuszczalnikiem leku, jest dostępna w przezroczystej szklanej lub plastikowej ampułce o pojemności 2 ml. Opakowanie Artoxan wykonane jest z tektury.

Farmakologia

Funkcjonowanie farmakologiczne - niesteroidowy lek przeciwzapalny, który łagodzi ból.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Tenoksykam jest formą oksykamu. Artoxan łagodzi proces zapalny, normalizuje temperaturę ciała, eliminując gorączkę. Narzędzie łagodzi ból i zapobiega przywieraniu płytek krwi.

Artoxan zapobiega gromadzeniu się ukształtowanych komórek krwi - białych krwinek w miejscu, w którym obserwuje się ognisko procesu zapalnego. Hamuje aktywność izoenzymów, dzięki czemu produkcja prostaglandyn zmniejsza się zarówno w miejscu, w którym rozwija się proces zapalny, jak i we wszystkich tkankach ciała.

Lek Artoxan jest całkowicie wchłaniany do krwi w krótkim czasie. Narzędzie dociera do ogniska patologii w całości bez strat.

Maksymalny poziom Artoxanu w osoczu jest osiągany dwie godziny po wprowadzeniu leku do organizmu. Efekt stosowania leku utrzymuje się przez 72 godziny.

Metabolizm leku odbywa się w wątrobie. Lek jest wydalany z jelitami z żółcią w ilości 1/3 całej kompozycji, 2/3 opuszcza ciało przez nerki.

Instrukcja użycia

Wskazania do stosowania

Wskazania do stosowania zastrzyków Artoxan:

  • Rodzaj zapalenia stawów w postaci przewlekłej, w którym dochodzi do uszkodzenia stawu i jego chrząstki i worka, więzadła, a także tkanki mięśniowej i kostnej (zapalenie kości i stawów);
  • Zespół bólowy, który pojawia się z oparzeniami i urazami;
  • Bóle głowy i migreny;
  • Autoimmunologiczna patologia tkanki łącznej, której towarzyszy stan zapalny, w którym dochodzi do uszkodzenia stawów (reumatoidalne zapalenie stawów);
  • Zespół bólowy z nerwobólami, bólami stawów, algodismenorrhea i bólami mięśni;
  • Zaostrzenie dny, w której występuje zespół stawów;
  • Proces zapalny, który występuje w torebce maziowej (zapalenie kaletki);
  • Postępująca patologia stawów kręgosłupa w postaci przewlekłej, wynikająca z zapalenia (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa);
  • Proces zapalny zachodzący w wewnętrznej błonie włóknistej pochwy ścięgna mięśnia (zapalenie pochewki ścięgna).

Przeciwwskazania

Lek Artoxan ma następujące przeciwwskazania:

  1. Nadwrażliwość i nietolerancja na dowolną substancję obecną w składzie produktu;
  2. Wrzodziejąca patologia przewodu pokarmowego, które znajdują się w ostrym stadium;
  3. Krwotok w przewodzie pokarmowym;
  4. Przewlekłą niewydolność nerek;
  5. Patologie jelitowe, których pojawienie się jest wywoływane przez proces zapalny;
  6. Postępująca choroba nerek;
  7. Połączenie kompletnych lub niepełnych chorób astmy, polipowatości nosa i zatok oraz nietolerancji na leki niesteroidowe;
  8. Problemy z krzepnięciem;
  9. Niewydolność serca;
  10. Leczenie bólu występującego przed i po operacji, gdy wykonuje się pomostowanie tętnicy wieńcowej;
  11. Okres rodzenia dziecka;
  12. Karmienie piersią;
  13. Niedoskonałe letnie dzieci i młodzież do 18 roku życia.

Skutki uboczne

Zastrzyki z Artoxanu mają następujące działania niepożądane:

  • Zawroty głowy i ból głowy;
  • Pojawienie się krwi w moczu podczas oddawania moczu;
  • Reakcje alergiczne, które objawiają się jako różne wysypki na naskórku;
  • Występowanie problemów z układem mięśniowo-szkieletowym;
  • Ból i wzdęcia w jamie brzusznej;
  • Zwiększone tworzenie gazu;
  • Pojawienie się nudności, rzadko - wymiotów;
  • Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych;
  • Zwiększone stężenie mocznika i kreatyny we krwi.

Przedawkować

Po przedawkowaniu leku pojawiają się problemy z aktywnością wątroby i nerek, bólem brzucha, nudnościami i wymiotami.

Jak używać

Instrukcja użytkowania Artoxan - 20 mg raz dziennie przez wstrzyknięcie do tkanki mięśniowej lub do krwioobiegu przez żyłę. Czas trwania terapii wynosi 1-2 dni.

Specjalne instrukcje

Podczas stosowania Artoxan konieczne jest monitorowanie aktywności nerek, stanu komórek krwi i zawartości poziomów glukozy. Każda zmiana wymaga natychmiastowego leczenia..

Stosowanie leku może wywołać wzrost krwotoku, który jest tymczasowy. Należy to wziąć pod uwagę podczas prowadzenia terapii..

Pacjenci z różnymi patologiami krwi lub tętnic powinni stosować produkt wyłącznie pod nadzorem lekarza. Każde samodzielne podanie Artoxanu może spowodować pogorszenie stanu i występowanie powikłań..

Aby uniknąć skutków ubocznych, zaleca się prowadzenie terapii małymi dawkami leku, ale jednocześnie wydłużyć czas leczenia w rozsądnym zakresie. Tylko lekarz może podjąć taką decyzję..

Lek jest przeciwwskazany u kobiet planujących ciążę, ponieważ lek hamuje zdolność organizmu do produkowania żywotnego potomstwa. W związku z tym, nawet w przypadku poczęcia, ryzyko spontanicznej aborcji w dowolnym momencie wzrasta, a także narodziny nierentownego dziecka.

Stosuj podczas ciąży i laktacji

W okresie noszenia dziecka i karmienia piersią lek nie jest przepisywany. Stosowanie leku w tych przypadkach może prowadzić do nieprzewidywalnych i nieodwracalnych procesów..

Interakcje z innymi lekami

Artoxan nie może być stosowany w połączeniu z lekami moczopędnymi, ponieważ powoduje to występowanie problemów z aktywnością nerek.

Narzędzie zwiększa skuteczność litu, antykoagulantów, fibrynolitów. Lek nie wchodzi w interakcje z cymetydyną, penicylaminą i digoksyną.

Artoxan nasila działania niepożądane chinolonów, które objawiają się jako drgawki. W połączeniu z cyklosporyną istnieje ryzyko zatrucia organizmu.

Stosowanie leku z salicylanami jest zabronione. Stosowanie Artoxanu z kortykosteroidami może powodować krwotok z przewodu pokarmowego. Narzędzie zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych.

Analogi

Analogi Artoxan - Aspicard, Oksiten, Tenoxicam, Diclofenac, a który z nich działa lepiej, zależy od indywidualnej podatności organizmu.

Producent

Producent Artoxan to egipska organizacja farmaceutyczna na zlecenie brytyjskiej firmy.

Okres ważności i warunki przechowywania

Okres ważności wynosi 3 lata. Artoxan jest przechowywany w temperaturze powietrza nie wyższej niż +25 C. Produkt jest przechowywany w miejscu, w którym dzieci nie mają dostępu.

Koszt

Cena Artoxan jest ustalana przez producenta i aptekę i zależy od lojalności polityki cenowej. Średni koszt to 800 rubli za zestaw, który obejmuje trzy butelki proszku i trzy ampułki z wodą do wstrzykiwań.

Recenzje lekarzy

Marina Dmitrievna, doświadczenie zawodowe - 18 lat, St. Petersburg „Przydzielam Artoxan pacjentom z zespołem bólowym z zapaleniem stawów i po złamaniach stawów. Z zastrzeżeniem zasad użytkowania i braku przeciwwskazań działania niepożądane występują rzadko. Działanie leku wystarcza na długi okres. ”

Recenzje pacjentów

Vadim, 45 lat, Kazań „Kilka lat temu bolały mnie ręce. Poszedł do lekarza i zdiagnozował u mnie zapalenie ścięgien. On wyznaczył Artoxan. Ból w rękach zniknął natychmiast po wstrzyknięciu. Używam leku regularnie, gdy tylko pojawia się ból. Przebieg korzystania z produktu wystarczy, aby długo zapomnieć o mojej chorobie. ”

Nikolay, 57 lat, Moskwa „Od dawna cierpię na zapalenie stawów. Niż po prostu nieleczony - pomaga przez chwilę, a następnie wszystkie objawy powracają. Rano jest szczególnie źle. Niemożliwe jest normalne poruszanie się, a ból jest tak silny, że wydaje się, że jest wszędzie. Rok temu lekarz doradził mi Artoxan. Nie próbowałem takiego leku, więc postanowiłem zobaczyć, co się stanie, nagle pomoże. Wieczorem dali mi zastrzyk, a rano nie było tak dużo bólu, a moje ruchy były bardziej swobodne. Teraz dwa razy w roku dają mi zastrzyki. Dzięki temu na sześć miesięcy zapominam o bólu i sztywności. ”