Główny / Diagnostyka

Zastrzyki z Artoxanu (Artoxan). Recenzje pacjentów, instrukcje użytkowania, analogi

Diagnostyka

Arthoxan - popularne zastrzyki przeciwbólowe stosowane w różnych chorobach związanych z bólem.

Recenzje wielu pacjentów, którzy używali tego leku, mogą być różne, w zależności od cech patologii, ciała i obecności towarzyszących odchyleń. Podczas leczenia ważne jest przestrzeganie wszystkich zasad, które pozwolą uniknąć powikłań.

Skład, forma wydania, cena leku

Lek można znaleźć na półkach aptecznych w postaci liofilizowanego proszku stosowanego do podawania pozajelitowego. Jest w butelce z przezroczystego szkła, ma żółto-zielony kolor. Potrząsając butelką widać, że proszek jest sprasowany, wygląda jak duża tabletka.

Do każdej butelki dołączona jest przezroczysta szklana ampułka z 2 ml rozpuszczalnika. W indywidualnym tekturowym pudełku znajdziesz instrukcję użycia produktu, 3 ampułki z rozpuszczalnikiem i 3 butelki z liofilizowanym proszkiem.

W składzie leku znajduje się aktywny składnik tenoksykamu, który ma główny efekt terapeutyczny.

Każda butelka zawiera 20 mg substancji czynnej i substancji pomocniczych:

  • Kwas askorbinowy.
  • Kwas chlorowodorowy.
  • Wersenian sodu.
  • Wodorotlenek sodu.
  • Mannitol.
  • Trometamol.

Składniki pomocnicze nie mają działania terapeutycznego. Uwolnienie funduszy z aptek odbywa się wyłącznie na receptę, co eliminuje ryzyko powikłań wynikających z samoleczenia. Koszt leku w różnych aptekach i regionach może się różnić, ale średnia cena wynosi około 600-85 rubli.

Zasada działania i wydajność

Artoxan - zastrzyki, recenzje pacjentów, które mogą być pozytywne i negatywne. Substancja czynna leku należy do grupy niesteroidowych składników przeciwzapalnych, dlatego ma wyraźny wpływ na ciało pacjenta.

Zasada działania leku opiera się na zdolności tenoksykamu do wpływania na składniki wywołujące proces zapalny. W wyniku zablokowania ich produkcji poprawia się stan tkanek i zapobiega się rozprzestrzenianiu się procesu zapalnego..

Warto zauważyć, że właśnie produkcja cyklooksygenazy typu 1 blokuje tenoksykam, który jest uważany za najbardziej skuteczny w walce z procesem zapalnym.

Ponadto lek ma właściwości przeciwbólowe, co znacznie poprawia stan pacjentów z zaostrzeniem choroby. Po usunięciu ostrego bólu następuje stopniowe przywracanie dotkniętych tkanek, sen pacjenta normalizuje się, co w większości przypadków jest zakłócane podczas nawrotu.

Przeciwgorączkowe właściwości leku pozwalają nie używać dodatkowych leków w celu miejscowego lub ogólnego obniżenia temperatury ciała. Ponadto eliminacja ciepła w dotkniętym obszarze prowadzi do znacznej ulgi dla pacjenta.

Należy zauważyć, że podczas stosowania leku postęp procesu patologicznego zwalnia, co jest również uważane za zaletę. W połączeniu z innymi lekami leczenie jest przyspieszone, ponieważ osiąga się złożony efekt..

Dodatkowo aktywny składnik środka działa na chrząstkę pacjenta, zmniejsza aktywność zawartych w nim enzymów, które wywołują zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne w stawach.

Podczas stosowania leku efekt terapeutyczny pojawia się po około 5-7 dniach. W tym okresie pewna ilość składnika aktywnego gromadzi się w dotkniętych tkankach, co pozwala zablokować cyklooksygenazę i ułatwić przebieg patologii.

Przy pozajelitowym podawaniu leku dochodzi do dość szybkiego rozmieszczenia substancji czynnej w krążeniu ogólnoustrojowym. W rezultacie tenoksykam jest skoncentrowany w dotkniętym obszarze i ma działanie terapeutyczne. Składnik jest w stanie przeniknąć przez barierę łożyskową, przenika do mleka matki.

Największa ilość substancji koncentruje się w płynie maziowym stawu stawowego, co tłumaczy wysoką skuteczność w leczeniu patologii stawów o różnym nasileniu. Ponadto lek gromadzi się w chrząstce, co wzmacnia działanie leku.

Po podaniu maksymalne stężenie składnika we krwi jest osiągane po 20 minutach. lek dobrze wiąże się z białkami krwi, co tłumaczy wysoką biodostępność i dość szybki początek działania terapeutycznego. Zaletą leku jest dość długi okres eliminacji, który może wynosić 3-4 dni.

Dlatego lek działa przez długi czas, co eliminuje potrzebę ponownego wprowadzania leku.

Przetwarzanie substancji czynnej odbywa się w wątrobie, gdzie rozkłada się na nieaktywne metabolity. Główna ilość metabolitów jest wydalana przez nerki. Tylko niewielka część jest ewakuowana z kałem.

U pacjentów cierpiących na patologie wątroby, żołądka lub jelit, a także nerek, obserwuje się spowolnienie oczyszczania organizmu z produktów rozpadu środka. Jeśli jednak choroba nie rozpocznie się, skuteczność leczenia nie spadnie..

Należy zauważyć, że u pacjentów w podeszłym wieku szybkość wchłaniania i ewakuacji składników jest nieznacznie zmniejszona, co nieco osłabia skuteczność leczenia. Skuteczność terapii za pomocą tego narzędzia została potwierdzona doświadczeniem wielu pacjentów w różnym wieku. Lek pomaga poprawić stan pacjentów z przewlekłymi i ostrymi stanami, a jego prawidłowe stosowanie pozwala uniknąć powikłań..

Jak długo lek zaczyna działać?

Artoxan - zastrzyki, recenzje pacjentów, o których często są pozytywne, co wiąże się z szybkim początkiem efektu terapeutycznego. Eliminację bólu i obniżenie temperatury ciała w dotkniętym obszarze obserwuje się już 15-20 minut po podaniu.

Mimo to przeciwzapalne działanie leku pojawia się dopiero w 5-7 dniu leczenia, co wiąże się ze stopniowym gromadzeniem się aktywnych składników w tkankach. Dzięki szybkiemu wyeliminowaniu najbardziej wyraźnych objawów choroby pacjenci preferują ten konkretny lek..

Wskazania do stosowania

Lek stosuje się w różnych stanach patologicznych, którym towarzyszy silny ból, miejscowy i ogólny wzrost temperatury ciała, a także proces zapalny w tkankach.

Główne wskazania do stosowania leku:

  • Zapalenie stawów reumatoidalne lub innego pochodzenia. W takim przypadku narzędzie jest używane do pokonywania dużych połączeń lub gdy kilka małych połączeń jest jednocześnie zaangażowanych w proces. W przypadku zapalenia wielostawowego lek jest tak samo skuteczny jak w przypadku pokonania jednego związku.
  • Choroba zwyrodnieniowa stawów na innym etapie rozwoju, której towarzyszą znaczące zmiany w tkance kostnej i upośledzone funkcjonowanie rdzenia kręgowego, szczypanie i inne zaburzenia.
  • Koksartroza na różnych etapach rozwoju. Z reguły lek jest przepisywany na początkowym i postępującym etapie, gdy płyn maziowy jest przechowywany w torebce stawowej, w której składnik aktywny leku można skoncentrować.
  • Gonartroza pochodzenia traumatycznego lub zwyrodnieniowo-dystroficznego. W pierwszym przypadku lek stosuje się w krótkich cyklach tylko w celu wyeliminowania bólu, w drugim przypadku pokazuje się go w okresach nawrotu.
  • Osteochondroza z silnym bólem związanym ze ściśniętymi zakończeniami nerwowymi.
  • Zapalenie kaletki na innym etapie. W takim przypadku zapaleniu torebki maziowej może towarzyszyć rozwój ropnego procesu, a skuteczność leku nie zmniejsza się.
  • Zapalenie ścięgna, które w większości przypadków występuje z urazami, czasami staje się wynikiem procesów zwyrodnieniowych.
  • Zespół bólowy na tle urazów tkanek miękkich lub kończyn, a także w przypadku poważnych złamań kończyn, kręgosłupa.
  • Poważne oparzenia z uszkodzeniem dużej powierzchni skóry.
  • Ból mięśni z powodu uszkodzenia tkanek lub w wyniku neurologicznych patologii obejmujących mięśnie.
  • Nerwoból i zapalenie nerwów różnego pochodzenia.
  • Zespół korzeniowy, rozwijający się na tle przewlekłego zapalenia korzeni i nasilający się podczas nawrotu.
  • Ból menstruacyjny u kobiet w różnym wieku.
  • Ból głowy lub ból zęba, znacznie pogarszający stan pacjenta.
  • Migrena o umiarkowanym nasileniu, gdy występuje osłabienie odczuć podczas przyjmowania konwencjonalnych środków przeciwbólowych.
  • Ból stawów i mięśni, często występujący u pacjentów w podeszłym wieku w wyniku zmieniających się warunków pogodowych.

Warto zauważyć, że lekarstwo nie pomaga wyleczyć choroby podstawowej. Eliminuje tylko ostre objawy i nieznacznie spowalnia postęp, co nie może zastąpić złożonego leczenia. Stosowanie zastrzyków uważa się za tymczasowy środek w celu złagodzenia tego stanu.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Artoxan nie jest przepisywany na nietolerancję jego składników lub tendencję do objawów alergicznych.

Recenzje wielu pacjentów potwierdzają, że reakcja może być bardzo wyraźna. Zastrzyki są przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Okres ciąży i laktacji. W tej chwili lek może wywoływać komplikacje nie tylko u matki, ale także u dziecka.
  • Rozpoznanie choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego w ostrym stadium.
  • Wrzód trawienny żołądka i dwunastnicy w ostrej postaci. Jednocześnie podawanie pozajelitowe nie pomaga uniknąć negatywnego wpływu na błony śluzowe żołądka..
  • Krwawienie wewnętrzne związane ze zmianami w przewodzie pokarmowym. Uwzględnia to nie tylko obecność objawów patologii w momencie przepisywania leku, ale także obecność podobnej diagnozy w wywiadzie.
  • Ciężka postać niewydolności nerek, której towarzyszy poważne naruszenie funkcji organizmu.
  • Ostra i przewlekła niewydolność wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, marskość wątroby. Wszystkie te choroby prowadzą do trudności w przyswajaniu leku, co zmniejsza jego skuteczność..
  • Zdekompensowana niewydolność serca, ciężka choroba wieńcowa.
  • Okres rekonwalescencji po zawale mięśnia sercowego, a także interwencja chirurgiczna polegająca na pomostowaniu tętnic wieńcowych.
  • Patologie krwi związane z naruszeniem jego krzepliwości. To przeciwwskazanie wynika z faktu, że substancja czynna leku ma wpływ na proces klejenia płytek krwi. Z tego powodu może wystąpić krwawienie u pacjentów podatnych na takie zaburzenia.
  • Nietolerancja kwasu acetylosalicylowego i leków, które go zawierają. Nawet jeśli jest takie ograniczenie w historii, warto uważać na leki..
  • Zapalenie błony śluzowej żołądka i zapalenie żołądka i dwunastnicy w ostrej postaci, wynikające z aktywacji bakterii Helicobacter pylori.
  • Ciężki nawrót astmy oskrzelowej.
  • Ciężkie patologie autoimmunologiczne z rozwojem powikłań narządów wewnętrznych.

Ostrożnie lek stosuje się w leczeniu pacjentów, którzy mają złe nawyki przez wiele lat. Pacjentom w wieku powyżej 65 lat przepisuje się rzadziej lek tylko wtedy, gdy istnieją ścisłe wskazania. Dla dzieci poniżej 18 roku życia lek jest przeciwwskazany, ponieważ jego składniki mogą niekorzystnie wpływać na stan organizmu.

Nie należy stosować leku bez wstępnego badania i porady lekarskiej. Samoleczenie może prowadzić do poważnych powikłań..

Artoxan - zastrzyki, recenzje pacjentów, które pomagają ocenić działanie leku przed rozpoczęciem stosowania. Ważne jest, aby pamiętać, że działania niepożądane mogą wystąpić, nawet jeśli postępujesz zgodnie z instrukcją użytkowania.

Najczęstsze działania niepożądane

Organy i układy
System nerwowyBól głowy i zawroty głowy podczas leczenia są uważane za częstą reakcję negatywną. Ponadto pacjenci obawiają się bezsenności, depresji, gwałtownej zmiany nastroju w tym lub innym kierunku. Zwykle objawy znikają po zakończeniu leczenia.
Przewód pokarmowyBól żołądka, nudności i wymioty objawiają się u pacjentów cierpiących na dowolne choroby przewodu pokarmowego. Ponadto możliwe są kolki jelitowe, silny ból podczas opróżniania i zaburzenia stolca, objawiające się zaparciami lub biegunką..
Naczynia i serceBól serca pojawia się w większości przypadków u pacjentów w wieku powyżej 50 lat. Ponadto możliwe są zaburzenia rytmu serca, rozwój tachykardii i nasilenie patologii serca. Ze strony układu krwionośnego możliwe jest znaczne zmniejszenie liczby płytek krwi, co powoduje krwawienie.
Układ mięśniowo-szkieletowyW ciągu pierwszych kilku dni po rozpoczęciu leczenia może wystąpić silny ból stawów i mięśni. Z reguły objawy znikają po 3-4 dniach. Jeśli zostaną zaostrzone, należy odmówić leczenia.
Powłoka skórnaAlergia na lek objawia się w postaci wysypki na ciele, swędzenia i łuszczenia.

Po przedawkowaniu wszystkie działania niepożądane są zaostrzone, stan pacjenta nagle się pogarsza. Ponadto rozwój omdlenia lub atak napadów jest możliwy, jeśli pacjent cierpi na jakiekolwiek choroby neurologiczne.

Pojawienie się powikłań jest uważane za powód odmowy użycia leku. W przypadku zaobserwowania objawów przedawkowania należy natychmiast udać się do lekarza. W warunkach szpitalnych specjalista przepisze procedurę płukania żołądka i leki w celu wyeliminowania objawów.

Instrukcja użycia

Artoxan - zastrzyki, których opinie od pacjentów potwierdzają skuteczność, jeśli są stosowane prawidłowo. Lek podaje się domięśniowo w dawce 20 mg dziennie, to znaczy nie można podawać więcej niż 1 butelkę dziennie.

Przed podaniem lek rozpuszcza się za pomocą płynu, który znajduje się w ampułce i jest przymocowany do każdej butelki. Najpierw specjalista wyciąga rozpuszczalnik do strzykawki, wstrzykuje go do fiolki i wstrząsa proszkiem.

Powstały płyn jest wciągany do strzykawki i wstrzykiwany do mięśnia, uprzednio zmieniając igłę na nową. Nie wstrzykiwać roztworu za pomocą igły, która została rozcieńczona. Maksymalny czas trwania terapii wynosi 7 dni, podczas gdy zwiększenie dziennej dawki jest surowo przeciwwskazane.

Instrukcje wskazują, że lek można podawać dożylnie. Aby to zrobić, proszek rozpuszcza się w 20 ml 0,9% chlorku sodu i wstrzykuje bardzo powoli. Ta metoda jest rzadko stosowana. Dawkowanie do podawania dożylnego, a także nie przekracza 1 butelki, a czas trwania kursu nie przekracza 1 tygodnia.

Warunki przechowywania

Podczas przechowywania ważne jest, aby chronić produkt przed wilgocią, światłem słonecznym i ekspozycją na wysokie temperatury. Surowo zabrania się zamrażania leku, a nawet wkładania go do lodówki.

Maksymalny okres przechowywania proszku wynosi 3 lata. Rozpuszczalnik można przechowywać przez 4 lata. Data produkcji produktu jest podana na opakowaniu.

Analogi

Najpopularniejszym analogiem leku jest lek Texamen, który zawiera ten sam aktywny składnik i jest dostępny w tej samej postaci dawkowania. Ponadto dostępne są tablety o tej samej nazwie o podobnych właściwościach..

Ponadto roztwór Ketorolu może być stosowany jako zamiennik tabletek. Ten lek ma inny składnik aktywny w kompozycji, ale także należy do grupy niesteroidowych środków przeciwzapalnych, dlatego ma podobne właściwości terapeutyczne.

Roztwór Naklofen jest również stosowany jako substytut, podawany dożylnie lub domięśniowo, ma wyraźne właściwości.

Popularne zastrzyki z Artoxanu stosuje się w różnych chorobach. Recenzje większości pacjentów na temat ich działania są pozytywne, co świadczy o wysokiej skuteczności.

Filmy NSAID

O niesteroidowych lekach przeciwzapalnych:

Artoxan

Artoxan jest skutecznym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i mniej wyraźnym działaniu przeciwgorączkowym.
Właściwości leku wynikają z hamowania obu izoform enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do naruszenia metabolizmu kwasu arachidonowego i blokady syntezy prostaglandyn.
Działanie przeciwzapalne wynika ze zmniejszenia przepuszczalności naczyń włosowatych (ogranicza wysięk), stabilizacji błon lizosomalnych (zapobiega uwalnianiu enzymów lizosomowych powodujących uszkodzenie tkanek), hamowania syntezy lub inaktywacji mediatorów zapalnych (prostaglandyn, histaminy, bradykininy, limfokin, czynników uzupełniających). Zmniejsza ilość wolnych rodników w ognisku zapalnym, hamuje chemotaksję i fagocytozę. Hamuje proliferacyjną fazę zapalenia, zmniejsza stwardnienie zapalne tkanek; ma działanie chondroprotekcyjne.
Lek zmniejsza wrażliwość na ból w ognisku zapalnym i działa na wzgórzowe centra bólu, ma działanie odczulające (przy długotrwałym stosowaniu). W przypadku chorób reumatycznych zmniejsza ból stawów w spoczynku i podczas ruchu, zmniejsza poranną sztywność i obrzęk stawów, poprawia funkcjonowanie i zwiększa zakres ruchu stawów.
Farmakokinetyka
Ma długi okres półtrwania wynoszący 60–75 godzin, łatwo przechodzi przez bariery histohemologiczne i wnika dobrze do płynu maziowego. Charakteryzuje się wysoką biodostępnością - 100%.

Wskazania do stosowania:
Artoxan stosuje się w leczeniu chorób zapalnych i zwyrodnieniowych układu mięśniowo-szkieletowego, towarzyszącemu bólowi:
- reumatoidalne zapalenie stawów, dnawe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa);
- zakaźne niespecyficzne zapalenie wielostawowe;
- choroba zwyrodnieniowa stawów, osteochondroza;
- zapalenie ścięgien, zapalenie kaletki, zapalenie mięśni, zapalenie okołostawowe;
- bóle stawów, nerwobóle, bóle mięśni, ischalgia, lumbago;
- urazy, oparzenia.

Tryb aplikacji:
Artoxan jest przeznaczony do podawania domięśniowego lub dożylnego.
Przypisany w dawce 20 mg 1 raz / dobę, dawka podtrzymująca: 10 mg / dobę.
W przypadku silnego bólu można zwiększyć dawkę do 40 mg 1 raz na dobę.
W ostrych atakach dnawego zapalenia stawów: 20 mg 2 razy dziennie przez pierwsze 2-3 dni, następnie 20 mg 1 raz dziennie przez 5 dni.

Skutki uboczne:
Z układu pokarmowego: ból i dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wzdęcia.
Z układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy.
Reakcje alergiczne: świąd, pokrzywka, rumień, zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella.
Wskaźniki laboratoryjne: zwiększone stężenie kreatyniny, mocznika w osoczu, zwiększona aktywność transaminaz „wątrobowych”.

Przeciwwskazania:
Przeciwwskazania do stosowania leku Artoxan to: nadwrażliwość na tenoksykam lub inne NLPZ; erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym; krwawienie z przewodu pokarmowego; ciąża, laktacja; dzieciństwo; „Triada aspiryny”; ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek; niewydolność nerek; niewydolność serca; choroby krwi.

Ciąża:
W czasie ciąży i laktacji lek Artoxan należy przepisywać z najwyższą ostrożnością, ponieważ nie ma wystarczających danych na temat stosowania preparatu Artoxan w tej kategorii pacjentów..

Interakcja z innymi lekami:
Lek Artoxan wzmacnia działanie preparatów litu, pośrednich antykoagulantów (konieczne jest kontrolowanie wskaźnika protrombiny).
W przypadku stosowania z lekami moczopędnymi należy wziąć pod uwagę możliwość zatrzymywania sodu i wody w organizmie.

Przedawkować:
Nie zaobserwowano przypadków przedawkowania preparatu Artoxan..

Warunki przechowywania:
Przechowuj lek Artoxan w miejscu niedostępnym dla dzieci w temperaturach do 25 ° C.

Formularz zwolnienia:
Artoxan - liofilizowany proszek d / preparat. roztwór d / zastrzyk 20 mg.
Pakowanie: fl. 3 szt. Za komplet z rozpuszczalnikiem

Struktura:
1 butelka proszku Artoxan zawiera: tenoksykam 20 mg.
Substancje pomocnicze: mannitol, kwas askorbinowy, wersenian disodowy, trometamina, wodorotlenek sodu, kwas solny.
Rozpuszczalnik: woda d / wtrysk.

Dodatkowo:
Przeciwwskazane w ciężkim zaburzeniu czynności wątroby.
Przeciwwskazane w ciężkim zaburzeniu czynności nerek, niewydolność nerek.
Ze szczególną ostrożnością lek jest przepisywany osobom w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających informacji na temat stosowania tenoksykamu..
Podczas długotrwałego leczenia produktem Artoxan konieczne jest monitorowanie czynności wątroby i nerek. Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.
Ze szczególną ostrożnością lek jest przepisywany osobom w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających informacji na temat stosowania tenoksykamu..
Podczas leczenia lekiem należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Instrukcje użytkowania i ceny leku Artoxan

Niesteroidowe leki przeciwzapalne to grupa leków o wyraźnym działaniu przeciwbólowym i często stosowanych w leczeniu chorób układu ruchowego. Takie substancje nie są niebezpieczne, ale mają sporo przeciwwskazań, dlatego są stosowane tylko zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego i pod jego nadzorem. Jednym z najbardziej znanych leków NLPZ jest Artoxan..

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Głównym składnikiem Artoxanu jest tenoksykam - substancja z grupy oksykamów, która ma wyraźne działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Mechanizm działania tego środka polega na hamowaniu obu form enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do zahamowania syntezy pochodnych kwasu prostanowego i upośledzonego metabolizmu eikozatetraenowego.

Działanie przeciwzapalne tenoksykamu wynika ze stabilizacji błon lizosomalnych, zmniejszenia przepuszczalności ścian naczyń włosowatych i hamowania mediatorów stanu zapalnego. Substancja hamuje etap produkcyjny procesu zapalnego, hamuje fagocytozę i chemotaksję, zmniejsza prawdopodobieństwo patologicznej regeneracji..

Lek ma stuprocentową dostępność biologiczną, jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, ale proces wchłaniania może znacznie spowolnić podczas jedzenia. We krwi tenoksykam wiąże się z białkami w 99%, łatwo przenika do płynu stawowego. Maksymalne stężenie tenoksykamu w osoczu obserwuje się 2 godziny po wstrzyknięciu. W wątrobie substancja jest hydroksylowana. Jest wydalany z moczem i żółcią w postaci nieaktywnych metabolitów, okres półtrwania wynosi 72 godziny.

Cena i formularz wydania

Cena i formularz wydania

Artoxan jest dostępny w postaci żółto-zielonego liofilizowanego proszku, który stanowi podstawę roztworu do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych. Każda fiolka zawiera 20 mg substancji czynnej i dodatkowych składników: wodorotlenek sodu, wersenian disodowy, kwas askorbinowy, trometamina i mannitol. Ampułki z lekiem są pakowane w tekturowe opakowania po 3 sztuki, dołączone są do nich 3 fiolki z rozpuszczalnikiem - woda do wstrzykiwań, a także szczegółowe instrukcje.

Artoxan w tabletkach, kapsułkach lub innych postaciach farmaceutycznych, oprócz liofilizatu, nie jest dostępny. Producentem leku jest Egyptian International Pharmaceutical Manufacturing Company (E.I.P.I. Ko.). Koszt narzędzia zależy od konkretnej apteki i waha się między 630–970 rubli. Wydawane na receptę.

Wskazania do stosowania

Zastrzyki z Artoxanu są wskazane u pacjentów cierpiących na stany zapalne i zwyrodnieniowe układu mięśniowo-szkieletowego (narządu ruchu), którym towarzyszy ból. Lek jest często stosowany w leczeniu osteochondrozy i choroby zwyrodnieniowej stawów. Wysoka skuteczność leku odnotowana jest również w leczeniu:

  • reumatoidalne i dnawe zapalenie stawów;
  • nerwoból, ból mięśni, ischalgia;
  • zapalenie pochewki ścięgna;
  • niespecyficzne zakaźne zapalenie wielostawowe;
  • bóle stawów, lumbago;
  • zapalenie okołostawowe;
  • zapalenie ścięgien, zapalenie kaletki, zapalenie mięśni;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • silny ból z powodu urazów i oparzeń.

Artoxan jest skuteczny wyłącznie w leczeniu objawowym, to znaczy w łagodzeniu zespołu bólowego i neutralizacji procesu zapalnego obecnego w czasie stosowania. Lek nie wpływa na przebieg głównej patologii.

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Lek Artoxan jest przeciwwskazany u osób z indywidualną nietolerancją tenoksykamu lub któregokolwiek ze składników pomocniczych tworzących liofilizat. Stosowanie w czasie ciąży jest obarczone przedłużeniem okresu ostatniej i słabej aktywności porodowej na tle spadku produkcji prostaglandyn, które stymulują aktywność skurczową mięśniówki macicy. Ponadto lista przeciwwskazań obejmuje:

  • nadwrażliwość na aspirynę, ketoprofen, nimesulid i inne NLPZ;
  • poważne patologie wątroby i / lub nerek;
  • choroby erozyjne i wrzodziejące przewodu pokarmowego w fazie zaostrzenia;
  • CHF, zastoinowa niewydolność serca;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);
  • postępująca choroba nerek;
  • choroby hematologiczne;
  • obecność procesów zapalnych w jelicie;
  • terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;
  • okres karmienia piersią;
  • wiek do 18 lat.

Lek jest przepisywany ostrożnie w UC i chorobie Leśniowskiego-Crohna w stadium przewlekłym, porfirii wątroby, ciągłym wzroście ciśnienia krwi, astmie oskrzelowej, cukrzycy, CEH, ciężkich patologiach somatycznych, przewlekłej niewydolności nerek lub serca, obecności złych nawyków (palenie, alkoholizm) i poprzednich chorobach wątroba. Artoxan nie jest zalecany pacjentom w wieku powyżej 65 lat, osobom o osłabionej odporności i niewystarczającej masie ciała. W przeciwnym razie prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych efektów jest wysokie:

  • nudności, wymioty, reakcje dyspeptyczne;
  • wrzodziejące zmiany i ukryte krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • ból głowy, senność, szum w uszach i zawroty głowy;
  • zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek;
  • wzrost ciśnienia krwi, tętna;
  • niedokrwistość, zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi;
  • zmiany wskaźników czynności nerek;
  • różne reakcje alergiczne (pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy).

Zasady stosowania i dawkowania

Zasady stosowania i dawkowania

Lek Artoxan jest przeznaczony do krótkotrwałej terapii objawowej poprzez wstrzyknięcie dożylne lub domięśniowe. Jeśli konieczne jest długotrwałe leczenie, lek zastępuje się doustnymi NLPZ o podobnym działaniu..

Zalecana dzienna dawka Artoxanu wynosi 20 mg (jedno wstrzyknięcie dziennie). W przypadku silnego bólu dopuszczalne jest zwiększenie dawki do 40 mg na dobę. Aby zatrzymać ostre ataki dnawego zapalenia stawów podczas pierwszych trzech dni terapii, pacjentom podaje się 20 mg dwa razy dziennie, a następnie dawkę zmniejsza się o połowę. Wstrzyknięcia domięśniowe są głęboko osadzone, czas podawania dożylnego powinien wynosić co najmniej 15 sekund. Roztwór do wstrzykiwań jest przygotowywany bezpośrednio przed użyciem, nie podlega przechowywaniu.

W okresie leczenia konieczne jest monitorowanie stanu czynnościowego nerek i wątroby, a także kontrolowanie obrazu krwi obwodowej. Jeśli pacjent przyjmuje równolegle pośrednie leki przeciwzakrzepowe lub przeciwcukrzycowe, należy monitorować poziom glukozy we krwi i IPT..

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca możliwe jest opóźnienie w wodzie i sodu, dlatego leczenie produktem Artoxan powinno odbywać się w szpitalu. Podczas interwencji chirurgicznych należy pamiętać, że lek może wydłużyć czas krwawienia.

Historia choroby nerek może wywołać rozwój zespołu nerczycowego, zmian zapalnych i martwiczego zapalenia brodawczaka. U pacjentów z patologiami tkanki łącznej i toczniem rumieniowatym układowym ryzyko zapalenia błon mózgowych i rdzenia kręgowego jest zwiększone.

W przypadku kobiet planujących ciążę nie zaleca się stosowania Artoxan ze względu na negatywny wpływ leku na płodność. Z tego samego powodu nie przepisuj leków pacjentom z niepłodnością..

Podczas terapii możliwe jest zmniejszenie reakcji motorycznych i psychomotorycznych, dlatego pacjenci powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i potencjalnie niebezpiecznych czynności.

Interakcje z innymi lekami

Podobnie jak wszystkie niesteroidowe leki przeciwzapalne, Artoxan charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z albuminą i ma właściwość zwiększania działania antykoagulantów. Dlatego przy równoległym stosowaniu leków hipoglikemizujących i przeciwzakrzepowych należy monitorować morfologię krwi pacjenta. Ponadto należy wziąć pod uwagę inne interakcje farmaceutyczne:

  • jednoczesne stosowanie Artoxanu z cyklosporyną, zydowudyną lub takrolimusem zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju nefrotoksyczności;
  • Terapia NLPZ podczas przyjmowania glikozydów nasercowych zmniejsza GFR i zwiększa niewydolność serca;
  • salicylany wypierają tenoksykam z wiązania z albuminą, zwiększając klirens pierwszego;
  • wspólne stosowanie z lekami przeciwpłytkowymi, kortykosteroidami i SSRI jest obarczone występowaniem krwawienia z przewodu pokarmowego;
  • lek pogarsza wchłanianie leków moczopędnych, moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych, wzmaga działanie leków przeciwzakrzepowych, zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych efektów estrogenów, gluko- i mineralokortykoidów;
  • stosowanie grupy chinolonów z lekami może prowadzić do rozwoju napadów;
  • tenoksykam zapobiega eliminacji metotreksatu i zwiększa jego toksyczność;
  • Zastrzyki z Artoxanu w ciągu 8-12 godzin po przyjęciu Mifepristonu zmniejszają skuteczność tego ostatniego.

Analogi leku

W razie potrzeby Artoxan zastępuje się innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi na bazie tenoksykamu. Należą do nich Tenikam, Texarad, Tobitil, Tenoctil i Tilkotil. W niektórych sytuacjach lekarz prowadzący może przepisać analogi w grupie farmakologicznej:

  • Arthrosan;
  • Oksykamoks;
  • Xefocam;
  • Velden;
  • Chondroxide Forte;
  • Kalmopyrol;
  • Mataren;
  • Meloflex;
  • Khotemin;
  • Feldoral;
  • Pirokwas;
  • Zornik;
  • Piroksykam;
  • Remoksykam
  • Lornoksykam;
  • Melokvitis;
  • Mesipol;
  • Revmador;
  • Końcowy żel;
  • Exen Sanovel.

Leki NLPZ prawie zawsze mają imponującą listę przeciwwskazań i wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Jednak ryzyko niepożądanych objawów można zminimalizować, jeśli ściśle przestrzegasz zaleceń lekarza i instrukcji dotyczących stosowania zastrzyków Artoxan. Cena leku jest dość wysoka, ale uzasadniona jego skutecznością..

Recenzje o produkcie Artoxan

Nieco ponad rok temu miałem dolną część pleców. To było bardzo bolesne, nie mogłem normalnie się poruszać. Początkowo próbował być leczony niezależnie przez Diclofenaca i Voltarena, ale efekt trwał nie dłużej niż 30-40 minut. W końcu poddałem się i poszedłem do lekarza, który przepisał trzydniowy cykl zastrzyków Artoxanu. Zastrzyk wydawał się bardzo bolesny, ale lek działał szybko. Dosłownie za 10 minut mogłem już normalnie się poruszać. Po zastrzykach poważna suchość w jamie ustnej i bezsenność były zaburzone przez dwa dni. Nie wiem, czy jest to spowodowane Artoxanem, czy tylko przypadkiem..

Mój mąż miał zapalenie kaletki stawu łokciowego, któremu towarzyszyły piekielne bóle. Specjalista powiedział, że musisz przejść leczenie, a jeśli to nie pomoże, przygotuj się na operację. Aby zatrzymać ból, przepisano Artoxan - dość skuteczny lek, który łagodzi ból w ciągu pół godziny. Najpierw mężowi podawano 2 zastrzyki dziennie, a następnie zmniejszano dawkę do 20 mg dziennie.

Lek został mi przepisany przez lekarza w ramach kompleksowego leczenia osteochondrozy. Konieczne było wykonanie jednego zastrzyku dziennie przez trzy dni, ograniczając jednocześnie aktywność fizyczną i przyjmując witaminy B. Sam zastrzyk jest dość bolesny, ale szybko eliminuje objawy osteochondrozy. Ulga następuje w ciągu 15 minut. Oczywiście można stosować leki takie jak Artoxan tylko pod nadzorem specjalisty, ponieważ mają one sporo przeciwwskazań i skutków ubocznych..

Artoxan: instrukcje stosowania zastrzyków domięśniowo, recenzje i analogi

Leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych wyróżniają się zdolnością do łagodzenia bólu, są często stosowane w celu wyeliminowania patologii układu mięśniowo-szkieletowego.

Takie leki są bezpieczne dla zdrowia, ale mogą dawać niepożądane skutki, mają wiele przeciwwskazań do stosowania. Jednym z najbardziej znanych leków w tej grupie jest Artoxan, lek przeciwzapalny o silnym działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Lek wydaje się wyłącznie na receptę od lekarza.

Skład i działanie farmakologiczne preparatu Artoxan

Lek jest wytwarzany w postaci żółtawo-zielonego proszku, który stanowi podstawę roztworu do podawania domięśniowego lub dożylnego. Każda butelka zawiera 20 mg substancji czynnej i składników pomocniczych: wodorotlenek sodu, kwas askorbinowy i inne. W kapsułkach, tabletkach i innych postaciach lek nie jest dostępny.

Głównym aktywnym składnikiem leku Artoxan jest tenoksykam, który ma działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, przeciwzapalne. Zdolność do usuwania procesu zapalnego jest spowodowana zmniejszeniem przepuszczalności naczyń włosowatych, hamowaniem produkcji mediatorów stanu zapalnego, przy długotrwałym stosowaniu charakteryzuje się efektem odczulającym.

  1. zmniejszenie bólu w ognisku zapalnym;
  2. ulga w bólu stawów;
  3. zmniejszenie sztywności i obrzęku stawów;
  4. wzrost ilości mazi stawowej;
  5. ulepszona funkcja i zakres ruchu stawów.

Tenoksykam wiąże się w 99% z białkami osocza, co przyczynia się do doskonałej penetracji płynu maziowego.

  • Szybki efekt terapeutyczny
  • Dobra tolerancja przez organizm
  • Jest łączony z innymi lekami
  • Wysoka cena
  • Bolesność po wprowadzeniu leku
  • Dostępne tylko na receptę.
  • Zabronione podczas ciąży

Instrukcje dotyczące stosowania leku

Artoxan jest skuteczny wyłącznie w leczeniu objawowym, a mianowicie w eliminacji bólu i procesu zapalnego, który był dostępny w momencie stosowania. Lek nie ma wpływu na przebieg choroby podstawowej.

Zabrania się przekraczania zalecanej dawki leku, ponieważ stosowanie dużych dawek nie pomaga osiągnąć silniejszego efektu terapeutycznego i zwiększa ryzyko niepożądanych reakcji organizmu. Przebieg leczenia ostrych zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego nie przekracza 7 dni, tylko jeśli istnieją wyjątkowe wskazania, przebieg leczenia można przedłużyć do 14 dni.

W okresie leczenia ważne jest monitorowanie stanu czynnościowego nerek, wątroby, krwi obwodowej. Jeśli pacjent cierpi na cukrzycę i przyjmuje leki hipoglikemiczne, konieczne będzie również sprawdzenie odczytów cukru we krwi.

Wskazania do stosowania

Lek jest zalecany w celu łagodzenia bólu w reumatoidalnym zapaleniu stawów, chorobie zwyrodnieniowej stawów. Artoxan jest również przepisywany do krótkotrwałej terapii ostrych patologii układu mięśniowo-szkieletowego, w tym zwichnięć, zwichnięć i innych zmian tkanek miękkich. Lek jest przepisywany na niską albuminę, wysoki poziom bilirubiny, ale z regularnym monitorowaniem stanu pacjenta.

Lek można zalecić starszym pacjentom o zwiększonym ryzyku wystąpienia negatywnych konsekwencji, w obecności obciążonej historii, na przykład z poważnym naruszeniem wątroby, nerek i narządów układu sercowo-naczyniowego.

Metoda użycia

Lek Artoxan jest zalecany do podawania dożylnego lub domięśniowego, optymalna dawka wynosi 20 mg raz na dobę, dawka podtrzymująca wynosi 10 mg. Intensywny ból obejmuje zwiększenie dawki do 40 mg na dobę. Aby wyeliminować ostre ataki dnawego zapalenia stawów, lekarz przepisuje 20 mg leku dwa razy dziennie przez pierwsze 2-3 dni, w ciągu następnych 5 dni zalecana dawka wynosi 10 mg raz. możesz również polecić stosowanie costarox.

Jeśli istnieje potrzeba przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych, zacznij od minimalnej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. Aby wykryć rozwój działań niepożądanych, zaleca się monitorowanie pacjentów.

Zastrzyki są głęboko osadzone, czas podawania nie powinien być krótszy niż 15 sekund. Roztwór przygotowuje się bezpośrednio przed wstrzyknięciem, lek nie podlega późniejszemu przechowywaniu i zamrażaniu.

Przeciwwskazania

Lek jest przeciwwskazany u osób z indywidualną nietolerancją głównych lub pomocniczych substancji leku. Artoxan nie jest przepisywany kobietom w ciąży, ponieważ może to zagrozić przedłużeniu okresu ciąży, słabej aktywności porodowej.

  • wiek do 18 lat;
  • zaostrzenie chorób przewodu pokarmowego;
  • okres przedoperacyjny;
  • reakcje alergiczne;
  • Przewlekła niewydolność serca.

Ponadto nie można przyjmować leku w przypadku ciężkich chorób nerek i wątroby, procesów zapalnych w jelitach, krwawień z przewodu pokarmowego, niewydolności serca.

Skutki uboczne

Nawet przy dawkowaniu leku nie wyklucza się rozwoju działań niepożądanych organizmu, najczęściej pacjenci zauważają ataki nudności, wymiotów, rozstroju stolca. Przy nietolerancji leku możliwe są wrzodziejące zmiany i ukryte krwawienie w układzie pokarmowym.

Inne działania niepożądane podczas przyjmowania leku Artoxan mogą obejmować niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek, bóle głowy, zawroty głowy, senność i szum w uszach. Niektóre osoby skarżą się na alergiczne reakcje skórne, wysypki. Pacjenci mogą mieć wysokie ciśnienie krwi, częstość akcji serca.

Należy zauważyć, że w niektórych przypadkach pacjenci cierpią na rozwój zastoinowej niewydolności serca, najczęściej w starszym wieku. Problemy z sercem mogą wystąpić przy zaburzeniach czynności serca.

  1. nadciśnienie
  2. zapalenie naczyń;
  3. ból brzucha;
  4. suchość w ustach
  5. obrzęk;
  6. przybranie na wadze.

Niezwykle rzadkim działaniem niepożądanym jest zwiększone zmęczenie, nagłe zmiany nastroju, złe samopoczucie, nadmierna pobudliwość nerwowa. Takie warunki minęły szybko, nie wymagają korekty medycznej lub anulowania leczenia zastrzykami Artoxan.

Interakcje z lekami i instrukcje specjalne

Ważne jest, aby unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym aspiryny, ponieważ może to wywołać rozwój niepożądanych reakcji organizmu. Substancje czynne mogą nasilać działanie profilaktyki zakrzepicy, na przykład warfaryna. Na samym początku leczenia cukrzykom zaleca się monitorowanie skuteczności tabletek w celu zmniejszenia poziomu cukru we krwi.

W przypadku jednoczesnego stosowania z glikozydami nasercowymi wzrasta prawdopodobieństwo zwiększonej niewydolności serca, zmniejszenia wskaźnika filtracji kłębuszkowej i wzrostu glikozydów nasercowych we krwi. Jednoczesne leczenie lekami na bazie cyklosporyny może zwiększać ryzyko toksycznego działania na nerki, dlatego należy zachować ostrożność.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przewlekłą niewydolnością serca leczenie powinno odbywać się wyłącznie w szpitalu. Jeśli oczekuje się operacji, należy pamiętać, że Artoxan może powodować zwiększone krwawienie..

  • zespół nerczycowy;
  • zapalenie nerek;
  • martwicze zapalenie brodawki;
  • toksyczne uszkodzenie.

Podczas leczenia pacjentom zaleca się powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów silnikowych, aby nie angażować się w potencjalnie niebezpieczne czynności, ponieważ zmniejsza się prędkość reakcji psychomotorycznych i motorycznych. Zastrzyki z Artoxanu nie są kompatybilne ze spożywaniem alkoholu, dlatego na czas terapii należy zrezygnować ze spożywania alkoholu.

Recenzje o leku Artoxan

Pacjenci zauważają, że po trzydniowym cyklu leczenia poczuli się znacznie lepiej, chociaż zastrzyki są bolesne, ale działają dość szybko. Po około 10-15 minutach ból w stawach mija, łatwiej było się poruszać. Lek pomógł niektórym pacjentom w ciągu pół godziny, nie wystąpiły żadne niepożądane reakcje organizmu.

Pacjenci twierdzą, że przepisywano im Artoxan wraz z innymi lekami, średnio zastrzyki podawano przez 3 dni. Czasami obserwowano niewytłumaczalne objawy, suchość w ustach, kołatanie serca i spadki ciśnienia. Ogólnie tolerancja na leki jest normalna..

Recenzje w Internecie pokazują, że cena zastrzyków jest dość wysoka. Ale jednocześnie pacjenci zalecają to narzędzie, ponieważ jest naprawdę skuteczne i pomaga bardzo szybko, w porównaniu z tańszymi analogami.

Analogi leku

W przypadku niektórych kategorii pacjentów lek Artoxan nie jest całkowicie odpowiedni, w takich przypadkach przepisywane są analogi. Alternatywnie lekarz doradzi ci, aby kupić substytuty w aptece

Zastrzyki Artoxan - instrukcje użytkowania

Zastrzyki Artoxan to niesteroidowy lek o właściwościach przeciwzapalnych. Ma działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Jest stosowany w różnych patologiach układu mięśniowo-szkieletowego

Struktura

Każda fiolka leku zawiera:

  • Substancja czynna: tenoksykam - 20 mg.
  • Substancje pomocnicze: mannitol - 80,00 mg, kwas askorbinowy - 0,400 mg, wersenian disodowy - 0,20 mg, trometamol - 3,30 mg, wodorotlenek sodu i kwas solny - q.s.

Każda ampułka z rozpuszczalnikiem zawiera: wodę do wstrzykiwań - 2 ml.

Opis

Liofilizowany proszek lub zagęszczona masa w postaci tabletek, kolor zielono-żółty, rozpuszczalnik: bezbarwna, klarowna, bezwonna ciecz.

Farmakodynamika

Tenoksykam, tienotiazynowa pochodna oksykamu, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ). Oprócz działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego lek zapobiega również agregacji płytek krwi. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności izoenzymów cyklooksygenazy-1 i cyklooksygenazy-2, w wyniku czego synteza prostaglandyn w ognisku zapalnym, a także w innych tkankach ciała, jest zmniejszona. Ponadto tenoksykam zmniejsza gromadzenie się leukocytów w ognisku zapalnym, zmniejsza aktywność proteoglikanazy i kolagenazy w chrząstce ludzkiej.

Działanie przeciwzapalne rozwija się pod koniec pierwszego tygodnia terapii.

Farmakokinetyka

Ssanie

Absorpcja jest szybka i pełna. Biodostępność 100%.

Dystrybucja

Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 2 godzinach. Cechą charakterystyczną tenoksykamu jest długi czas działania i długi okres półtrwania wynoszący 72 godziny. Lek w 99% wiąże się z białkami osocza. Tenoksykam dobrze przenika do płynu maziowego. Z łatwością przenika bariery histohemologiczne.

Metabolizm

Metabolizowany w wątrobie przez hydroksylację z wytworzeniem 5-hydroksypirydylu.

Hodowla

1/3 wydalana jest z jelitami z żółcią, 2/3 wydalana przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów.

Wskazania

Zastrzyki z Artoxanu są wskazane w przypadku następujących chorób:

  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • zapalenie kości i stawów;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • zespół stawowy z zaostrzeniem przebiegu dny;
  • zapalenie torebki stawowej;
  • zapalenie pochewki ścięgna;
  • zespół bólowy (słaba i średnia intensywność): bóle stawów, bóle mięśni, nerwobóle, migrena, ból zęba i ból głowy, algomenorrhea;
  • ból z obrażeniami, oparzenia;

Lek jest przeznaczony do leczenia objawowego, zmniejsza ból i stan zapalny w czasie stosowania, nie wpływa na postęp choroby.

Przeciwwskazania

Artoxan jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku. Istnieje możliwość wrażliwości krzyżowej na kwas acetylosalicylowy, ibuprofen i inne NLPZ;
  • erozyjne i wrzodziejące zmiany żołądka i dwunastnicy w ostrym stadium;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym historia);
  • nieswoiste zapalenie jelit: choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego w ostrym stadium;
  • ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny (CC) poniżej 30 ml / min.);
  • postępująca choroba nerek;
  • ciężka niewydolność wątroby;
  • całkowite lub niepełne połączenie astmy oskrzelowej, nawracającej polipowatości nosa i zatok przynosowych oraz nietolerancji kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub innych NLPZ (w tym wywiad);
  • ustalona diagnoza chorób układu krzepnięcia krwi;
  • niewyrównana niewydolność serca;
  • terapia bólu okołooperacyjnego podczas pomostowania tętnic wieńcowych;
  • ciąża, okres karmienia piersią;
  • wiek do 18 lat.

Ostrożnie

Wrzód żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna bez zaostrzeń, choroba wątroby, porfiria wątroby, przewlekła niewydolność nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml / min), przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, znaczny spadek objętości krwi krążącej ( w tym po operacji), pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) (w tym pacjenci otrzymujący leki moczopędne, pacjenci osłabieni i o niskiej masie ciała), astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń mózgowych, dyslipidemia / hiperlipidemia, cukrzyca, choroba tętnic obwodowych, palenie tytoniu, obecność zakażenia Helicobacter pylori, przedłużone stosowanie NLPZ, alkoholizm, ciężkie choroby somatyczne, choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy (SLE) i mieszana choroba tkanki łącznej), jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów (w tym prednizon), przeciwzakrzepowe (w w tym warfaryna ), leki przeciwpłytkowe (w tym kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotyny (w tym cytalopram, fluoksetyna, paroksetyna, sertralina).

Dawkowanie i sposób podawania

Do podawania domięśniowego lub dożylnego.

Podanie domięśniowe lub dożylne stosuje się w krótkotrwałym (1-2 dni) leczeniu w dawce 20 mg raz na dobę. Jeśli konieczna jest dalsza terapia, przechodzą na doustne postacie dawkowania tenoksykamu.

Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem, rozpuszczając zawartość fiolki z zawartym rozpuszczalnikiem. Po przygotowaniu igła jest wymieniana. Zastrzyki domięśniowe wykonuje się głęboko. Czas podawania dożylnego nie powinien być krótszy niż 15 sekund.

Stosuj podczas ciąży i laktacji

Stosowanie leku podczas ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Użyj u dzieci

Stosowanie Artoxan w wieku poniżej 18 lat jest zabronione.

Skutki uboczne

Podczas leczenia zastrzykami Artoxan możliwe są działania niepożądane:

  • Z układu pokarmowego: bardzo często - niestrawność (nudności, wymioty, zgaga, biegunka, wzdęcia), NLPZ, gastropatia, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, anoreksja, zaburzenia czynności wątroby; rzadko - owrzodzenie błony śluzowej przewodu żołądkowo-jelitowego, krwawienie (żołądkowo-jelitowe, maciczne, hemoroidalne), perforacja ściany jelita.
  • Z układu sercowo-naczyniowego: rzadko - niewydolność serca, tachykardia, podwyższone ciśnienie krwi.
  • Z centralnego układu nerwowego: często - zawroty głowy, ból głowy, senność, depresja, pobudzenie, utrata słuchu, szum w uszach, podrażnienie oczu, zaburzenia widzenia.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często - swędzenie skóry, wysypka, pokrzywka i rumień; bardzo rzadko - zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella.
  • Zaburzenia układu moczowego: często - podwyższony poziom azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi.
  • Narządy krwiotwórcze: często - agranulocytoza, leukopenia, rzadko - niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia.
  • Zaburzenia układu wątrobowo-żółciowego: często - zwiększona aktywność ALT, ACT, gamma-GT i stężenia bilirubiny w surowicy.
  • Wskaźniki laboratoryjne: hiperkreatyninemia, hiperbilirubinemia, wzrost stężenia azotu mocznikowego i aktywność transaminaz „wątrobowych”, wzrost czasu krwawienia.

Podczas leczenia mogą wystąpić zaburzenia psychiczne i zaburzenia metaboliczne.

Przedawkować

Objawy (przy pojedynczym podaniu): ból brzucha, nudności, wymioty, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności nerek i wątroby, kwasica metaboliczna.

Leczenie: objawowe (utrzymanie funkcji życiowych organizmu). Hemodializa - nieskuteczna.

Interakcje z innymi lekami

Tenoksykam ma wysoki stopień wiązania z albuminami i może, podobnie jak wszystkie NLPZ, nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się monitorowanie wskaźników w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i lekami hipoglikemicznymi do podawania doustnego, szczególnie na początkowych etapach stosowania Artoxanu.

Nie odnotowano możliwej interakcji z digoksyną.

Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, zaleca się ostrożność podczas stosowania leku w połączeniu z cyklosporyną ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.

Jednoczesne podawanie z chinolonami może zwiększać ryzyko drgawek.

Salicylany mogą wyprzeć tenoksykam z wiązania z albuminą i odpowiednio zwiększyć klirens i objętość dystrybucji leku. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania salicylanów lub dwóch lub więcej NLPZ (zwiększone ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego).

Istnieją dowody na to, że NLPZ zmniejszają wydalanie litu. W związku z tymi pacjentami otrzymującymi leczenie litem częściej powinni monitorować stężenie litu we krwi.

NLPZ mogą powodować zatrzymywanie sodu, potasu i płynów w organizmie, zaburzając działanie natriuretycznych leków moczopędnych. Należy o tym pamiętać w połączeniu z takimi lekami moczopędnymi u pacjentów z niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym..

Ostrożnie zaleca się stosowanie NLPZ razem z metotreksatem, NLPZ zmniejszają wydalanie metotreksatu i mogą zwiększać jego toksyczność..

NLPZ nie powinny być stosowane w ciągu 8-12 godzin po zastosowaniu mifepristonu, as może zmniejszyć jego działanie.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego w połączeniu z kortykosteroidami.

Zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, wzmacnia działanie antykoagulantów, fibrynolityków, skutków ubocznych mineralokortykosteroidów i glikokortykosteroidów, estrogenów; zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych.

Induktory mikrosomalnego utleniania w wątrobie (fenytoina, etanol, barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów. Jednoczesne podawanie z lekami przeciwpłytkowymi i selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Glikozydy nasercowe w połączeniu z NLPZ mogą zwiększać niewydolność serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej i zwiększać poziomy glikozydów nasercowych w osoczu.

Nie było interakcji ze stosowaniem tenoksykamu z cymetydyną. Nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji w leczeniu tenoksykamem i penicylaminą lub złotem pozajelitowym.

Ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ z takrolimusem jest zwiększone.

Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej podczas stosowania NLPZ z zydowudyną.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia konieczne jest kontrolowanie obrazu krwi obwodowej i stanu czynnościowego wątroby i nerek, wskaźnika protrombiny (podczas przyjmowania pośrednich leków przeciwzakrzepowych), stężenia glukozy we krwi (podczas stosowania leków hipoglikemizujących).

Jeśli konieczne jest oznaczenie 17-ketosteroidów, lek należy przerwać 48 godzin przed badaniem.

Być może wydłużenie czasu krwawienia, które należy wziąć pod uwagę podczas interwencji chirurgicznych.

Konieczne jest wzięcie pod uwagę możliwości zatrzymywania sodu i wody w organizmie, gdy jest przepisywane z lekami moczopędnymi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem, przewlekłą niewydolnością serca, chorobą tętnic obwodowych, potwierdzoną chorobą wieńcową i (lub) chorobą naczyń mózgowych powinni przyjmować lek pod nadzorem lekarza.

Historia choroby nerek może prowadzić do rozwoju śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek i zespołu nerczycowego. Działania niepożądane można zminimalizować, stosując minimalną skuteczną dawkę tak krótko, jak to możliwe..

Ze względu na negatywny wpływ na płodność kobiety, które chcą zajść w ciążę, nie są zalecane do przyjmowania leku. U pacjentów z niepłodnością (w tym poddawanych badaniu) zaleca się anulowanie leku. Pacjenci z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) i mieszaną chorobą tkanki łącznej są narażeni na zwiększone ryzyko aseptycznego zapalenia opon mózgowych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

W okresie leczenia możliwe jest zmniejszenie prędkości reakcji psychicznych i motorycznych, dlatego konieczne jest powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i angażowania się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności wymagające zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Formularz wydania i opakowanie

Liofilizat do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego 20 mg.

  • Główne opakowanie. Liofilizowany proszek zawierający 20 mg substancji czynnej umieszcza się w butelce z bezbarwnego szkła, zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej, obciśniętym czerwoną aluminiową nasadką z czerwonym plastikowym wieczkiem. Rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań): 2 ml w fiolce z bezbarwnego szkła.
  • Opakowanie wtórne. 3 fiolki z liofilizowanym proszkiem i 3 ampułki o pojemności 2 ml z rozpuszczalnikiem w blistrze. 1 opakowanie blistrowe w tekturowym pudełku wraz z instrukcją użycia.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25 ° C.

Trzymać z dala od dzieci! Nie zamrażać!

Okres ważności

Liofilizat - 3 lata.

Rozpuszczalnik - 4 lata.

Nie używać po upływie daty ważności.

Warunki wakacji w aptece

Analogi

Analogi zastrzyków Artoxanu dla efektu terapeutycznego to leki: Aspicard, Oksiten, Tenoxicam, Diclofenac

Średni koszt liofilizatu do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego preparatu Artoxan wynosi 620-750 rubli.