Główny / Nacisk

Tętniak naczyń mózgowych: objawy, przyczyny, diagnoza, leczenie i rokowanie

Nacisk

Medyczny katalog chorób

Tętniaki mózgowe.

Tętniaki naczyniowe mózgu.


Tętniaki tętnicze mózgu są jedną z najczęstszych przyczyn zagrażających życiu, często śmiertelnych krwotoków śródczaszkowych. Tętniaki tętnicze są ograniczonym lub rozproszonym rozszerzeniem światła tętnicy lub występem jej ściany.

Najczęstsze rodzaje tętniaków to:

  • tak zwane tętniaki sakralne, mające wygląd małej cienkościennej torby, w której można odróżnić dolną, środkową część (ciało) i szyję;
  • rzadsze formy są kuliste,
  • fusioform (w kształcie wrzeciona) lub w kształcie litery S..

Ściana tętniaka z reguły jest płytką bliznowatej tkanki łącznej o różnych grubościach. W jamie tętniaka mogą znajdować się skrzepy krwi o różnej recepcie.

Lokalizacja tętniaków.

Najczęstszą lokalizacją tętniaków tętnic są tętnice podstawy mózgu, zwykle w miejscach ich podziału i zespolenia. Szczególnie często tętniaki są zlokalizowane na przedniej tętnicy łączącej, w pobliżu wydzieliny tylnej tętnicy łączącej lub w obszarze gałęzi środkowej tętnicy mózgowej. W 80-85% przypadków tętniaki znajdują się w układzie tętnic szyjnych wewnętrznych, w 15% w układzie kręgowców i głównych tętnic.

Przyczyny.

Przyczyna powstawania tętniaków tętniczych jest ustalona tylko u niewielkiej liczby pacjentów. Około 4-5% tętniaków rozwija się z powodu spożycia zainfekowanych zatorów w tętnicach mózgu. Są to tak zwane tętniaki grzybicze. Miażdżyca odgrywa niezaprzeczalną rolę w powstawaniu dużych tętniaków sferycznych i w kształcie litery S. Występowanie tętniaków woreczków wiąże się z wrodzoną gorszością układu tętniczego mózgu, a istotną rolę odgrywają miażdżyca i nadciśnienie tętnicze, a także uraz..


Tętniaki mogą być:

  • pojedynczy lub
  • wielokrotność.

Obraz kliniczny.

Istnieją dwie formy klinicznej manifestacji tętniaków tętniczych - apopleksja i nowotwór. Najczęstszą postacią jest apopleksja z nagłym rozwojem krwotoku podpajęczynówkowego, zwykle bez prekursorów. Czasami pacjenci przed krwotokiem martwią się ograniczonym bólem w okolicy czołowo-oczodołowej, obserwuje się niedowład nerwów czaszkowych.

Pierwszym i głównym objawem pęknięcia tętniaka jest nagły ostry ból głowy.
Początkowo może mieć charakter lokalny zgodnie z lokalizacją tętniaka, a następnie staje się rozproszony. Niemal równocześnie z bólem głowy, nudnościami, powtarzającymi się wymiotami dochodzi do utraty przytomności o różnym czasie trwania. Zespół Meningeala rozwija się szybko! czasami obserwuje się napady padaczkowe. Często występują zaburzenia psychiczne - od małego zamieszania i dezorientacji po ciężkie psychozy. W ostrym okresie - wzrost temperatury, zmiana krwi (umiarkowana leukocytoza i przesunięcie formuły leukocytów w lewo), w płynie mózgowo-rdzeniowym - domieszka krwi.

Z pęknięciem tętniaków podstawy dochodzi do nerwów czaszkowych, najczęściej okoruchowych. Z pęknięciem tętniaka może wystąpić krwotok do substancji w mózgu (krwotok podpajęczynówkowo-miąższowy), oprócz podpajęczynówkowego. Obraz kliniczny w takich przypadkach uzupełnia się objawami ogniskowego uszkodzenia mózgu, których wykrycie jest czasem trudne ze względu na nasilenie objawów mózgowych.

W przypadku przebicia krwi do komór mózgu (krwotok podpajęczynówkowo-miąższowy-komorowy) choroba przebiega bardzo poważnie i szybko kończy się śmiercią.

Objawy uszkodzenia mózgu podczas pękania tętniaków są spowodowane nie tylko krwotokiem mózgowym, ale także niedokrwieniem mózgu wynikającym z przedłużonego skurczu tętniczego charakterystycznego dla krwotoku podpajęczynówkowego, zarówno w pobliżu pękniętego tętniaka, jak i na odległość. Zidentyfikowane lokalne objawy neurologiczne często zapewniają znaczącą pomoc w określeniu lokalizacji tętniaka. Bardziej rzadkim powikłaniem jest rozwój wodogłowia normotensyjnego z powodu zablokowania błon podstawnych błon mózgowych, które rozlały krew, resorbując płyn mózgowo-rdzeniowy.

W niektórych przypadkach tętniaki tętnicze, powoli rosnące, powodują uszkodzenie mózgu i przyczyniają się do pojawienia się objawów charakterystycznych dla łagodnych guzów podstawowych części mózgu. Ich symptomatologia różni się w zależności od lokalizacji. Najczęściej tętniaki guza są zlokalizowane w jamistej zatoce i okolicy chiasalnej..

Tętniaki wewnętrznej tętnicy szyjnej są podzielone na następujące grupy:

  1. tętniaki w jamie jamistej (infraklinoid - znajdujące się poniżej procesów w kształcie klina tureckiego siodła),
  2. tętniaki części nadklinoidowej tętnicy,
  3. tętniaki w pobliżu rozwidlenia tętnicy szyjnej.

Tętniaki w jamistej zatoce.
Rozróżnia się trzy zespoły zatok jamistych w zależności od różnych lokalizacji.

  • tylny, który charakteryzuje się porażką wszystkich gałęzi nerwu trójdzielnego w połączeniu z zaburzeniami okoruchowymi;
  • średnie - uszkodzenie gałęzi I i II nerwu trójdzielnego i zaburzeń okoruchowych; przód - ból i wrażliwość w strefie unerwienia I gałęzi nerwu trójdzielnego i porażenie nerwów III, IV i VI.

Duże i istniejące od dawna tętniaki tętnicy szyjnej w jamie jamistej mogą powodować destrukcyjne zmiany w kościach czaszki, widoczne na radiogramie. Przy pęknięciu tętniaków w jamie jamistej nie ma krwotoku w jamie czaszki z powodu ich lokalizacji zewnątrzoponowej.

Tętniaki części nadklinoidowej wewnętrznej tętnicy szyjnej.
Znajdują się w pobliżu odejścia tylnej tętnicy łącznej i oprócz objawów krwotoku podpajęczynówkowego typowego dla wszystkich tętniaków, selektywne uszkodzenie nerwu okoruchowego w połączeniu z miejscowym bólem w okolicy czołowo-oczodołowej.

Tętniaki rozwidlenia tętnicy szyjnej często powodują upośledzenie wzroku ze względu na ich położenie w zewnętrznym rogu chrząstki.

Tętniaki przedniej tętnicy mózgowej charakteryzuje się zaburzeniami psychicznymi, niedowładem nóg, niedowładem połowiczym z pozapiramidowymi zmianami tonu w dłoni z powodu skurczu przednich tętnic mózgowych i ich gałęzi.

Tętniaki środkowej tętnicy mózgowej z przerwą powodują rozwój niedowładu kończyn przeciwnych, zaburzenia mowy, rzadziej zaburzenia wrażliwości.

Tętniaki układu kręgowo-podstawnego zwykle występują z objawami uszkodzeń struktur tylnego dołu czaszki (dyzartria, dysfagia, oczopląs, ataksja, niedowład nerwów VII i V, zespoły naprzemienne).

Wiele tętniaków stanowią około 15% wszystkich tętniaków. Cechy przebiegu klinicznego są określone przez lokalizację tętniaka, z którego wystąpił krwotok.

Tętniaki tętniczo-żylne (naczyniaki tętniczo-żylne, wady naczyniowe lub wady rozwojowe) mogą również powodować krwotoki śródczaszkowe. Są to sploty naczyniowe różnej wielkości, utworzone przez losowe przeplatanie zwiniętych i rozszerzonych żył i tętnic. Ich rozmiary wahają się od kilku milimetrów do gigantycznych formacji, które zajmują większość półkuli mózgowej. Najczęściej są one zlokalizowane w oddziałach frontoparietal.

Tętniaki tętniczo-żylne są wrodzoną anomalią naczyń mózgowych. Charakterystyczną cechą struktury tych tętniaków jest brak w nich naczyń włosowatych, co prowadzi do bezpośredniego przecieku tętnicy i krwi żylnej. Tętniaki tętniczo-żylne kierują znaczną część krwi „na siebie”, będąc „pasożytami krążenia mózgowego”.
Główne objawy kliniczne tętniaków tętniczo-żylnych to krwotoki śródmózgowe i napady padaczkowe..

Diagnostyka.

Rozpoznanie tętniaków tętniczych i tętniczo-żylnych stwarza pewne trudności. Rozpoznając je, bierze się pod uwagę anamnestyczne wskazania przeniesionych krwotoków podpajęczynówkowych, przemijającej hemianopsji, migreny oftalmoplegicznej i napadów padaczkowych. Craniografia ma ogromne znaczenie, odsłaniając charakterystyczne cienkie cienie w kształcie pierścieni, które wyglądają jak skamieniałe tętniaki na zdjęciach.
Niektóre duże tętniaki mogą powodować zniszczenie kości podstawy czaszki. EEG ma szczególne znaczenie.

Ostateczna diagnoza tętniaka tętnic mózgu, określenie jego lokalizacji, wielkości i kształtu jest możliwe tylko za pomocą angiografii, która jest wykonywana nawet w ostrym okresie udaru. W niektórych przypadkach tomografia komputerowa głowy ze wzmocnieniem kontrastu ma charakter informacyjny..

LECZENIE ANALURYZMU STATKÓW MÓZGU.


Zachowawcze leczenie pęknięcia tętniaka jest takie samo, jak w przypadku krwotoku mózgowego (udar mózgu, ostry). Konieczne jest przestrzeganie ścisłego leżenia w łóżku przez 6-8 tygodni.

Powtarzające się nakłucia lędźwiowe w celach terapeutycznych są uzasadnione tylko w celu złagodzenia silnych bólów głowy, w których leki są nieskuteczne. Skurcz tętnic wewnątrzczaszkowych, często prowadzący do znacznego zmiękczenia, w tym skrawków pnia mózgu, nie został jeszcze usunięty za pomocą środków zachowawczych.

Jedynym radykalnym leczeniem tętniaków woreczków jest operacja - obcinanie szyi tętniaka. Czasami wzmacniają ścianę tętniaka, owijając go mięśniem lub gazą.

W ostatnich latach zaproponowano szereg ulepszeń i nowych metod chirurgicznego leczenia tętniaków: mikrochirurgia, sztuczna zakrzepica tętniaka z koagulantami lub zawiesina sproszkowanego żelaza w polu magnetycznym, stereotaktyczna elektrokoagulacja, zakrzepica balonem z kroplowym cewnikiem, stereotaktyczne obcinanie.

W wadach tętniczo-żylnych najbardziej radykalne wycięcie całego pakietu naczyniowego po obcinaniu naczyń wiodących i drenujących.

Prognoza.

Prognozy dotyczące pęknięcia tętniaka są często niekorzystne, szczególnie w przypadku krwotoków podpajęczynówkowo-miąższowych: 30-50% pacjentów umiera. Niebezpieczeństwo powtarzającego się krwawienia, które częściej obserwuje się w 2. tygodniu choroby, pozostaje stałe. Rokowanie jest najbardziej niekorzystne w przypadku tętniaków mnogich i dużych tętniczo-żylnych, których nie można usunąć chirurgicznie. W przypadku krwotoków z powodu naczyniaków (wad rozwojowych) rokowanie jest nieco lepsze.

Tętniaki naczyniowe mózgu (tętniak mózgowy)

Tętniaki naczyń mózgowych są patologicznym miejscowym występem ścian naczyń tętniczych mózgu. Z podobnym do guza przebiegiem tętniaka naczyniowego mózgu naśladuje klinikę formacji objętościowej z uszkodzeniem nerwu wzrokowego, trójdzielnego i okoruchowego. W przebiegu apopleksji tętniaka mózgu objawia się objawami krwotoku podpajęczynówkowego lub śródmózgowego, które nagle powstają w wyniku jego pęknięcia. Tętniak naczyń mózgowych jest diagnozowany na podstawie wywiadu, badania neurologicznego, prześwietlenia czaszki, badań płynu mózgowo-rdzeniowego, CT, MRI i MRA mózgu. W przypadku wskazań tętniaka mózgu podlega leczeniu chirurgicznemu: niedrożności wewnątrznaczyniowej lub obcinania.

ICD-10

Informacje ogólne

Według niektórych doniesień tętniak mózgu występuje u 5% populacji. Jednak często jest to bezobjawowe. Wzrostowi rozszerzania tętniaka towarzyszy przerzedzenie jego ścian i może prowadzić do pęknięcia tętniaka i udaru krwotocznego. Tętniak ma szyję, ciało i kopułę. Szyja, podobnie jak ściana naczynia, charakteryzuje się trójwarstwową strukturą. Kopuła składa się tylko z intymności i jest najsłabszym punktem, w którym tętniak naczyń mózgowych może pęknąć. Najczęściej lukę obserwuje się u pacjentów w wieku 30-50 lat. Według statystyk jest to pęknięty tętniak, który powoduje do 85% nie pourazowych krwotoków podpajęczynówkowych (SAH).

Przyczyny tętniaka

Wrodzony występ naczyń mózgowych jest wynikiem nieprawidłowości rozwojowych prowadzących do naruszenia normalnej budowy anatomicznej ich ścian. Często łączy się go z inną wrodzoną patologią: policystyczną chorobą nerek, zwężeniem aorty, dysplazją tkanki łącznej, deformacją tętniczo-mózgową mózgu itp..

Nabrany tętniak mózgu może rozwinąć się w wyniku zmian w ścianie naczynia po urazowym uszkodzeniu mózgu, na tle nadciśnienia tętniczego, z miażdżycą naczyń i hialinozą naczyniową. W niektórych przypadkach jest to spowodowane wprowadzeniem zakaźnych zatorów do tętnic mózgowych. Taki tętniak we współczesnej neurologii nazywa się grzybicą. Tworzenie patologii jest ułatwione przez takie czynniki hemodynamiczne, jak nierównomierny przepływ krwi i nadciśnienie tętnicze.

Patogeneza

Tętniak naczyń mózgowych jest konsekwencją zmiany struktury ściany naczyniowej, która normalnie ma 3 warstwy: wewnętrzną - wewnętrzną, mięśniową i zewnętrzną - przygodę. Zmiany zwyrodnieniowe, niedorozwój lub uszkodzenie jednej lub więcej warstw ściany naczynia prowadzą do przerzedzenia i utraty elastyczności dotkniętego obszaru ściany naczynia. W rezultacie, w osłabionym miejscu pod ciśnieniem krwi, wystaje ściana naczyniowa i tworzy się tętniak. Występ jest najczęściej zlokalizowany w miejscach rozgałęzienia tętnic, ponieważ nacisk wywierany na ścianę naczynia jest najwyższy.

Klasyfikacja

W swojej postaci tętniak naczyń mózgowych ma kształt torebki i wrzeciona. Co więcej, pierwsze są znacznie częstsze, w stosunku około 50: 1. Z kolei kształt sakralny może być jedno- lub wielokomorowy. Według lokalizacji wyróżnia się tętniak przedniej tętnicy mózgowej, środkowej tętnicy mózgowej, wewnętrznej tętnicy szyjnej i układu kręgowo-podstawnego. W 13% przypadków obserwuje się wiele tętniaków zlokalizowanych na kilku tętnicach. Istnieje również klasyfikacja według wielkości. Według niej wyróżnia się tętniaki:

  • służba wojskowa - do 3 mm
  • małe - do 10 mm
  • średni - 11-15 mm
  • duży - 16-25 mm
  • gigant - ponad 25 mm.

Objawy tętniaka mózgowego

Zgodnie z jego objawami klinicznymi patologia może mieć przebieg podobny do guza lub apopleksji. W wariancie podobnym do guza tętniak naczyń mózgowych stopniowo wzrasta i osiągając znaczne rozmiary, zaczyna ściskać znajdujące się obok niego anatomiczne formacje mózgu, co prowadzi do pojawienia się odpowiednich objawów klinicznych. Postać podobna do guza charakteryzuje się obrazem klinicznym guza śródczaszkowego. Najczęściej wykrywany w obszarze przecięcia wzrokowego (chiasm) i zatoki jamistej.

Anomalii w naczyniach regionu chiasmal towarzyszy upośledzona ostrość widzenia i pola; przy dłuższym istnieniu może prowadzić do zaniku optycznego. Tętniakowi naczyń mózgowych zlokalizowanych w jamie jamistej może towarzyszyć jeden z trzech zespołów zatoki jamistej, który jest połączeniem niedowładu par III, IV i VI FMN z porażką różnych gałęzi nerwu trójdzielnego. Niedowład par III, IV i VI objawia się klinicznie zaburzeniami okoruchowymi (osłabienie lub niemożność konwergencji, rozwój zeza); uszkodzenie nerwu trójdzielnego - objawy neuralgii trójdzielnej. Długowiecznemu może towarzyszyć zniszczenie kości czaszki, ujawnione podczas radiografii.

Często choroba ma przebieg apopleksyjny z nagłym pojawieniem się objawów klinicznych w wyniku pęknięcia tętniaka. Tylko sporadycznie pęknięcie tętniaka poprzedza ból głowy w okolicy czołowo-oczodołowej.

Zerwanie tętniaka

Pierwszym objawem zerwania jest nagły, bardzo intensywny ból głowy. Początkowo może mieć charakter lokalny, odpowiadający lokalizacji tętniaka, a następnie staje się rozproszony. Bólowi głowy towarzyszą nudności i powtarzające się wymioty. Występują objawy oponowe: przeczulica, sztywność szyi, objawy Brudzinskiego i Kerniga. Potem następuje utrata przytomności, która może trwać przez inny okres czasu. Napady padaczkowe i zaburzenia psychiczne mogą wystąpić od lekkiego splątania do psychozy. Krwotokowi podpajęczynówkowemu wynikającemu z pęknięcia rozszerzania tętniaka towarzyszy długotrwały skurcz tętnic znajdujących się w pobliżu tętniaka. W około 65% przypadków ten skurcz naczyń prowadzi do uszkodzenia substancji mózgowej jako udaru niedokrwiennego.

Oprócz krwotoku podpajęczynówkowego pęknięty tętniak naczyniowo-mózgowy może powodować krwotok w substancji lub komorach mózgu. Krwiak śródmózgowy obserwuje się w 22% przypadków zerwania. Oprócz objawów mózgowych objawia się wzrostem objawów ogniskowych, w zależności od lokalizacji krwiaka. W 14% przypadków tętniak pękający powoduje krwotok komorowy. To najtrudniejszy wariant choroby, często śmiertelny..

Ogniskowe objawy występujące podczas zerwania mogą być różnorodne i zależą od lokalizacji tętniaka. Po zlokalizowaniu w obszarze rozwidlenia tętnicy szyjnej występują zaburzenia widzenia. Uszkodzeniu przedniej tętnicy mózgowej towarzyszy niedowład kończyn dolnych i zaburzenia psychiczne, środkowa tętnica mózgowa - hemipareza po przeciwnej stronie i zaburzenia mowy. Tętniak zlokalizowany w układzie kręgowo-podstawnym podczas zerwania charakteryzuje się dysfagią, dyzartrią, oczopląsem, ataksją, naprzemiennymi zespołami, niedowładem centralnej twarzy i uszkodzeniem nerwu trójdzielnego. Występ naczyń mózgowych znajdujących się w jamie jamistej znajduje się poza oponą twardą, a zatem jej pęknięciu nie towarzyszy krwotok w jamie czaszki.

Diagnostyka

Dość często choroba charakteryzuje się bezobjawowym przebiegiem i można ją wykryć losowo podczas badania pacjenta w związku z zupełnie inną patologią. Wraz z rozwojem objawów klinicznych diagnoza jest przeprowadzana przez neurologa na podstawie wywiadu lekarskiego, badania neurologicznego pacjenta, badań rentgenowskich i tomograficznych, badań płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badanie neurologiczne ujawnia objawy oponowe i ogniskowe, na podstawie których można postawić diagnozę miejscową, to znaczy ustalić lokalizację procesu patologicznego. Diagnostyka instrumentalna obejmuje:

  • Roentgenografia. Radiografia czaszki pomaga wykryć skamieniałe tętniaki i zniszczenie kości podstawy czaszki. Dokładniejszą diagnozę podaje CT i MRI mózgu..
  • Angiografia. Angiografia mózgowa pozwala określić lokalizację, kształt i wielkość tętniaka. W przeciwieństwie do angiografii rentgenowskiej obrazowanie rezonansu magnetycznego (MRA) nie wymaga wprowadzenia środków kontrastowych i może być wykonywane nawet w ostrym okresie pęknięcia tętniaka mózgu. Daje dwuwymiarowy obraz przekroju naczyń lub ich trójwymiarowego trójwymiarowego obrazu.
  • Nakłucie lędźwiowe W przypadku braku bardziej szczegółowych metod diagnostycznych pęknięcie tętniaka naczyniowego mózgu można zdiagnozować poprzez nakłucie lędźwiowe. Wykrywanie krwi w powstałym płynie mózgowo-rdzeniowym wskazuje na obecność krwotoku podpajęczynówkowego lub śródmózgowego.

Podczas diagnozy należy odróżnić tętniak nowotworowy naczyń mózgowych od guza, torbieli i ropnia mózgu. Apopleksja tętniak mózgu wymaga odróżnienia od napadu padaczkowego, przemijającego napadu niedokrwiennego, udaru niedokrwiennego mózgu, zapalenia opon mózgowych.

Leczenie tętniaka mózgu

Pacjenci, u których tętniak mózgu jest mały, muszą być stale obserwowani przez neurologa lub neurochirurga, ponieważ taki tętniak nie jest wskazaniem do leczenia chirurgicznego, ale musi być monitorowany pod kątem jego wielkości i przebiegu. Konserwatywne środki terapeutyczne mają na celu zapobieganie wzrostowi wielkości tętniaka. Mogą one obejmować normalizację ciśnienia krwi lub tętna, korekcję cholesterolu we krwi, leczenie skutków TBI lub istniejących chorób zakaźnych..

Leczenie chirurgiczne ma na celu zapobieganie pęknięciu tętniaka. Jego głównymi metodami są obcinanie szyi tętniaka i okluzja wewnątrznaczyniowa. Można zastosować elektrokoagulację stereotaktyczną i sztuczną zakrzepicę tętniaka z koagulantami. W przypadku wad naczyniowych wykonuje się radiochirurgiczne lub przezczaszkowe usunięcie AVM..

Zerwany tętniak naczyniowo-mózgowy jest stanem nagłym i wymaga zachowawczego leczenia podobnego do leczenia udaru krwotocznego. Zgodnie ze wskazaniami przeprowadza się leczenie chirurgiczne: usunięcie krwiaka, jego ewakuację endoskopową lub aspirację stereotaktyczną. Jeśli tętniakowi mózgu towarzyszy krwotok komorowy, wykonuje się drenaż komorowy.

Prognoza

Rokowanie choroby zależy od miejsca, w którym znajduje się występ naczyniowy, od jego wielkości, a także od obecności patologii prowadzącej do zmian zwyrodnieniowych w ścianie naczynia lub zaburzeń hemodynamicznych. Tętniak mózgowy, który nie zwiększa się, może istnieć przez całe życie pacjenta bez powodowania jakichkolwiek zmian klinicznych. W przypadku pęknięcia 30-50% pacjentów umiera, 25-35% pozostaje uporczywymi konsekwencjami powodującymi inwalidztwo. Powtarzający się krwotok obserwuje się u 20-25% pacjentów, śmiertelność po osiągnięciu 70%.

Ogólna charakterystyka tętniaków naczyniowych mózgu i szyi

Kategoria: Tętniak naczyń głowy i szyi

Przewlekła choroba, która atakuje naczynia mózgowe i charakteryzuje się miejscowym rozszerzeniem ich ścian, nazywa się tętniakiem. Patologia jest powszechna wśród osób powyżej 45-50 lat i jest częstym powikłaniem chorób naczyniowych i ogólnoustrojowych..

Istota tętniaka wyraża się w upośledzonym krążeniu mózgowym i wysokim ryzyku powikłań niedokrwiennych. Zastanów się, jak manifestuje się tętniak mózgu i jak jest niebezpieczny.

Co to jest tętniak mózgu? Kod ICD-10

Tętniak naczyń mózgowych - rozszerzenie średnicy naczynia mózgowego na ograniczonym obszarze. Jest to okrągły lub jednolity występ związany z dotkniętą tętnicą. Częstość występowania - 26–34 przypadki na 100 000 populacji.

Jakie tętniaki występują częściej w naczyniach głowy:

  • Wielkość przeważają odmiany małe (70–78%) i mleczarskie (15–20%).
  • W formie najczęściej spotyka się saccular (ich stosunek do innych form wynosi 50: 1).
  • Wygląd anatomiczny jest zdominowany przez tętnice (98–99%).

W tym materiale pisaliśmy o klasyfikacji tego uszkodzenia naczyń mózgowych..

Przyczyny

Co powoduje tętniak mózgu? Główne powody pojawienia się:

  • Zespoły genetyczne (Sjogren, Marfan, Down, Turner);
  • Dyslipidemia i miażdżyca;
  • Nadciśnienie tętnicze;
  • Nowotwór mózgu;
  • Wrodzona krętość tętnic.

Grupy ryzyka:

  • Kobiety;
  • Palacze;
  • Osoby powyżej 40 roku życia;
  • W ciąży
  • Cierpi na cukrzycę, alkoholizm;
  • Operacja mózgu, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych.

Jest predyspozycją do dziedziczenia?

Predyspozycje do choroby nie są dziedziczne, ponieważ są konsekwencją pierwotnych chorób. Prawdopodobieństwo wystąpienia chorób przyczynowych w najbliższej rodzinie wynosi jednak 29–47%.

Mechanizm rozwoju: jak szybko rośnie i od czego zależy?

W przypadku tętniaków naczyń śródmózgowych rozwój jest charakterystyczny w miejscach rozgałęzienia pni tętniczych, w których występują stałe uderzenia hemodynamiczne fal tętna. Pod wpływem choroby sprawczej ściana tętnicy ulega procesom zwyrodnieniowym i zwyrodnieniowym (przerzedzenie, zwapnienie, zwłóknienie).

Średnia stopa wzrostu wynosi 8-10 tygodni. Tętniaki rosną szybciej w ciężkich przypadkach i szybki postęp chorób ogólnoustrojowych. Przy minimalnie wyraźnej współistniejącej patologii wzrost spowalnia, tętniak może pozostać niewykryty przez wiele lat.

Gdzie można się znaleźć?

Tętniak wpływa na następujące tętnice mózgu i szyi:

  • Podstawowy - w 1-3% przypadków. Charakterystyczne są ślepota, porażenie opuszki, zanik nerwu wzrokowego. Kurs szybko się rozwija (w ciągu sześciu miesięcy). W leczeniu preferowana jest operacja otwarta;
  • Kręgowce (1-3%). Klinika - zespół kręgowy, korzeniowy ból pleców, osteochondroza, omdlenia. Kurs jest długoterminowy, wymazany. Leczenie - otwarte usuwanie, obcinanie;
  • Przedni, środkowy, tylny mózg (do 60%). Klinika jest różnorodna - migrenowe bóle głowy, zaburzenia widzenia i słuchu, epizody utraty przytomności, udaru mózgu. Kurs stale się rozwija. Leczenie - otwarte usunięcie połączone z utworzeniem zastawki naczyniowej;
  • Senny (25-30%). W klinice dominuje jednostronny paraliż twarzy, pogorszenie widzenia, porażenie opuszkowe, zmniejszona pamięć. Kurs jest usuwany, powoli postępując. Leczenie polega na otwartym usunięciu. Przeczytaj więcej o tętniaku szyjnym tutaj;
  • Podłączenie z przodu (1%). Klinika - upośledzona pamięć i uwaga, koncentracja, orientacja w przestrzeni, porażenie połowy ciała. Kurs można ukryć, udar często staje się pierwszą manifestacją. Leczenie - tworzenie zastawki naczyniowej, resekcja dotkniętego obszaru;
  • Pień ramienno-głowowy (do 5%). Klęska tej lokalizacji objawia się omdleniem, zapaleniem tarczycy, letargiem, zawrotami głowy. Kurs jest długi. Leczenie - usunięcie tętniaka, protezy ramienno-głowowej.

Jakie są objawy?

Główne objawy kliniczne:

  1. Ból;
  2. Niedokrwienie mózgu (skłonność do omdlenia, zawrotów głowy, senności, letargu);
  3. Uczucie pełności (z dodatkiem wodogłowia);
  4. Zmniejszenie zdolności intelektualnych, pamięci, uwagi;
  5. Zaburzenia widzenia, słuchu;
  6. Bezsenność.

W niektórych przypadkach pierwszą manifestacją jest udar:

  • Nagłe zaburzenie świadomości (brak reakcji na bodźce, otępienie, utrata przytomności);
  • Paraliż połowy ciała;
  • Częstoskurcz;
  • Wzrost, a następnie spadek ciśnienia;
  • Brak reakcji źrenicy na światło.

Różnice w klinice dla mężczyzn, kobiet, dzieci

Nie ma różnic klinicznych według płci. Dzieci charakteryzują się ciągłym rozlanym bólem, odmową jedzenia, utratą masy ciała, wypukłymi ciemiączkami, częstymi palpitacjami. Z powodu niedoskonałości układu nerwowego często dołącza się gorączka.

Charakter bólów głowy

Bóle są podobne do migreny, pasmowe lub zlokalizowane, napadowe. Z postępem stają się stałe, pękające. Ból nasila się wraz z przyczepieniem kropelkowego mózgu.

Pierwsze oznaki, na które należy zwrócić uwagę i skonsultować się z lekarzem

Pierwsze objawy patologii:

  • Powtarzające się bóle głowy zlokalizowane w jednym obszarze;
  • Utrata przytomności;
  • „Leci” na oczach;
  • Krótkotrwałe epizody pogorszenia wzroku lub słuchu;
  • Drżenie mięśni twarzy;
  • Hałas w uszach.

Jak powstaje diagnoza??

Algorytm diagnostyczny obejmuje gromadzenie skarg, badanie, badanie obiektywne i laboratoryjno-instrumentalne:

  • Głosowanie. Podczas badania pacjenci wskazują na obecność chorób naczyniowych. Inspekcja pozwala określić zaczerwienienie twarzy, porażenie języka, gałki oczne, brak odruchu źrenicznego;
  • Badanie obiektywne - rozpoznanie nadciśnienia tętniczego, tachykardii, osteochondrozy, chorób współistniejących;
  • Badania laboratoryjne - wzrost poziomu cholesterolu, glukozy we krwi. W płynie mózgowo-rdzeniowym - czerwone krwinki;
  • USG (przezczaszkowa dopplerografia) - skuteczna w przypadku uszkodzenia puli tętnicy śródmózgowia;
  • Angiografia - kumulacja kontrastu, występ ściany naczyniowej;
  • CT (MRI) - niedokrwienie mózgu, rodzaj i wielkość wypukłości, krwotok, nagromadzenie płynu mózgowo-rdzeniowego i obrzęk mózgu;
  • EEG - naruszenie fizjologicznej aktywności elektrycznej mózgu.

W tym artykule można znaleźć wszystkie szczegóły dotyczące diagnozy tętniaków mózgu..

Wybór taktyk leczenia

Wskazania do operacji otwartej:

  • Skargi na pogorszenie wzroku, słuch;
  • Naruszenie funkcji sensorycznych i motorycznych;
  • Migrena;
  • Półomdlały;
  • Zagrożenie lub obecność powikłań;
  • Progresja większa niż 5 mm rocznie;
  • Naruszenie odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego.

Interwencja wewnątrznaczyniowa nie jest wykonywana u wszystkich pacjentów, ponieważ otwarta operacja pozwala na bardziej wiarygodną ocenę zmiany. Wskazania:

  • Wiek powyżej 75 lat (operacja otwarta wiąże się z ryzykiem powikłań znieczulających);
  • Uszkodzenie tętnicy kręgowej (niedostępna lokalizacja dla otwartej interwencji).

Komplikacje i konsekwencje choroby

  • Krwawienie;
  • Uderzenie;
  • Zmniejszone widzenie, słuch, pamięć;
  • Paraliż
  • Zmiany osobowości.

Bez leczenia choroba prowadzi do trwałego upośledzenia funkcji motorycznych i sensorycznych. Krwawienie z dużego tętniaka powoduje poważny udar u połowy pacjentów.

Konsekwencje po leczeniu:

  • Efekty resztkowe (ból głowy, upośledzenie pamięci);
  • Zaburzenia motoryczne;
  • Krótkowzroczność;
  • Utrata węchu, słuchu;
  • Powikłania chirurgiczne (niewydolność zastawki, krwawienie, rana komór mózgu, zakrzepica).

Luka jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem choroby i charakteryzuje się naruszeniem integralności i ciężkim krwawieniem z patologicznego wypukłości. Szybkość krwotoku w tkance mózgowej osiąga 50-100 ml / min, co prowadzi do pojawienia się rozległej strefy niedokrwienia i martwicy - ogniska udaru. Śmiertelny wynik występuje u 12–25% pacjentów.

Metody zapobiegania chorobom

Podstawowe zapobieganie:

  • Kontrola ciśnienia na poziomie nie wyższym niż 140 i 90 mm RT. st.;
  • Normalizacja parametrów laboratoryjnych (cukier, cholesterol);
  • Zdrowy tryb życia;
  • Pełny sen co najmniej 8 godzin dziennie;
  • Minimalizacja stresu.

Zapobieganie wtórne:

  • Nadzór chirurga;
  • Tomografia komputerowa mózgu 2 razy w roku;
  • Badanie laboratoryjne do 4 razy w roku;
  • Leczenie współistniejącej patologii;
  • Badanie lekarskie.

Tętniaki naczyń krwionośnych mózgu to przewlekła choroba charakteryzująca się postępującym przebiegiem i zaburzonym krążeniem mózgowym. Identyfikacja i leczenie tętniaków są wykonywane przez neurochirurgów i lekarzy diagnostycznych. Rokowanie dla każdego pacjenta zależy od wieku, przebiegu i objawów choroby. Terminowa interwencja chirurgiczna minimalizuje ryzyko udaru i śmierci.

Standardy diagnostyczne: jak na czas zdiagnozować tętniak mózgu?

Tętniaki naczyń mózgowych są patologią z charakterystyczną triadą objawów: ogólną, neurologiczną i hemodynamiczną. O złożoności terminowej diagnozy decyduje ich różnorodność...

Co to są tętniaki mózgu? Główne typy i ich cechy

Tętniaki tętnic mózgowych to rozległa grupa formacji, które różnią się cechami i lokalizacją. Najbardziej interesujące są wypukłości naczyń dużych tętnic...

Charakterystyczne cechy i objawy u dorosłych z różnymi rodzajami tętniaków naczyń szyjnych

Tętniaki zajmują trzecie miejsce w strukturze naczyń szyjnych po zwężeniu i zwyrodnieniowych chorobach zapalnych. Średni wiek pacjentów to 57-63 lata....

Charakterystyczne cechy tętniaka tętnicy szyjnej, podejścia do leczenia naczyń szyi i mózgu

Tętniaki tętnic szyjnych stanowią 12,5–18% wszystkich tętniaków tętnic. Choroba jest charakterystyczna dla osób powyżej 45 roku życia cierpiących na choroby sercowo-naczyniowe...

Najczęstszą postacią tętniaka tętnicy mózgowej jest torebka. Jak to się manifestuje?

Tętniaki naczyń mózgowych reprezentują ograniczony śródczaszkowy występ ściany naczyniowej. Spośród wszystkich ich odmian 95-99% stanowią torebki. Patologia…

Tętniak mózgowy

Tętniak mózgowy

Tętniak naczyń mózgowych to bulwiasta ekspansja ograniczonego odcinka tętnicy o wrodzonej lub nabytej genezie. Jest to jedna z najbardziej niebezpiecznych chorób mózgu, rozwijająca się bezobjawowo, powoli z poważnymi konsekwencjami. Nic nie podejrzewający „nosiciele” tętniaka stanowią 5% populacji.

Istnieje kilka rodzajów, w zależności od lokalizacji „worka tętniaka”: tętniak tętnic mózgu, aorty, naczyń obwodowych i serca. Patologiczna zmiana w podstawowych naczyniach mózgu nazywa się tętniakiem śródczaszkowym lub mózgowym, statystycznie jest to najczęstsza postać tętniaka.

Przyczyny tętniaka mózgu

Istnieją dwie formy choroby: wrodzona i nabyta.

Wrodzony (pierwotny)

Objawy jego obecności nie istnieją. Może towarzyszyć życiu i nagle komplikować się z powodu czynników zewnętrznych lub wewnętrznych.

  • Wada anatomiczna ściany naczynia jest punktowym osłabieniem ściany żyły Gallena, częściej rozwija się u chłopców. W przypadku tej wady 90% śmiertelności w okresie noworodkowym lub w okresie noworodkowym. Nawet w przypadku szybkiego leczenia korzystne rokowanie nie przekracza 80%. Towarzyszy niewydolność serca i wodogłowie.
  • Wady tętniczo-żylne (wady rozwojowe) - patologiczne blokowanie tętnic i żył.
  • Dziedzicznej predyspozycji może towarzyszyć niedobór kolagenu. Należy to przede wszystkim wziąć pod uwagę, wymaga stałego monitorowania naczyń mózgowych.

Nabyte (wtórne)

Miażdżyca naczyń mózgowych

Rozwija się wraz z chorobami ogólnoustrojowymi, które wpływają na strukturę ściany naczynia. Częściej w grupie wiekowej 50-60 lat. Następujące choroby prowadzą do powstania tętniaka:

  • Miażdżyca - owrzodzenie ściany naczynia poprzez gromadzenie cholesterolu.
  • Zakażenia - kiła, grzybica.
  • Kolagenozy - choroby ogólnoustrojowe tkanki łącznej.
  • Nadciśnienie tętnicze i częste kryzysy nadciśnieniowe.
  • Choroba zakrzepowo-zatorowa.
  • Łagodne guzy i nowotwory podobne do nowotworów lub przerzuty raka z głowy i szyi.
  • Stan septyczny.
  • Stan pooperacyjny spowodowany operacjami mózgu.
  • Zespół pourazowy - otwarte lub zamknięte urazowe uszkodzenie mózgu.
  • Ciągłe „ataki adrenaliny” podczas uprawiania sportów ekstremalnych lub w formie zagrożeń zawodowych (pilotów, lekarzy).
  • Wielotorbielowatość nerek.
  • Uzależnienie (kokaina) oraz nadużywanie papierosów i alkoholu.
  • Długotrwałe niewłaściwe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Klasyfikacja tętniaka mózgu

Formy tętniaka mózgu

Istnieje kilka klasyfikacji, na których opiera się rokowanie dla pacjenta, plan leczenia lub badanie kliniczne (obserwacja dynamiczna):

  1. Ze względu na złożoność anatomiczną: tętniaki jednokomorowe i wielokomorowe.
  2. W formie:
    • „Jagoda” sakralna najczęściej znajdowana, głównie nabyta, zwykle mała, nie większa niż 10 mm. Fotografie wyraźnie widoczne: szyja, ciało i dół.
    • W kształcie wrzeciona - rozszerzenie ściany naczynia o rozmyte granice.
  3. Średnica i rozmiar: mały (mniej niż 3-11 mm), średni (11-25 mm), gigantyczny (więcej niż 25 mm).
  4. Według rodzaju uszkodzonego naczynia: tętniczego i tętniczo-żylnego.

Patogeneza tętniaka mózgu

Patogeneza rozwoju choroby zależy od lokalizacji i powyższych cech. Sam tętniak znajduje się na wewnętrznej powierzchni ściany naczynia - błonie wewnętrznej. W tym obszarze nie ma warstwy mięśniowej, dlatego krew wypełniająca naczynie z łatwością tworzy dodatkowy zbiornik. Patologiczny przepływ krwi zaczyna się od okresów gwałtownego opróżniania i przepełnienia naczynia. Co powoduje nierównomierny ruch krwi i zaburza homeostazę w tkance mózgowej.

Tętniak naczyń mózgowych znajduje się losowo, w dowolnym miejscu w naczyniu naczyniowym, ale najczęściej diagnozowany jest w obszarze naczyń łączących dolny obszar mózgu i podstawę czaszki, tzw. Koło Wilizi. „Ulubiona” lokalizacja w obszarze pętli tętniczych lub rozgałęzień (rozwidlenia) naczyń krwionośnych. Objawy tętniaka mózgu objawiają się z powodu wypełnienia patologicznie rozszerzonej części naczynia. Masa zastałej krwi zaczyna wywierać nacisk na otaczającą tkankę mózgową i znajdujące się tam ośrodki witalne.

Objawy tętniaka mózgu

Objawy tętniaka mózgu są liczne i patognomiczne. Należy zwrócić uwagę na następujące objawy:

  • Okresowe bezprzyczynowe intensywne bóle głowy z wyraźną lokalizacją. Miejsce bólu będzie wskazywać na uszkodzoną tętnicę: strefa przedoczodołowa, skroniowa lub potyliczna lub połowa głowy z wyraźnymi granicami.
  • Towarzyszące zawroty głowy bóle i omdlenia.
  • Z jednej strony silny ból na orbicie.
  • Częste duszenie, trudności z przełykaniem, uczucie obcego ciała.
  • Pojedynczy atak padaczkowy (konwulsyjny), bez klinicznej padaczki.
  • Nagle rozwinięte: jednostronne opadanie powieki, rozszerzone źrenica, zez, światłowstręt, zmniejszone pole widzenia lub zniekształcenie widocznych obiektów.
  • Przerywane spontaniczne krótkotrwałe osłabienie nóg.
  • Jednostronny niedowład nerwu twarzowego w połączeniu z ostrym upuszczeniem i zniekształceniem słuchu (dmuchanie lub świszczący oddech).
  • Jednostronne parestezje lub znieczulenie skóry twarzy.
  • Aura mentalna wyraża się w zwiększonym lęku, podejrzliwości, labilności emocjonalnej, zwiększonej drażliwości, zahamowaniach, zaburzeniach snu.

Diagnoza choroby

Angiografia mózgu

Diagnozę tętniaków mózgu przeprowadza neurochirurg, który dokonuje wstępnej diagnozy na podstawie skarg i badania. A także testy na obecność odruchów patologicznych. Ostateczna diagnoza zostaje postawiona dopiero po zastosowaniu instrumentalnych metod badawczych, w ich optymalnej kombinacji:

  • Angiografia kontrastowa.
  • Naczynia dopplerowskie głowy i szyi.
  • Rezonans magnetyczny (MRI) i tomografia komputerowa.
  • Analizę płynu mózgowo-rdzeniowego (płynu mózgowo-rdzeniowego) przeprowadza się w przypadku pęknięcia tętniaka..

Powikłania tętniaka mózgu

Powikłania tej choroby są obarczone niebezpiecznymi nieodwracalnymi konsekwencjami. Pęknięcie tętniaka naczyń mózgowych występuje w okresie wyobrażonego dobrego samopoczucia, często w ciągu dnia. Przedział wiekowy niebezpiecznego okresu jest dość szeroki od 30 do 50 lat. Czynnikami prowokującymi rozwój powikłań są: kryzys nadciśnieniowy i silny stres emocjonalny. Konsekwencje tętniaka i jego pęknięcia:

  • Patofizjologiczną i kliniczną konsekwencją zerwania jest udar krwotoczny (krwotok). Lokalizacja: śródmózgowa lub podpajęczynówkowa, która będzie zależeć od istotnych rokowań.
  • W 40% przypadków jest to śmiertelne lub śpiączka.
  • Istotny wynik grozi nieodwracalnym uszkodzeniem dotkniętych loci ośrodkowego układu nerwowego. W rezultacie utrata funkcji poznawczych lub fizycznych organizmu z nieuniknioną niepełnosprawnością.
  • Udowodniono, że po pojedynczym pęknięciu tętniaka mogą rozwinąć się dodatkowe „worki tętniakowe” w naczyniach.
  • Rozwój zespołu wodogłowia pociąga za sobą wzrost ciśnienia śródczaszkowego i odpowiedniego zespołu objawów.
  • Reaktywny skurcz naczyń (skurcz naczyń mózgowych), z ryzykiem rozwoju udaru niedokrwiennego i prawdopodobieństwa śmierci do 20%, może być ochronną funkcją mózgu..
  • Zatrucie tkanki mózgowej i ich późniejsza selektywna martwica z powodu procesów stagnacyjnych i produktów rozpadu.

Zwiastunami pęknięcia tętniaka są - przeszywający napadowy nasilający „sygnałowy” ból głowy, uczucie gorąca i pieczenia w głowie i szyi, różne zaburzenia widzenia i mowy, ogólne ostre osłabienie, spadek ciśnienia krwi do stanu zapalnego, utrata przytomności, nudności i wymioty, które nie powodują ulga.

Pojawienie się objawów patologicznych - napięcie mięśni szyi (sztywność), zespół konwulsyjny, chód tasowania (oznaka częściowego paraliżu - hemiplegia), dezorientacja psychiczna, amnezja, niekontrolowane oddawanie moczu i defekacji, apraksja i ataksja (dezorientacja w przestrzeni).

Leczenie tętniaka mózgu

Leczenie tętniaków mózgu jest możliwe wyłącznie radykalnie. Jeśli zostanie przeprowadzona w odpowiednim czasie, przed konsekwencjami i rozwojem nieodwracalnych powikłań, rokowanie jest korzystne. Objawy niedotlenienia mózgu są dopuszczalne, które są eliminowane samodzielnie w okresie pooperacyjnym lub poprzez wspomagające leczenie farmakologiczne.

Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne tętniaka mózgu zależy od pilności, lokalizacji i wielkości patologicznego uszkodzenia naczynia:

  • Bezpośrednia interwencja wewnątrzczaszkowa polega na nałożeniu klipsa na uszkodzone naczynie i wykluczeniu go z krwiobiegu. W tym samym czasie aspiracja krwi rozlana z naczynia, a następnie drenaż krwiaka.
  • Drogą wewnątrznaczyniową możliwa jest minimalnie inwazyjna operacja pod kontrolą zdjęcia rentgenowskiego lub tomografu (MRI) - jatrogenna embolizacja (zablokowanie) uszkodzonego naczynia za pomocą biomateriałów (gąbka żelatynowa, mikrospiral lub balon).
  • Wycięcie patologicznie zmienionej części naczynia za pomocą dalszych protez za pomocą autoprzeszczepu (własnego naczynia krwionośnego) lub plastycznego przeszczepu.
  • W ciężkich przypadkach resekcję elementów kości sferycznej wykonuje się techniką mikrochirurgiczną poprzez dostęp pterionalny (przednio-skroniowy).

Farmakoterapia

Leczenie farmakologiczne odbywa się na etapie szpitalnym. Polega na eliminacji objawów patologicznych i poprawie krążenia mózgowego:

  • Leczenie przeciwdrgawkowe i przeciwwymiotne.
  • Leki zmniejszające przekrwienie, aby zapobiec rozwojowi obrzęku mózgu.
  • Środki przeciwbólowe - przeciwskurczowe.
  • Leki przeciwnadciśnieniowe i określona grupa - blokery wapnia.
  • Leki przeciwdepresyjne i nootropowe.
  • Polepszacze reologii krwi.

Rehabilitacja i zapobieganie

Rehabilitacja trwa wiele miesięcy z pełnym zakresem środków rehabilitacyjnych:

  • Fizjoterapia obejmuje określony zestaw ćwiczeń z instruktorem kilka razy dziennie.
  • Masaż ogólny, dopuszczalne techniki fizjoterapeutyczne. Pływać w basenie.
  • W razie potrzeby pomoc logopedy-patologa mowy w celu przywrócenia mowy.
  • Klimatoterapia, długie niespieszne spacery na świeżym powietrzu i sprzyjająca emocjonalna atmosfera.

Zapobieganie rozwojowi tętniaka mózgu jest czujnym podejściem do twojego zdrowia. Wyłączenie czynników ryzyka i regularne coroczne badanie ciała za pomocą diagnostyki laboratoryjnej i rezonansu magnetycznego (MRI).

Komentarze

Nie zrozumiałem trochę, nabyta postać ma objawy, a wrodzona zgodnie z opisem zupełnie nie ma. Jakoś ta forma choroby powinna się objawić, poprzez jakieś odchylenie od normalnego stanu osoby, lub luka po prostu się zdarza!?