Główny / Diagnostyka

Operacja usunięcia tętniaka mózgu: wskazania, postępowanie, rokowanie, rehabilitacja

Diagnostyka

Choroby sercowo-naczyniowe są główną przyczyną zgonów w populacji większości krajów europejskich. Najczęściej lekarze mają do czynienia z nadciśnieniem tętniczym, które jest częstą przyczyną wypadków naczyniowych, takich jak udar lub zawał serca. Ale czasami wzrost ciśnienia prowadzi do pęknięcia tętniaka naczynia, jeśli istnieje on w mózgu Rehabilitacja po tętniaku mózgu (a dokładniej jego pęknięcie) polega na przywróceniu funkcji kory mózgowej i istoty białej dotkniętej niedotlenieniem.

Gdy konieczna jest operacja tętniaka naczyniowo-mózgowego?

tętniak mózgu

Rygorystyczne podejście do ważności operacji niewybuchłego tętniaka jest konieczne w związku z możliwymi powikłaniami podczas operacji. Wskazaniami do zabiegu są tętniaki większe niż 7 mm. Wskazania do zabiegu stają się bardziej wyraźne wraz ze wzrostem tętniaka podczas obserwacji i predyspozycjami rodzinnymi do krwotoku (przypadki krwotoku z tętniaka u bliskich krewnych).

Leczenie

Jedynym skutecznym sposobem jest leczenie chirurgiczne. Wszyscy pacjenci z tętniakami powinni podlegać temu, niezależnie od ich wielkości, struktury, cech strukturalnych ściany, recepty na tętniak. Wybór leczenia chirurgicznego zależy od lokalizacji patologii, obecności lub braku pęknięcia tętniaka, czasu, który upłynął od zerwania, ogólnego stanu pacjenta, obecności powikłań i niezbędnego sprzętu oraz kwalifikacji chirurga. Przy wielu tętniakach zaleca się ich wyeliminowanie tego samego dnia..

Pacjenci z niewybuchowanym tętniakiem nie podlegają natychmiastowemu usunięciu. Operację przeprowadza się zgodnie z planem (czas jest ustalany z góry, pacjent jest przygotowany), ponieważ ryzyko spontanicznego pęknięcia tętniaka nie przekracza 2-5% rocznie. Pacjenci z pęknięciem tętniaka wymagają wczesnego leczenia chirurgicznego, aby zatrzymać przepływ krwi do wady. Wynika to z szybkiego rozwoju powikłań, 20-25% prawdopodobieństwa wystąpienia powtarzającego się zerwania w ciągu następnych 14 dni. Każde powtórzone zerwanie przebiega coraz trudniej.

Daty operacji

W ciągu następnych 3 dni i w ciągu 2 tygodni od momentu krwotoku wskazana jest interwencja chirurgiczna u wszystkich pacjentów bez skomplikowanej patologii naczyniowej. Operację można wykonać tylko w celu kompensacji stanu pacjenta, u osób z wysokim ryzykiem powtarzającego się krwawienia, z ciężkim skurczem tętnic mózgu. Wybór operacji zależy od nasilenia niedoboru tlenu w mózgu. W przypadku zadowalającego stanu pacjenta operację można wykonać natychmiast po diagnozie. Przy niepełnej kompensacji obserwacja pacjenta jest wyświetlana z kolejną decyzją o operacji - z poprawą można operować. W stanie zdekompensowanym operacja jest opóźniana do momentu poprawy stanu..

Przy wysokim ryzyku zgonu wszyscy pacjenci z ostrym uciskiem (kompresją) mózgu z powodu krwiaka, wyraźnego naruszenia odpływu płynu mózgowego z komór mózgu, przemieszczenia pnia mózgu, z rozległymi obszarami upośledzonego przepływu krwi do tkanki mózgowej podlegają operacji. Dla takich pacjentów niezbędna jest interwencja chirurgiczna - etap opieki resuscytacyjnej. U tych pacjentów prawdopodobieństwo śmierci bez operacji wynosi 90–95%.

Po 2 tygodniach od momentu pęknięcia tętniaka (opóźniony okres) pacjenci ze skomplikowanym przebiegiem choroby z powodu skurczu tętnic mózgowych, którzy są w ciężkim stanie oraz pacjenci, którzy mieli krwotok i byli w stanie stabilnym, poddawani są operacji. Również w tym okresie można wykonać chirurgiczne usunięcie tętniaków zlokalizowanych w trudno dostępnych miejscach. W odroczonym okresie preferowane są operacje z najmniejszym urazem, ponieważ ryzyko śmierci zostało już zminimalizowane..

Wynik leczenia zależy od tego, jak szybko iw pełni udało się zatrzymać przepływ krwi do tętniaka. Do leczenia stosują 1 z 2 opcji interwencji chirurgicznej: otwarta chirurgia mikrochirurgiczna lub interwencja wewnątrznaczyniowa (naczyniowa). W rzadkich przypadkach, w ciężkich przypadkach, pacjenci stosują leczenie skojarzone. Polega na przeprowadzeniu wewnątrznaczyniowej embolizacji (zablokowania) światła tętnicy, zapewniając przepływ krwi do tętniaka. Po poprawie stanu pacjenta wykonywana jest operacja otwarta..

Rodzaje operacji

Otwarta operacja mikrochirurgiczna przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym przy użyciu specjalnego mikroskopu i techniki mikrochirurgicznej. Skuteczność zaprzestania dopływu krwi do tętniaka przy otwartej operacji wynosi 95-98%. Istota operacji:

  • Kraniotomia - otwarcie czaszki;
  • Wycięcie opony twardej;
  • Rozcięcie błony pajęczej i przydział dużych naczyń krwionośnych podstawy mózgu i tętniaka;
  • Zakończenie przepływu krwi do tętniaka przez obcinanie;

  • Naprawa wad tkanek.
  • Jeśli nie można przeprowadzić otwartej interwencji, z lokalizacją tętniaka w niedostępnym miejscu, u pacjentów w wieku starczym tętniak można leczyć wewnątrznaczyniowo. Po operacji możliwe jest usunięcie wady z krwioobiegu w 86-88% przypadków. Istotą interwencji jest wprowadzenie do jamy tętniaka specjalnego odpinanego balonu cewnika lub elektrycznie odłączalnej mikroskopijnej spirali z platyny. Balon prowadzi do mechanicznego zaprzestania przepływu krwi, a spirala do tworzenia się skrzepów krwi, które utrudniają przepływ krwi do jej jamy.

    Okres pooperacyjny

    Po zakończeniu operacji, niezależnie od stanu pacjenta, zostaje przeniesiony do neuroresuscytacji, gdzie jest pod stałą kontrolą. Pacjent otrzymuje profilaktykę powikłań. Jeśli w ciągu 24 godzin po operacji stan pacjenta pozostanie zadowalający lub umiarkowany, zostaje on przeniesiony na oddział neurochirurgii. Gdy stan pogarsza się, wykonuje się awaryjne tomografię komputerową (CT) mózgu. Po otrzymaniu wyników badania rozwiązuje się kwestię kolejnej taktyki leczenia..

    Efekty

    Natychmiastowe usunięcie tętniaka przed pęknięciem, zgodność ze wszystkimi zasadami operacyjnymi pomaga zminimalizować prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych skutków i powikłań.

    Średnia śmiertelność pooperacyjna nie przekracza 13%.

    Możliwe konsekwencje po operacji:

    • Zwiększona zakrzepica;
    • Rozwój obrzęku mózgu;
    • Infekcja infekcja;
    • Uderzenie;
    • Padaczka;
    • Zespół drgawkowy;
    • Wada wymowy;
    • Problemy ze wzrokiem;
    • Upośledzenie pamięci;
    • Brak równowagi i koordynacja ruchów;
    • Upadek umysłowy.

    Przygotowanie do operacji

    Jeśli pacjent ma wskazania do chirurgicznego usunięcia niewybuchowego tętniaka, jest hospitalizowany zgodnie z planem w klinice, który musi spełniać następujące wymagania:

    1. Mieć oddział neurochirurgiczny, a także specjalistów z doświadczeniem w przeprowadzaniu zarówno otwartych interwencji mikrochirurgicznych na naczyniach mózgu, jak i doświadczeniem w interwencjach w endowaskularnym wyłączaniu tętniaków;
    2. Posiadać oddział rentgenowski z możliwością prowadzenia komputerowej angiografii spiralnej, angiografii rezonansu magnetycznego, angiografii cyfrowej odejmowania;
    3. Sala operacyjna powinna być wyposażona w specjalny sprzęt do mikrochirurgii tętniaków mózgu;
    4. Mieć jednostkę neuroresuscytacji.

    Przygotowanie do operacji jest ważnym elementem skutecznego leczenia.

    Przeprowadzane są ogólne badania kliniczne (krew, mocz, biochemiczne badania krwi, koagulogramy, badania krwi pod kątem infekcji (HIV. RW, wirusowe zapalenie wątroby), prześwietlenia klatki piersiowej, EKG), konsultacje specjalistyczne (neurolog, terapeuta i inni specjaliści zgodnie ze wskazaniami).

    Wszystkie te badania można wykonać w klinice podczas hospitalizacji, ale możliwe jest przeprowadzenie tych badań w warunkach ambulatoryjnych, przed hospitalizacją..

    Aby wybrać metodę interwencji chirurgicznej, prowadzone są badania w celu oceny charakteru i struktury tętniaka, a także stanu tkanki mózgowej.

    • Rezonans magnetyczny (czas przelotu) angiografia. Ta technika pozwala uzyskać wyraźny obraz tętniaka o wielkości tętniaka 3 mm lub większej.
    • Tomografia komputerowa w trybie angiograficznym. Dzięki temu badaniu można wykryć obecność zwapnień w ścianie i zakrzepów w tętniaku. Jednak ta technika jest gorsza od angiografii rezonansu magnetycznego pod względem dokładności odbicia struktury tętniaka o wielkości mniejszej niż 5 mm.
    • Angiografia cyfrowa odejmowania. Do tej pory badanie to pozostaje „złotym standardem” w rozpoznawaniu tętniaków o wielkości mniejszej niż 3 mm i naczyń o małej średnicy. Badanie jest prowadzone tylko w szpitalu, ze względu na możliwość powikłań podczas jego realizacji.

    Angiografię rezonansu magnetycznego i tomografię komputerową w trybie angiograficznym można wykonać przed hospitalizacją w klinice, pod warunkiem, że od czasu badania do hospitalizacji nie upłynęło więcej niż 6 miesięcy, od czasu badania i badań nie nastąpiły żadne zmiany w stanie pacjenta z zastrzeżeniem wszystkich niezbędnych wymagań technicznych.

    Przed operacją wartości ciśnienia krwi są dostosowywane do stabilnych normalnych wartości, poziom cukru we krwi jest dostosowywany do cukrzycy, z zaostrzeniem chorób przewlekłych - szukają odszkodowania.

    Po zakończeniu wszystkich niezbędnych badań i ustaleniu, że nie ma przeciwwskazań do operacji, pacjent trafia do kliniki. Chirurg bada go, wyjaśnia plan operacji i możliwe powikłania, a anestezjolog rozmawia z pacjentem. Pacjent wypełnia kwestionariusz i wyraża zgodę na operację.

    W przeddzień operacji od szóstej wieczorem nie wolno jeść i pić wody, jeśli operacja jest planowana po 12, można pozwolić na lekką kolację. Zgodność z tym warunkiem jest bardzo ważna, aby zapewnić bezpieczne znieczulenie ogólne..

    Przed operacją musisz wziąć prysznic i umyć włosy. Czystość to zapobieganie powikłaniom zakaźnym.

    Wszystkie niezrozumiałe pytania muszą wyjaśnić lekarz lub personel pielęgniarski, co pomoże w pewnym stopniu usunąć podniecenie związane z interwencją..

    Objawy

    Obraz kliniczny silnie zależy od wielkości, struktury i lokalizacji wady. Objawy objawiają się tylko w obecności dużego tętniaka lub gdy jest umieszczony w obszarach ważnych fizjologicznie. Dlatego patologię często stwierdza się podczas losowego badania lub na poważnym etapie. Najczęstsze objawy to:

    • Ból w oczach i / lub w ich pobliżu;
    • Drętwienie, osłabienie mięśni lub porażenie twarzy;
    • Rozszerzone źrenice, zmniejszone widzenie;
    • Nietolerancja na jasne światło (światłowstręt);
    • Bezprzyczynowe nudności;
    • Bezwzględne wymioty, po których nie ma ulgi;
    • Częste lub uporczywe zawroty głowy;
    • Upośledzenie słuchu;
    • Częste i silne bóle głowy, trudne do zareagowania na standardowe leczenie;
    • Wada wymowy;
    • Podwójne widzenie;
    • Zmniejszona wydajność, pojawienie się bezprzyczynowego zmęczenia;
    • Naruszenia ruchów (najpierw bardzo precyzyjne, potem proste) i chód;
    • Zaburzenia snu.

    Jak wykonuje się chirurgiczne usunięcie tętniaka mózgu??

    Do chirurgicznego usunięcia tętniaka stosuje się jako otwarte interwencje w mózgu: tętniak obcinający; stwardnienie ścian tętniaka przez owinięcie tętniaka gazą chirurgiczną; zatrzymanie przepływu krwi przez tętnicę poprzez zastosowanie klipsów do tętnicy przed tętniakiem lub przed i po tętniaku (uwięzienie), a także techniki wewnątrznaczyniowe.

    Bezpośrednie interwencje chirurgiczne dla tętniaka mózgu są zaawansowanymi technologicznie manipulacjami i wymagają od chirurga doświadczenia i opanowania sprzętu mikrochirurgicznego.

    Złożonością operacji jest konieczność przydzielenia naczynia i tętniaka w taki sposób, aby zapobiec pęknięciu tętniaka i uszkodzeniu tkanki mózgowej.

    Takie operacje są wykonywane głównie dla młodych ludzi, biorąc pod uwagę możliwość korekcji tętniaka z otwartego dostępu..

    Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym i trwa kilka godzin..

    Podczas interwencji odbywa się ciągłe monitorowanie podstawowych funkcji organizmu:

    1. Główne parametry ciała i mózgu są kontrolowane;
    2. Ciśnienie krwi jest korygowane, tkanka mózgowa jest chroniona przed niedokrwieniem itp..

    Schematycznie przebieg otwartej operacji na tętniaku mózgu można przedstawić następująco:

    • Wykonuje się trepanację czaszki;
    • Następnie w czaszce wycina się dziurę za pomocą cranitooma, oddzielona część kości unosi się i jest usuwana (po zakończeniu operacji ta część kości wraca na swoje miejsce);
    • Opona twarda zostaje otwarta, a chirurg uzyskuje dostęp do mózgu;
    • Wyróżnia się patologiczną (nośną) tętnicę i sam tętniak;
    • Na szyjce tętniaka u podstawy znajduje się klips - samozaciskowe mikrourządzenie z gałęziami, gałęzie dociskają szyjkę tętniaka i odcinają tętniak od krwi;
    • Podczas operacji koniecznie kontrolowana jest radykalizacja wyłączenia tętniaka z krwioobiegu przez nakłucie tętniaka, tętniak jest badany za pomocą dopplerografii ultrasonograficznej kontaktowej, tętniak może być badany za pomocą mikroskopu lub endoskopu, a także śródoperacyjna angiografia fluorescencyjna;
    • Operacja kończy się na tętniaku mózgu przez zszycie opony twardej, wycięta część czaszki wraca na swoje miejsce i jest przymocowana za pomocą tytanowych płytek i śrub.

    Skuteczność przycinania tętniaka sięga 98%.

    Przyczyny i objawy procesu patologicznego

    Nieelastyczna część naczynia (tętniak) mózgu może zostać rozerwana przez ekspozycję na niektóre czynniki na ludzkim ciele:

    • obecność w codziennym życiu pacjenta ciągłych stresów, które prowadzą do rozwoju silnego nadmiernego pobudzenia psychoemocjonalnego;
    • wykonywanie codziennych intensywnych obciążeń fizycznych;
    • obecność wysokiego ciśnienia krwi, które nie zmniejsza się przez długi czas;
    • palenie i nadmierne spożywanie różnych napojów alkoholowych;
    • rozwój wszelkich chorób zakaźnych w ciele pacjenta, któremu towarzyszy wzrost temperatury ciała.

    Objawy patologii

    Tętniak mózgu przed pęknięciem może wywołać wystąpienie niektórych niespecyficznych objawów, których pojawienie się tłumaczy się obecnością mikrouszkodzeń naczyń krwionośnych i krwi przedostającej się do tkanek narządu wewnętrznego. Objawy, które obejmują poprzednie pęknięcie tętniaka obejmują:

    • pojawienie się silnego bólu głowy;
    • uczucie krwi spływającej na twarz lub głowę;
    • naruszenie funkcji wzrokowej, która wyraża się w postaci podwójne widzenie (podwójne widzenie); naruszenie normalnego postrzegania kolorów, to znaczy pacjent widzi świat zewnętrzny w kolorze czerwonym;
    • zaburzenia aparatu mowy;
    • występowanie szumów usznych o rosnącej naturze;
    • ból twarzy, zwłaszcza orbit;
    • napadowe zawroty głowy;
    • skurcze kończyn górnych lub dolnych.

    Sam pęknięcie naczyniowe ma głównie ostry przebieg, a jego symptomatologia zależy bezpośrednio od umiejscowienia tętniaka, tempa wystąpienia krwotoku i jego objętości.

    Zerwaniu tętniaka mózgu może towarzyszyć pojawienie się takich objawów:

    1. Poważny ból głowy o charakterze cięcia, który pojawia się nagle. W takim przypadku sam zespół bólowy może przypominać uderzenie w głowę. Takiemu bólowi głowy może towarzyszyć zaburzona ludzka świadomość, a nawet śpiączka.
    2. Pojawienie się tachypnea jest szybkim rytmem oddychania. Zjawisko to może osiągnąć więcej niż 20 oddechów na minutę.
    3. Tachykardia to szybkie bicie serca, które może osiągnąć ponad 100 uderzeń serca na minutę. Z biegiem czasu, wraz z postępem procesu patologicznego, na tle tachykardii powstaje bradykardia - znaczne spowolnienie akcji serca, które może osiągnąć mniej niż 50 uderzeń na minutę.
    4. W 20% wszystkich przypadków pęknięcia tętniaka u osoby rozwijają się uogólnione drgawki, to znaczy dobrowolne skurcze mięśni, które obserwuje się w całym ciele pacjenta.

    Uszkodzenie nieelastycznego naczynia mózgowego jest wszechobecnym procesem patologicznym i jednym z najpoważniejszych stanów. Śmiertelność podczas rozwoju takiej choroby pozostaje dość wysoka, nawet jeśli chora osoba została hospitalizowana w odpowiednim czasie i zapewniła odpowiednią opiekę medyczną.

    Jak wykonuje się interwencję wewnątrznaczyniową w przypadku tętniaka naczyniowo-mózgowego?

    Operację wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, ponieważ konieczna jest pełna kontrola ciśnienia krwi i pozycja pacjenta na stole operacyjnym..

    Wszystkie manipulacje na naczyniach przeprowadzane są pod kontrolą rentgenowską na zdjęciu rentgenowskim. Interwencja odbywa się głównie poprzez nakłucie w okolicy fałdu kości udowej, skąd cewnik przechodzi przez tętnicę udową w kierunku tętniaka, tętniak jest całkowicie wypełniony platynowymi mikrokrążkami i odłączony od krwioobiegu.

    Obecnie do wewnątrznaczyniowej korekcji tętniaków z szeroką szyją stosuje się metody ochrony szyi tętniaka, aby zapobiec utracie mikrokrążków w naczyniu łożyskowym:

      endowaskularne leczenie tętniaka

    Tymczasowa ochrona szyi tętniaka za pomocą balonu (metoda z balonem), gdy cewnik z balonem jest wprowadzany w obszar naczynia podtrzymującego, które jest napompowane, a mikrospirale są następnie wprowadzane do tętniaka, po czym balon jest usuwany;

  • Stała ochrona szyi tętniaka za pomocą stentu, który jest wkładany do naczynia i pozostaje w naczyniu stale. Stent ma komórki, przez które mikrokrąby są wprowadzane do jamy tętniaka, a tętniak jest odłączany od krwioobiegu;
  • Wprowadzenie przepływu do naczynia jest stentem przekierowującym, który ma wysoką gęstość i kieruje krew przez naczynie w taki sposób, że krew nie dostaje się do tętniaka i tętniak zostaje zakrzepany, to znaczy wyklucza się możliwość jego pęknięcia. Całkowita zakrzepica tętniaka występuje w ciągu 4 do 6 miesięcy po interwencji.
  • Po zainstalowaniu dowolnego rodzaju stentów przez trzy miesiące konieczne jest przyjmowanie leków zapobiegających zakrzepicy stentu, co należy wziąć pod uwagę przy wyborze tej techniki interwencji.

    Wskazania do usunięcia

    Interwencja chirurgiczna po określeniu tętniaka jest przepisywana nie każdemu pacjentowi, ale ściśle według następujących wskazań:

    • tętniak główny - więcej niż 4-5 cm;
    • stopa wzrostu - ponad 0,5 mm rocznie;
    • tętniak rozciąga ścianę naczynia;
    • w centrum zmiany znajduje się skrzep krwi;
    • pęknięcie dotkniętego obszaru i krwawienie wewnętrzne - w tym przypadku konieczna jest pilna operacja;
    • obecność zwiększonego ryzyka powikłań - pęknięcie ściany naczynia, choroba zakrzepowo-zatorowa;
    • silny ból.

    Pod warunkiem, że tętniak rośnie powoli i jest ogólnie stabilny, podczas gdy pacjent nie ma skarg na objawy, przepisuje się mu leczenie podtrzymujące. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia krwi i przyjmowanie odpowiednich leków. Ponadto konieczne jest porzucenie złych nawyków, prawidłowe odżywianie i prowadzenie aktywnego trybu życia.

    Aby regularnie monitorować ciśnienie krwi, musisz być w stanie poprawnie go zmierzyć i zawsze mieć pod ręką tonometr. Powiemy Ci, jak wybrać odpowiednie niezawodne urządzenie na naszej stronie internetowej. Przeczytaj o odmianach na palcu i nadgarstku.

    Odzyskiwanie pooperacyjne

    Po operacji pacjent zostaje umieszczony na oddziale pooperacyjnym w celu obserwacji przez personel medyczny, gdzie zaczyna samodzielnie oddychać, po czym zostaje przeniesiony na oddział intensywnej terapii. Czas spędzony na oddziale intensywnej terapii zależy od złożoności i charakterystyki przebiegu operacji i znieczulenia i wynosi 24–48 godzin.

    Następnie na oddziale neurologicznym pacjent jest monitorowany i leczony przez jeden do dwóch tygodni, w zależności od rodzaju interwencji bezpośredniej lub wewnątrznaczyniowej. Niektórzy pacjenci będą potrzebować rehabilitacji.

    Czas obserwacji pooperacyjnej po interwencjach wewnątrznaczyniowych jest znacznie krótszy niż po operacjach bezpośrednich i wynosi 5-6 dni przy braku powikłań.

    Opis metod usuwania tętniaka

    Obrzynek

    Ponieważ interwencja jest przeprowadzana w znieczuleniu ogólnym, należy zbadać pacjenta, aby wykluczyć reakcję na znieczulenie. Pół dnia przed interwencją pacjent powinien przerwać przyjmowanie jedzenia i wody..

    Obcinanie naczyń może trwać od 3 do 5 godzin, jest wykonywane zgodnie z następującą technologią:

    • podłączanie urządzeń, które będą monitorować samopoczucie pacjenta podczas interwencji;
    • instalacja cewnika do odprowadzania moczu;
    • wprowadzenie cewnika znieczulającego;
    • przygotowanie obszaru, na którym zostanie przeprowadzona operacja - usuwanie włosów, dezynfekcja, zapewnianie dostępu do dotkniętego naczynia;
    • znalezienie tętniaka;
    • oderwanie strony od zdrowych tkanek;
    • instalacja klipu;
    • odbudowa kości i skóry;
    • usunięcie wszystkich zużytych cewników.

    Stentowanie

    Stentowanie - wprowadzenie protez szkieletowych, które zastępują uszkodzony obszar naczynia. Przygotowanie pacjenta jest następujące:

    • testy reakcji na leki;
    • zaprzestanie jedzenia i wody 8 godzin przed operacją.

    Cewnik wprowadza się przez tętnicę pachową lub udową. Rurka jest doprowadzana do uszkodzonego naczynia pod kontrolą techniki wizualizacji. Następnie instalowany jest stent i specjalne mikrokoilki, które zapobiegną przenikaniu krwi do dotkniętego obszaru z łożyska naczyniowego. Cewnik jest usuwany, przepływ krwi zatrzymuje się, nakładany jest opatrunek. Stentowanie zajmuje średnio 1-2 godziny.

    Zatorowość wewnątrznaczyniowa

    Embolizację tętniaka można przeprowadzić od 30 minut do kilku godzin, w zależności od złożoności procedury.

    Przygotowanie do operacji usunięcia tętniaka wewnątrznaczyniowego:

    • badanie pacjenta i jego skierowanie do badań laboratoryjnych i sprzętu;
    • Testy alergiczne na leki, ocena tolerancji na znieczulenie;
    • abstynencja od jedzenia i wody 8 godzin przed zabiegiem.

    Po znieczuleniu wykonuje się nacięcie w okolicy pachwinowej, do udowego naczynia krwionośnego wprowadza się cewnik, który wprowadza się w odpowiednie miejsce. Przez cewnik wprowadzany jest środek kontrastowy, który pozwala zwizualizować cały proces na ekranie. Lek jest dostarczany przez cewnik do dotkniętego obszaru, naczynie krwionośne jest zatkane. Tak więc dochodzi do zablokowania krwi z łożyska naczyniowego.

    Konsekwencje operacji

    Mogą wystąpić powikłania związane z niepożądaną reakcją na znieczulenie, uszkodzeniem ściany naczynia podczas operacji. Konsekwencje interwencji obejmują skrzepy krwi, obrzęk mózgu, infekcję, udar, skurcze, trudności w mówieniu, zaburzenia widzenia, pamięć, równowagę, koordynację ruchów itp..

    Jednak usunięcie tętniaka przed zerwaniem, pod warunkiem, że interwencja jest wykonywana w specjalistycznej klinice z dużym doświadczeniem w chirurgicznej korekcji tętniaków naczyniowych, minimalizuje możliwość poważnych powikłań i jest nieporównywalne z poważnymi konsekwencjami pęknięcia tętniaka tętnicy mózgowej. Ponadto niektóre powikłania są eliminowane podczas interwencji chirurgicznej lub bezpośrednio w okresie pooperacyjnym. W niektórych przypadkach wymagany będzie długi okres rehabilitacji z wykorzystaniem technik fizjoterapeutycznych, praca z logopedą mającym problemy z mową, pomoc psychologa, specjalisty od ćwiczeń fizjoterapeutycznych, masażysty itp..

    Powikłania pęknięcia tętniaka

    Zerwanie tętniaka
    Konsekwencje uszkodzenia nieelastycznego naczynia krwionośnego w ludzkim mózgu mogą być bardzo różnorodne i poważne. Jednym z tych powikłań jest skurcz naczyń mózgowych, którego rozwój może powodować powtarzane pękanie tętniaka, niedokrwienie mózgu (upośledzone funkcjonowanie narządu wewnętrznego wynikające z głodu tlenu). Inne konsekwencje pęknięcia tętniaka można wyrazić następującymi objawami:

    1. Bolesne odczucia w różnych częściach ciała, w tym ból głowy. Po krwotoku w mózgu u pacjenta pojawiają się napadowe bóle o różnym czasie trwania i intensywności. W takim przypadku zespół bólu praktycznie nie jest zatrzymywany przez przyjmowanie jakichkolwiek leków przeciwbólowych.
    2. Upośledzenie funkcji poznawczych. Takie naruszenia przejawiają się w postaci zaciemnienia jasności myślenia, utraty pamięci i zdolności do normalnego postrzegania tej lub innych informacji pochodzących z zewnątrz..
    3. Pogorszenie stanu psychicznego pacjenta. Rozwój zaburzeń psychicznych charakteryzuje się występowaniem stanu depresyjnego, silnej drażliwości, ciągłym uczuciem lęku i bezsenności.
    4. Upośledzenie wzroku, które w większości przypadków występuje na tle uszkodzenia tętnicy szyjnej i charakteryzuje się utratą ostrości wzroku i podwójnego widzenia.
    5. Trudne oddawanie moczu i wypróżnienia.
    6. Zakłócone lub trudne połykanie. Takie powikłanie może prowadzić do wnikania kawałków jedzenia nie do jamy przełyku, ale do oskrzeli i tchawicy. W wyniku tego możliwe są zaburzenia układu trawiennego i odwodnienie organizmu ludzkiego.
    7. Problemy z aparatem mowy wyrażane są w postaci trudności w odtwarzaniu mowy pacjenta i jego rozumienia. Tego rodzaju komplikacje występują u ludzi, jeśli pęknięcie tętniaka występuje w lewej półkuli mózgu..
    8. Problemy z aparatem ruchowym, które charakteryzują się osłabieniem i zaburzoną koordynacją pacjenta. W niektórych przypadkach możliwe jest powstawanie niedowładów połowicznych - proces patologiczny, podczas którego rozwoju dochodzi do naruszenia koordynacji tylko po prawej lub lewej stronie ciała.

    Życie po operacji

    Pełny powrót do zdrowia po operacji otwartej trwa do dwóch miesięcy, po operacji wewnątrznaczyniowej pacjenci wracają do pełnego życia w krótszym czasie. Czas powrotu do zdrowia zależy od stanu zdrowia pacjenta przed operacją, powikłań pooperacyjnych.


    Tętniak przed i po operacji wewnątrznaczyniowej

    Po kraniotomii odczuwa się ból rany przez kilka dni, ponieważ rana goi się, odczuwa się swędzenie, obrzęk w tym obszarze i drętwienie przez kilka miesięcy.

    Przez około dwa tygodnie można obserwować bóle głowy, zmęczenie i niepokój trwające do ośmiu tygodni po otwartej operacji. Dlatego zaleca się popołudniową drzemkę..

    Pacjent powinien być pod nadzorem neurologa, przyjmować niezbędne leki, środki przeciwbólowe. W ciągu roku należy unikać sportów kontaktowych, podnoszenia ponad 2 - 2,5 kg, długotrwałego siedzenia.

    Jeśli praca nie jest związana z obciążeniem pracą, po około 6 tygodniach możesz omówić z lekarzem możliwość rozpoczęcia pracy.

    Pomimo faktu, że zastosowanie angiografii MR i angiografii CT jest ograniczone obecnością możliwych zniekształceń obrazu z metalowych klipsów, stentów i spiral, metody te pozostają dość skuteczne w monitorowaniu pooperacyjnym.

    Ponowne badanie po otwartej interwencji jest zalecane przez okres od 6 do 12 miesięcy po interwencji.

    Po operacji wewnątrznaczyniowej zaleca się kontrolną angiografię z cyfrowym odejmowaniem przez okres od 6 do 12 miesięcy po interwencji.

    Pacjenci, którzy są predysponowani do powstawania tętniaków, niezależnie od rodzaju interwencji chirurgicznej, po zakończeniu okresu obserwacji zaleca się wykonywanie angiografii rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej w trybie angiograficznym co 5 lat, aby wykluczyć tworzenie się nowych tętniaków.

    Opinie pacjentów po chirurgicznej korekcji tętniaka naczyń mózgowych są pozytywne. Spośród działań niepożądanych, które utrzymują się w opóźnionym okresie po operacji, wielu odnotowuje pogorszenie samopoczucia przy zmieniającej się pogodzie.

    Istnieje wiele pozytywnych recenzji leczenia w Instytucie NN Burdenko, gdzie w ciągu ostatnich dziesięciu lat wykonano ponad 400 chirurgicznych korekt niewybuchów tętniaków, z pozytywnymi wynikami operacji.

    Operacja usunięcia niewybuchłego tętniaka naczyń mózgowych jest przeprowadzana bezpłatnie zgodnie z kwotą dla operacji zaawansowanych technologii. W tym celu konieczne jest przedłożenie odpowiednich dokumentów medycznych do wybranej kliniki, a jeśli istnieją kwoty, zostanie wydany „Protokół decyzji o kwotach”, pacjent zostanie wprowadzony do planu operacji i zaczeka na swoją kolej.

    Jeśli pacjent idzie do kliniki na własną rękę, bez dokumentów kierunkowych, operacja jest wykonywana na zasadzie odpłatności.

    W przypadku płatnego leczenia koszt operacji jest bardzo indywidualny i zależy od materiałów użytych podczas operacji, kwalifikacji lekarza, czasu spędzonego w szpitalu itp. Średnio koszt operacji w klinikach w Moskwie w celu wycięcia tętniaków wynosi około 80 000 rubli w przypadku zamknięcia wewnątrznaczyniowego tętniaki - około 75 000 rubli.

    Biorąc pod uwagę wysoką śmiertelność z powodu krwotoku podczas pękania tętniaka, zaleca się profilaktyczne chirurgiczne wyłączenie tętniaka z krwioobiegu, jeśli jest to wskazane.

    Rehabilitacja i regeneracja

    Środki rehabilitacyjne po usunięciu tętniaka zależą od rodzaju wykonanej interwencji, lokalizacji patologii, a także obecności lub braku powikłań.

    Ogólne zalecenia po zabiegu:

    • dzień po interwencji pacjent powinien być pod nadzorem lekarzy;
    • uzyskiwanie leków nootropowych, diuretyków i innych leków wspomagających;
    • aktywność fizyczna;
    • masaż;
    • zastosowanie technik fizjoterapeutycznych;
    • w ciągu roku zabronione jest uprawianie sportów kontaktowych i podnoszenie ponad 3 kg;
    • dzięki interwencji endoskopowej pacjent może wznowić normalne życie 4-5 dni po zabiegu.

    Ważny! Lepiej poddać się rehabilitacji w wyspecjalizowanych ośrodkach, w których znajduje się cały niezbędny sprzęt i wykwalifikowani specjaliści.

    Diagnoza tętniaka mózgu

    Możliwe jest wykrycie luki w formacji i konsekwencjach dla tkanki mózgowej za pomocą MRI, CT, angiografii. Badanie ujawnia lokalizację procesu patologicznego, podaje informacje o obecności zakrzepów krwi, innych tętniaków i ich wymiarach, prędkości przepływu krwi w naczyniach, sile ucisku tkanki mózgowej.

    Angiografia pomoże zidentyfikować lokalizację tętniaka

    Kompresja tkanek wewnątrzczaszkowych

    Manifestacje choroby w dużej mierze zależą od wielkości wybrzuszenia i jego lokalizacji. Duże tętniaki ściskają tkankę mózgową, co prowadzi do niewydolności krążenia. Pacjent może odczuwać skurcze naczyń, prowadzące do regularnych bólów głowy aż do migreny.

    Niektórzy zaczynają zauważać oznaki dysfunkcji kończyn górnych, częściowe porażenie, zmniejszoną wrażliwość twarzy, utratę słuchu, zaburzenia widzenia. Wszystkie te objawy są spowodowane kompresją pni nerwowych..

    Jeśli tętniak istnieje przez długi czas, mogą rozwinąć się oznaki zaniku nerwu. Napady padaczkowe są również częste, szczególnie w dzieciństwie. W przypadku wrodzonych tętniaków tętniczo-żylnych u dzieci obserwuje się rozwój kropli mózgu, niewydolność serca, poważne uszkodzenie dużych naczyń.

    Rodzaje tętniaków

    Według zewnętrznych znaków i struktury rozwoju wyróżnia się 3 rodzaje tętniaków śródczaszkowych:

    Opisz nam swój problem lub podziel się swoim doświadczeniem życiowym w leczeniu choroby lub poproś o radę! Powiedz o sobie tutaj na stronie. Twój problem nie pozostanie bez uwagi, a twoje doświadczenie pomoże komuś! Napisz >>

    1. Saccular - okrągły worek z krwią wewnątrz przymocowany do ściany naczynia za pomocą podstawy lub nogi. Z wyglądu ten rodzaj tętniaka przypomina jagodę zwisającą z gałęzi, dlatego nazywa się ją „jagodą”.
    2. Boczny - ma wygląd guza zlokalizowanego bezpośrednio na ścianie naczynia;
    3. Wrzecionowaty - znajduje się w miejscu patologicznego rozszerzenia naczyń krwionośnych od wewnątrz.

    W miejscu tętniaka znajdują się:

    1. Tętnicze - powstają w miejscach rozgałęzienia naczyń tętniczych z powodu ich patologicznej ekspansji.
    2. Tętniczo - wpływa na ściany naczyń żylnych.

    Ze względu na pochodzenie tętniaka mózgu dzieli się na:

    1. Złuszczanie - tętniaki znajdują się bezpośrednio w ścianie naczynia w wyniku rozwarstwienia i wycieku krwi przez pęknięcia.
    2. Prawda - powstają w naczyniu z powodu wystającego ściany.
    3. Fałsz - powstały na zewnątrz naczynia w postaci pustego nowotworu, podczas gdy krew wchodzi do niego przez mikropęknięcia lub otwory w ścianie.

    Tętniaki mózgu są klasyfikowane według innych znaków. Tak więc, według liczby tętniaków są liczne lub pojedyncze, z natury wyglądu - wrodzone lub nabyte, pod względem wielkości - małe, średnie i duże. Jeśli tętniak powstał na tle ropnej infekcji, nazywa się to grzybiczym.

    Mała dygresja w anatomię

    Naczynia krwionośne są linią transportu krwi, przenosząc w ciele substancje i tlen niezbędne do życia. Zasadniczo reprezentują one dość solidną rurkę składającą się z trzech warstw:

    1. Wewnętrzna warstwa jest gładka i cienka. Jest to nabłonek, który chroni ścianę naczynia przed działaniem składników krwi.
    2. Druga warstwa to tkanka mięśniowa penetrowana przez włókna kolagenowe. Jest to najgrubsza warstwa, zapewnia elastyczność i wytrzymałość..
    3. Zadaniem warstwy zewnętrznej jest ochrona i niezawodne mocowanie naczyń krwionośnych. Ma luźną powierzchnię i składa się z tkanki łącznej.

    Wszystkie naczynia są podzielone na trzy grupy - tętnice, żyły i naczynia włosowate. Zagrożenia związane z rozwojem tętniaka dotyczą dwóch grup - tętnic i żył. Patologię wyraża się w następujący sposób - na ścianie naczynia tworzy się wypukłość. Tętniak żylny jest bardzo rzadki i zwykle wrodzony.

    Rodzaje tętniaka

    Medycyna rozróżnia kilka rodzajów tętniaków. Jeden z nich powstaje w miejscu zniszczenia tkanek wewnętrznych naczynia, gdy w wyniku ciągłego wstrzykiwania krwi powstaje bąbelek lub worek, którego wnęka ma komunikat z naczyniem. Nazywa się to saccular. Zdarza się to tylko na tętnicach, najczęściej na aorcie.

    Powstaje inny rodzaj tętniaka z powodu tego, że patologicznie zmieniona ściana naczynia pod stałym ciśnieniem krwi zaczyna się rozciągać. Taki tętniak nazywa się rozproszony. Z wyglądu przypomina wrzeciono, dlatego nazwano go wrzecionem. Podobnie występuje cylindryczny tętniak. Tętniakiem serca jest przerzedzenie i wystawanie jego ściany.

    Najczęstsza forma w kształcie torby. I to ona jest charakterystyczna dla naczyń mózgu. Zwykła lokalizacja znajduje się na tętnicach u podstawy czaszki. W zależności od ciężkości i niebezpieczeństwa wszystkie tętniaki są podzielone na trzy grupy:

    • formacja o średnicy 11 mm jest uważana za niewielką zmianę;
    • patologia o umiarkowanym nasileniu - od 11 mm do 2,5 cm;
    • duże to wypukłości większe niż 2,5 cm.