Główny / Diagnostyka

Amitryptylina

Diagnostyka

Lek przeciwdepresyjny Amitryptylina ma działanie przeciwbólowe, blokujące H2-histaminę i antyserotoninę, pomaga wyeliminować nocne nietrzymanie moczu i zmniejsza apetyt. W depresji, powikłanej lękiem, amitryptylina zmniejsza zarówno objawy depresyjne, jak i pobudzenie, lęk. Działanie przeciwwrzodowe leku wynika z jego zdolności do blokowania pracy receptorów histaminowych H2 w komórkach żołądka. W ten sposób osiąga się skuteczną ulgę w bólu, a także przyspieszone gojenie się wrzodów żołądka i wrzodów dwunastnicy..
Wysoka skuteczność amitryptyliny w leczeniu bulimii nie ma naukowego uzasadnienia. Jednak dobrze wiadomo, że lek wykazuje dobre wyniki w walce z tą chorobą (w tym przypadku poprawa u pacjentów z bulimią występuje niezależnie od obecności / braku stanów depresyjnych, działanie anty-bulimiczne występuje nawet przy braku działania przeciwdepresyjnego).

Wskazania do stosowania:
Wskazania do stosowania leku Amitryptylina to depresja (szczególnie z lękiem, pobudzeniem i zaburzeniami snu, w tym w dzieciństwie, endogenna, mimowolna, reaktywna, neurotyczna, lekowa, z organicznym uszkodzeniem mózgu, odstawieniem alkoholu), psychozy schizofreniczne, mieszane emocjonalne zaburzenia, zaburzenia zachowania (aktywność i uwaga), moczenie nocne (z wyjątkiem pacjentów z niedociśnieniem pęcherza), bulimia nervosa, zespół przewlekłego bólu (przewlekły ból u pacjentów z rakiem, migrena, choroby reumatyczne, nietypowe bóle twarzy, neuralgia popółpaścowa, pourazowe neuropatia, cukrzycowa lub inna neuropatia obwodowa), ból głowy, migrena (zapobieganie), wrzód trawienny żołądka i dwunastnicy.

Tryb aplikacji:
Amitryptylinę należy przyjmować doustnie, bez żucia, bezpośrednio po jedzeniu (w celu zmniejszenia podrażnienia błony śluzowej żołądka). Początkowa dawka dla dorosłych wynosi 25-50 mg w nocy, następnie dawka jest zwiększana w ciągu 5-6 dni do 150-200 mg / dzień w 3 dawkach (maksymalna część dawki jest przyjmowana w nocy). Jeśli nie nastąpi poprawa w ciągu 2 tygodni, dzienną dawkę zwiększa się do 300 mg. Jeśli objawy depresji znikną, dawkę zmniejsza się do 50-100 mg / dobę i leczenie kontynuuje się przez co najmniej 3 miesiące. Na starość, z łagodnymi zaburzeniami, zalecana jest dawka 30-100 mg / dzień (w nocy), po osiągnięciu efektu terapeutycznego przełączają się na minimalną skuteczną dawkę - 25-50 mg / dzień.

Domięśniowo lub dożylnie (wstrzykuje się powoli) w dawce 20-40 mg 4 razy dziennie, stopniowo zastępując po spożyciu. Czas trwania leczenia wynosi nie więcej niż 6-8 miesięcy. Z enurezą nocną u dzieci w wieku 6-10 lat - 10-20 mg / dzień w nocy, w wieku 11-16 lat - 25-50 mg / dzień. Dzieci jako lek przeciwdepresyjny: od 6 do 12 lat - 10-30 mg lub 1-5 mg / kg / dzień frakcyjnie, w okresie dojrzewania - 10 mg 3 razy dziennie (w razie potrzeby do 100 mg / dzień). W zapobieganiu migrenie z przewlekłymi bólami o charakterze neurogennym (w tym długotrwałymi bólami głowy) - od 12,5-25 do 100 mg / dzień (maksymalna część dawki jest przyjmowana w nocy).

Skutki uboczne:
Spośród skutków ubocznych stosowania leku Amitryptylina znane są efekty antycholinergiczne: niewyraźne widzenie, porażenie akomodacji, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie śródgałkowe (tylko u osób z miejscową predyspozycją anatomiczną - wąski kąt przedniej komory), tachykardia, suchość w ustach, splątanie, majaczenie lub omamy, zaparcia, porażenna niedrożność jelit, trudności w oddawaniu moczu, zmniejszone pocenie się. Z układu nerwowego: senność, osłabienie, omdlenia, lęk, dezorientacja, omamy (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z chorobą Parkinsona), lęk, pobudzenie, niepokój ruchowy, stan maniakalny, stan hipomaniakalny, agresywność, upośledzenie pamięci, depersonalizacja, zwiększona depresja, zmniejszona zdolność koncentracji, bezsenność, „koszmarne” sny, ziewanie, osłabienie; aktywacja objawów psychozy; ból głowy, mioklonie; dyzartria, drżenie małych mięśni, zwłaszcza rąk, dłoni, głowy i języka, neuropatia obwodowa (parestezja), miastenia, mięsień mięśniowy; ataksja, zespół pozapiramidowy, zwiększone i nasilone napady padaczkowe; zmiany w EEG. Z CCC: tachykardia, kołatanie serca, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, niespecyficzne zmiany w EKG (odstęp S-T lub fala T) u pacjentów bez chorób serca; arytmia, labilność ciśnienia krwi (obniżenie lub wzrost ciśnienia krwi), zaburzenia przewodzenia śródkomorowego (rozszerzenie kompleksu QRS, zmiany odstępu P-Q, blokada bloku odgałęzienia wiązki). Z układu pokarmowego: nudności, rzadko zapalenie wątroby (w tym upośledzenie czynności wątroby i żółtaczka cholestatyczna), zgaga, wymioty, ból żołądka, zwiększony apetyt i masa ciała lub zmniejszenie apetytu i masy ciała, zapalenie jamy ustnej, zmiana smaku, biegunka, ciemnienie języka. Z układu hormonalnego: wzrost wielkości (obrzęk) jąder, ginekomastia; wzrost wielkości gruczołów mlecznych, mlekotok; zmniejszone lub zwiększone libido, zmniejszona potencja, hipo- lub hiperglikemia, hiponatremia (zmniejszone wytwarzanie wazopresyny), zespół niewystarczającego wydzielania ADH.

Z narządów krwiotwórczych: agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, plamica, eozynofilia. Reakcje alergiczne: wysypka skórna, swędzenie skóry, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, obrzęk twarzy i języka. Inne: wypadanie włosów, szum w uszach, obrzęk, hiperpyreksja, obrzęk węzłów chłonnych, zatrzymanie moczu, częstomocz, hipoproteinemia. Objawy anulowania: z nagłym anulowaniem po długotrwałym leczeniu - nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, złe samopoczucie, zaburzenia snu, niezwykłe sny, niezwykłe pobudzenie; ze stopniowym anulowaniem po długotrwałym leczeniu - drażliwość, niepokój ruchowy, zaburzenia snu, niezwykłe sny. Związek z podawaniem leku nie został ustalony: zespół toczniopodobny (migracyjne zapalenie stawów, pojawienie się przeciwciał przeciwjądrowych i dodatni czynnik reumatoidalny), upośledzona czynność wątroby, łuszczyca. Miejscowe reakcje na podanie dożylne: zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń chłonnych, uczucie pieczenia, alergiczne reakcje skórne. Objawy Od strony ośrodkowego układu nerwowego: senność, otępienie, śpiączka, ataksja, omamy, lęk, pobudzenie psychoruchowe, zmniejszona zdolność koncentracji, dezorientacja, splątanie, dyzartria, hiperrefleksja, sztywność mięśni, choreoatetoza, zespół padaczkowy. Od strony CCC: obniżone ciśnienie krwi, tachykardia, arytmia, upośledzone przewodzenie wewnątrzsercowe, zmiany w EKG (szczególnie QRS), wstrząs, niewydolność serca, charakterystyczne zatrucie trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi w bardzo rzadkich przypadkach zatrzymanie akcji serca. Inne: depresja oddechowa, duszność, sinica, wymioty, hipertermia, rozszerzenie źrenic, zwiększone pocenie się, skąpomocz lub bezmocz. Objawy rozwijają się 4 godziny po przedawkowaniu, osiągają maksimum po 24 godzinach i trwają 4-6 dni. W przypadku podejrzenia przedawkowania, szczególnie u dzieci, pacjent powinien zostać hospitalizowany. Leczenie: przy podawaniu doustnym: płukanie żołądka, wyznaczenie węgla aktywnego; leczenie objawowe i podtrzymujące; z ciężkimi efektami antycholinergicznymi (obniżenie ciśnienia krwi, zaburzenia rytmu serca, śpiączka, drgawki miokloniczne) - wprowadzenie inhibitorów cholinoesterazy (stosowanie fizostygminy nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko drgawek); utrzymywanie ciśnienia krwi i równowagi wodno-elektrolitowej. Pokazano kontrolę funkcji CCC (w tym EKG) przez 5 dni (nawrót może nastąpić w ciągu 48 godzin lub później), leczenie przeciwdrgawkowe, wentylację mechaniczną i inne środki resuscytacji. Hemodializa i wymuszona diureza są nieskuteczne.

Przeciwwskazania:
Przeciwwskazania do stosowania leku Amitryptylina to: nadwrażliwość, stosowanie razem z inhibitorami MAO i 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, zawał mięśnia sercowego (okresy ostre i podostre), ostre zatrucie alkoholem, ostre zatrucie tabletkami nasennymi, leki przeciwbólowe i psychoaktywne, jaskra z zamkniętym kątem, ciężkie zaburzenia i przewodzenie śródkomorowe (blokada bloku gałęzi pęczka, etap AV bloku II), laktacja, dzieciństwo (do 6 lat - forma doustna, do 12 lat z i / mi iv)..

Przewlekły alkoholizm, astma, psychoza maniakalno-, niewydolność wątroby i / lub nerek, tyreotoksykoza, przerost prostaty, zatrzymanie moczu, niedociśnienie pęcherza, schizofrenia (może być aktywowana psychoza), padaczka, ciąża (szczególnie I trymestr), starość.

Ciąża:
Podczas ciąży przyjmowanie leku Amitryptylina jest przeciwwskazane.

Interakcja z innymi lekami:
Przy jednoczesnym stosowaniu etanolu i leków obniżających ośrodkowy układ nerwowy (w tym innych leków przeciwdepresyjnych, barbituranów, benzadiazepin i środków znieczulających ogólnie) możliwe jest znaczące zwiększenie działania hamującego ośrodkowy układ nerwowy, depresji oddechowej i działania hipotensyjnego. Zwiększa wrażliwość na napoje zawierające etanol. Zwiększa działanie antycholinergiczne leków o działaniu antycholinergicznym (na przykład fenotiazyny, leki przeciw parkinsonizmowi, amantadyna, atropina, biperydyna, leki przeciwhistaminowe), co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (ze strony ośrodkowego układu nerwowego, wzroku, jelit i pęcherza). W połączeniu z lekami przeciwhistaminowymi klonidyna - zwiększone działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy; z atropiną - zwiększa ryzyko porażennej niedrożności jelit; z lekami, które powodują reakcje pozapiramidowe, wzrost nasilenia i częstości efektów pozapiramidowych. Przy równoczesnym stosowaniu amitryptyliny i pośrednich antykoagulantów (pochodnych kumaryny lub indadionu) możliwe jest zwiększenie ich aktywności przeciwzakrzepowej. Amitryptylina może zwiększać depresję spowodowaną przez kortykosteroidy. W połączeniu z lekami przeciwdrgawkowymi możliwe jest zwiększenie działania hamującego ośrodkowy układ nerwowy, obniżenie progu aktywności konwulsyjnej (przy stosowaniu w dużych dawkach) i zmniejszenie skuteczności tego ostatniego. Leki stosowane w leczeniu tyreotoksykozy zwiększają ryzyko agranulocytozy. Zmniejsza skuteczność fenytoiny i alfa-blokerów. Inhibitory utleniania mikrosomalnego (cymetydyna) wydłużają T1 / 2, zwiększają ryzyko toksycznego działania amitryptyliny (może być konieczne zmniejszenie dawki o 20-30%), induktory enzymów wątrobowych mikrosomalnych (barbiturany, karbamazepina, fenytoina, nikotyna i doustne środki antykoncepcyjne) zmniejszają stężenie w osoczu i zmniejszać skuteczność amitryptyliny.

Fluoksetyna i fluwoksamina zwiększają stężenie amitryptyliny w osoczu (może być konieczne zmniejszenie dawki amitryptyliny o 50%). W połączeniu z lekami antycholinergicznymi, fenotiazynami i benzodiazepinami - wzajemne wzmocnienie uspokajającego i centralnego działania antycholinergicznego oraz zwiększone ryzyko napadów padaczkowych (obniżenie progu aktywności napadowej); fenotiazyny mogą dodatkowo zwiększać ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. Przy jednoczesnym stosowaniu amitryptyliny z klonidyną, guanetydyną, betanidyną, rezerpiną i metylodopą - zmniejszenie działania hipotensyjnego tego ostatniego; z kokainą - ryzyko rozwoju arytmii serca. Doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny i estrogeny mogą zwiększać biodostępność amitryptyliny; leki przeciwarytmiczne (takie jak chinidyna) zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu (prawdopodobnie spowalniając metabolizm amitryptyliny). Wspólne stosowanie z disulfiramem i innymi inhibitorami acetaldehydrogenazy wywołuje majaczenie. Niezgodny z inhibitorami MAO (możliwy wzrost częstości okresów hiperpreksji, ciężkich drgawek, kryzysów nadciśnieniowych i śmierci pacjenta). Pimozyd i probukol mogą zwiększać zaburzenia rytmu serca, co objawia się wydłużeniem odstępu Q-T w EKG. Wzmacnia wpływ na epilefrynę, noradrenalinę, izoprenalinę, efedrynę i fenylefrynę na CVS (w tym gdy leki te są częścią znieczulenia miejscowego) i zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, tachykardii i ciężkiego nadciśnienia tętniczego. W połączeniu z alfa-adrenostymulantami do podawania donosowego lub do stosowania w okulistyce (ze znacznym wchłanianiem ogólnoustrojowym) działanie zwężające naczynia może wzrosnąć. W połączeniu z hormonami tarczycy - wzajemne wzmocnienie efektu terapeutycznego i efektów toksycznych (w tym zaburzenia rytmu serca i stymulujący wpływ na ośrodkowy układ nerwowy). M-antycholinergiczne i leki przeciwpsychotyczne (leki przeciwpsychotyczne) zwiększają ryzyko hiperpyreksji (szczególnie w czasie upałów). W przypadku wspólnego spotkania z innymi lekami hematotoksycznymi możliwy jest wzrost hematotoksyczności.

Przedawkować:
Objawy przedawkowania leku Amitryptylina: senność, dezorientacja, splątanie, ucisk do śpiączki, rozszerzone źrenice, gorączka, duszność, dyzartria, pobudzenie, omamy, drgawki, sztywność mięśni, wymioty, arytmia, niedociśnienie, niewydolność serca, depresja oddechowy.
Leczenie: przerwanie leczenia amitryptyliną, płukanie żołądka, wlew płynów, leczenie objawowe, utrzymanie ciśnienia krwi i równowagi wodno-elektrolitowej. Wskazane jest monitorowanie aktywności sercowo-naczyniowej (EKG) przez 5 dni, ponieważ nawrót może wystąpić po 48 godzinach lub później.
Hemodializa i wymuszona diureza nie są bardzo skuteczne..

Warunki przechowywania:
Lek jest przechowywany w miejscu niedostępnym dla małych dzieci w temperaturach od 10 do 25 ° C w suchym, ciemnym miejscu.

Formularz zwolnienia:
Opakowanie - 50 tabletek, każda zawierająca 25 mg substancji czynnej.
Opakowania zawierające 20, 50 i 100 tabletek powlekanych.
2 ml w ampułkach z bezbarwnego szkła. 5 ampułek jest zapakowanych w formowany pojemnik z PVC. 2 uformowane pojemniki (10 ampułek) wraz z instrukcją użycia są umieszczone w tekturowym pudełku.
Roztwór do wstrzykiwań 10 mg / ml w ampułkach po 2 ml, 5 lub 10 ampułek na opakowanie tektury; 5 ampułek w blistrze, 1 lub 2 blistry w opakowaniu kartonowym wraz z instrukcją użycia.
Przezroczysty, bezbarwny, wolny od zanieczyszczeń mechanicznych, może być lekko zabarwiony.

Struktura:
Tabletki powlekane zawierają 0,0283 g (28,3 mg) chlorowodorku amitryptyliny, co odpowiada 0,025 g (25 mg) amitryptyliny.
Na 1 ml roztworu do wstrzykiwań chlorowodorku amitryptyliny 10 mg (w przeliczeniu na amitryptylinę)
Substancje pomocnicze: glukoza, chlorek sodu, chlorek benzetoniowy, woda do wstrzykiwań.

Tabletki Amitriptyline-LENS - instrukcje użytkowania

Numer rejestracyjny:

Nazwa handlowa:

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa (INN):

Nazwa racjonalna chemiczna:
Chlorowodorek 3- (10,11-dihydro-5H-dibenzo [a, d] cyklohepteno-5-ylideno) -N, N-dimetylo-1-propanaminy.

Postać dawkowania:

Struktura:

Opis:

Tabletki od białego z szarawo-kremowym do białego z kremowym odcieniem.

Grupa farmakoterapeutyczna:

Kod ATX [N06AA09].

Właściwości farmakologiczne

Amitryptylina jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym z grupy nieselektywnych monoaminowych inhibitorów wychwytu neuronów. Ma wyraźne działanie timoanaleptyczne i uspokajające..

Farmakodynamika

Mechanizm działania przeciwdepresyjnego amitryptyliny jest związany z hamowaniem odwrotnego wychwytu neuronalnego katecholamin (noradrenaliny, dopaminy) i serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym.
Amitryptylina jest antagonistą muskarynowych receptorów cholinergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym i na obrzeżach, ma obwodowe właściwości przeciwhistaminowe (H1) i antyiadrenergiczne. Powoduje również działanie przeciwneuronowe (centralny środek przeciwbólowy), przeciwwrzodowe i przeciwobrzękowe, skuteczne na moczenie nocne.
Działanie przeciwdepresyjne rozwija się w ciągu 2-4 tygodni. po uruchomieniu.

Farmakokinetyka

Absorpcja jest wysoka. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) po spożyciu przez 4-8 godzin Biodostępność amitryptyliny wynosi od 33 do 62%, a jej czynny metabolit nortryptyliny wynosi 46-70%. Objętość dystrybucji wynosi 5-10 l / kg. Skuteczne stężenia terapeutyczne we krwi amitryptyliny - 50–250 ng / ml, dla nortryptyliny (jej aktywnego metabolitu) 50–150 ng / ml. Maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) - 0,04-0,16 mcg / ml. Przechodzi przez bariery histoematologiczne, w tym barierę krew-mózg (w tym nortryptylinę).
Stężenie amitryptyliny w tkankach jest wyższe niż w osoczu. Komunikacja z białkami osocza 92 - 96%.
Jest metabolizowany w wątrobie (przez demetylację, hydroksylację) z utworzeniem aktywnych metabolitów - nortryptyliny, 10-hydroksyamitryptyliny i nieaktywnych metabolitów.
Okres półtrwania w osoczu wynosi od 10 do 28 godzin dla amitryptyliny i od 16 do 80 godzin dla nortryptyliny. Wydalane przez nerki - 80%, częściowo z żółcią, Całkowite wydalanie w ciągu 7-14 dni.
Amitryptylina przenika przez barierę łożyskową, przenika do mleka matki w stężeniach podobnych do osocza.

Wskazania do stosowania

  • Depresja o dowolnej etiologii. Ze względu na nasilenie działania uspokajającego jest szczególnie skuteczne w stanach lękowych - depresyjnych.
  • Mieszane zaburzenia emocjonalne i behawioralne; zaburzenia fobiczne.
  • Mózg dziecięcy (z wyjątkiem dzieci z hipotonicznym pęcherzem).
  • Anoreksja psychogenna, nerwica bulimiczna.
  • Zespół przewlekłego bólu (neurogenny), profilaktyka migreny.

Przeciwwskazania

  • Zdekompensowana niewydolność serca.
  • Ostry i rekonwalescencja zawału mięśnia sercowego.
  • Zaburzenia przewodnictwa mięśnia sercowego.
  • Ciężkie nadciśnienie tętnicze.
  • Ostre choroby wątroby i nerek z ciężkimi zaburzeniami czynności.
  • Wrzód trawienny żołądka i 12 wrzód dwunastnicy w ostrym stadium.
  • Przerost prostaty.
  • Atonia pęcherza.
  • Zwężenie odźwiernika, niedrożność porażenna jelit.
  • Jednoczesne leczenie inhibitorami MAO (patrz Interakcja).
  • Ciąża, karmienie piersią.
  • Dzieci poniżej 6 lat.
  • Nadwrażliwość na amitryptylinę.
Amitryptylinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z alkoholizmem, z astmą oskrzelową, psychozą maniakalno-depresyjną (MDP) i epilepsją (patrz Instrukcje specjalne), z hamowaniem hematopoezy szpiku kostnego, nadczynnością tarczycy, dusznicą bolesną i niewydolnością serca, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, okiem śródgałkowym chociaż po zażyciu zwykle nie występuje zaostrzenie objawów produkcyjnych).

Dawkowanie i sposób podawania

Skutki uboczne

Od strony ośrodkowego układu nerwowego: ból głowy, ataksja, zwiększone zmęczenie, osłabienie, drażliwość, zawroty głowy, szum w uszach, senność lub bezsenność, zaburzenia koncentracji, koszmary senne, dyzartria, splątanie, omamy, pobudzenie ruchowe, dezorientacja, drżenie, parestezje, obwodowe neuropatia, zmiany w EEG. Rzadko - zaburzenia pozapiramidowe, drgawki, lęk.

Z układu sercowo-naczyniowego: tachykardia, arytmia, zaburzenia przewodzenia, labilność ciśnienia krwi, ekspansja zespołu QRS na EKG (zaburzenia przewodnictwa śródkomorowego), objawy niewydolności serca, omdlenia.

Z przewodu pokarmowego: nudności, wymioty, zgaga, anoreksja, zapalenie jamy ustnej, zaburzenia smaku, ciemnienie języka, dyskomfort w nadbrzuszu, ból w nadbrzuszu, zwiększona aktywność aminotransferaz „wątrobowych”, rzadko żółtaczka cholestatyczna, biegunka.

Z układu hormonalnego: wzrost wielkości gruczołów sutkowych u mężczyzn i kobiet, mlekotok, zmiana w wydzielaniu hormonu antydiuretycznego (ADH), zmiana libido, siła działania. Rzadko - hipo- lub hiperglikemia, glukozuria, upośledzona tolerancja glukozy, obrzęk jąder.

Reakcje alergiczne: wysypka skórna, świąd, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka.

Inne: agranulocytoza, leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia, plamica i inne zmiany krwi, wypadanie włosów, obrzęk węzłów chłonnych, przyrost masy ciała przy długotrwałym stosowaniu, pocenie się, częstomocz.

Przy długotrwałym leczeniu, szczególnie w dużych dawkach, z ostrym zaprzestaniem leczenia, może rozwinąć się zespół odstawienia: ból głowy, nudności, wymioty, biegunka, a także drażliwość, zaburzenia snu z żywymi, niezwykłymi snami, zwiększona drażliwość.

Przedawkować

Senność, dezorientacja, splątanie, ucisk w śpiączce, rozszerzone źrenice, gorączka, duszność, dyzartria, pobudzenie, omamy, drgawki, sztywność mięśni, wymioty, arytmia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, depresja oddechowa.

Środki zaradcze: przerwanie leczenia amitryptyliną, płukanie żołądka, wlew płynów, leczenie objawowe, utrzymanie ciśnienia krwi i równowagi wodno-elektrolitowej. Wskazane jest monitorowanie aktywności sercowo-naczyniowej (EKG) przez 5 dni, ponieważ nawrót może wystąpić po 48 godzinach lub później. Hemodializa i wymuszona diureza nie są bardzo skuteczne..

Interakcje z innymi lekami

Amitryptylina nasila działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy następujących leków: leki przeciwpsychotyczne, uspokajające i nasenne, leki przeciwdrgawkowe, przeciwbólowe, leki znieczulające, alkohol; wykazuje synergizm podczas interakcji z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
W przypadku jednoczesnego stosowania amitryptyliny z lekami przeciwpsychotycznymi i (lub) lekami cholinergicznymi może wystąpić gorączkowa reakcja temperaturowa, paraliżowa niedrożność jelit.
Amitryptylina nasila nadciśnienie katecholamin i innych adrenostymulatorów, co zwiększa ryzyko arytmii serca, tachykardii, ciężkiego nadciśnienia tętniczego, ale hamuje działanie leków wpływających na uwalnianie noradrenaliny.
Amitryptylina może zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie guanetydyny i leków o podobnym mechanizmie działania, a także osłabiać działanie leków przeciwdrgawkowych.
Przy równoczesnym stosowaniu amitryptyliny i antykoagulantów - pochodnych kumaryny możliwe jest zwiększenie ich aktywności przeciwzakrzepowej.
Przy jednoczesnym podawaniu amitryptyliny i cymetydyny możliwe jest zwiększenie stężenia amitryptyliny w osoczu z możliwym rozwojem działań toksycznych.
Induktory mikrosomalnych enzymów wątrobowych (barbiturany, karbamazepina) zmniejszają stężenie amitryptyliny w osoczu.
Amitryptylina nasila działanie leków przeciwparkinsonowskich i innych leków wywołujących reakcje pozapiramidowe.
Chinidyna spowalnia metabolizm amitryptyliny.
Połączone zastosowanie amitryptyliny z disulfiramem i innymi inhibitorami dehydrogenazy acetaldehydowej może wywołać majaczenie.
Doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogen mogą zwiększać biodostępność amitryptyliny; pimozyd i probukol mogą nasilać zaburzenia rytmu serca.
Amitryptylina może zwiększać depresję spowodowaną przez glikokortykosteroidy; w połączeniu z lekami stosowanymi w leczeniu tyreotoksykozy zwiększa się ryzyko rozwoju agranulocytozy.

Jednoczesne stosowanie amitryptyliny z inhibitorami MAO może prowadzić do śmierci.
Przerwa w leczeniu między przyjmowaniem inhibitorów MAO / trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych powinna wynosić co najmniej 14 dni!

Specjalne instrukcje

Amitryptylina w dawkach powyżej 150 mg / dobę zmniejsza próg drgawkowy, dlatego należy rozważyć możliwość wystąpienia drgawek u pacjentów z wywiadem w wywiadzie oraz w tej kategorii pacjentów, którzy są predysponowani do tego z powodu wieku lub obrażeń.

Leczenie amitryptyliną w starszym wieku powinno być dokładnie monitorowane, przy użyciu minimalnych dawek leku i ich stopniowego zwiększania, aby uniknąć rozwoju zaburzeń majaczenia, hipomanii i innych powikłań. Pacjenci z depresyjną fazą MDP mogą przejść do stadium maniakalnego.

Wpływ na zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwania maszyn

Podczas przyjmowania amitryptyliny zabrania się prowadzenia pojazdów, serwisowania maszyn i innych prac wymagających zwiększonej koncentracji uwagi, a także picia alkoholu.

Formularz zwolnienia:

10 tabletek w blistrach.
50 tabletek w słoikach polimerowych lub szklanych.

Warunki przechowywania:

Okres ważności:

Warunki wydawania z aptek:

Producent:
OJSC „Dalkhimpharm”, Chabarowsk, st. Taszkent, 22.
Na zamówienie ZAO Masterlek, Moskwa.

Amitryptylina

Ceny w aptekach internetowych:

Amitryptylina - lek z grupy związków trójpierścieniowych o wyraźnym działaniu uspokajającym i przeciwdepresyjnym.

Forma wydania i skład

Jest to lek syntetyczny, którego substancją czynną jest chlorowodorek amitryptyliny.

Dostępne w dwóch postaciach dawkowania:

  • Tabletki powlekane, pakowane po 50 sztuk. Każda tabletka zawiera 25 mg amitryptyliny;
  • Roztwór do wstrzykiwań 1% w ampułkach 2 ml. W 1 ml roztworu zawiera 10 mg substancji aktywnej. Ampułki pakowane są w opakowania kartonowe po 5 lub 10 sztuk. W blistrze pakowanym po 5 ampułek.

Wskazania do stosowania amitryptyliny

Lek przyjmuje się wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Ponadto należy ściśle przestrzegać dawki wskazanej w instrukcji dla amitryptyliny..

Następujące wskazania do leczenia tym lekiem to:

  • Lęk i depresja i depresja dowolnego pochodzenia;
  • Nerwica bulimiczna;
  • Zaburzenia behawioralne, mieszane zaburzenia emocjonalne i fobie;
  • Anoreksja psychogenna;
  • Zespoły bólu neurogennego;
  • Profilaktyka migreny;
  • Mocznica dziecięca, chyba że pacjent ma hipotoniczny pęcherz.

W przeciwieństwie do wielu innych leków przeciwdepresyjnych, amitryptylina nie powoduje zaostrzeń objawów produkcyjnych - majaczenia, halucynacji itp..

Przeciwwskazania

Zakaz stosowania amitryptyliny, nawet jeśli jest wskazany, to:

  • Odzyskiwanie i ostry okres zawału mięśnia sercowego;
  • Ciężkie nadciśnienie tętnicze;
  • Niewydolność serca (etap dekompensacji);
  • Zaburzenia przewodzenia mięśnia sercowego;
  • Zaostrzenie wrzodu trawiennego dwunastnicy i żołądka;
  • Ostre choroby nerek i wątroby;
  • Przerost gruczołu krokowego;
  • Zwężenie odźwiernika;
  • Atonia pęcherza;
  • Nadwrażliwość na amitryptylinę;
  • Podczas ciąży i karmienia piersią;
  • Dzieci poniżej szóstego roku życia.

Ostrożnie leczą amitryptyliną w przypadku padaczki i zespołu maniakalno-depresyjnego, schizofrenii, nadczynności tarczycy, astmy oskrzelowej, niewydolności serca i dusznicy bolesnej, nadciśnienia śródgałkowego, jaskry z zamkniętym kątem przesączania, z zahamowaniem tworzenia krwi, a także u osób cierpiących na alkoholizm.

Dawkowanie i podawanie amitryptyliny

Zgodnie z instrukcją amitryptylina jest przyjmowana doustnie po posiłku lub bezpośrednio podczas posiłków. Zmniejsza to podrażnienie błony śluzowej żołądka..

Leczenie lekiem rozpoczyna się od małych dawek, stopniowo je zwiększając. Początkowa dzienna dawka amitryptyliny wynosi 50-75 mg, podzielona na 2-3 dawki. Pod ścisłym nadzorem lekarza dawka leku jest stopniowo zwiększana, ale nie więcej niż 25-50 mg na dobę, i dostosowywana do 150-200 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku, dzieci w wieku 12–18 lat, a także pacjenci z łagodnymi zaburzeniami neurologicznymi zwykle otrzymują minimalną dawkę 25–100 mg. Jest podzielony na 2-3 dawki lub raz przed snem.

W ciężkich depresjach, które są trudne do leczenia, dopuszczalna dzienna dawka wynosi 300 mg lub więcej amitryptyliny. Stopniowo zwiększaj dawkę, doprowadzając ją do maksymalnego stężenia tolerowanego przez organizm.

Trwałe działanie przeciwdepresyjne stosowania amitryptyliny osiąga się około 2-4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia. Następnie dzienna dawka leku jest powoli i stopniowo zmniejszana. Jeśli pojawią się objawy depresji, konieczne jest powrót do skutecznej dawki. Nagła odmowa leczenia lub gwałtowne zmniejszenie dawki leku może prowadzić do rozwoju zespołu odstawienia.

Podczas stosowania amitryptyliny u dzieci, na przykład w leczeniu mdłości, zalecana jest pojedyncza dawka 15-25 mg, przyjmowana bezpośrednio przed snem. Ponadto zgodnie z instrukcją dawka nie powinna przekraczać 2,5 mg / kg masy ciała dziecka.

Skutki uboczne amitryptyliny

Reakcje negatywne podczas stosowania leku są głównie związane z jego działaniem antycholinergicznym. Możliwe są więc następujące zjawiska, które z reguły mijają po dostosowaniu do amitryptyliny lub zmniejszeniu dawki:

  • Rozmazany obraz;
  • Suchość w ustach;
  • Niedowład zakwaterowania;
  • Zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe;
  • Zatrzymanie moczu;
  • Niedrożność jelit;
  • Zaparcie;
  • Gorączka.

Podczas stosowania amitryptyliny mogą również wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Układ sercowo-naczyniowy: arytmia, tachykardia, zaburzenia przewodzenia, niewydolność serca, omdlenia;
  • CNS i obwodowy układ nerwowy: osłabienie, zwiększone zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy i szum w uszach, drażliwość, splątanie, pobudzenie ruchowe;
  • Układ pokarmowy: zgaga, nudności i wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, bóle żołądka, biegunka;
  • Układ hormonalny: zmiany libido i potencji, powiększenie piersi u kobiet i mężczyzn;
  • Reakcje alergiczne: pokrzywka, wysypka, swędzenie, obrzęk naczynioruchowy;
  • Inne: wypadanie włosów, przyrost masy ciała, pocenie się, leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, eozynofilia, plamica itp..

Specjalne instrukcje

Zastosowanie amitryptyliny w dawkach przekraczających 150 mg na dobę prowadzi do obniżenia progu aktywności konwulsyjnej. Należy to wziąć pod uwagę podczas leczenia pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie..

Zabrania się spożywania alkoholu i wykonywania czynności wymagających zwiększonej koncentracji uwagi podczas przyjmowania leku.

Analogi amitryptyliny

Analogi leku to Elivel, Saroten i Saroten retard.

Warunki przechowywania

Amitryptylinę, zgodnie z instrukcją, należy przechowywać w suchym, ciemnym miejscu w temperaturze 10–25 ° C, niedostępnym dla dzieci..

Okres ważności leku, w zależności od producenta i formy wydania, 2-3 lata.

Znalazłeś błąd w tekście? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter.

Amitryptylina (25 mg)

Instrukcja obsługi

  • Rosyjski
  • .азақша

Nazwa handlowa

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa

Postać dawkowania

Tabletki powlekane, 25 mg

Struktura

Jedna tabletka zawiera

substancją czynną jest chlorowodorek amitryptyliny pod względem amitryptyliny 25 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza, stearynian magnezu, koloidalny dwutlenek krzemu, glikol polietylenowy 6000, dwutlenek tytanu (E 171), talk, polisorbat 80, karmoizyna (E 122).

Opis

Tabletki są okrągłe, powlekane, od jasnoróżowego do różowego, z górną i dolną wypukłą powierzchnią. Po uskoku pod lupą widać rdzeń otoczony jedną ciągłą warstwą.

Grupa farmakoterapeutyczna

Psychoanaleptyki. Leki przeciwdepresyjne Nieselektywne inhibitory wychwytu zwrotnego neuronów monoamin. Amitryptylina

Kod ATX N06AA09

Właściwości farmakologiczne

Farmakokinetyka

Amitryptylina dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenie w osoczu występuje w ciągu około 6 godzin po podaniu doustnym.

Biodostępność amitryptyliny wynosi 48 ± 11%, 94,8 ± 0,8% jest związane z białkami osocza. Wskazane parametry nie zależą od wieku pacjenta..

Okres półtrwania wynosi 16 ± 6 godzin, objętość dystrybucji wynosi 14 ± 2 l / kg. Oba parametry znacznie rosną wraz ze wzrostem wieku pacjentów..

Amitryptylina jest zasadniczo demetylowana w wątrobie do głównego metabolitu - nortryptyliny. Szlaki metaboliczne obejmują hydroksylację, N-utlenianie i sprzęganie z kwasem glukuronowym. Lek jest wydalany z moczem, głównie w postaci metabolitów, w postaci wolnej lub sprzężonej. Klirens wynosi 12,5 ± 2,8 ml / min / kg (nie zależy od wieku pacjenta), mniej niż 2% jest wydalane z moczem.

Farmakodynamika

Amitryptylina jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym. Ma wyraźne właściwości przeciwmuskarynowe i uspokajające. Efekt terapeutyczny oparty na zmniejszeniu wychwytu zwrotnego presynaptycznego (i w konsekwencji inaktywacji) noradrenaliny i serotoniny (5HT) przez zakończenia nerwowe presynaptyczne.

Pomimo faktu, że wyraźny efekt przeciwdepresyjny z reguły objawia się 10-14 dni po rozpoczęciu leczenia, zahamowanie aktywności można zaobserwować już godzinę po podaniu. Sugeruje to, że mechanizm działania może uzupełniać inne właściwości farmakologiczne leku..

Wskazania do stosowania

Depresja o dowolnej etiologii (szczególnie jeśli konieczne jest uzyskanie efektu uspokajającego).

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie należy rozpocząć od małych dawek, stopniowo je zwiększając, uważnie monitorując odpowiedź kliniczną i wszelkie objawy nietolerancji.

Dorośli: zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg na dobę, przyjmowana w dawkach podzielonych lub w całości w nocy. W zależności od efektu klinicznego dawkę można zwiększyć do 150 mg / dobę. Wskazane jest zwiększenie dawki pod koniec dnia lub przed snem..

Działanie uspokajające zwykle objawia się szybko. Działanie przeciwdepresyjne leku może wystąpić po 3-4 dniach, dla odpowiedniego rozwoju efektu może potrwać do 30 dni.

W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa nawrotu należy przyjąć dawkę podtrzymującą 50-100 mg wieczorem lub przed snem..

Dzieci: lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 16 roku życia.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat): zalecana dawka początkowa wynosi 10–25 mg trzy razy na dobę, w razie potrzeby stopniowo zwiększając ją. W przypadku pacjentów w tej grupie wiekowej, którzy nie tolerują wysokich dawek, dzienna dawka 50 mg może być wystarczająca. Wymaganą dzienną dawkę można przepisać albo w kilku dawkach, albo raz, najlepiej wieczorem lub przed snem..

Tabletki należy połykać w całości, nie jedząc i nie popijając wodą.

Lek należy przyjmować zgodnie z warunkami zaleconymi przez lekarza, ponieważ samodzielne przerwanie leczenia może być niebezpieczne dla zdrowia. Brak poprawy stanu pacjenta można zaobserwować do 4 tygodni po rozpoczęciu leczenia.

Skutki uboczne

Podobnie jak inne leki, amitryptylina, tabletki powlekane, mogą czasami powodować działania niepożądane u niektórych pacjentów, zwłaszcza gdy są przepisywane po raz pierwszy. Nie wszystkie z tych działań niepożądanych zaobserwowano podczas leczenia amitryptyliną, niektóre z nich wystąpiły podczas stosowania innych leków należących do grupy amitryptyliny.

Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (> 1/10), często (od> 1/100 do 1/1000 do 1/10000 do

AMITRIPTYLINA

Farmakodynamika
Mechanizm działania przeciwdepresyjnego amitryptyliny jest związany z hamowaniem odwrotnego wychwytu neuronalnego katecholamin (noradrenaliny, dopaminy) i serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. Amitryptylina jest antagonistą muskarynowych receptorów cholinergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym i na obrzeżach, ma obwodowe właściwości przeciwhistaminowe (H1) i antyiadrenergiczne. Powoduje również działanie antyneuroniczne (centralny środek przeciwbólowy), przeciwwrzodowe i przeciwobrzękowe, skuteczne w moczenie nocne. Działanie przeciwdepresyjne rozwija się w ciągu 2-4 tygodni. Po uruchomieniu aplikacji.

Farmakokinetyka
Biodostępność amitryptyliny przy różnych drogach podawania wynosi 30–60%, a jej czynny metabolit nortryptyliny wynosi 46–70%. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) po podaniu doustnym 2,0-, 7,7 godziny Objętość dystrybucji 5-10 l / kg. Skuteczne stężenia terapeutyczne we krwi amitryptyliny - 50–250 ng / ml, dla nortryptyliny (jej aktywnego metabolitu) 50–150 ng / ml. Maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) wynosi 0,04-0,16 μg / ml. Przechodzi przez bariery histoematologiczne, w tym barierę krew-mózg (w tym nortryptylinę). Stężenie amitryptyliny w tkankach jest wyższe niż w osoczu. Komunikacja z białkami osocza 92–96%. Jest metabolizowany w wątrobie (przez demetylację, hydroksylację) z utworzeniem aktywnych metabolitów - nortryptyliny, 10-hydroksyamitryptyliny i nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania w osoczu wynosi od 10 do 28 godzin dla amitryptyliny i od 16 do 80 godzin dla nortryptyliny. Jest przydzielany przez nerki - 80%, częściowo z żółcią. Całkowita eliminacja w ciągu 7-14 dni. Amitryptylina przenika przez barierę łożyskową, przenika do mleka matki w stężeniach podobnych do osocza.

Wskazania do stosowania

Tryb zastosowania

Tabletki amitryptyliny są przepisywane doustnie (podczas posiłków lub po posiłkach).

Początkowa dzienna dawka amitryptyliny przyjmowanej doustnie wynosi 50-75 mg (25 mg w 2-3 dawkach), następnie dawka jest stopniowo zwiększana o 25-50 mg, aby uzyskać pożądany efekt przeciwdepresyjny.

Optymalna dzienna dawka terapeutyczna wynosi 150-200 mg (maksymalna część dawki jest przyjmowana w nocy). W ciężkiej depresji opornej na leczenie dawkę zwiększa się do 300 mg lub więcej, do maksymalnej dawki tolerowanej. W takich przypadkach wskazane jest rozpoczęcie leczenia domięśniowym lub dożylnym podaniem leku przy jednoczesnym zastosowaniu wyższych dawek początkowych, przyspieszając wzrost dawek pod kontrolą stanu somatycznego.

Po uzyskaniu trwałego działania przeciwdepresyjnego po 2-4 tygodniach dawki są stopniowo i powoli zmniejszane. W przypadku objawów depresji przy niższych dawkach konieczne jest powrót do poprzedniej dawki.

Jeśli stan pacjenta nie poprawi się w ciągu 3-4 tygodni leczenia, dalsze leczenie jest niepraktyczne.

U pacjentów w podeszłym wieku z łagodnymi zaburzeniami w praktyce ambulatoryjnej dawki wynoszą 25–50–100 mg (maksymalnie) w dawkach podzielonych lub 1 raz dziennie w nocy. W celu zapobiegania migrenie przewlekły ból o charakterze neurogennym (w tym długotrwałe bóle głowy) od 12,5-25 mg do 100 mg / dobę. Interakcje z innymi lekami Amitryptylina nasila depresję OUN przez następujące leki: leki przeciwpsychotyczne, uspokajające i nasenne, leki przeciwdrgawkowe, przeciwbólowe ośrodkowe i narkotyczne, leki znieczulające, alkohol.

Przypisuj domięśniowo lub dożylnie. W przypadku ciężkiej depresji opornej na leczenie: domięśniowo lub dożylnie (wstrzykiwać powoli!) Podaje się w dawce 10-20-30 mg do 4 razy dziennie, dawkę należy stopniowo zwiększać, maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg; po 1-2 tygodniach przechodzą na przyjmowanie leku w środku. Dzieciom w wieku powyżej 12 lat i osobom starszym podaje się mniejsze dawki i zwiększają je wolniej.

W przypadku jednoczesnego stosowania amitryptyliny z lekami przeciwpsychotycznymi i (lub) lekami przeciwcholinergicznymi może wystąpić gorączkowa reakcja temperaturowa, paraliżowa niedrożność jelit. Amitryptylina nasila nadciśnienie katecholamin, ale hamuje działanie leków wpływających na uwalnianie noradrenaliny.

Amitryptylina może zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie sympatyków (oktadyna, guanetydyna i leki o podobnym mechanizmie działania).

Przy jednoczesnym podawaniu amitryptyliny i cymetydyny możliwe jest zwiększenie stężenia amitryptyliny w osoczu.

Jednoczesne stosowanie amitryptyliny z inhibitorami MAO może prowadzić do śmierci. Przerwa w leczeniu między przyjmowaniem inhibitorów MAO i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych powinna wynosić co najmniej 14 dni!

Skutki uboczne

Przeciwwskazania

Przedawkować

Interakcje z innymi lekami

Specjalne instrukcje

Formularz zwolnienia

Opis rozwiązania

Warunki przechowywania

W temperaturze od 10 ° C do 25 ° C w suchym, ciemnym miejscu i niedostępnym dla dzieci.

Okres ważności - 2-3 lata (w zależności od formy wydania i producenta). Nie należy stosować po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu!

Warunki wydawania z aptek - na receptę.

Synonimy

Struktura

Tabletki powlekane amitryptyliny zawierają 0,0283 g (28,3 mg) chlorowodorku amitryptyliny, co odpowiada 0,025 g (25 mg) amitryptyliny.

Na 1 ml roztworu do wstrzykiwań chlorowodorku amitryptyliny 10 mg (w przeliczeniu na amitryptylinę)
Substancje pomocnicze: glukoza, chlorek sodu, chlorek benzetoniowy, woda do wstrzykiwań.

Nazwa międzynarodowa: 5- (3-dimetyloaminopropylideno) -10,11-dihydrodibenzocyklohepten.

Instrukcje użytkowania tabletek Amitriptyline

Działanie amitryptyliny

Głównym działaniem amitryptyliny jest lek przeciwdepresyjny. Ma również działanie uspokajające (uspokajające), nasenne i przeciwlękowe. Nie ma wpływu na zdrową osobę z normalnym stanem psychicznym.

Wskazane efekty przejawiają się tylko w obecności odpowiednio depresyjnego, niespokojnego, niespokojnego stanu i bezsenności..

  • Znieczulający.
  • Wegetostabilizacja.
  • Przeciwbiegunkowe (utrwalające).
  • Usuwa objawy psychosomatyczne: wysypkę skórną, wysokie ciśnienie krwi, przywraca apetyt itp..
  • Skuteczny w niektórych formach moczenia (moczenie nocne).

Instrukcja użycia

Ważne jest przestrzeganie zalecanego schematu dawkowania leku. Sposób stosowania leku i jego dawkowanie określa forma uwalniania

Tabletki

Lek w tabletkach jest przeznaczony do podawania doustnego. Jednocześnie należy je połykać w całości, bez żucia, z wystarczającą ilością płynu. Dawkowanie zależy od wieku i cech pacjenta:

  1. Dorośli są przepisywani na początku leczenia 25-50 mg dziennie. Dawkę dzieli się na 2 dawki lub przyjmuje bezpośrednio przed snem. Dawkowanie należy stopniowo zwiększać do 200 mg na dobę..
  2. Starszym osobom przepisuje się minimalną dawkę początkową 25 mg na dobę, ponieważ są one bardziej wrażliwe na negatywne działanie substancji czynnej. Przyjmują tę dawkę 1 raz przed snem. Następnie zwiększa się stopniowo, co drugi dzień. Zalecana dawka terapeutyczna wynosi około 100 mg na dobę.
  3. Przy poważnym uszkodzeniu nerek dawka jest zmniejszona.

Ten lek jest przeznaczony do długotrwałego stosowania. Kurs terapeutyczny trwa zwykle około 6 miesięcy lub dłużej..

Ampułki

Lek w postaci roztworu stosuje się domięśniowo. Jest przepisywany w przypadku ciężkich stanów depresyjnych, które są trudne do leczenia. Funkcje użytkowania:

  1. Lek podaje się bardzo powoli.
  2. Początkowa dawka dobowa wynosi 10-30 mg amitryptyliny. Ponadto możliwy jest stopniowy wzrost dawki..
  3. Maksymalnie na dzień zaleca się wprowadzić nie więcej niż 150 mg leku.
  4. Osoby w podeszłym wieku i młodzież w wieku od 12 lat lek jest przepisywany w mniejszych dawkach.

Po 2 tygodniach stosowania roztworu należy przenieść pacjenta na tabletki. Jeśli po miesiącu regularnego stosowania pacjent nie zauważy poprawy, lek należy przerwać.

Różnice w przyjmowaniu Amitriptyline Grindeks

Stosowanie amitryptyliny Grindeks różni się od innych leków. Pomiędzy nimi:

  1. Dawkowanie. Na początku terapii pacjentom przepisuje się od 25 do 75 mg na dobę. Dawka jest stopniowo zwiększana o 25 lub 50 mg, aż do osiągnięcia maksymalnej skuteczności - około 200 mg. W ciężkiej depresji, gdy obserwuje się uzależnienie od leku, można przyjąć zwiększoną dawkę 300 mg lub więcej.
  2. Użyj u dzieci. Takie narzędzie może mianować dzieci w wieku od 6 lat. W przypadku nietrzymania moczu wykazano, że przyjmują 12,5 lub 25 mg bezpośrednio przed snem (nie więcej niż 2,5 mg na 1 kg masy ciała).

Wycofanie narkotyków

Jeśli pacjent musi przerwać stosowanie tego leku, należy go przerwać, stopniowo zmniejszając dawkę. Gwałtowne zaprzestanie przyjmowania może wywołać zespół odstawienia, któremu towarzyszy ból głowy, bezsenność, drażliwość i pogorszenie samopoczucia.

Struktura

Substancją czynną leku, niezależnie od formy uwalniania, jest amitryptylina. Składniki pomocnicze mogą się różnić. Roztwór zawiera wodę do wstrzykiwań i monosacharyd. Tabletki obejmują laktozę, celulozę, związki magnezu, sodu, krzemu i tytanu, a także powidon. Tabletki powlekane wyróżniają się obecnością skrobi, talku, glikolu propylenowego. Kapsułki zawierają żelatynę i barwniki.

Wpływ na organizm zapewnia tylko substancja czynna, pozostałe składniki leku nie mają aktywności leku. Lek jest wydawany ściśle według recepty.

Wskazania i ograniczenia

Amitryptylina pomaga w wielu zaburzeniach psychicznych i neurologicznych. Takie narzędzie ma takie wskazania do użycia:

  1. Różne rodzaje depresji, którym towarzyszy lęk, problemy ze snem, pobudzenie. Jest przepisywany na endogenną, mimowolną, neurotyczną, narkotykową, reaktywną depresję, a także wynikającą z organicznego uszkodzenia mózgu lub z powodu zatrucia alkoholem.
  2. Psychozy Najczęściej jest przepisywany na schizofrenię, zaburzenia emocjonalne, zaburzenia zachowania.
  3. Przewlekły ból przeciw reumatyzmowi, patologiom onkologicznym.
  4. Bóle głowy i ataki migreny, a także ich zapobieganie.
  5. Zespół bólu neuronowego. Może to być neuralgia popółpaścowa, pourazowa lub cukrzycowa..
  6. Nietrzymanie moczu w nocy u małych dzieci.
  7. Zaburzenia fobiczne.
  8. Bulimia, anoreksja psychogenna.
  9. Wrzód żołądkowo-jelitowy.

Lek jest przeciwwskazany, jeśli pacjent ma:

  • indywidualna nietolerancja jego składników (w tym laktozy w postaci tabletek);
  • zespół złego wchłaniania laktozy-galaktozy;
  • połączenie z inhibitorami MAO;
  • zatrucie alkoholem w ostrej fazie;
  • zatrucie niektórymi lekami (pigułkami nasennymi, psychotropowymi lub przeciwbólowymi);
  • niedrożność jelit;
  • ostra faza majaczenia;
  • obecność jaskry;
  • zatrzymanie moczu na tle przerostu prostaty;
  • hipokaliemia;
  • niektóre patologie serca (ostra faza zawału serca, wolne bicie serca, zaburzenia przewodzenia serca, arytmia, choroby serca);
  • ciężki etap nadciśnienia tętniczego;
  • atonia pęcherza;
  • zwężenie odźwiernika;
  • ciężkie patologie nerek i wątroby.

Lek stosuje się bardzo ostrożnie i pod nadzorem lekarza w obecności takich ograniczeń:

  • uzależnienie od alkoholu;
  • astma oskrzelowa;
  • wysokie ciśnienie śródgałkowe;
  • naruszenie hematopoezy szpiku kostnego;
  • zwiększona produkcja hormonów tarczycy;
  • dusznica bolesna i niewydolność serca;
  • niedociśnienie pęcherza;
  • zaburzenie afektywne dwubiegunowe;
  • napady padaczkowe;
  • podeszły wiek.

Różni producenci narkotyków ustalają własne ograniczenia dotyczące używania narkotyków przez dzieci. Z reguły nie zaleca się stosowania w leczeniu dzieci, które nie osiągnęły pełnoletności. Ale niektóre leki, na przykład Amitriptyline-Grindeks, mogą być stosowane u dzieci w wieku od 6 lat. Inne (roztwór do wstrzykiwań domięśniowych) są dozwolone do stosowania przez młodzież w wieku powyżej 12 lat.

Kobiety w ciąży nie powinny przyjmować leków przeciwdepresyjnych, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży iw ostatnich tygodniach ciąży. Przyjmowanie leku w dużych dawkach bezpośrednio przed porodem wywołuje występowanie zaburzeń neurologicznych u dziecka. Może mieć senność, letarg, osłabiony odruch ssania.

Kobietom karmiącym zabrania się przyjmowania leków. Jego substancja czynna może przenikać do mleka matki i powodować negatywne reakcje u dziecka. Jeśli zachodzi potrzeba przyjmowania amitryptyliny podczas laktacji, należy przerwać karmienie piersią.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Amitryptylina jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym z grupy nieselektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego monoaminy. Ma silne działanie uspokajające i timoanaleptyczne (przeciwdepresyjne)..

Amitryptylina zwiększa zawartość serotoniny i noradrenaliny w szczelinie synaptycznej w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego tych neuroprzekaźników przez błony neuronów presynaptycznych.

Amitryptylina blokuje receptory histaminowe H1, α1-receptory adrenergiczne oraz receptory cholinergiczne muskarynowe M1 i M2. Zgodnie z hipotezą monoaminową istnieje korelacja między funkcją serotoniny i noradrenaliny w synapsach mózgu a tonem emocjonalnym osoby.

Nie ustalono wyraźnego związku między stężeniem amitryptyliny w osoczu a efektem klinicznym leku, ale przy stężeniach substancji czynnej w zakresie 100–260 μg / l najwyraźniej osiąga się optymalne działanie kliniczne amitryptyliny.

Znaczne zmniejszenie depresji następuje później niż odnotowano stężenie leku w osoczu w stanie równowagi. Dzieje się tak po około 2–6 tygodniach terapii..

Amitryptylina ma również chinidynowy wpływ na unerwienie serca przez autonomiczny układ nerwowy.

Farmakokinetyka

Lek jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się 2-6 godzin po doustnym podaniu amitryptyliny.

Stężenie substancji w osoczu różni się znacznie u różnych pacjentów. Biodostępność wynosi około 50%. Około 95% amitryptyliny wiąże się z białkami osocza. Osiągnięcie maksymalnego stężenia zajmuje 4 godziny, a stężenie równowagi obserwuje się około tygodnia po rozpoczęciu leczenia. Objętość dystrybucji wynosi średnio 1085 l / kg. Amitryptylina i jej aktywny metabolit przenikają przez barierę łożyskową i przenikają do mleka matki.

Metabolizm leku zachodzi w wątrobie. Około 50% amitryptyliny ulega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę. Pod wpływem cytochromu P.450 N-demetylacja substancji zachodzi wraz z powstaniem nortryptyliny (aktywnego metabolitu). Następnie amitryptylina i nortryptylina są hydroksylowane z wytworzeniem aktywnych hydroksy- i 10-hydroksymetabolitów (metabolity amitryptyliny) i 10-hydroksy-nortryptyliny (metabolit nortryptyliny). W wyniku sprzęgania z kwasem glukuronowym powstają nieaktywne metabolity. Głównym czynnikiem determinującym klirens nerkowy i stężenie leku w osoczu jest szybkość hydroksylacji. U niektórych osób ze względu na cechy genetyczne proces hydroksylacji jest spowolniony. Okres półtrwania amitryptyliny i nortryptyliny z osocza krwi u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wzrasta.

Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi od 9 do 46 godzin dla amitryptyliny i od 18 do 95 godzin - dla nortryptyliny. Główna część leku jest wydalana przez jelita i nerki w postaci metabolitów. Niezmieniony, tylko niewielka ilość amitryptyliny jest wydalana. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wydalanie metabolitów spowalnia, ale samo tempo metabolizmu pozostaje niezmienione. Ponieważ amitryptylina i białka w osoczu mają bardzo wysokie wiązanie, dializa jest nieskuteczna.

Właściwości farmakologiczne

Lek należy do grupy leków przeciwdepresyjnych. Jest to tricykliczna substancja z kategorii nieselektywnych monoaminowych inhibitorów wychwytu neuronów..

Farmakodynamika

Farmakodynamika leku wynika z głównej substancji czynnej - amitryptyliny. Narzędzie ma następujący efekt:

  • zmniejsza apetyt;
  • walczy z nietrzymaniem moczu;
  • ma działanie antycholinergiczne;
  • przeciwbólowy;
  • blokuje uwalnianie histaminy;
  • ma silny efekt uspokajający.

Przyjmowanie amitryptyliny zmniejsza apetyt.

Przyjmowanie leku spowalnia komorowe przewodzenie serca. Przyjmowanie leku w dużych dawkach może prowadzić do ciężkiej blokady śródkomorowej i innych niebezpiecznych konsekwencji.

W trakcie stosowania leku dochodzi do wzrostu stężenia noradrenaliny w szlakach ośrodkowego układu nerwowego. Długotrwałe stosowanie leku prowadzi do zmniejszenia funkcjonalności receptorów mózgowych, optymalizacji uwalniania adrenaliny i serotoniny. Ze względu na ten efekt lek zmniejsza lęk, intensywność objawów depresyjnych, pomaga w miażdżycy.

Blokując receptory histaminowe w komórkach żołądka, ból zmniejsza się, a obszary erodowane goją się szybciej.

Jak opisano w instrukcji użytkowania, poprawa u pacjentów z miażdżycą wiąże się ze wzrostem zdolności pęcherza do rozciągania. Występuje centralny atak serotoniny, zwiększa się napięcie zwieracza.

Długotrwałe stosowanie leku prowadzi do zmniejszenia funkcjonalności receptorów mózgowych, optymalizacji uwalniania adrenaliny i serotoniny.

Etiologia pozytywnego działania na bulimię nie została wyjaśniona. Mechanizm narzędzia jest taki sam jak w depresji. Tabletki są skuteczne w obu diagnozach, niezależnie od ich kombinacji..

Jednoczesne stosowanie leku ze znieczuleniem ogólnym prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi i temperatury ciała.

Farmakokinetyka

Biodostępność leku jest inna. To zależy od metody wprowadzania substancji do organizmu. Ten wskaźnik może wynosić od 30 do 60%. Biodostępność nortryptyliny - od 46 do 70%.

Stężenie w osoczu krwi może osiągnąć 0,04-0,16 ng / ml. Lek przenika przez barierę krew-mózg i bariery histoematologiczne. Poziomy tkanek większe niż osocze.

W komórkach wątroby lek rozpada się. Lek rozkłada się na aktywne i nieaktywne metabolity..

Z układu sercowo-naczyniowego substancja czynna jest wydalana po 10-28 godzinach, a metabolit leku - po 16-80 godzinach. Około 80% jest wydalane przez nerki, niektóre z żółcią. Po anulowaniu lek całkowicie opuszcza ludzkie ciało po 7-14 dniach.

Lek przenika przez barierę łożyskową, przenika do mleka matki. Zawartość substancji w mleku jest taka sama jak w osoczu krwi.

Interakcje pomiędzy lekami

Amitryptylina Nycomed nasila depresję ośrodkowego układu nerwowego przez następujące leki: narkotyczne i ośrodkowe środki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, przeciwdrgawkowe, nasenne i uspokajające, alkohol i znieczulenie ogólne.

Leki hamujące izoenzym CYP2D6 (główny izoenzym, z którym metabolizowane są trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą hamować metabolizm amitryptyliny i zwiększać jej stężenie w osoczu. Do takich leków należą: leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwarytmiczne ostatniej generacji (propafenon, prokainamid, esmolol, amiodaron, fenytoina), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (z wyjątkiem cytalopramu, który jest bardzo słabym inhibitorem), P-blokery.

Amitryptylina Nycomed jest przeciwwskazana do jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO, ponieważ taka kombinacja prowadzi do rozwoju zespołu serotoninowego, który obejmuje skurcze po podnieceniu, mioklonie, zaburzenie psychiczne z niewyraźną świadomością i śpiączką. Można rozpocząć stosowanie leku 2 tygodnie po zakończeniu leczenia nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO i 1 dzień po odstawieniu moklobemidu (odwracalnego inhibitora MAO). Z kolei leczenie inhibitorami MAO można rozpocząć nie wcześniej niż 2 tygodnie po anulowaniu Amitriptyline Nycomed. Zarówno w pierwszym, jak i drugim przypadku leczenie inhibitorami MAO i amitryptyliną rozpoczyna się od małych dawek, które następnie stopniowo zwiększają się.

Lek nie jest zalecany do stosowania jednocześnie z następującymi lekami:

  • sympatykomimetyki (adrenalina, izoprenalina, fenfedryna, noradrenalina, efedryna, dopamina): wpływ tych leków na układ sercowo-naczyniowy jest zwiększony;
  • adrenergiczne środki blokujące (metylodopa, klonidyna): możliwe osłabienie przeciwnadciśnieniowego działania środków blokujących adrenergię;
  • m-antycholinergiczne (pochodne fenotiazyny, atropina, leki przeciw parkinsonizmowi, biperiden, blokery H1-receptory histaminowe): amitryptylina może nasilać działanie tych leków na jelita, pęcherz, narząd wzroku i ośrodkowy układ nerwowy; należy unikać wspólnego stosowania ze względu na ryzyko silnego wzrostu temperatury i wystąpienia niedrożności jelit;
  • leki przedłużające odstęp QT (leki przeciwarytmiczne, niektóre leki przeciwpsychotyczne, blokery H.1-receptory histaminowe, środki znieczulające, sotalol, hydrat chloralu): zwiększa się ryzyko wystąpienia arytmii komorowych;
  • sole litu: możliwe jest zwiększenie toksyczności litu, objawiającej się napadami toniczno-klonicznymi, drżeniami, niedopasowanym myśleniem, halucynacjami, trudnościami w zapamiętywaniu i złośliwym zespołem przeciwpsychotycznym;
  • leki przeciwgrzybicze (terbinafina, flukonazol): wzrasta stężenie amitryptyliny w surowicy i wzrasta toksyczność leku z tym związanego.

Amitriptyline Nycomed stosuje się ostrożnie jednocześnie z następującymi lekami:

leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy (silne środki przeciwbólowe, uspokajające i nasenne, etanol i leki zawierające etanol): możliwe jest zwiększenie hamowania funkcji ośrodkowego układu nerwowego;
induktory mikrosomalnych enzymów wątrobowych (karbamazepina, ryfampicyna): metabolizm amitryptyliny może wzrosnąć, a jego stężenie w osoczu może się zmniejszyć, co ostatecznie prowadzi do osłabienia działania przeciwdepresyjnego;
leki przeciwpsychotyczne: możliwe jest wzajemne hamowanie metabolizmu, co może powodować obniżenie progu drgawkowego i prowadzić do rozwoju drgawek (czasami konieczne jest dostosowanie dawki leków przeciwpsychotycznych i amitryptyliny);
powolne blokery kanału wapniowego, metylofenidat, cymetydyna: wzrasta stężenie amitryptyliny w osoczu i wzrasta jego toksyczność;
środki nasenne i przeciwpsychotyczne: jednoczesne podawanie amitryptyliny, środków nasennych i przeciwpsychotycznych nie jest zalecane (jeśli to połączenie jest konieczne, należy zachować szczególną ostrożność);
kwas walproinowy: zwiększone stężenie amitryptyliny i nortryptyliny (może wymagać zmniejszenia dawki leku);
sukralfat: wchłanianie amitryptyliny jest osłabione, a jego działanie przeciwdepresyjne jest zmniejszone;
fenytoina: metabolizm fenytoiny jest hamowany, a jego toksyczność wzrasta (możliwe ataksja, drżenie, oczopląs i hiperrefleksja);
preparaty dziurawca zwyczajnego perforowane: metabolizm amitryptyliny w wątrobie jest aktywowany, a jej maksymalne stężenie w osoczu maleje (może być konieczne dostosowanie dawki amitryptyliny).

Interakcja farmakologiczna

Lek nie jest łączony ze wszystkimi substancjami leczniczymi i innymi. Przy pewnych środkach łączenie jest całkowicie zabronione.

Łączenie z innymi lekami

Zabrania się jednoczesnego stosowania amitryptyliny z inhibitorami MAO. Może to prowadzić do zespołu serotoninowego, który powoduje skurcze, mioklonie, majaczenie i śpiączkę, co może prowadzić do śmierci.

Nie zaleca się łączenia leku z:

  • leki przeciwpsychotyczne;
  • tabletki nasenne i uspokajające;
  • leki przeciwdrgawkowe i przeciwparkinsonowskie;
  • narkotyczne środki przeciwbólowe;
  • środki do znieczulenia;
  • leki przeciwnadciśnieniowe;
  • leki antycholinergiczne.

Takie kombinacje prowadzą do negatywnych konsekwencji (depresja ośrodkowego układu nerwowego, rozwój działań niepożądanych).

W połączeniu z alkoholem

Łączenie leku z alkoholem jest zabronione. Zawiera alkohol etylowy, który w połączeniu z lekami przeciwdepresyjnymi może prowadzić do depresji OUN. Ponadto ta kombinacja wywołuje wzrost objawów opisanych działań niepożądanych, które mogą prowadzić do śpiączki.

Specjalne instrukcje

Lek jest silnym lekiem przeciwdepresyjnym. Biorąc to pod uwagę, należy wziąć pod uwagę następujące niuanse:

  1. Połączenie z inhibitorami MAO prowadzi do śmierci.
  2. Dawka większa niż 150 mg na dobę zwiększa ryzyko napadów drgawkowych, jeśli wystąpiły w przeszłości.
  3. Leczenie psychozą maniakalno-depresyjną może wywołać rozwój stadium maniakalnego.
  4. Wśród depresji mogą pojawić się myśli samobójcze.
  5. Osoby w podeszłym wieku wymagają dostosowania dawki.
  6. Jeśli po zażyciu leku przez 1 miesiąc nie ma poprawy, należy go anulować.

Zabrania się prowadzenia samochodu w okresie używania leku, a także wykonywania czynności wymagających zwiększonej koncentracji uwagi.

Schemat dawkowania

Dawkę amitryptyliny dobiera się indywidualnie dla każdego pacjenta. Wiadomo, że w minimalnych dawkach lek praktycznie nie ma działania terapeutycznego. Średnie dawki mają ekscytujący efekt, wysokie - działanie uspokajające. Informacje te są wykorzystywane przy wyborze schematu dawkowania..

Najpierw przepisuje się 50 mg leku raz dziennie, a następnie każdą dawkę stopniowo zwiększa się o 25 mg. Średnia dawka terapeutyczna wynosi 200 mg, ale w razie potrzeby można ją zwiększyć lub zmniejszyć. Odstępy koncentracji, prowadzące do ekscytującego i uspokajającego efektu, są indywidualne dla każdego pacjenta. Działanie leku można zaobserwować co najmniej dwa tygodnie po rozpoczęciu podawania.

W jakich przypadkach jest wyznaczony

Wskazaniami do stosowania „amitryptyliny” są na przykład choroby takie jak:

anoreksja i bulimia;

Czasami ten lek jest przepisywany dzieciom z enurezą..

Ten dość silny lek powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarza prowadzącego. To faktycznie daje wiele efektów ubocznych. Często obserwuje się pacjentów przyjmujących lek „Amitryptylina”:

zaburzone ogniskowanie;

zaparcia i niedrożność jelit;

letarg i senność;

zawroty głowy i niskie ciśnienie krwi;

Ponadto osoby biorące kurs przy użyciu tego środka mogą zemdleć..

Istnieje również sporo przeciwwskazań do tego leku. Na przykład nie jest przepisywany pacjentom, jeśli mają problemy, takie jak:

choroba pęcherza.

Ostrożnie, ten lek jest przepisywany na schizofrenię, astmę oskrzelową, padaczkę i niektóre inne choroby.

Przeciwwskazania

  • zawał mięśnia sercowego (w tym niedawny)
  • zaburzenia rytmu serca;
  • naruszenie przewodnictwa śródkomorowego i przedsionkowo-komorowego;
  • wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT i jednoczesne podawanie z lekami, które mogą wydłużyć odstęp QT;
  • bradykardia;
  • hipokaliemia;
  • jaskra z zamknięciem kątowym;
  • niedrożność porażenna;
  • zwężenie odźwiernika (zwężenie odźwiernika);
  • przerost prostaty, któremu towarzyszy zatrzymanie moczu;
  • ostre zaburzenie psychiczne;
  • ostre zatrucie alkoholem;
  • ostre zatrucie lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi i nasennymi;
  • niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nietolerancja laktozy;
  • dzieci poniżej 12 lat;
  • okres karmienia piersią;
  • jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO (oksydaza monoaminowa), a także przyjmowanie inhibitorów MAO na dwa tygodnie przed rozpoczęciem leczenia amitryptyliną;
  • zwiększona indywidualna wrażliwość na poszczególne składniki leku.

Względne (tabletki Amitriptyline Nycomed 25 mg i 10 mg stosuje się ostrożnie):

  • choroby układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, dusznica bolesna);
  • jaskra z zamkniętym kątem, ostry kąt komory oka i płaska przednia komora oka, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe;
  • upośledzona czynność nerek i / lub wątroby;
  • niedociśnienie pęcherza, zatrzymanie moczu;
  • przerost prostaty;
  • choroby krwi;
  • nadczynność tarczycy;
  • przewlekły alkoholizm;
  • choroba afektywna dwubiegunowa, schizofrenia;
  • warunki konwulsyjne, padaczka;
  • starszy wiek;
  • jednoczesne stosowanie z tabletkami nasennymi i lekami przeciwpsychotycznymi.

Opinia pacjentów o leku Saroten

Działanie przeciwdepresyjne podczas przyjmowania tego leku, sądząc po recenzjach pacjentów, osiąga się dość szybko. Przynajmniej pod tym względem Saroten nie jest gorszy od żadnego z powyższych leków, w tym samej Amitryptyliny. Bardzo dobrze usuwa depresję i ataki paniki. Ponadto, jak zauważają pacjenci, osoby biorące to zwykle poprawiają sen i zwiększają pewność siebie.

Wielu pacjentów uważa również, że ten lek był stosowany w leczeniu depresji i ataków paniki od bardzo dawna. Oznacza to, że jego wpływ na psychikę i ciało pacjentów z lekarzami został dobrze zbadany..

Wady tego leku są zwykle przypisywane pacjentom przez jego wysoki koszt w porównaniu z wieloma innymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Ci, którzy szukają analogu anitryptyliny bez skutków ubocznych, zdecydowanie powinni zwrócić uwagę przede wszystkim na ten lek. Rzadko ma to negatywny wpływ na ciało pacjenta.

Pod względem skuteczności przewyższa wszystkie analogi rozważane powyżej..

Jeśli chodzi o wady tego leku, sądząc po recenzjach, nadal może czasami powodować ciężkie zaparcia i suchość w ustach. Pacjenci uważają, że tabletki Saroten są trochę minus, że bardzo trudno jest podzielić je na dwie i cztery części.