Główny / Guz

Dekodowanie EEG mózgu

Guz

12 minut Autor: Lyubov Dobretsova 399

Znaczenie normalnego funkcjonowania części mózgu jest niezaprzeczalne - każde odchylenie z pewnością wpłynie na zdrowie całego organizmu, bez względu na wiek i płeć osoby. Dlatego na najmniejszy sygnał o występowaniu naruszeń lekarze natychmiast zalecają badanie. Obecnie medycyna z powodzeniem stosuje dość dużą liczbę różnych metod badania aktywności i struktury mózgu.

Ale jeśli konieczne jest sprawdzenie jakości aktywności bioelektrycznej jego neuronów, wówczas najbardziej odpowiednią metodą jest zdecydowanie elektroencefalogram (EEG). Lekarz wykonujący zabieg musi mieć wysokie kwalifikacje, ponieważ oprócz przeprowadzenia badania będzie musiał poprawnie odczytać wyniki. Właściwe odkodowanie EEG jest gwarantowanym krokiem w kierunku ustalenia prawidłowej diagnozy, a następnie przepisania odpowiedniego leczenia.

Szczegóły Encephalogram

Istotą badania jest ustalenie aktywności elektrycznej neuronów w strukturalnych formacjach mózgu. Elektroencefalogram jest rodzajem zapisu aktywności neuronalnej na specjalnej taśmie przy użyciu elektrod. Te ostatnie są przymocowane do części głowy i rejestrują aktywność pewnej części mózgu.

Aktywność ludzkiego mózgu zależy bezpośrednio od pracy jego formacji linii środkowej - przodomózgowia i formacji siatkowej (łączącej kompleks neuronowy), które określają dynamikę, rytm i budowę EEG. Łącząca funkcja formacji określa symetrię i względną tożsamość sygnałów między wszystkimi strukturami mózgu.

Procedura jest zalecana w przypadku podejrzenia różnych zaburzeń struktury i aktywności ośrodkowego układu nerwowego (centralnego układu nerwowego) - neuroinfekcji, takiej jak zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie polio. W przypadku tych patologii aktywność aktywności mózgu zmienia się i można to natychmiast zdiagnozować na EEG, a ponadto ustalić lokalizację dotkniętego obszaru. EEG jest przeprowadzany na podstawie standardowego protokołu, który rejestruje odczyt wskaźników podczas czuwania lub snu (u niemowląt), a także przy użyciu specjalistycznych testów.

Główne testy obejmują:

  • fotostymulacja - ekspozycja na zamknięte oczy z jasnymi błyskami światła;
  • hiperwentylacja - głębokie rzadkie oddychanie przez 3-5 minut;
  • otwieranie i zamykanie oczu.

Testy te są uważane za standardowe i są wykorzystywane do encefalogramów mózgu dla dorosłych i dzieci w każdym wieku oraz w różnych patologiach. Istnieje kilka dodatkowych testów, które są zalecane w poszczególnych przypadkach, takich jak: ściskanie palców w tak zwanej pięści, pozostawanie 40 minut w ciemności, pozbawianie snu na określony czas, monitorowanie snu w nocy, zaliczanie testów psychologicznych.

Co można ocenić za pomocą EEG?

Ten rodzaj badania pozwala określić funkcjonowanie części mózgu w różnych warunkach ciała - sen, czuwanie, aktywna aktywność fizyczna, umysłowa i inne. EEG jest prostą, absolutnie nieszkodliwą i bezpieczną metodą, która nie musi naruszać skóry i błony śluzowej narządu.

Obecnie jest szeroko poszukiwany w praktyce neurologicznej, ponieważ umożliwia zdiagnozowanie padaczki i identyfikację zaburzeń zapalnych, zwyrodnieniowych i naczyniowych w mózgu w wysokim stopniu. Procedura zapewnia również określenie konkretnej lokalizacji nowotworów, torbielowatych narośli i uszkodzeń strukturalnych spowodowanych urazem..

EEG z użyciem bodźców świetlnych i dźwiękowych pozwala odróżnić histeryczne patologie od prawdziwych lub ujawnić symulację tych ostatnich. Procedura stała się praktycznie niezbędna na oddziałach intensywnej terapii, zapewniając dynamiczne monitorowanie pacjentów w śpiączce.

Proces uczenia

Analiza wyników przeprowadzana jest równolegle podczas procedury oraz podczas ustalania wskaźników i trwa do końca. Podczas rejestrowania brana jest pod uwagę obecność artefaktów - mechaniczny ruch elektrod, elektrokardiogramy, elektromiogramy i prowadzenie pól prądu polowego. Oszacowano amplitudę i częstotliwość, wyróżniono najbardziej charakterystyczne elementy graficzne, określono ich rozkład czasowy i przestrzenny.

Na koniec dokonuje się pato- i fizjologicznej interpretacji materiałów i na jej podstawie formułuje się wniosek EEG. Na koniec wypełniona jest główna forma medyczna tej procedury, zwana „raportem kliniczno-elektroencefalograficznym”, opracowanym przez diagnostę na podstawie analizowanych danych „surowego” zapisu.

Interpretacja konkluzji EEG opiera się na zestawie reguł i składa się z trzech części:

  • Opis wiodących rodzajów działań i elementów graficznych.
  • Wniosek po opisie z interpretowanymi materiałami patofizjologicznymi.
  • Korelacja wskaźników dwóch pierwszych części z materiałami klinicznymi.

Rodzaje aktywności ludzkiego mózgu rejestrowane za pomocą zapisu EEG

Główne rodzaje aktywności, które są rejestrowane podczas procedury, a następnie poddawane interpretacji, a także dalsze badania są uważane za częstotliwość fali, amplitudę i fazę.

Częstotliwość

Wskaźnik jest szacowany na podstawie liczby oscylacji fal na sekundę, ustalonych liczbowo i wyrażonych w jednostkach miary - hercach (Hz). Opis wskazuje średnią częstotliwość badanej aktywności. Z reguły pobierane są 4-5 sekcji nagrywania o czasie trwania 1 s i obliczana jest liczba fal w każdym przedziale czasowym.

Amplituda

Ten wskaźnik jest amplitudą drgań falowych potencjału eklektycznego. Jest mierzony odległością między szczytami fal w przeciwnych fazach i jest wyrażany w mikrowoltach (μV). Do pomiaru amplitudy wykorzystywany jest sygnał kalibracji. Jeśli na przykład sygnał kalibracyjny przy napięciu 50 μV zostanie określony na rekordowej wysokości 10 mm, wówczas 1 mm będzie odpowiadać 5 μV. Przy odszyfrowywaniu wyników interpretowane są najczęstsze wartości, całkowicie eliminując rzadkie.

Wartość tego wskaźnika szacuje aktualny stan procesu i określa jego zmiany wektorowe. Na elektroencefalogramie niektóre zjawiska są oceniane na podstawie liczby zawartych w nich faz. Oscylacje dzielą się na jednofazowe, dwufazowe i wielofazowe (zawierające więcej niż dwie fazy).

Rytmy mózgowe

Pojęcie „rytmu” na elektroencefalogramie jest rodzajem aktywności elektrycznej związanej z pewnym stanem mózgu, koordynowanym przez odpowiednie mechanizmy. Podczas odszyfrowywania rytmu EEG mózgu wprowadza się jego częstotliwość odpowiadającą stanowi obszaru mózgu, amplitudzie i jego charakterystycznym zmianom podczas funkcjonalnych zmian aktywności.

Rytmy budzącej się osoby

Aktywność mózgu zarejestrowana na EEG u osoby dorosłej ma kilka rodzajów rytmów, charakteryzujących się pewnymi wskaźnikami i stanami ciała..

  • Rytm alfa Jego częstotliwość mieści się w przedziale 8-14 Hz i występuje u większości zdrowych osób - ponad 90%. Najwyższe wartości amplitud są obserwowane u reszty obiektu, który jest w ciemnym pokoju z zamkniętymi oczami. Najlepiej jest to zdefiniować w regionie potylicznym. Fragmentarycznie zablokowany lub całkowicie cichy podczas aktywności umysłowej lub uwagi wzrokowej.
  • Rytm beta. Jego częstotliwość fali waha się w zakresie 13-30 Hz, a główne zmiany obserwuje się w stanie aktywnym pacjenta. Wyraźne wahania można zdiagnozować w płatach czołowych z obowiązkowym warunkiem obecności energicznej aktywności, na przykład pobudzenia psychicznego lub emocjonalnego i innych. Amplituda wahań beta jest znacznie mniejsza niż alfa.
  • Rytm gamma. Zakres oscylacji od 30 może osiągnąć 120-180 Hz i charakteryzuje się raczej zmniejszoną amplitudą - mniej niż 10 μV. Przekroczenie limitu 15 μV jest uważane za patologię, która powoduje spadek zdolności intelektualnych. Rytm jest określany podczas rozwiązywania problemów i sytuacji wymagających zwiększonej uwagi i koncentracji.
  • Rytm Kappa. Charakteryzuje się przedziałem 8-12 Hz i jest obserwowany w czasowej części mózgu podczas procesów umysłowych poprzez tłumienie fal alfa w innych obszarach.
  • Rytm lambda. Różni się niewielkim zakresem - 4–5 Hz, zaczyna się w okolicy potylicznej, gdy konieczne jest podejmowanie decyzji wzrokowych, na przykład poprzez szukanie czegoś z otwartymi oczami. Fluktuacje całkowicie znikają po skoncentrowaniu spojrzenia w jednym punkcie.
  • Mu rytm. Jest to określane w przedziale 8–13 Hz. Zaczyna się w części potylicznej i najlepiej obserwować, gdy jest spokojny. Jest tłumiony na początku każdej aktywności, nie wyłączając mentalnej.

Sleep Rhythms

Oddzielna kategoria rodzajów rytmu, objawiająca się podczas snu lub w stanach patologicznych, obejmuje trzy odmiany tego wskaźnika.

  • Rytm Delta. Jest to charakterystyczne dla fazy głębokiego snu i dla pacjentów ze śpiączką. Jest również rejestrowany podczas rejestrowania sygnałów z obszarów kory mózgowej znajdujących się na granicy z obszarami dotkniętymi procesami onkologicznymi. Czasami można to naprawić u dzieci w wieku 4-6 lat.
  • Rytm Theta. Przedział częstotliwości mieści się w zakresie 4-8 Hz. Fale te są wyzwalane przez hipokamp (filtr informacji) i pojawiają się podczas snu. Odpowiada za przyswajanie jakości informacji i jest podstawą samokształcenia.
  • Rytm Sigmy. Różni się częstotliwością 10–16 Hz i jest uważana za jedną z głównych i zauważalnych wahań spontanicznych elektroencefalogramów, które występują podczas naturalnego snu w początkowej fazie..

Na podstawie wyników uzyskanych przez rejestrację EEG określa się wskaźnik charakteryzujący pełną kompleksową ocenę fal - aktywność bioelektryczną mózgu (BEA). Diagnosta sprawdza parametry EEG - częstotliwość, rytm i obecność ostrych błysków, które wywołują charakterystyczne objawy, i na tej podstawie formułuje ostateczny wniosek.

Dekodowanie wskaźników elektroencefalogramu

Aby odszyfrować EEG i nie przegapić najmniejszych objawów na nagraniu, specjalista musi wziąć pod uwagę wszystkie ważne punkty, które mogą mieć wpływ na badane parametry. Należą do nich wiek, obecność niektórych chorób, możliwe przeciwwskazania i inne czynniki..

Po zakończeniu zbierania wszystkich danych z procedury i jej przetwarzania analiza jest zakończona, a następnie formułowany jest końcowy wniosek, który zostanie podany w celu podjęcia dalszej decyzji w sprawie wyboru metody leczenia. Każda upośledzona aktywność może być objawem chorób spowodowanych przez niektóre czynniki..

Rytm alfa

Normę częstotliwości określa się w zakresie 8–13 Hz, a jej amplituda nie przekracza 100 μV. Takie cechy wskazują na zdrowy stan ludzki i brak jakichkolwiek patologii. Naruszenia są rozpatrywane:

  • stałe ustalanie rytmu alfa w płatu czołowym;
  • nadwyżka różnicy między półkulami do 35%;
  • trwałe naruszenie sinusoidalności fali;
  • obecność rozproszenia częstotliwości;
  • amplituda poniżej 25 uV i powyżej 95 uV.

Obecność naruszeń tego wskaźnika wskazuje na możliwą asymetrię półkul, która może wynikać z występowania nowotworów onkologicznych lub patologii krążenia krwi w mózgu, na przykład udaru mózgu lub krwotoku. Wysoka częstotliwość wskazuje na uszkodzenie mózgu lub uraz głowy (urazowe uszkodzenie mózgu).

Całkowity brak rytmu alfa jest często obserwowany w przypadku demencji, au dzieci odchylenia od normy są bezpośrednio związane z upośledzeniem umysłowym (ZPR). O tym opóźnieniu u dzieci świadczy dezorganizacja fal alfa, przesunięcie ostrości z okolicy potylicznej, zwiększony synchronizm, krótka reakcja aktywacyjna, nadmierna reakcja na intensywne oddychanie.

Rytm beta

W przyjętej normie fale te są wyraźnie określone w płatach czołowych mózgu o symetrycznej amplitudzie w zakresie 3-5 μV, co jest rejestrowane na obu półkulach. Wysoka amplituda sprawia, że ​​lekarze myślą o obecności wstrząsu mózgu, a wraz z pojawieniem się krótkich wrzecion pojawia się zapalenie mózgu. Wzrost częstotliwości i czasu trwania wrzecion wskazuje na rozwój stanu zapalnego.

U dzieci za patologiczne objawy wibracji beta uważa się częstotliwość 15-16 Hz i obecną wysoką amplitudę - 40-50 μV, a jeśli jej lokalizacja jest centralną lub przednią częścią mózgu, powinno to zaalarmować lekarza. Takie cechy wskazują na duże prawdopodobieństwo opóźnienia w rozwoju dziecka.

Rytmy Delta i Theta

Ciągły wzrost amplitudy tych wskaźników powyżej 45 μV jest charakterystyczny dla funkcjonalnych zaburzeń mózgu. Jeśli wskaźniki zostaną zwiększone we wszystkich obszarach mózgowych, może to wskazywać na ciężką dysfunkcję ośrodkowego układu nerwowego.

Po wykryciu wysokiej amplitudy rytmu delta ujawnia się podejrzenie nowotworu. Przeszacowane wartości rytmu theta i delta, zarejestrowane w okolicy potylicznej, wskazują na zahamowanie rozwoju dziecka i opóźnienie jego rozwoju, a także naruszenie funkcji krążenia.

Rozszyfrowanie wartości w różnych przedziałach wiekowych

Zapis EEG wcześniaka w 25–28 tygodniu ciąży wygląda jak krzywa w postaci powolnych uderzeń rytmów delta i theta, okresowo połączonych z ostrymi szczytami fal o długości 3-15 sekund ze spadkiem amplitudy do 25 μV. W przypadku niemowląt urodzonych o czasie wartości te są wyraźnie podzielone na trzy rodzaje wskaźników. Podczas czuwania (z okresową częstotliwością 5 Hz i amplitudą 55–60 Hz), aktywna faza snu (przy stałej częstotliwości 5–7 Hz i szybkiej niedoszacowanej amplitudzie) i spokojny sen z błyskami oscylacji delta przy dużej amplitudzie.

W ciągu 3-6 miesięcy życia dziecka liczba oscylacji theta stale rośnie, podczas gdy rytm delta charakteryzuje się spadkiem. Co więcej, od 7 miesięcy do roku dziecko tworzy fale alfa, a delta i theta stopniowo zanikają. W ciągu następnych 8 lat EEG wykazuje stopniowe zastępowanie wolnych fal szybkimi falami - wibracjami alfa i beta.

Do 15 roku życia dominują fale alfa, a do 18 roku życia konwersja BEA jest zakończona. W okresie od 21 do 50 lat stabilne wskaźniki pozostają prawie niezmienione. A przy 50 rozpoczyna się kolejna faza regulacji rytmu, która charakteryzuje się spadkiem amplitudy wibracji alfa i wzrostem beta i delta.

Po 60 latach częstotliwość zaczyna również stopniowo zanikać, a u zdrowej osoby na EEG obserwuje się objawy oscylacji delta i theta. Według statystyk wskaźniki wieku od 1 do 21 lat, uważane za „zdrowe”, są określane u osób w wieku 1-15 lat, osiągając 70%, a w przedziale 16–21 lat - około 80%.

Najczęstsze zdiagnozowane patologie

Dzięki elektroencefalogramowi dość łatwo jest zdiagnozować choroby, takie jak epilepsja lub różne rodzaje urazów czaszkowo-mózgowych (TBI).

Padaczka

Badanie pozwala określić lokalizację patologicznego miejsca, a także konkretnego rodzaju choroby epileptycznej. W momencie wystąpienia zespołu konwulsyjnego zapis EEG ma szereg pewnych przejawów:

  • fale spiczaste (szczyty) - nagle wznoszące się i opadające, mogą wystąpić w jednym lub kilku obszarach;
  • zestaw powolnych fal podczas ataku staje się jeszcze bardziej wyraźny;
  • nagły wzrost amplitudy w postaci błysków.

Zastosowanie stymulujących sztucznych sygnałów pomaga w określeniu postaci choroby padaczkowej, ponieważ zapewniają one utajoną aktywność, którą trudno jest zdiagnozować za pomocą EEG. Na przykład intensywne oddychanie wymagające hiperwentylacji prowadzi do zmniejszenia światła naczyniowego.

Ponadto fotostymulacja odbywa się za pomocą stroboskopu (potężnego źródła światła), a jeśli nie ma reakcji na bodziec, najprawdopodobniej istnieje patologia związana z przewodnością impulsów wzrokowych. Pojawienie się niestandardowych fluktuacji wskazuje na zmiany patologiczne w mózgu. Lekarz nie powinien zapominać, że ekspozycja na silne światło może prowadzić do napadu padaczkowego..

Jeśli konieczne jest ustalenie rozpoznania urazu głowy lub wstrząsu mózgu ze wszystkimi nieodłącznymi cechami patologicznymi, często stosuje się EEG, szczególnie w przypadkach, w których konieczne jest ustalenie miejsca urazu. Jeśli TBI jest lekki, nagranie zarejestruje niewielkie odchylenia od normy - asymetrię i niestabilność rytmów.

Jeśli zmiana okaże się poważna, wówczas odpowiednio wyraźne będą odchylenia w EEG. Nietypowe zmiany w nagraniu, pogarszające się w ciągu pierwszych 7 dni, wskazują na uszkodzenie mózgu na dużą skalę. Krwiakom zewnątrzoponowym najczęściej nie towarzyszy specjalna klinika, można je ustalić tylko poprzez spowolnienie wahań alfa.

Ale krwotoki podtwardówkowe wyglądają zupełnie inaczej - z nimi powstają specyficzne fale delta z błyskami powolnych oscylacji, a alfa jest zdenerwowany. Nawet po zniknięciu objawów klinicznych w rejestrze, patologiczne zmiany mózgowe można jeszcze przez pewien czas obserwować z powodu urazu głowy.

Przywrócenie funkcji mózgu zależy bezpośrednio od rodzaju i stopnia uszkodzenia, a także od jego lokalizacji. Na obszarach podlegających zaburzeniom lub urazom może wystąpić aktywność patologiczna, która jest niebezpieczna dla rozwoju epilepsji, dlatego w celu uniknięcia powikłań urazowych należy regularnie poddawać się EEG i monitorować stan wskaźników.

Pomimo tego, że EEG jest dość prostą metodą badawczą, która nie wymaga interwencji w ciele pacjenta, ma raczej wysoką zdolność diagnostyczną. Identyfikacja nawet najmniejszych zaburzeń czynności mózgu zapewnia szybką decyzję o wyborze terapii i daje pacjentowi szansę na produktywne i zdrowe życie!

EEG (Elektroencefalogram) - dekodowanie

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Elektroencefalogram mózgu - definicja i istota metody

Elektroencefalogram (EEG) to rejestracja aktywności elektrycznej neuronów różnych struktur mózgu, wykonywana na specjalnym papierze za pomocą elektrod. Elektrody nakładają się na różne części głowy, a aktywność jednej lub drugiej części mózgu jest rejestrowana. Można powiedzieć, że elektroencefalogram jest zapisem czynności funkcjonalnej ludzkiego mózgu w każdym wieku.

Aktywność funkcjonalna ludzkiego mózgu zależy od aktywności struktur środkowych - formacji siatkowej i przodomózgowia, które określają rytm, ogólną strukturę i dynamikę elektroencefalogramu. Duża liczba połączeń formacji siatkówki i przodomózgowia z innymi strukturami i korą determinuje symetrię EEG i jego względną „tożsamość” dla całego mózgu.

EEG jest usuwany w celu określenia aktywności mózgu podczas różnych zmian w ośrodkowym układzie nerwowym, na przykład z neuroinfekcjami (zapalenie polio, itp.), Zapaleniem opon mózgowych, zapaleniem mózgu itp. Na podstawie wyników EEG można ocenić stopień uszkodzenia mózgu z różnych przyczyn i wyjaśnić uszkodzony betonowy teren.

EEG jest usuwany zgodnie ze standardowym protokołem, który uwzględnia rejestrację w stanie czuwania lub snu (niemowlęta), za pomocą specjalnych testów. Rutynowe testy EEG to:
1. Fotostymulacja (ekspozycja na błyski jasnego światła na zamknięte oczy).
2. Otwieranie i zamykanie oczu.
3. Hiperwentylacja (rzadki i głęboki oddech przez 3 do 5 minut).

Testy te są przeprowadzane dla wszystkich dorosłych i dzieci z usunięciem EEG, niezależnie od wieku i patologii. Ponadto podczas usuwania EEG można zastosować dodatkowe testy, na przykład:

  • palce zacisnęły się w pięść;
  • test na brak snu;
  • pozostań w ciemności przez 40 minut;
  • monitorowanie całego okresu nocnego snu;
  • przyjmowanie leków;
  • testy psychologiczne.

Dodatkowe testy na EEG są określane przez neurologa, który chce ocenić pewne funkcje ludzkiego mózgu.

Co pokazuje elektroencefalogram?

Elektroencefalogram odzwierciedla stan funkcjonalny struktur mózgu w różnych warunkach ludzkich, na przykład podczas snu, czuwania, aktywnej pracy umysłowej lub fizycznej itp. Elektroencefalogram jest metodą absolutnie bezpieczną, prostą, bezbolesną i nie wymagającą poważnej interwencji.

Obecnie elektroencefalogram jest szeroko stosowany w praktyce neurologów, ponieważ ta metoda pozwala na diagnozowanie epilepsji, zmian naczyniowych, zapalnych i zwyrodnieniowych mózgu. Ponadto EEG pomaga określić konkretną pozycję guzów, torbieli i traumatycznych uszkodzeń struktur mózgu..

Elektroencefalogram z podrażnieniem pacjenta światłem lub dźwiękiem pozwala odróżnić prawdziwe zaburzenia widzenia i słuchu od histerycznych lub ich symulacji. EEG jest stosowany na oddziałach intensywnej terapii w celu dynamicznego monitorowania stanu pacjentów w śpiączce. Zniknięcie oznak aktywności elektrycznej mózgu na EEG jest oznaką ludzkiej śmierci.

Gdzie i jak to zrobić?

Elektroencefalogram dla osoby dorosłej można wykonać w klinikach neurologicznych, na oddziałach szpitali miejskich i powiatowych lub w klinice psychiatrycznej. Zasadniczo w poliklinikach elektroencefalogram nie jest usuwany, ale istnieją wyjątki od zasad. Lepiej udać się do szpitala psychiatrycznego lub oddziału neurologii, gdzie pracują specjaliści o niezbędnych kwalifikacjach.

Elektroencefalogram jest wykonywany dla dzieci w wieku poniżej 14 lat tylko w specjalistycznych szpitalach dziecięcych, w których pracują pediatrzy. Oznacza to, że musisz udać się do szpitala dziecięcego, znaleźć oddział neurologii i zapytać, kiedy EEG zostanie usunięty. Kliniki psychiatryczne z reguły nie usuwają EEG u małych dzieci..

Ponadto prywatne centra medyczne specjalizujące się w diagnozowaniu i leczeniu patologii neurologicznej świadczą również usługi usuwania EEG zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Możesz udać się do wielodyscyplinarnej prywatnej kliniki, w której są neurolodzy, którzy usuną EEG i odszyfrują nagranie.

Elektroencefalogram należy usunąć dopiero po nocnym odpoczynku, przy braku stresujących sytuacji i pobudzenia psychoruchowego. Dwa dni przed usunięciem EEG należy wykluczyć napoje alkoholowe, tabletki nasenne, uspokajające i przeciwdrgawkowe, uspokajające i kofeinę.

Elektroencefalogram dla dzieci: jak przebiega procedura

Usunięcie elektroencefalogramu u dzieci często rodzi pytania od rodziców, którzy chcą wiedzieć, na co dziecko czeka i jak przebiega procedura. Dziecko pozostawia się w ciemnym, dźwiękoszczelnym i oświetlonym pokoju, w którym umieszcza się go na kanapie. Dzieci poniżej 1 roku życia podczas rejestrowania EEG są w rękach matki. Cała procedura zajmuje około 20 minut.

Aby zarejestrować EEG, na głowę dziecka nakłada się czapkę, pod którą lekarz umieszcza elektrody. Skóra pod elektrodami jest moczana wodą lub żelem. Dwie nieaktywne elektrody nakładają się na uszy. Następnie za pomocą krokodylków elektrody są połączone z drutami podłączonymi do urządzenia - encefalografem. Ponieważ prądy elektryczne są bardzo małe, wzmacniacz jest zawsze konieczny, w przeciwnym razie rejestracja aktywności mózgu jest po prostu niemożliwa. Jest to niewielka siła prądu, która jest kluczem do absolutnego bezpieczeństwa i nieszkodliwości EEG, nawet dla niemowląt.

Aby rozpocząć naukę, połóż głowę dziecka prosto. Nie należy przechylać się do przodu, ponieważ może to spowodować nieprawidłową interpretację artefaktów. EEG jest usuwany u niemowląt podczas snu, który występuje po karmieniu. Umyj głowę dziecka przed zdjęciem EEG. Nie karm dziecka przed wyjściem z domu, odbywa się to bezpośrednio przed badaniem, aby dziecko je i zasypiało - ponieważ w tym czasie EEG jest usuwany. Aby to zrobić, przygotuj miksturę lub podaj mleko z piersi do butelki używanej w szpitalu. Do 3 lat EEG jest usuwany tylko w stanie snu. Dzieci w wieku powyżej 3 lat mogą nie zasnąć i aby zachować spokój dziecka, weź zabawkę, książkę lub cokolwiek innego, co odwróci uwagę dziecka. Dziecko powinno być spokojne podczas usuwania EEG.

EEG jest zwykle rejestrowane w postaci krzywej tła, a także testy wykonywane są z otwieraniem i zamykaniem oczu, hiperwentylacją (rzadkie i głębokie oddychanie) oraz foto-stymulacją. Testy te są częścią protokołu EEG i są przeprowadzane dla absolutnie wszystkich - zarówno dorosłych, jak i dzieci. Czasami proszą o ściśnięcie palców w pięść, słuchanie różnych dźwięków itp. Otwarcie oczu pozwala ocenić aktywność procesów hamowania, a zamknięcie - pobudzenie. Hiperwentylację można przeprowadzić u dzieci po 3 latach w formie gry - na przykład zaoferuj dziecku napompowanie balonu. Takie rzadkie i głębokie oddechy trwają 2–3 minuty. Ten test pozwala zdiagnozować utajoną padaczkę, zapalenie struktur i błon mózgu, nowotwory, zaburzenia funkcji, przepracowanie i stres. Fotostymulacja odbywa się przy zamkniętych oczach, gdy światło miga. Test pozwala ocenić stopień opóźnienia rozwoju umysłowego, fizycznego, mowy i umysłowego dziecka, a także obecność ognisk aktywności padaczkowej.

Rytmy EEG

Elektroencefalogram powinien mieć regularny rytm określonego typu. Regularność rytmów jest zapewniona przez pracę części mózgu - wzgórza, które je generuje i zapewnia synchronizację aktywności i czynności funkcjonalnej wszystkich struktur ośrodkowego układu nerwowego.

Rytmy alfa, beta, delta i theta są obecne w ludzkim EEG, które mają różne cechy i odzwierciedlają niektóre rodzaje aktywności mózgu.

Rytm alfa ma częstotliwość 8-14 Hz, odzwierciedla stan spoczynku i jest rejestrowany u osoby, która jest w stanie czuwania, ale ma zamknięte oczy. Ten rytm jest zwykle regularny, maksymalna intensywność jest rejestrowana na szyi i koronie. Rytm alfa przestaje być wykrywany, gdy pojawią się bodźce motoryczne.

Beta rytm ma częstotliwość 13-30 Hz, ale odzwierciedla stan lęku, lęku, depresji i stosowania środków uspokajających. Rytm beta jest rejestrowany z maksymalną intensywnością nad płatami czołowymi mózgu.

Rytm Theta ma częstotliwość 4–7 Hz, a amplituda 25–35 μV odzwierciedla stan naturalnego snu. Ten rytm jest normalnym składnikiem EEG osoby dorosłej. A u dzieci ten szczególny rodzaj rytmu w EEG przeważa.

Rytm delta ma częstotliwość 0,5 - 3 Hz, odzwierciedla stan naturalnego snu. Może być zarejestrowany w stanie czuwania w ograniczonej ilości, maksymalnie 15% wszystkich rytmów EEG. Amplituda rytmu delta jest zwykle niska - do 40 μV. Jeśli amplituda zostanie przekroczona powyżej 40 μV, a rytm ten zostanie zarejestrowany przez ponad 15% czasu, wówczas zostanie zaklasyfikowany jako patologiczny. Taki patologiczny rytm delta wskazuje na naruszenie funkcji mózgu i pojawia się dokładnie w obszarze, w którym rozwijają się zmiany patologiczne. Pojawienie się rytmu delta we wszystkich częściach mózgu wskazuje na rozwój uszkodzeń struktur ośrodkowego układu nerwowego, który jest spowodowany zaburzeniem czynności wątroby i jest proporcjonalny do nasilenia upośledzonej świadomości.

Wyniki EEG

Wynikiem elektroencefalogramu jest zapis na papierze lub w pamięci komputera. Artykuł rejestruje krzywe analizowane przez lekarza. Szacowany jest rytm fal na EEG, częstotliwość i amplituda, charakterystyczne elementy są wykrywane z ustaleniem ich rozkładu w przestrzeni i czasie. Następnie wszystkie dane są podsumowane i odzwierciedlone we wniosku i opisie EEG, który jest wklejany do dokumentacji medycznej. Wniosek EEG opiera się na formie krzywych, biorąc pod uwagę objawy kliniczne występujące u ludzi.

Taki wniosek powinien odzwierciedlać główne cechy EEG i obejmować trzy obowiązkowe części:
1. Opis aktywności i typowego powiązania fal EEG (na przykład: „Rytm alfa jest rejestrowany na obu półkulach. Średnia amplituda wynosi 57 μV po lewej stronie i 59 μV po prawej stronie. Dominująca częstotliwość wynosi 8,7 Hz. Rytm alfa dominuje w przewodach potylicznych”).
2. Wniosek zgodnie z opisem EEG i jego interpretacją (na przykład: „Objawy podrażnienia kory mózgowej i struktur środkowych mózgu. Nie wykryto asymetrii między półkulami mózgu a aktywnością napadową”).
3. Ustalenie zgodności objawów klinicznych z wynikami EEG (na przykład: „Zarejestrowano obiektywne zmiany czynności funkcjonalnej mózgu, odpowiadające objawom padaczki”).

Dekodowanie elektroencefalogramu

Interpretacja elektroencefalogramu jest procesem jego interpretacji, uwzględniającym objawy kliniczne pacjenta. W procesie dekodowania należy wziąć pod uwagę podstawowy rytm, poziom symetrii aktywności elektrycznej neuronów lewego i prawego mózgu, aktywność adhezyjną, zmiany EEG na tle testów funkcjonalnych (otwieranie - zamykanie oczu, hiperwentylacja, fotostymulacja). Ostateczna diagnoza jest dokonywana tylko biorąc pod uwagę obecność pewnych objawów klinicznych, które niepokoją pacjenta.

Interpretacja elektroencefalogramu obejmuje interpretację wniosku. Zastanów się nad podstawowymi pojęciami, które lekarz odzwierciedla we wniosku, oraz ich znaczeniem klinicznym (tj. O czym mogą mówić niektóre parametry).

Alpha Rhythm

Zwykle jego częstotliwość wynosi 8 - 13 Hz, amplituda waha się od do 100 μV. To ten rytm powinien dominować nad obiema półkulami u zdrowych dorosłych. Patologie rytmu alfa są następującymi objawami:

  • ciągłe rejestrowanie rytmu alfa w przednich częściach mózgu;
  • asymetria międzykulowa powyżej 30%;
  • naruszenie sinusoidalności fal;
  • napadowy lub łukowaty rytm;
  • niestabilna częstotliwość;
  • amplituda mniejsza niż 20 μV lub większa niż 90 μV;
  • wskaźnik rytmu mniejszy niż 50%.

Świadczą o tym częste naruszenia rytmu alfa?
Wyraźna asymetria międzykulowa może wskazywać na obecność guza mózgu, torbieli, udaru mózgu, zawału serca lub blizny w miejscu starego krwotoku.

Wysoka częstotliwość i niestabilność rytmu alfa wskazują na traumatyczne uszkodzenie mózgu, na przykład po wstrząsie mózgu lub traumatycznym uszkodzeniu mózgu.

Dezorganizacja rytmu alfa lub jego całkowity brak wskazuje na nabytą demencję.

O opóźnieniu rozwoju psychomotorycznego u dzieci mówią:

  • dezorganizacja rytmu alfa;
  • zwiększona synchronizacja i amplituda;
  • przesunięcie ogniska aktywności z tyłu głowy i korony;
  • słaba krótka reakcja aktywacji;
  • nadmierna reakcja na hiperwentylację.

Zmniejszenie amplitudy rytmu alfa, przesunięcie ogniska aktywności z tyłu głowy i korony oraz słaba reakcja aktywacyjna wskazują na obecność psychopatologii.

Pobudliwa psychopatia objawia się spowolnieniem częstotliwości rytmu alfa na tle normalnego synchronizmu.

Psychopatia hamująca objawia się desynchronizacją EEG, niską częstotliwością i wskaźnikiem rytmu alfa.

Zwiększona synchronizacja rytmu alfa we wszystkich częściach mózgu, krótka reakcja aktywacyjna - pierwszy rodzaj nerwicy.

Słaby rytm alfa, słabe reakcje aktywacyjne, aktywność napadowa - trzeci rodzaj nerwicy.

Rytm beta

Zwykle jest najbardziej wyraźny w płatach czołowych mózgu, ma amplitudę symetryczną (3–5 μV) na obu półkulach. Patologia rytmu beta ma następujące objawy:

  • wyładowania napadowe;
  • niska częstotliwość, rozłożona wzdłuż wypukłej powierzchni mózgu;
  • asymetria między półkulami amplitudy (powyżej 50%);
  • sinusoidalny typ rytmu beta;
  • amplituda powyżej 7 μV.

Jakie są naruszenia rytmu beta na EEG?
Obecność rozproszonych fal beta o amplitudzie nie większej niż 50–60 μV wskazuje na wstrząs mózgu.

Krótkie wrzeciona w rytmie beta wskazują na zapalenie mózgu. Im bardziej poważne zapalenie mózgu - tym większa częstotliwość, czas trwania i amplituda takich wrzecion. Zaobserwowano u jednej trzeciej pacjentów z opryszczkowym zapaleniem mózgu.

Fale beta o częstotliwości 16–18 Hz i wysokiej amplitudzie (30–40 μV) w przedniej i środkowej części mózgu są oznakami opóźnienia w rozwoju psychomotorycznym dziecka.

Desynchronizacja EEG, w której rytm beta dominuje we wszystkich częściach mózgu - drugi rodzaj nerwicy.

Rytm theta i rytm delta

Zwykle te powolne fale można zarejestrować na elektroencefalogramie tylko osoby śpiącej. W stanie przebudzenia takie powolne fale pojawiają się na EEG tylko w obecności procesów dystroficznych w tkance mózgowej, które są połączone z kompresją, wysokim ciśnieniem i hamowaniem. Napadowe fale theta i delta u osoby podczas czuwania są wykrywane, gdy dotknięte są głębokie części mózgu.

U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 21 lat rozproszone rytmy theta i delta, napadowe wyładowania i aktywność padaczki, które są wariantem normy i nie wskazują zmian patologicznych w strukturach mózgu, można wykryć na elektroencefalogramie.

Jakie są naruszenia rytmów theta i delta w EEG?
Fale delta o wysokiej amplitudzie wskazują na guz.

Synchroniczny rytm theta, fale delta we wszystkich częściach mózgu, błyski z dwustronnie zsynchronizowanych fal theta o dużej amplitudzie, napady w środkowych częściach mózgu - wskazują na nabyte otępienie.

Przewaga fal theta i delta w EEG z maksymalną aktywnością na karku, wybuchy dwustronnych fal synchronicznych, których liczba wzrasta wraz z hiperwentylacją, wskazuje na opóźnienie rozwoju psychomotorycznego dziecka.

Wysoki wskaźnik aktywności theta w środkowych częściach mózgu, dwustronnie synchroniczna aktywność theta o częstotliwości od 5 do 7 Hz, zlokalizowana w przednich lub skroniowych częściach mózgu, mówi o psychopatii.

Rytmy Theta w przednich częściach mózgu, ponieważ główne z nich są pobudliwym typem psychopatii.

Paroksyzmy fal theta i delta - trzeci rodzaj nerwicy.

Pojawienie się rytmów o wysokiej częstotliwości (na przykład beta-1, beta-2 i gamma) wskazuje na podrażnienie (podrażnienie) struktur mózgu. Może to być spowodowane różnymi zaburzeniami krążenia mózgowego, ciśnienia śródczaszkowego, migren itp..

Aktywność bioelektryczna mózgu (BEA)

Ten parametr podsumowany przez EEG jest złożoną charakterystyką opisową dotyczącą rytmów mózgu. Normalnie aktywność bioelektryczna mózgu powinna być rytmiczna, synchroniczna, bez ognisk napadowych itp. Podsumowując EEG, lekarz zwykle pisze, które konkretne zaburzenia w aktywności bioelektrycznej mózgu zostały wykryte (na przykład desynchronizowane itp.).

Jakie są różne zaburzenia aktywności bioelektrycznej mózgu??
Względnie rytmiczna aktywność bioelektryczna z ogniskami napadowej aktywności w dowolnym obszarze mózgu wskazuje na obecność określonego obszaru w jego tkance, w którym procesy wzbudzenia przekraczają hamowanie. Ten typ EEG może wskazywać na obecność migreny i bóle głowy..

Rozproszone zmiany w aktywności bioelektrycznej mózgu mogą być wariantem normy, jeśli nie zostaną wykryte żadne inne zaburzenia. Tak więc, jeśli wniosek jest napisany tylko o rozproszonych lub umiarkowanych zmianach aktywności bioelektrycznej mózgu, bez napadów, ognisk aktywności patologicznej lub bez obniżenia progu aktywności konwulsyjnej, to jest to wariant normy. W takim przypadku neurolog przepisze leczenie objawowe i poddaje pacjenta obserwacji. Jednak w połączeniu z napadami lub ogniskami patologicznej aktywności wskazują na obecność padaczki lub tendencję do napadów padaczkowych. Zmniejszoną aktywność bioelektryczną mózgu można wykryć w depresji.

Inne wskaźniki

Dysfunkcja środkowych struktur mózgu jest łagodnym naruszeniem aktywności neuronów mózgu, które często występuje u zdrowych ludzi i wskazuje na zmiany funkcjonalne po stresie itp. Ten stan wymaga tylko objawowego przebiegu terapii..

Asymetria między półkulami może być zaburzeniem funkcjonalnym, to znaczy nie oznacza patologii. W takim przypadku musisz zostać zbadany przez neurologa i przebieg terapii objawowej.

Rozproszona dezorganizacja rytmu alfa, aktywacja struktur diencefalicznych mózgu na tle testów (hiperwentylacja, zamykanie-otwieranie oczu, fotostymulacja) jest normą, przy braku skarg u pacjenta.

Skupienie aktywności patologicznej wskazuje na zwiększoną pobudliwość wskazanego obszaru, co wskazuje na tendencję do napadów padaczkowych lub obecności padaczki.

Podrażnienie różnych struktur mózgu (kora, części środkowe itp.) Jest najczęściej związane z zaburzeniem krążenia mózgowego z różnych przyczyn (na przykład miażdżycy, urazu, podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego itp.).

Napadowe objawy wskazują na zwiększone pobudzenie i zmniejszone hamowanie, któremu często towarzyszą migreny i tylko bóle głowy. Ponadto tendencja do rozwoju padaczki lub obecność tej patologii jest możliwa, jeśli dana osoba miała napady w przeszłości.

Obniżenie progu drgawek wskazuje na predyspozycje do drgawek.

Następujące znaki wskazują na obecność zwiększonej pobudliwości i tendencji do drgawek:

  • zmiana potencjałów elektrycznych mózgu zgodnie z typem resztkowo-drażniącym;
  • ulepszona synchronizacja;
  • aktywność patologiczna środkowych struktur mózgu;
  • aktywność napadowa.

Zasadniczo resztkowe zmiany w strukturach mózgu są konsekwencjami obrażeń o innym charakterze, na przykład po urazie, niedotlenieniu, infekcji wirusowej lub bakteryjnej. Zmiany resztkowe są obecne we wszystkich tkankach mózgu i dlatego są rozproszone. Takie zmiany zakłócają normalne przejście impulsów nerwowych..

Podrażnienie kory mózgowej wzdłuż wypukłej powierzchni mózgu, zwiększoną aktywność struktur środkowych w spoczynku i podczas testów można zaobserwować po urazowych uszkodzeniach mózgu, gdy wzbudzenie przeważa nad hamowaniem, a także w patologii organicznej tkanki mózgowej (na przykład nowotwory, torbiele, blizny itp. re.).

Aktywność padaczkowa wskazuje na rozwój padaczki i zwiększoną skłonność do napadów padaczkowych.

Zwiększony ton struktur synchronizujących i umiarkowane zaburzenia rytmu serca nie są wyraźnymi zaburzeniami i patologią mózgu. W takim przypadku należy zastosować leczenie objawowe.

Oznaki niedojrzałości neurofizjologicznej mogą wskazywać na opóźnienie rozwoju psychomotorycznego dziecka.

Wyraźne zmiany typu resztkowo-organicznego ze zwiększoną dezorganizacją podczas testów, napadami we wszystkich częściach mózgu - objawy te zwykle towarzyszą silnym bólom głowy, zwiększonemu ciśnieniu śródczaszkowemu, zaburzeniu nadpobudliwości z deficytem uwagi u dzieci.

Naruszenie aktywności falowej mózgu (pojawienie się aktywności beta we wszystkich częściach mózgu, dysfunkcje struktur środkowych, fale theta) występuje po urazach i może objawiać się zawrotami głowy, utratą przytomności itp..

Organiczne zmiany w strukturach mózgu u dzieci są wynikiem chorób zakaźnych, takich jak wirus cytomegalii lub toksoplazmoza lub zaburzenia niedotlenienia, które występują podczas porodu. Wymagane kompleksowe badanie i leczenie.

Regulacyjne zmiany mózgowe są rejestrowane w nadciśnieniu.

Obecność aktywnych wyładowań w dowolnej części mózgu, która nasila się podczas wysiłku, oznacza, że ​​reakcja w postaci utraty przytomności, upośledzenia wzroku, słuchu itp. Może rozwinąć się w odpowiedzi na stres fizyczny. Specyficzna reakcja na aktywność fizyczną zależy od lokalizacji ogniska aktywnych wyładowań. W takim przypadku aktywność fizyczna powinna być ograniczona do rozsądnych granic..

W przypadku guzów mózgu wykrywane są:

  • pojawienie się wolnych fal (theta i delta);
  • dwustronne zaburzenia synchroniczne;
  • aktywność padaczki.

Zmiana postępuje wraz z rozwojem edukacji.

Desynchronizacja rytmów, spłaszczanie krzywej EEG rozwija się w patologiach naczyniowo-mózgowych. Udarowi towarzyszy rozwój rytmów theta i delta. Stopień zaburzeń elektroencefalogramu koreluje z nasileniem patologii i etapem jej rozwoju.

Fale theta i delta we wszystkich częściach mózgu, w niektórych obszarach rytmy beta powstają podczas urazów (na przykład wstrząśnienie mózgu, utrata przytomności, siniak, krwiak). Pojawienie się padaczki na tle uszkodzenia mózgu może w przyszłości prowadzić do rozwoju padaczki..

Znaczne spowolnienie rytmu alfa może towarzyszyć parkinsonizmowi. Utrwalanie fal theta i delta w czołowych i przednich częściach skroniowych mózgu, które mają różne rytmy, niskie częstotliwości i wysokie amplitudy, jest możliwe w przypadku choroby Alzheimera i otępienia po zawale. Te zmiany w EEG są trwałe i nazywa się je bradyarytmią przednią..

Elektroencefalogram: cena zabiegu

Autor: Pashkov M.K. Koordynator projektu treści.

Rytmy ludzkiego mózgu

Rytmy ludzkiego mózgu

Wskaźniki patologiczne

Aby wyjaśnić rzeczywiste wartości rytmów, główną techniką diagnostyczną jest elektroencefalografia. Na EEG norma wskaźnika fal alfa mieści się w zakresie 80–90%. Jeśli takie wskaźniki są nieobecne lub wynoszą mniej niż 50 procent, ta cecha wskaże na obecność patologii.

Normalne wartości amplitudy podczas przejścia EEG mieszczą się w zakresie od 25 do 95 μV. Badania przeprowadzone w połowie XX wieku pozwoliły wydedukować taką koncepcję, jak „zaburzenia rytmu mózgu”. Ale dalsze badania wykazały, że daleko od wszystkich przypadków arytmii będzie wskazywać na obecność patologii w obserwowanym. Na EEG można również zobaczyć specjalne typy BEA (aktywność bioelektryczna), epileptiformity i rozproszone zmiany.

Nieprawidłowe i niewystarczające wartości aktywności alfa są zwykle ustalane w niektórych chorobach:

  • Padaczka (różne formy tej choroby, w tym związane z zażywaniem narkotyków). Z tą patologią u pacjenta rozwija się bezpośrednia lub międzykulowa asymetria w półkulach mózgowych głowy. Cierpią zarówno częstotliwość, jak i amplituda. Może to wskazywać na naruszenia integracji półkulowej..
  • Oligofrenia. Występuje nienormalny wzrost całkowitej aktywności fal alfa.
  • Problemy z krążeniem. Patologia aktywności alfa prawie zawsze rozwija się z zaburzeniami krążenia, zwężeniem lub rozszerzeniem naczyń mózgowych. Jeśli nasilenie choroby jest wysokie, następuje znaczny spadek średnich wskaźników aktywności i częstotliwości. Obserwuje się również problemy z aktywnością beta-laktamazy środków bakteryjnych..
  • Choroba hipertoniczna. Ta patologia może osłabiać częstotliwość rytmu, która nie wystarcza do normalnego rozluźnienia ciała..
  • Procesy zapalne, torbiele, guzy na ciele modzelowatym. Choroby tego typu są uważane za niezwykle poważne, dlatego wraz z ich rozwojem asymetria między lewą i prawą półkulą może być bardzo poważna (do 30%).

Aby ocenić aktywność rytmów alfa, EEG wykonuje się regularnie w wielu stanach patologicznych: demencji (nabytej lub wrodzonej), VVD i urazach głowy. Uzyskane dane pozwolą Ci wybrać odpowiednie leczenie chorób, które będą odpowiadały istniejącym rytmom.

Podczas dekodowania EEG w niektórych przypadkach można zauważyć obecność niezorganizowanej aktywności alfa. Dezorganizacja lub całkowity brak aktywności alfa może wskazywać na nabytą demencję. Rytmy alfa są również zdezorganizowane, gdy rozwój psychoruchowy jest opóźniony u dzieci..

Metody stymulacji fal alfa

Wraz ze wzrostem aktywności fali alfa dochodzi do stanu całkowitego rozluźnienia świadomości i całego ciała. W tej chwili można odciągnąć uwagę od wszystkich problemów i prawie całkowicie zatrzymać stan stresu. Procesy myślenia zaczynają zwalniać w mózgu, co pozwala „oczyścić” umysł. W tym stanie ludzki mózg jest w stanie generować nowe pomysły i zwiększać kreatywność myślenia..

Ponadto fale alfa mogą uratować osobę przed twórczym kryzysem. Długa i ciężka aktywność mózgu prowadzi do zwolnienia jego normalnej aktywności. Dlatego w tej sytuacji sztuczny wzrost fal alfa pozwala nam rozwiązać ten problem i złagodzić stres psychiczny.

Istnieje wiele sposobów stymulowania fal alfa. Eksperci zalecają następujące metody:

Fale dźwiękowe. Najbardziej przystępna cenowo, a jednocześnie wygodna metoda, która nie tylko zwiększy rytm alfa, ale także dostarczy „dawki” przyjemności podczas procesu. Metoda polega na słuchaniu kompozycji muzycznych składających się z dźwięków stereo..
Medytacja. W takim przypadku osoba potrzebuje trochę praktyki i czasu, aby uzyskać pożądany rezultat. Po kilku treningach ciało automatycznie nauczy się relaksować..
Zajęcia jogi

Zasadniczo ta lekcja jest podobna do medytacji, ponieważ joga przywiązuje wielką wagę do tego procesu. Pozwala osiągnąć całkowite rozluźnienie ciała, a tym samym zwiększyć rytm alfa.
Ćwiczenia oddechowe

Ta technika wymaga ciągłego głębokiego oddychania, które nasyca komórki mózgowe i całe ciało tlenem. Nawiązując nawyk ciągłego głębokiego oddychania, pozwolisz ciału automatycznie dostosować się do powstawania fal alfa.
Gorące kąpiele. Wszyscy wiedzą, że umiarkowanie gorąca kąpiel pozwala zrelaksować się i złagodzić zmęczenie po dniu pracy. To powstawanie fal alfa pozwala rozluźnić wszystkie mięśnie ciała..

Alkohol. Ta metoda jest wysoce zalecana, ale jest także sposobem na zwiększenie fal alfa. Bardzo często ludzie używają tego środka, aby zmniejszyć stres. Natychmiast po jego przyjęciu rozpoczyna się proces generowania fal alfa, w wyniku czego osoba czuje się zrelaksowana i uspokojona.

Co to za diagnoza?

Mózg to ogromne nagromadzenie komórek. Kiedy patologia występuje w określonym obszarze, nazywa się ją zlokalizowaną. Kiedy w różnych obszarach pojawia się wiele ognisk patologicznych o różnych rozmiarach, mówią o zmianach rozproszonych. Oznacza to, że w przypadku tego rodzaju choroby cały narząd zostaje schwytany.

Dla mózgu, podobnie jak dla każdego narządu ludzkiego, charakterystyczne są pewne zjawiska patologiczne. Przy rozproszonych zmianach w BEA mózgu możemy mówić o:

  • stwardnienie (zwiększenie gęstości tkanki);
  • malacja (zmiękczenie i utrata struktury tkanek);
  • reakcja zapalna;
  • proces nowotworowy.

Stwardnienie rozlane

Jest to najczęstsza patologia wśród prezentowanych, objawiająca się zagęszczeniem tkanek z powodu niewystarczającego zaopatrzenia w tlen. Przyczyną może być naruszenie krążenia krwi i rozwój chorób, w wyniku których tlen nie jest dostarczany w wystarczającej ilości..

Najczęściej prowokującymi chorobami są:

  • nadciśnienie;
  • niedokrwistość;
  • niewydolność mięśnia sercowego;
  • miażdżyca tętnic szyjnych.

Wymienione patologie diagnozuje się głównie u osób starszych, przy braku odpowiedniego i odpowiedniego leczenia prowadzącego do pojawienia się stwardnienia rozsianego.

Innym czynnikiem prowadzącym do stwardnienia rozsianego jest nieprawidłowe działanie układu odpornościowego. Osłonka mielinowa, którą pokrywa neuron, służy jako biologiczny izolator. Środki immunologiczne atakują płaszcz izolacyjny, co powoduje objawy neurologiczne. Tak rozwija się stwardnienie rozsiane zdiagnozowane u młodych pacjentów..

Encephalomalacia

Tkanka mózgowa zawiera dużą ilość płynu. Kiedy komórki umierają, obserwuje się wilgotną martwicę, której głównym objawem jest pojawienie się zmiękczonych ognisk. Kiedy proces przechwytuje wiele obszarów mózgu, mówi się o rozlanej encefalomalacji. W końcowym etapie występuje stwardnienie lub tworzą się torbiele.

Różne czynniki wpływające na cały mózg to prowokatorzy rozproszonego zmiękczania. Oznacza to, że nie mogą być urazami i uderzeniami, prowadząc do zmian ogniskowych. Ale mogą być:

  • infekcje
  • obrzęk;
  • śmierć kliniczna.

W reakcji zapalnej wywołanej przenikaniem infekcji układ odpornościowy próbuje zablokować rozprzestrzenianie się patogenu. Rezultatem jest pojawienie się w zapalonym mózgu obszarów martwej tkanki zawierającej ropną masę. Często proces kończy się śmiercią, ale przy prawidłowo przeprowadzonej terapii możliwa jest regeneracja struktur mózgu. Martwe neurony nie są przywracane, ale otaczające komórki przejmują swoją funkcję.

Rozproszone guzy

Guz jest patologią typu ogniskowego. Dlatego możliwe jest mówienie o uszkodzeniach rozproszonych tylko przy przenikaniu przerzutów do mózgu.

Przerzuty - ruch komórek złośliwych z limfą i krwią. Najczęściej przenoszenie do tkanki mózgowej odbywa się z układu płucnego i gruczołu krokowego. Kiedy podaż przerzutów jest obfita, mówią o stopniu uszkodzenia mózgu. Operacja w tym przypadku jest bezużyteczna.

Co to jest stymulacja alfa?

Stymulacja alfa to proces przemieszczania fal mózgowych z dowolnego stanu do stanu dominacji fal mózgowych alfa. Proces ten odbywa się poprzez synchronizację fal mózgowych. Powinieneś wiedzieć, że nasz mózg zawsze wytwarza cały zakres fal, a określony stan psychiczny oznacza, że ​​fale o określonym zasięgu obecnie dominują nad wszystkimi innymi, które w mniejszej ilości, ale także obecne.

Oto przykład rozpowszechnienia fal alfa:

Chociaż fale alfa mają kilka zalet, nie oznacza to, że są panaceum na rozwiązanie wszystkich problemów w porównaniu z innymi rodzajami fal mózgowych. Każdy mózg różni się od drugiego, jedna osoba ma niedobór fal alfa, a druga nie.

Zapobieganie

Aby zapobiec patologiom prowadzącym do zmiany BEA mózgu, powinieneś:

  • zminimalizować użycie napojów kofeinowych;
  • porzucaj papierosy i alkohol;
  • dbać o kondycję;
  • bać się przechłodzenia i przegrzania;
  • chroń się przed urazami głowy.

Umiarkowana zmiana BEA jest konsekwencją bezobjawowego rozwoju złośliwego nowotworu, dlatego zdecydowanie powinieneś odwiedzić neurologa. Nie ignoruj ​​proponowanych środków terapeutycznych, surowo zabrania się samoleczenia, stosuje się wątpliwe przepisy ludowe. Może to prowadzić do komplikacji, niepełnosprawności i śmierci..

Co aktywuje rytmy alfa

Do czego służą rytmy alfa:

  1. Przetwarzanie informacji otrzymywanych dziennie.
  2. Odzyskiwanie zasobów ciała dzięki aktywacji układu przywspółczulnego.
  3. Poprawia krążenie krwi w mózgu.
  4. Nadmierna aktywność układu limbicznego jest zahamowana.
  5. Eliminacja skutków stresu (zwężenie naczyń, obniżona odporność).

Rytmy alfa tworzone przez mózg w spoczynku aktywują funkcję tropotropową podwzgórza, ukierunkowaną na procesy odbudowy w tkankach. Łagodzą również nadmiernie podekscytowany układ limbiczny, który odpowiada za podstawowe potrzeby organizmu. Według neurofizjologów patologiczna nadmierna ekscytacja układu limbicznego prowadzi do nadużyć i uzależnień. Wśród takich zaburzeń można zauważyć wzrost apetytu, aż do bulimii, tendencję do spożywania alkoholu i narkotyków oraz palenie tytoniu. Charakterystyczne są również nieregularne miesiączki, choroby gruczołów wytwarzających hormony..

Wraz ze spadkiem aktywności alfa mózgu osoba jest bardziej podatna na choroby sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, dusznica bolesna), obniżenie odporności i onkologię. Jednocześnie u osób z niewystarczającym generowaniem fal alfa w mózgu panuje negatywne myślenie. Takie osoby zwykle koncentrują się na swoich problemach, co komplikuje produktywne poszukiwanie ich rozwiązań..

Podstawowe rytmy na EEG

Główne rytmy EEG to: alfa, beta, delta i theta. Służą do oceny aktywności mózgu i stanu zdrowia pacjenta.

Rytm alfa

Podstawa encefalogramu osoby dorosłej, która nie ma problemów zdrowotnych. Z rozluźnionym czuwaniem (leżenie z zamkniętymi oczami, ale bez snu) obserwuje się u zdecydowanej większości badanych pacjentów (od 85 do 90%). Podczas aktywności umysłowej i wizualnej jest częściowo zablokowany. Powstaje prawie od pierwszych dni życia.

Na EEG jest fala sinusoidalna o częstotliwości 8-13 oscylacji / s (herc). Aktywność polimorficzna wynosi od 25 do 95 mikrowoltów. W tym przypadku identyczne impulsy obserwuje się na obu półkulach. Maksymalna aktywność fal jest rejestrowana w okolicy ciemieniowej i potylicznej.

Różne naruszenia są wskazane przez:

  • fiksacja aktywności in w płatach czołowych mózgu;
  • odchylenie oscylacji falowych od kształtu sinusoidalnego;
  • znaczny rozkład częstotliwości;
  • zbyt niska (poniżej 25 μV) lub bardzo wysoka (powyżej 95 μV) amplituda impulsu.

Jeśli nie ma rytmu ɑ w jednej z półkul mózgowych, służy to jako dowód patologii wynikającej z zawału serca lub ostrego zaburzenia krążenia komórek mózgowych (udar). Wzrost częstotliwości fal często mówi o możliwym uszkodzeniu komórek mózgu i naruszeniu ich funkcji..

U dzieci zmiany rytmu alfa są uważane za możliwy objaw upośledzenia umysłowego, a ich całkowity brak wskazuje na prawdopodobne otępienie.

Rytm beta

Jego obecność wskazuje również na normalną aktywność mózgu. Częstotliwość impulsu wynosi od 14 do 35 herców. Jest rejestrowany głównie w płatach czołowych. Jest aktywowany przez doznania dotykowe, wpływ bodźców na słuch i wzrok, ruch, stres psychiczny.

Przy normalnym funkcjonowaniu mózgu amplituda fal β jest znacznie niższa niż rytm alfa (od 3 do 5 μV). Zwiększenie wartości pozwala zdiagnozować wstrząs mózgu. A przewaga aktywności β objawia się w wyniku ekspozycji na różne leki lub stres. Również fale beta determinują obecność zapalenia mózgu lub procesu zapalnego w ciele.

U dzieci odchylenie od normy jest uważane za częstotliwość w zakresie 15-16 Hz, a amplituda oscylacji wynosi 40-50 mikrowoltów. Najczęściej takie zmiany wskazują na opóźnienie rozwojowe dziecka..

Rytm Delta

Impulsy elektryczne w zakresie 0,3 (0,5) - 3,5 Hz, objawiające się w fazie głębokiego snu ze śpiączką. Czasami wskazują na obecność krwotoku lub guza. W tym ostatnim przypadku rytm delta jest aktywowany w obszarze mózgu, w którym zlokalizowany jest nowotwór..

Rytm Theta

Jego charakterystyka jest podobna do fal Δ, ale ma inną częstotliwość (4-7,5 Hz). Stabilny wzrost amplitudy oscylacji theta (ponad 45 μV) z reguły sygnalizuje bolesne zmiany w korze mózgowej. Wzrost aktywności fal pozwala nam mówić o poważnych naruszeniach ośrodkowego układu nerwowego.

Inne rytmy EEG i ich cechy

Oprócz głównych elektrycznych impulsów aktywności mózgu istnieją inne fale, które znacznie rzadziej badają stan pacjenta. Ale w niektórych przypadkach mogą również wpływać na identyfikację przyczyny choroby. Obejmują one:

  1. Puls gamma. Wahania 30–120 (170) Hz przy amplitudzie do 10 mikrowoltów. Wzrost tego ostatniego powyżej 15 μV jest uważany za patologię. Aktywacja rytmu gamma występuje podczas rozwiązywania problemów o zwiększonej złożoności, które wymagają szczególnej uwagi i koncentracji. Według niektórych teorii fale gamma są powiązane z pracą świadomości. Wielu badaczy przypisuje zaburzenia rytmu gamma schizofrenii.
  2. Rytm Mu - sygnały impulsowe o tej samej częstotliwości co rytm ɑ, ale rejestrowane w środkowych częściach mózgu. Ich aktywacja następuje za pomocą bodźców dotykowych, aktywności umysłowej, manifestacji emocji.
  3. Rytm lambda - objawia się, gdy oko śledzi obiekt. Jest zlokalizowany w tylnych obszarach mózgu. Częstotliwość 4-5 herców. Znika, gdy tylko fotograf zatrzyma wzrok na jakimkolwiek stałym punkcie.
  4. Rytm Kappa - waha się w zakresie ɑ. Jest to odnotowane w przednich obszarach skroniowych. Jego amplituda nie przekracza 20-30 mikrowoltów. Występuje, gdy activity fale są tłumione podczas aktywności umysłowej..
  5. Rytm pi - powolne wahania 3-4 Hz, rejestrowane w tylnych obszarach mózgu.
  6. Rytm fi jest ustalony w zakresie delta. Jest zlokalizowany w tylnej części mózgu. Występują podczas zamykania oczu.
  7. Rytm Sigmy. Impulsy o częstotliwości 10-16 Hz (najczęściej 12-14 herców). Amplituda wahań u dorosłych zwykle nie przekracza 50 μV. Przejawił się w początkowej fazie powolnego snu, po stanie drzemki.

Przy aktywnym działaniu fal delta rytm sigma jest praktycznie nieobecny (z rzadkimi wyjątkami). Fale are są obecne po przejściu do etapu REM, ale w rozwiniętej fazie tego etapu jest całkowicie zablokowane.

Sleep Rhythms

Oddzielna kategoria rodzajów rytmu, objawiająca się podczas snu lub w stanach patologicznych, obejmuje trzy odmiany tego wskaźnika.

  • Rytm Delta. Jest to charakterystyczne dla fazy głębokiego snu i dla pacjentów ze śpiączką. Jest również rejestrowany podczas rejestrowania sygnałów z obszarów kory mózgowej znajdujących się na granicy z obszarami dotkniętymi procesami onkologicznymi. Czasami można to naprawić u dzieci w wieku 4-6 lat.
  • Rytm Theta. Przedział częstotliwości mieści się w zakresie 4-8 Hz. Fale te są wyzwalane przez hipokamp (filtr informacji) i pojawiają się podczas snu. Odpowiada za przyswajanie jakości informacji i jest podstawą samokształcenia.
  • Rytm Sigmy. Różni się częstotliwością 10–16 Hz i jest uważana za jedną z głównych i zauważalnych wahań spontanicznych elektroencefalogramów, które występują podczas naturalnego snu w początkowej fazie..

Na podstawie wyników uzyskanych przez rejestrację EEG określa się wskaźnik charakteryzujący pełną kompleksową ocenę fal - aktywność bioelektryczną mózgu (BEA). Diagnosta sprawdza parametry EEG - częstotliwość, rytm i obecność ostrych błysków, które wywołują charakterystyczne objawy, i na tej podstawie formułuje ostateczny wniosek.

Wpływ odżywiania na BEA mózgu

Aby zwiększyć aktywność mózgu, witaminy i minerały, takie jak:

  • jod;
  • cynk;
  • miedź;
  • mangan;
  • Witaminy z grupy B;
  • Witamina C
  • wapń i inne.

Aby uzupełnić zapasy tych substancji, możesz pić kompleksy witaminowe lub suplementy diety, ale także te związki występują w różnych produktach spożywczych:

  • ryby morskie i rzeczne;
  • kalafior;
  • jajka
  • mleko, twaróg i ser;
  • awokado;
  • ziarna słonecznika;
  • owsianka;
  • orzechy
  • dieta mięsna;
  • banany i winogrona;
  • śledź;
  • ziemniaki;
  • sezam;
  • mango;
  • jabłka
  • wątroba;
  • jarmuż morski;
  • masło.

Oprócz tych pokarmów konieczne jest zapewnienie ciału odpowiedniej ilości wody. Zaleca się pić 1,5-2,5 litrów czystej niegazowanej wody dziennie.

Przyczyny rozproszonych zmian

Opisane powyżej patologie nie występują same. Zwykle są one wywoływane przez urazy lub choroby, którym towarzyszy naruszenie procesów wewnątrzkomórkowych i osłabienie połączenia między neuronami.

Biorytm mózgu jest zniekształcony, gdy występują:

  1. URAZY głowy. Umiarkowane zmiany rozproszone obserwuje się zwykle w przypadku wstrząsu mózgu, a ciężkie urazy czaszkowo-mózgowe prowadzą do znacznego zniekształcenia wskaźników impulsów.
  2. Zapalne choroby neuroinfekcyjne: zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, zapalenie rdzenia, zapalenie pajęczynówki i ich mieszane odmiany. W przypadku uszkodzenia rdzenia kręgowego i przestrzeni podpajęczynówkowej w tkance mózgowej metabolizm pogarsza się, krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego w komorach jest zaburzone. Biała materia puchnie, na miejscach uszkodzenia tworzą się blizny. Na encefalogramie objawia się to drażniącymi zmianami w aktywności bioelektrycznej mózgu: obserwuje się fale beta o wysokiej częstotliwości i amplitudzie.
  3. Miażdżyca i inne choroby naczyniowe, którym towarzyszy pogorszenie przewodnictwa naczyniowego. Umiarkowane i słabe rozproszone zmiany aktywności bioelektrycznej odnotowuje się w początkowych stadiach patologii. W przypadku braku terapii przewodnictwo nerwowe pogarsza się, widoczne staje się zniekształcenie wskaźników na encefalogramie.
  4. Narażenie na promieniowanie i zatrucie chemiczne. Promieniowanie negatywnie wpływa na stan całego organizmu, a zwłaszcza szpiku kostnego i mózgu; w BEA strefy korowej występują awarie. Po ekspozycji i zatruciu toksynami osoba traci zdolność do prowadzenia pełnego życia.

Rozproszone zmiany z powodu obrażeń

Przy wstrząsie mózgu aksony mogą pękać - długie procesy neuronów. W tym przypadku diagnoza polega na rozlanym uszkodzeniu mózgu. Charakterystycznym objawem jest utrata przytomności.

Kiedy ruchome części mózgu zostają przemieszczone, nieruchome elementy skręcają się. I nawet przy łagodnym przesunięciu odcinka mózgowego możliwe jest całkowite lub częściowe zniszczenie aksonów. Podobny proces może wpływać na naczynia włosowate zaopatrujące obszar czołowy i korę. Rezultatem jest rozproszona śmierć tkanki, dlatego diagnoza patologii jest skomplikowana.

Klasyfikacja napadowej choroby na zmiany typów fal w elektroencefalogramie.

Rytm alfa Jego normalna częstotliwość wynosi od 8 do 13 Hz, amplituda osiąga 100 μV. Napadowa aktywność głowy u dzieci z rytmem alfa wskazuje na takie prawdopodobne patologie:

  • Trzeci rodzaj reakcji neurotycznych to ciągły przebieg, podatny na nawroty i zaostrzenia obrazu klinicznego.
  • Guz, torbiel i inne wewnątrzczaszkowe procesy wolumetryczne. Różnica w aktywności między prawą i lewą półkulą mózgu przemawia na ich korzyść..
  • Ostatnio doznał urazowego uszkodzenia mózgu z niestabilną częstotliwością.

Rytm beta. Zwykle jego amplituda wynosi od 3 do 5 μV, częstotliwość wynosi od 14 do 30 Hz. Lokalna i napadowa aktywność patologiczna występuje, gdy częstotliwość osiąga 50 μV. Jest rejestrowany z opóźnieniem rozwoju psychoruchowego u dziecka.

Rytmy Delta i Theta. Napadową aktywność mózgu u osoby dorosłej rejestruje się w przewlekłych zmianach zanikowych i dystroficznych w korze i strukturach podkorowych. Najczęściej wiąże się to z encefalopatią dysko-krążeniową, nowotworami, zespołem nadciśnienia, głęboko nabytą demencją. Dwustronna synchroniczna napadowa aktywność przemawia za demencją.

Najbardziej wyraźną aktywność napadową obserwuje się w przypadku padaczki. Aktywność napadowa na EEG u dziecka o łagodnym przebiegu jest wykrywana przez centralne i skroniowe fale szczytowe, wyładowania ogniskowe ostrymi falami głównie w korze skroniowej.

Po rodzaju aktywności patologicznej można ocenić rodzaj padaczki. Dwustronne fale synchroniczne o częstotliwości fal szczytowych 3 Hz są charakterystyczne dla padaczki dziecięcej z nieobecnością. Czas trwania aktywności wynosi do 10 sekund w jednym odcinku. Atak rozpoczyna się od częstotliwości 3 Hz, a następnie rytm zwalnia. W przypadku padaczki młodzieńczej ropnia polipowatość charakteryzuje się częstotliwością powyżej 3 Hz.

Zespół Landau-Kleffnera charakteryzuje się ostrymi i wolnymi falami w projekcji kory skroniowej. Są bisynchroniczne i wieloogniskowe. Wraz z postępem choroby pojawia się stan elektryczny powolnego snu. Charakteryzuje się ciągłymi falami szczytowymi, które są aktywowane podczas fazy snu - szybki ruch gałek ocznych.

Postępujące epilepsje z mioklonami wyróżniają się uogólnionymi falami szczytowymi, wzmocnionymi amplitudami, naruszeniem rytmów falowych.

Gdy występuje hipersynchronizm wszystkich fal w EEG, jest to spadek progu aktywności napadowej. Zazwyczaj przy hipersynchronizmie amplituda znacznie wzrasta, a fala uzyskuje spiczasty pik. Jeśli próg aktywności napadowej zostanie zmniejszony, próg aktywności konwulsyjnej mózgu zmniejsza się. Oznacza to, że występuje napad drgawkowy, potrzebne jest napadowe ognisko na dużą skalę w mózgu, to znaczy łagodna napadowa aktywność kory mózgowej nie wywołuje napadu, a układ przeciwdrgawkowy mózgu działa. Niski próg sugeruje skuteczne leczenie przeciwpadaczkowe.

Fale delta

Przy najniższej częstotliwości rejestrowane są fale delta ludzkiego mózgu. Mogą pracować w rytmie od 0,1 do 4 herców. Kiedy neurony zaczynają emitować takie fale, ludzie są w stanie transu lub śpią bez snów. Rytmem możesz narysować analogię z lekką symfonią

Ten rodzaj fali wiąże się z zaangażowaniem osoby w dowolny proces, gdy wszystko inne go nie interesuje. Uważa się, że każde dziecko w wieku poniżej jednego roku nieustannie doświadcza przewagi fal delta w głowie. Pomagają nawigować w czasie i przestrzeni, przewidują różne niebezpieczeństwa, zwiększają intuicję, rozwijają instynkty. Z reguły obecność rozwiniętych fal delta obserwuje się u osób zaangażowanych w badania ludzkiej psychologii i uczuć, tj. u psychoterapeutów.

Jest to rodzaj fali, która pozwala nawiązać połączenie z nieświadomością. Aby to zrobić, musisz przecenić stopień ich aktywności. Dzięki aktywacji ludzka świadomość zostaje odłączona i oderwana od świata zewnętrznego, a przy dobrym treningu możliwe będzie samodzielne i świadome wejście w stan transu. Jednak nawet przy słabym przejściu fal delta osoba może mieć problemy z koncentracją na jakichkolwiek zadaniach. Będzie to wymagało osłabienia ich działania poprzez manifestację maksymalnej aktywności.

Niektórzy ludzie mają duży zakres fal delta. Mają bardzo rozwiniętą intuicję. Mogą dosłownie minutę lub sekundę przed wydarzeniem myśleć, że to się stanie. Często zdarza się im to na przykład przed spotkaniem z przyjacielem lub na krótko przed odebraniem połączenia na telefon komórkowy. Mogą także czuć innych ludzi. Przejawia się to zarówno w emocjach, jak i na płaszczyźnie fizycznej. Nadmiar fal prowadzi do problemów. Manifestują się psychicznie. Fale nadmiernej aktywności mózgu o tej częstotliwości prowadzą do tego, że osoba otrzymuje zbyt dużo informacji na poziomie nieświadomości. Ponadto często ludzie czują się winni za czyjś ból, który nagle odczuwają.

Terapia

Rozproszone zaburzenie aktywności mózgu powinno być leczone tylko w placówce medycznej. Plan terapeutyczny jest zorganizowany, biorąc pod uwagę przyczynę zakłócenia BEA. Najtrudniejszą rzeczą jest przywrócenie mózgu pacjenta, który został poddany zatruciu lub ekspozycji na promieniowanie. W przypadku miażdżycy normalizacja aktywności mózgu jest możliwa tylko na początkowym etapie.

Terapia farmakologiczna polega na stosowaniu leków mających na celu wyeliminowanie zarówno najbardziej prowokującej choroby, jak i jej objawów psychicznych, neurologicznych, metabolicznych i autonomicznych. Są używane:

  • przeciwutleniacze;
  • nootropowe;
  • leki normalizujące metabolizm;
  • leki wazoaktywne;
  • antagoniści wapnia w celu znormalizowania aktywności mózgowej;
  • Preparat pentoksyfiliny poprawiający krążenie krwi.

Środki fizjoterapeutyczne dają dobre wyniki: magnetoterapia, elektroterapia, zabiegi balneologiczne. W przypadku chorób naczyniowych stosuje się hiperbaryczne natlenienie (nasycenie tkanek tlenem pod ciśnieniem do 1,5 atmosfery), terapia ozonowa.

W przypadku miażdżycy tętnic konieczna jest zmiana diety, z wyłączeniem żywności zwiększającej poziom cholesterolu we krwi. Jeśli choroba zostanie zaniedbana, lekarz przepisuje lek z grupy statyn. Hamują syntezę lipidów i zapobiegają rozwojowi leków miażdżycowych z kategorii fibratów.

W ciężkich chorobach konieczna jest interwencja neurochirurga.

Fale alfa

Ten typ odpowiada częstotliwości oscylacji fal w zakresie 7-14 jednostek w ciągu jednej sekundy. Fale alfa są rodzajem stanu przejściowego, gdy mózg pracuje między falami beta i theta. Cicha gra na pianinie - najbliższy odpowiednik rytmu.

Wrażenia człowieka podczas emisji fal alfa charakteryzują się zrelaksowanym mózgiem. Może doświadczać tych samych uczuć, co podczas medytacji. Wielu opisuje rytmy alfa tak, jakby świadomość zapadła w lekki sen i marzenia, podczas gdy w praktyce ludzie doświadczają spadku koncentracji i są rozpraszani przez otaczający ich świat. Takie fale są odpowiedzialne za sny i ogólne fantazje. Dlatego ci, którzy nie otrzymali tego zakresu rozwoju, mają złą pamięć, a także często spotykają szare sny, których nie pamiętają.

Ogólnie przyjmuje się, że generowanie fal o tej częstotliwości odbywa się za pomocą istoty białej, która łączy ze sobą elementy mózgu. Dzięki dominacji rytmu alfa ludzie są w stanie efektywniej wykonywać wszystkie zadania, zapamiętywać nowe informacje, uczyć się wykonywania określonych zadań i radzić sobie z dużym wysiłkiem fizycznym. Również w takich momentach wzrasta kreatywność, a jednocześnie pojawia się pozytywne spojrzenie na rzeczy, a świat dosłownie zmienia kolory na naszych oczach.

Specjalne ćwiczenie pozwala rozwijać rytmy alfa, a także wywoływać ich przypływ. Aby to zrobić, musisz usiąść w wygodnej pozycji, rozluźnić mięśnie, spokojnie oddychać głęboko. Ponadto możesz sobie wyobrazić ładne zdjęcia, które promują relaks. Na przykład wschód słońca, przyjemny wiatr, przyroda na tle pełnego spokoju. Regularne szkolenie doprowadzi do większej samokontroli, abstrakcyjnego myślenia, koncentracji, wydajności i lepszego snu. Jeśli chcesz zmniejszyć aktywność fal, wystarczy zacząć myśleć o czymś skomplikowanym lub, na przykład, rozwiązać nietypowe przykłady matematyczne.

Podstawowe rytmy ludzkiego mózgu

Rytmy mózgowe dzielą się na sześć typów - α (alfa), β (beta), γ (gamma), δ (delta), θ (theta), σ (sigma).

Rytm alfa jest rytmem elektroaktywności mózgu, który ma zakres częstotliwości od ośmiu do trzynastu herców i ma średnią amplitudę trzydzieści siedemdziesiąt mikrowoltów.

Maksymalną wartość amplitudy obserwuje się, gdy osoba jest przytomna, ale w stanie najbardziej zrelaksowanym, na przykład w ciemności z zamkniętymi oczami. Wraz ze zwiększoną aktywnością umysłową lub zwiększoną uwagą amplituda oscylacji zmniejsza się, aż całkowicie znikną.

Rytm alfa

Generowanie rytmu α zachodzi na tle osoby studiującej obrazy towarzyszące rozwiązaniu problemu, który go ekscytuje, z maksymalną koncentracją.

Uwaga: w zdecydowanej większości przypadków fale α mózgu całkowicie znikają w momencie otwierania oczu.

Cechy charakterystyczne ludzkiego rytmu α są ściśle związane z dziedzicznością i są określone w okresie rozwoju płodowego.

Ludzie z wyraźnym rytmem α mają skłonność do operowania abstrakcyjnymi pojęciami i rozwiązywania problemów odpowiedniego typu. I odwrotnie, brak fal α, nawet przy całkowicie zamkniętych oczach, wskazuje na możliwe trudności w rozwiązywaniu problemów natury abstrakcyjnej na tle swobodnej pracy z dowolnymi obrazami wizualnymi.

Rytm beta

Rytm beta to rytm o amplitudzie od pięciu do trzydziestu mikrowoltów i częstotliwości od piętnastu do trzydziestu pięciu oscylacji na sekundę. Tego rodzaju aktywność mózgu obserwuje się w okresie aktywnego czuwania i wzrasta na tle każdej aktywności, wraz ze wzrostem koncentracji uwagi, gwałtownym przejawem emocji, stresem intelektualnym.

Generując fale mózgowe β, mózg rozwiązuje różne problemy, rozwiązuje sytuacje, które posłużyły jako impuls do rozwoju stresu, i rozwiązuje różnorodne zadania wymagające pełnego powrotu. To właśnie ten rodzaj aktywności mózgu pozwolił ludziom osiągnąć wszystko, z czego ludzkość jest dumna..

Rytm gamma

Rytm gamma to rytm o amplitudzie mniejszej niż piętnaście mikrowoltów i częstotliwości trzystu oscylacji na sekundę.

Generując te fale, mózg rozwiązuje problemy, których nie można rozwiązać bez maksymalnego skupienia uwagi, koncentracji i koncentracji.

Rytm Delta

Rytm delta to rytm o amplitudzie od dwudziestu do dwustu mikrowoltów i częstotliwości 0,5-4 wibracji na sekundę. Obserwowane są fale delta:

  • w okresie głębokiego snu natury, bez snów;
  • ze śpiączką;
  • w warunkach spowodowanych użyciem środków odurzających;
  • podczas ustalania sygnałów elektrycznych z odcinków kory stykających się z uszkodzonym obszarem mózgu lub nowotworem;
  • w spoczynku w stresujących sytuacjach lub długotrwałej pracy wymagającej poważnego wysiłku intelektualnego;
  • u osób medytujących w technice Dhyanga.

Rytm Theta

Rytm Theta to rytm o amplitudzie od dwudziestu do stu mikrowoltów i częstotliwości od czterech do ośmiu herców. Najsilniejsze fale theta u dzieci w wieku 2-5 lat.

Taka aktywność mózgu pomaga poprawić pamięć, pełne przyswojenie wiedzy zdobytej z zewnątrz i rozwój talentów. Dlatego dzieci przetwarzają i pochłaniają ogromną ilość informacji, co jest nietypowe dla nastolatków i dorosłych (mają fale theta pojawiające się tylko w fazie REM, w pół-drzemce).

Rytm Sigmy

Rytm Sigma to rytm o amplitudzie przekraczającej pięćdziesiąt mikrowoltów i częstotliwości od dziesięciu do szesnastu herców, któremu towarzyszy aktywność w kształcie wrzeciona (błyski) i generowana w stanie naturalnego snu, a także pod wpływem pewnych wpływów leczniczych lub neurochirurgicznych.

Cechą takiej aktywności mózgu jest wzrost amplitudy w początkowym okresie aktywności i jej zmniejszenie w końcowej fazie. Fale Sigma obserwuje się w początkowej fazie powolnego snu, po którym następuje drzemka.

Rozważ bardziej szczegółowo rytm alfa mózgu.