Główny / Diagnostyka

Gruczolak przysadki mózgowej, co to jest?

Diagnostyka

Pomimo niewielkiego rozmiaru wyrostka mózgowego jest to główny narząd w całym układzie hormonalnym. Gruczolak przysadki mózgowej - co to jest? Patologia to formacja nowotworowa, która rozwija się z własnej tkanki przysadki mózgowej..

Łagodny przebieg choroby i wolne tempo wzrostu węzła pozwalają wybrać skuteczną terapię z szybką diagnozą.

Klasyfikacja choroby

Złośliwe zwyrodnienie gruczolaka w przysadce mózgowej jest bardzo rzadkie, głównie choroba charakteryzuje się łagodnym przebiegiem. Tylko jedna komórka przysadki ulega mutacjom, często w przednim płacie gruczołu.

Jeśli odporność nie wykryje anomalii w czasie, komórka zaczyna wytwarzać własne klony, w ten sposób tkanka gruczołowa zaczyna rosnąć. Gruczolak przysadki mózgowej może wykazywać aktywność hormonalną lub brak aktywności hormonalnej. Po określeniu jego przynależności poszczególne parametry nowotworu w mózgu są klasyfikowane..

  1. Microadenoma mózgu przysadki mózgowej - rozmiar nie przekracza 1 cm średnicy;
  2. Macroadenoma - więcej niż 1 cm;
  3. Guz olbrzymi - rośnie do 6 cm.

W zależności od tempa wzrostu gruczolaka w przysadce mózgowej może być podatny na agresywne rozprzestrzenianie się i odwrotnie, powoli rośnie.

Gruczolaki przysadki czynne hormonalnie są podzielone zgodnie z hormonem wytwarzanym przez nieprawidłowe komórki:

  • Somatotropinoma;
  • Prolactinoma jest najczęstszy, ma powolny wzrost;
  • Corticotropinoma;
  • Tyreotropinoma;
  • Gonadotropinoma.

W przypadku mieszanego rodzaju nowotworu nieprawidłowe komórki przysadki mózgowej wytwarzają kilka hormonów.

Gruczolaki nieaktywne hormonom w mózgu są trudne do zdiagnozowania, ponieważ rzadko wykazują objawy patologiczne:

  1. Nowotwór chromofobowy w przysadce mózgowej charakteryzuje się agresywnym podziałem komórek. Istnieje postać torbielowata - wnęka wewnątrz guza jest wypełniona płynem;
  2. Oncocytoma przysadki - rosną komórki nabłonkowe.

Gruczolak jest również klasyfikowany w zależności od lokalizacji ogniska. Komórki mogą rosnąć tylko w obrębie przysadki mózgowej lub wykraczać poza jej granice i rosnąć w określonym kierunku (dołu czaszki, zatoki klinowej).

Przyczyny

Dokładne przyczyny gruczolaka w przysadce mózgowej, a także innych nowotworów śródczaszkowych, są nieznane. Po licznych badaniach lekarze zidentyfikowali tylko czynniki, które mogą wywołać anomalię.

Ten guz w mózgu pod względem częstotliwości wykrywania zajmuje trzecie miejsce wśród łagodnych form i jest najczęściej diagnozowany u kobiet w wieku rozrodczym..

  1. Kontuzje
  2. Zakażenie tkanki mózgowej (w tym podczas embriogenezy);
  3. Zmiana poziomów hormonalnych za pomocą leków (antykoncepcji);
  4. Częste skoki hormonalne (liczne ciąże);
  5. Narażenie na promieniowanie;
  6. Choroby autoimmunologiczne;
  7. Złe nawyki (alkohol, narkotyki, palenie).

Po zakończeniu funkcjonowania układu rozrodczego, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, gruczolak występuje tylko w 5% przypadków.

Główne objawy i diagnoza

Objawy z nieaktywną postacią gruczolaka są całkowicie nieobecne, ponieważ nieprawidłowe komórki nie naruszają równowagi hormonalnej w ciele.

Pojawiają się objawy kliniczne z nadmierną produkcją hormonów i proliferacją nieprawidłowej tkanki. Główne objawy są dość rozmyte i wyrażone w postaci zmęczenia, więc osoba nie kojarzy tego stanu z nieprawidłowością w mózgu.

Wzrost objawów zależy od cech strukturalnych gruczolaka, lokalizacji i innych cech. Ale w aktywnej postaci nowotworu objawy hormonalne pojawiają się w pierwszej kolejności.

Obraz kliniczny gruczolaka przysadki w mózgu składa się z trzech dużych grup:

  • Zespół objawów neuronalnych - bóle głowy (w okolicy czołowej lub skroniowej z uczuciem nacisku na orbity), ruchy gałek ocznych są z tego powodu ograniczone, wypadają boczne pola widzenia. Funkcje poznawcze mózgu są upośledzone, tło emocjonalne nie jest stabilne. Proliferacja tkanki gruczołowej blokuje odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego (przez otwory), co prowadzi do wzrostu ICP i objawów klinicznych wodogłowia;
  • Kompleks objawów okulistycznych - zaburzenia widzenia w jednym oku, destrukcyjne zmiany dna oka podczas badania wzrokowego;
  • Zaburzenia endokrynologiczne - zależą od produkcji jednego z hormonów przysadki:
  1. Somatotropina - u dorosłych rozwija się akromegalia, gigantyzm jest charakterystyczny dla dzieci. We wszystkich przypadkach odnotowuje się otyłość i rozwój cukrzycy;
  2. Prolaktyna stanowi naruszenie funkcji rozrodczych. U mężczyzn siara jest wydalana z gruczołów mlecznych. Zauważono różne choroby skóry;
  3. Gonadotropina - łączy objawy neurologiczne i okulistyczne;
  4. Tyreotropina - rozwija się niedoczynność lub nadczynność tarczycy;
  5. Kortykotropina to rozwój choroby Itsenko-Cushinga, w której obserwuje się przebarwienia skóry i zmianę tła psycho-emocjonalnego (możliwy jest rozwój choroby psychicznej). Zespół obejmuje rozwój wielu współistniejących chorób (odmiedniczkowe zapalenie nerek, osteoporoza, zaburzenia metaboliczne).

Rozpoznanie choroby obejmuje obowiązkowe badanie przez wąskich specjalistów - neurologa, okulistę, endokrynologa.

Jeśli podejrzewasz gruczolaka przysadki, pacjentowi przypisuje się kompleksowe badanie w celu odróżnienia patologii:

  • Diagnostyka laboratoryjna - badanie krwi i moczu (stężenie hormonów);
  • Wizualizacja struktur mózgu - MRI, CT.

Kompleksowe badanie koniecznie obejmuje EKG i badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej.

Jak leczyć gruczolaka przysadki

Leczenie gruczolaka przysadki może być przeprowadzone tylko za pomocą leków, ale jeśli patologia zostanie wykryta na początkowym etapie. Schemat leczenia zależy od cech gruczolaka i jego lokalizacji.

Nieaktywne mikro nowotwory często nie zakłócają funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, a terapia polega na immunostymulacji organizmu. Pacjent przechodzi badanie co 6 miesięcy w celu oceny dynamiki patologicznego skupienia i kontroli poziomów hormonalnych.

Leki regulujące wydzielanie hormonów pomagają złagodzić objawy patologiczne, ale guz nie zapada się z tego powodu. Zdarzają się przypadki (bardzo rzadkie), gdy uszkodzenie ulega autodestrukcji z krwotokiem wewnątrz nowotworu, ale neurochirurdzy zalecają radykalne usunięcie, ponieważ opóźnienie może kosztować życie pacjenta.

Operacja jest przeprowadzana dwiema metodami:

  1. Endoskopia - dostęp przez kanały nosowe jest uważany za mniej traumatyczną operację. Stosuje się go tylko w przypadku mikrogruczolaków, które nie wykraczają poza główną lokalizację;
  2. Trepanacja czaszki - stosowana w przypadku guzów większych niż 30 mm lub rozprzestrzeniających się poza siodłem tureckim.

Ekspozycja na promieniowanie w celu zniszczenia komórek nowotworowych w przysadce jest stosowana jako niezależna metoda leczenia (w przypadku małych formacji) lub w celu przygotowania przed radykalnym wycięciem.

Leczenie gruczolaka przysadki za pomocą środków ludowych jest nieskuteczne i można je stosować tylko w celu uzyskania ogólnego efektu wzmacniającego. Ale kwestia alternatywnego leczenia pozostaje kontrowersyjna i należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym, ponieważ wiele ziół stymuluje procesy metaboliczne - może to spowodować przyspieszony wzrost guza..

Możliwe komplikacje i konsekwencje

Rokowanie w przypadku gruczolaka przysadki zależy od jego rodzaju i wielkości. Małe guzy zdiagnozowane w odpowiednim czasie z reguły są skutecznie leczone, a ryzyko nawrotu jest zminimalizowane. Konsekwencje dla ośrodkowego układu nerwowego są odwracalne - funkcjonalność jest w pełni przywrócona.

Zaniedbane formy lub odmowa interwencji chirurgicznej nieuchronnie prowadzą do dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego i różnych patologii endokrynologicznych, które zagrażają niepełnosprawności lub śmierci.

Pomimo łagodnego przebiegu choroby gruczolak jest uważany za niebezpieczną formację wewnątrzczaszkową. Terminowe leczenie gwarantuje całkowite wyleczenie i przywrócenie utraconej funkcjonalności.

Rodzaje i objawy gruczolaka przysadki mózgowej

Gruczolak przysadki mózgowej nie jest złośliwym tworem powstałym z tkanek przedniego płata przysadki mózgowej. Rosnący gruczolak często prowadzi do nieodwracalnych poważnych konsekwencji, jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte na czas.

Sam przysadka jest gruczołem wydzielania wewnętrznego, składającym się z dwóch wydziałów. Ale gruczolaki przysadki mózgowej powstają właśnie w odcinku przednim, wytwarzając hormon tyreotropowy, aktywując funkcjonowanie tarczycy, hormony męskich jąder, prolaktynę, FSH, LH, które są odpowiedzialne za reprodukcję kobiet i produkcję mleka matki, somatotropinę, która jest regulatorem wzrostu wszystkich narządów.

Według statystyk medycznych guzy przysadki rozpoznaje się u 15 na stu pacjentów z patologiami mózgu, najczęściej w wieku 35–55 lat.

Generalna klasyfikacja

Rodzaje gruczolaków przysadki rozróżnia się według kilku parametrów:

  1. W rozmiarze. Mikrourodak przysadki ma wymiary do 10 mm. Macroadenoma - ponad 10 mm. Guz olbrzymi rośnie, przekraczając 100 mm.
  2. W miejscu formowania: jak zlokalizowany jest gruczolak w stosunku do tureckiego siodła (kość kośćca w pobliżu podstawy czaszki).
  3. Według stanu hormonalnego - guzy aktywne (występujące w 60% przypadków) i pasywne (40%).
  4. Według rodzaju produkowanych hormonów.
  5. Mieszane formy (15%).

Co powoduje chorobę

Mechanizmy występowania i wzrostu gruczolaków nie są w pełni poznane. Uważa się, że następujące objawy mogą wywołać pojawienie się łagodnego gruczolaka:

  • zapalenie opon mózgowych, krwotok mózgowy;
  • urazy, siniaki, wstrząsy mózgu;
  • zapalenie mózgu, patologie tarczycy innej natury;
  • leki, niebezpieczne rodzaje promieniowania, trucizny niszczące płód;
  • polio, gruźlica;
  • infantylizm jąder i dysfunkcja jajników u kobiet;
  • uszkodzenie gruczołów płciowych niebezpiecznymi rodzajami promieniowania;
  • kiła, patologie autoimmunologiczne, bruceloza;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • niekontrolowane stosowanie tabletek antykoncepcyjnych.

Rodzaje i objawy

Charakterystyczne objawy gruczolaka przysadki różnią się w zależności od rodzaju gruczolaka, jego aktywności, wytwarzanego hormonu, wielkości i tempa wzrostu.

Microadenoma

Jeśli mikrogruczolak przysadki jest hormonalnie aktywny, objawy pojawią się w zaburzeniach endokrynologicznych i neurologicznych. Pasywna postać mikrogruczolaka przysadki (12%) istnieje w mózgu od lat, nie zaburzając jego funkcji..

Prolactinoma

Uważany jest za najczęstszy guz przysadki mózgowej (37–40%). Jego rozmiar zwykle nie jest duży - w granicach 2-3 mm. Oznaki podobnej przysadki mózgowej u kobiet:

  • naruszenie rytmu fizjologicznego miesięcznego krwawienia, w tym brak miesiączki (ustanie miesiączki);
  • problemy z porodem z powodu braku jajeczkowania (upośledzenie dojrzewania jaj w pęcherzyku);
  • rozwój mlekotoku - wydalanie siary z gruczołów mlecznych, niezwiązane z karmieniem piersią.

U pacjentów płciowych prolactinoma powoduje:

  • zmniejszona erekcja, moc;
  • naruszenie produkcji nasienia i aktywności nasienia;
  • niepłodność, wzrost piersi u kobiet.

Hormon wzrostu

Wśród dorosłych pacjentów 25% pacjentów z gruczolakiem przysadki doświadcza somatotropinoma. Niebezpieczeństwo tej postaci polega na jej skłonności do aktywnego wytwarzania hormonu wzrostu - hormonu wzrostu, którego wzrost jest uważany za jeden z wskaźników diagnostycznych gruczolaka.

Wszystkie objawy tego typu gruczolaka przysadki są związane ze wzrostem poziomu tego hormonu:

  • rozwój akromegalii (nienormalny wzrost części ciała, w tym języka, nosa, uszu, dłoni i stóp);
  • zakłócenie narządów wewnętrznych z nienormalnym wzrostem ich wielkości.

Oprócz akromegalii somatotropinoma powoduje pewne objawy u kobiet:

  • nieprawidłowy wzrost włosów na twarzy;
  • zaburzenia miesiączkowania i rozrodczości.

Gruczolak przysadki u dzieci w tej formie wywołuje rozwój specjalnej patologii - gigantyzmu - anomalii wzrostu, która wyraża się w nienormalnym przybraniu masy ciała, przerostu kości, tkanek, chrząstki.

Konieczne jest aktywne monitorowanie rozwoju nastolatków na etapie dojrzewania, aby przy zauważalnych odchyłkach masy i wzrostu od normy wieku badanie powinno rozpocząć się natychmiast i zapobiec poważnym konsekwencjom.

Corticotropinoma

Corticotropinoma lub gruczolak przysadki przysadkowej rozpoznaje się u 8 do 10% pacjentów, a często u młodych kobiet i dziewcząt. Gruczolak aktywnie wytwarza glukokortykoidy nadnerczy, wywołując rozwój zespołu Itsenko-Cushinga.

Jego charakterystycznymi objawami są zaburzenia metaboliczne i hormonalne, w tym:

  • trwały wzrost ciśnienia krwi;
  • zmiany na skórze, które charakteryzują się pojawieniem się rozstępów (rozstępów) o ciemnoróżowym i fioletowym kolorze na gruczołach mlecznych, brzuchu, biodrach;
  • zwiększona pigmentacja skóry na kolanach, łokciach, pod pachami;
  • zauważalna sucha skóra, wyraźne pogrubienie, zgrubienie skóry na łokciach, łuszczenie twarzy, pojawienie się sieci naczyniowej na policzkach;
  • rozwój specjalnego rodzaju otyłości, która charakteryzuje się odkładaniem tłuszczu w górnej części ciała przy jednoczesnym odchudzaniu z powodu zaniku mięśni i tkanki tłuszczowej;
  • zaokrąglenie osoby uzyskującej kształt „księżyca”;
  • miesięczne zaburzenia cyklu, szczególnie często u nastoletnich dziewcząt;
  • hirsutyzm (wzrost włosów powyżej górnej wargi, na szyi, wzdłuż konturu policzków w pobliżu małżowiny usznej);
  • niedożywienie macicy (mały rozmiar), przerost (wzrost) łechtaczki;
  • zmniejszona potencja męska, upośledzona produkcja nasienia;
  • osteoporoza w obrębie klatki piersiowej, odcinka lędźwiowego, kości miednicy, czaszki, ze względu na utrzymujące się stężenie glukokortykoidów we krwi, które niszczą białko kostne.

Przy aktywnym rozwoju choroby Itsenko-Cushinga, nawet przy małych rozmiarach gruczolaka przysadki, jest usuwany. U większości pacjentów (do 80%) rokowanie jest dość korzystne.

Gonadotropinoma

Anomalia jest bardzo rzadka, ale objawia się poważnymi konsekwencjami dla kobiet, w tym naruszeniem owulacji i funkcji menstruacyjnych, atrofią (zmniejszeniem) narządów płciowych. Prawdopodobieństwo poczęcia jest znacznie zmniejszone.

Tyreotropinoma

Podobny gruczolak mózgu wykrywa się u 2–3% pacjentów z guzem przysadki, których objawy objawiają się na różne sposoby, ze względu na jego charakter.

Pierwotny gruczolak charakteryzuje się rozwojem nadczynności tarczycy, który wyraża się:

  • w szybkim biciu serca (tachykardia);
  • w podwyższaniu ciśnienia krwi;
  • w zwiększonym poceniu;
  • zwiększony apetyt, zaburzenia snu, nerwica, drażliwość;
  • w rozwoju musowania, drżenia (drżenia) palców, dłoni, dużych mięśni tułowia;
  • w bolesnej utracie wagi.

Struktura wtórna w wyniku spowolnienia tarczycy daje objawy niedoczynności tarczycy:

  • przybranie na wadze;
  • wolny puls (bradykardia);
  • letarg, zahamowanie mowy, skłonność do depresji;
  • zaparcia, obrzęk oczu, twarzy, sucha blada skóra;
  • spadek liczby hormonów płciowych, prowadzący do zmniejszenia prawdopodobieństwa poczęcia, popędu seksualnego, impotencji.

Torbielowaty

Gruczolak torbielowaty przysadki powstaje w postaci kapsułki jamy z płynem w dowolnej części gruczołu. Wraz ze wzrostem prowadzi do następujących odchyleń:

  • bóle głowy, zwiększona krew i ciśnienie śródczaszkowe;
  • zaburzenia widzenia i słuchu;
  • nieregularne miesiączki, zaburzenia erekcji u mężczyzn;
  • zmniejszona wrażliwość skóry, skurcze;
  • napady padaczkowe, zaburzenia psychiczne.

Nie ma znaczenia, jaki jest gruczolak przysadki i przyczyny, które doprowadziły do ​​jego pojawienia się w głowie. Wraz ze wzrostem gruczolak ściska sąsiednie węzły nerwowe, a konsekwencje wyrażane są w objawach zaburzeń neurologicznych:

  • intensywne bóle głowy, którym nie towarzyszą napady nudności i nie ustępują podczas stosowania środków przeciwbólowych;
  • wybuchy nieodpowiedniej drażliwości;
  • płaczliwość, letarg, depresja;
  • zmiany osobowości;
  • drętwienie skóry kończyn, chwilowe porażenie;
  • ataki napadów;
  • zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie, mgła w oczach, pogorszenie funkcji wzrokowej i ograniczenie pól widzenia, zez.

Przy dalszym wzroście gruczolaka torbielowatego możliwe jest całkowite zniszczenie włókien nerwu wzrokowego, co doprowadzi do ślepoty.

Jednym ze szczególnych objawów spowodowanych kiełkowaniem guza przysadki endolaterialno-krzyżowej w siodle tureckim jest ciągłe przekrwienie błony śluzowej nosa bez innych objawów ostrych infekcji dróg oddechowych.

Dlatego priorytetowymi zadaniami dla obawy przed rozwojem takiego postępującego gruczolaka są analiza zidentyfikowanych objawów i leczenia.

Diagnostyka

Jeśli istnieje podejrzenie pojawienia się gruczolaka, są one badane przez ginekologa, neurologa, endokrynologa, okulistę, neurochirurga.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki polega na zastosowaniu:

  • rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa mózgu;
  • radiografia czaszki;
  • badanie okulistyczne;
  • analiza tkanek immunocytochemicznych.

Aby leczenie gruczolaka przysadki było skuteczne, przeprowadza się badania hormonalne w celu określenia zawartości we krwi żylnej (normalne parametry podano w nawiasach):

  • prolaktyna (normalna zawartość odpowiednio 15 i 20 ng / ml, u mężczyzn i kobiet);
  • hormon wzrostu (wartości normalne w jednostkach mIU / L dla dzieci 2–20, 0–4 dla mężczyzn i 0–18 dla kobiet);
  • hormon adrenokortykotropowy (poranny wskaźnik w jednostkach pmol / l - 22, wieczór - 6);
  • hormon stymulujący tarczycę lub krótki TSH w mIU / ml (powinien wynosić 0,4 - 4);
  • hormony wytwarzane przez tarczycę w pmol / l (zakres wartości T3 wynosi 2,63 - 5,7, dla T4 norma wynosi 9 - 19,1);
  • Hormony LH i FSH:
    • po pierwsze, normą w jednostkach „ME / L” w dniach 7–9 dnia cyklu kobiecego jest 2–14, w środku cyklu w dniach 12–14 dnia 24–150, w dniach 22–24 w przedziale 2–17; Od 0,5 do 10 IU / l;
    • dla drugiego hormonu w dniach 7–9 norma będzie wynosić 3,5–13, w dniach 12–14 waha się od 4,7–22, w dniach 22–24 cykl miesięczny wynosi 1,7–7,7), dla pacjentów - mężczyźni nie więcej niż 1,5 - 12;
    • testosteron w nmol / l dla mężczyzn (12–33).
  • próbka z tyrolibryną do produkcji prolaktyny;
  • codzienne zmiany we krwi ilości kortyzolu (poranny wskaźnik normalny w jednostkach „nmol / l” powinien mieścić się w zakresie 200 - 700, wieczorem - w zakresie 55 - 250);
  • analiza zawartości kortyzolu w porcji moczu w ciągu 24 godzin (normalna ilość 138 - 524 nmol), a także jego stężenia w moczu i krwi po zażyciu różnych dawek glikokortykosteroidu deksametazonu;
  • testy elektrolitów we krwi (P, Ka, Na, Ca).

Jak leczyć gruczolaka przysadki

Leczenie jest zalecane z uwzględnieniem wszystkich objawów klinicznych, postępu i czynności wydzielniczej gruczolaka przysadki.

Podczas diagnozowania somatotropinoma, kortykotropinoma, gonadotropinoma i macroadenoma większość pacjentów poddaje się chirurgicznemu usunięciu wraz z radioterapią. Ale jeśli somatotropinoma nie daje wyraźnych objawów, jego wzrost jest tłumiony bez uciekania się do operacji.

Jeśli wykryty zostanie prolactinoma, który w laboratoryjnym badaniu krwi wykazuje poziom prolaktyny większy niż 500 ng / ml, początkowo próbują stłumić jego aktywność za pomocą leków i tylko przy braku efektu terapeutycznego operacja jest przeprowadzana niezależnie od poziomu hormonów.

Terapia lekowa

Analizując wyniki badań, specjalista prowadzący leczenie dokładnie orientuje się, jaki gruczolak jest niebezpieczny i jakie środki farmakologiczne należy wybrać.

  • agoniści receptora dopaminy Parlodel, kabergolina (analog Dostinex), Norplorak, bromokryptyna;
  • blokery serotoniny Dolasetron, Tropisetron;
  • inhibitory hormonów wytwarzanych przez przysadkę mózgową - Somatostatin, Lancreotide, Okreotide;
  • inhibitory wydzielania kortyzolu Citadren, Mitotane, Ketokonazol.

Jeśli gruczolak przysadki reaguje na leczenie farmakologiczne, rokowanie oparte na danych statystycznych jest następujące:

  • poziomy hormonalne normalizują się u 30 - 32% pacjentów;
  • zmniejszenie guza lub zatrzymanie jego wzrostu osiąga się w prawie 55–57%;
  • w przypadku kortykotropinoma remisję obserwuje się u prawie 80 na 100 pacjentów.

Operacja

Jak leczyć gruczolaka przysadki, jeśli leki nie pomagają. W takim przypadku stosują chirurgiczne rozwiązanie problemu, stosując:

  1. Przezfenoidalne (endoskopowe) wycięcie gruczolaka przysadki wykonywane w znieczuleniu ogólnym i penetracji guza przez kanały nosowe. Operacja jest wykonywana, jeśli występuje proliferacja, która nie wykracza poza kontury tureckiego siodła o więcej niż 20 mm, lub ujawnią się mikro- i macroadenoma, które nie kompresują sąsiednich tkanek.
  2. Przezczaszkowe usunięcie obejmujące trepanację czaszki. Przeprowadza się go, gdy guz osiąga średnicę większą niż 100 mm, działając na sąsiednie oddziały.

Po 4 do 7 dniach pacjent zostaje wypisany do domu. Ponadto gruczolak przysadki po operacji leczy się u 95% pacjentów.

Gruczolak przysadki - jaki jest powód późnej diagnozy? Jakie metody mogą wyleczyć lub usunąć formację?

Gruczolak przysadki jest guzem (najczęściej łagodnym) tkanki gruczołowej przysadki mózgowej, który rozwija się w przednim i środkowym (pośrednim) płacie - gruczolakowłókniak. Jest zlokalizowany w okolicy tureckiego siodła, znajduje się w kości sferycznej u podstawy czaszki. Szczyt zapadalności występuje w przedziale wiekowym od 30 do 50 lat. Ze względu na bezobjawowy (najczęściej) przebieg na wczesnych etapach wykrywalność jest niezwykle mała: tylko 2 osoby na 100 tysięcy osób. Postępy objawiają się jako zaburzenia endokrynologiczne, neurologiczne i neuro-oftalmiczne. Stanowi 1/6 wszystkich guzów mózgu.

Przyczyny

Przyczyna często pozostaje nieokreślona. Wśród możliwych czynników prowokujących:

  • hipogonadyzm;
  • niedoczynność tarczycy;
  • przedłużone lub niekontrolowane stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • zatrucie;
  • neuroinfekcja (zapalenie rdzenia, gruźlica, bruceloza, zapalenie polio, choroby pasożytnicze ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, botulizm, malaria mózgowa, zakażenie wirusem HIV, ropień mózgu);
  • skomplikowany przebieg porodu;
  • patologie ciąży powstałe pod wpływem niekorzystnych czynników (palenie tytoniu, alkoholizm, złe warunki środowiskowe, zwiększona nerwowość);
  • uraz głowy.

Związek gruczolaka przysadki z dziedziczną predyspozycją nie został udowodniony, jednak taka diagnoza jest najczęściej stawiana osobnikom, u których rodzaju regularnie obserwowano różne patologie endokrynologiczne.

Objawy

We wczesnych stadiach przebiega bezobjawowo. Wraz ze wzrostem guza obraz kliniczny składa się z 3 grup objawów - neurologicznych, neuroofalmologicznych i hormonalnych.

Psychosomatyka

Są to neurologiczne objawy gruczolaka przysadki:

  • bół głowy;
  • uszkodzenie nerwów czaszkowych, które objawiają się zaburzeniami okoruchowymi;
  • uszkodzenie nerwu trójdzielnego, które może powodować utrudnione mimikę twarzy, porażenie mięśni żucia, zanik ramienia twarzy (traci swoje zwykłe kontury i „unosi się”), skurcze mięśni, skurcze i ostry ból;
  • zespoły naprzemienne (zaburzenia ruchowe i czuciowe);
  • zespoły móżdżkowe: zaburzenia psychiczne, dystrofia tłuszczowo-płciowa, kacheksja, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu, obniżona wydajność, dezorientacja w przestrzeni;
  • reakcje naczyniowo-naczyniowe: arytmia, zawroty głowy, tachykardia, zmęczenie, nudności, wzdęcia, problemy z oddawaniem moczu, szybkie oddychanie, bóle stawów, gorączka lub dreszcze;
  • objawy zgryzowe - ataki silnego bólu głowy spowodowane nagłym ruchem lub napięciem, któremu towarzyszą wymioty i bradykardia.

Objawy neuroofalmologiczne

Określone przez objawy zespołu chrząstki:

  • bitianporalna hemianopsja - częściowa ślepota;
  • zmniejszona ostrość wzroku;
  • zanik dna oka;
  • scotomy hemianopsiczne - dwustronne ślepe miejsca w polu widzenia;
  • zanik lub zastoinowy dysk optyczny;
  • amauroza - absolutna ślepota.

Objawy hormonalne

Nadmierne wydzielanie ścieżek

Objawy somatotropinoma

  • Akromegalia;
  • gigantyzm;
  • choroba metaboliczna;
  • problemy z układem oddechowym;
  • niewydolność serca;
  • endokrynologiczne patologie;
  • problemy z ODE.

Objawy Corticotropinoma

  • otyłość z cienkimi kończynami, twarz w kształcie księżyca;
  • rozstępy, owrzodzenia troficzne, wrzody na skórze;
  • nadmierna owłosienie ciała (nawet u kobiet);
  • bezpłodność;
  • zaburzenia miesiączkowania (u kobiet), impotencja (u mężczyzn);
  • osteoporoza;
  • słabe mięśnie.
  • nadciśnienie;
  • cukrzyca;
  • kamica moczowa, odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zaburzenia snu;
  • nastrój zmienia się z euforii w depresję;
  • obniżona odporność.
  • postępujące przebarwienie skóry;
  • niewydolność nadnerczy;
  • zaburzenia okulistyczne i neurologiczne.

Objawy Prolactinoma

  • zaburzenia cyklu jajnikowo-miesiączkowego: nieobecne, rzadkie lub częste, krótkie lub długie, słabe lub ciężkie miesiączki;
  • bezpłodność;
  • mlekotok;
  • hirsutyzm (wzrost włosów męskich);
  • zmniejszone libido, oziębłość;
  • trądzik
  • poziom prolaktyny przekracza normę - ponad 23 ng / ml.
  • impotencja,
  • zmniejszone libido;
  • bezpłodność;
  • ginekomastia (powiększenie piersi);
  • mlekotok;
  • poziom prolaktyny przekracza normę - ponad 21,4 ng / ml.

Wszyscy pacjenci, niezależnie od płci, mają również zaburzenia metaboliczne i psychoemocjonalne.

Objawy tyreotropinoma

  • Drażliwość, histeria, nerwowość;
  • bezsenność;
  • drżenie kończyn;
  • nadmierna potliwość;
  • częstoskurcz;
  • migotanie przedsionków;
  • tracić na wadze;
  • zwiększony apetyt;
  • zaparcia, biegunka, wzdęcia.

Niedoczynność przysadki

  • Słabość, zmęczenie;
  • utrata masy ciała i odwrotnie otyłość;
  • ból brzucha;
  • niedociśnienie;
  • powstawanie obrzęku;
  • problemy ze stolcem
  • upośledzenie pamięci;
  • niedokrwistość;
  • zmniejszone popęd płciowy;
  • osteoporoza.

Niedobór niektórych hormonów spowodowany gruczolakiem przysadki może prowadzić do śpiączki, a nawet śmierci..

Wszystkie powyższe objawy równolegle są powikłaniami, od nieszkodliwych zawrotów głowy po śpiączkę, a nawet śmierć. Konsekwencje neuroofalmologiczne (ślepota) i wszelkiego rodzaju zespoły (Itsenko-Cushing, Nelson itp.) Są szczególnie niebezpieczne..

Podobnie jak inne guzy, gruczolaki przysadki różnią się kierunkiem wzrostu, rozmiarem, histologią, aktywnością. Dlatego istnieje wiele klasyfikacji, są one stale rozszerzane i uzupełniane o nowe typy.

W zależności od przyczyn

  • Podstawowy

Guz powstaje, gdy przysadka jest początkowo natychmiast uszkodzona. Ani podwzgórze, ani hormony uwalniające nie uczestniczą w jego tworzeniu..

Klęska podwzgórza pociąga za sobą naruszenie funkcjonalnych właściwości przysadki mózgowej. Hormony uwalniające podwzgórze działają stymulująco, dlatego komórki gruczołowe zaczynają rosnąć - w ten sposób powstaje gruczolak wtórny.

W zależności od histologii

Jest to międzynarodowa klasyfikacja guzów OUN podana przez WHO w 1979 r.:

  • chromofobowy - nie ma aktywności hormonalnej;
  • kwasofilowy (eozynofilowy) - towarzyszy mu zwiększone wytwarzanie hormonu wzrostu, prowadzi do rozwoju akromegalii - patologii charakteryzującej się wzrostem szczotek, stóp, części twarzy czaszki;
  • gruczolak przysadki przysadkowej - wytwarza hormon adrenokortykotropowy, prowadzi do rozwoju hiperkortykozy (zespół Itsenko-Cushinga), z powodu nadprodukcji kortyzolu pacjent cierpi na ciężką otyłość, nadciśnienie i depresję;
  • mieszany acidobazofilowy - nie towarzyszy mu naruszenie syntezy hormonów;
  • gruczolakorak - złośliwy nowotwór, który narusza podstawowe funkcje przysadki mózgowej, może prowadzić do śpiączki i śmierci, charakteryzuje się dość szybkim wzrostem.

W zależności od aktywności

Klasyfikacja według S. Yu. Kasumova

  • gonadotropinoma - wydzielanie FSH / LH (hormon folikulotropowy / hormon luteinizujący);
  • kortykotropinoma (kortykotropowy gruczolak przysadki) - wydzielający ACTH (hormon adrenokortykotropowy);
  • prolactinoma - wydzielający PRL (prolaktyna, hormon laktogenny);
  • mieszane - natychmiast wydzielają dwa lub więcej hormonów;
  • somatotropinoma - wydzielanie STG (hormon wzrostu);
  • tyreotropinoma - wydzielanie TSH (hormon stymulujący tarczycę).
  • chromofobiczny - jest przerostem komórek chromofobowych (jest łagodnym nowotworem, powiększa się do ogromnego rozmiaru);
  • oncocytoma - łagodny nowotwór nabłonkowych, dysfunkcyjnych komórek.

Gruczolak przysadki nieaktywny hormonalnie jest trudny do zdiagnozowania, ponieważ stan jest najczęściej bezobjawowy.

W oddzielnej grupie Kasumova wyizolował złośliwego gruczolaka przysadki. Zdiagnozowane niezwykle rzadko. Charakteryzuje się rozwojem niedoczynności przysadki, zaburzeń widzenia i zaburzeń neurologicznych..

Klasyfikacja Kovacs i Croats

Zaprojektowany w 1995 roku. Naukowcy zaproponowali rozróżnienie takich typów gruczolaków, jak:

  • kortykotroficzny;
  • mammosomatotroficzny;
  • głupi;
  • plurigormonalny;
  • somatotroficzny;
  • tyreotroficzny.

W zależności od kierunku wzrostu

Gatunek jest określony przez kierunek wzrostu guza w stosunku do tureckiego siodła.

We wczesnych stadiach diagnozowany jest gruczolak przysadki śródbłonkowej - rośnie w jamie tureckiego siodła, nie wychodząc poza niego. Gdy tylko rozprzestrzeni się dalej, ma już status endo-dodatkowej sprzedaży. Ona z kolei może być różnego rodzaju:

  • Infrasellar - rozciągający się poniżej, docierający do zatoki klinowej (głównej) i opuszczający nosogardło;
  • suprasellar - dorastając do jamy czaszki;
  • retrokomórkowy - wchodząc do wnętrza, do tylnego dołu czaszki lub pod oponą twardą;
  • boczny (późno-łokciowy) - rozciągający się na boki, wypełniający jamistą zatokę, dno środkowego dołu czaszki, płynące pod oponą twardą;
  • Antesellar - wychodzi na powierzchnię, w kratowany labirynt, na orbitę.

Jeśli guz rośnie w kilku kierunkach jednocześnie, nazwa powstaje z powyższego. Na przykład suprasellar-lateral.

Według wielkości

Ponieważ wielkość edukacji jest różna, wyróżnia się następujące grupy:

  • mikrogruczolaki - do 16 mm, nie obserwuje się zmian morfologicznych wielkości siodła tureckiego;
  • mały - od 16 do 25 mm;
  • średni - od 26 do 35 mm;
  • duży - od 36 do 59 mm;
  • gigant (macroadenomas) - ponad 60 mm.

Czasami w guzie chromofobowym powstają wnęki wypełnione płynem białkowym. W takim przypadku diagnozowana jest postać torbielowata..

Diagnostyka

Do wykrywania gruczolaka przysadki stosuje się różne metody..

Kliniczny

  • Konsultacja neurologiczna;
  • konsultacja z neurologiem: ocenił ostrość, kąt i pole widzenia, ujawnił zaburzenia okoruchowe, zbadał stan dna;
  • konsultacja endokrynologa: diagnozowane są zaburzenia hormonalne, przepisywane są leki w celu ich wyeliminowania.

Laboratorium

  • Ogólne badania krwi i moczu, biochemia, determinant krzepnięcia krwi;
  • testy hormonalne: stopień stężenia tropin (prolaktyna, somatotropina, kortykotropina, tyrotropina, somatomedyna) i hormonów hormonalnych (płeć, trijodotyronina, tyroksyna, kortyzol);
  • badanie ultrasonograficzne żył nóg;
  • elektrokardiogram.

Metody diagnostyczne neuroobrazowania są szeroko stosowane do identyfikacji gruczolaków przysadki. Na przykład kraniografia to radiografia kości czaszki. Obserwacja odbywa się bocznie, prosto, a także zatoki przynosowe. Określane są rozmiary siodła tureckiego, zmiany morfologiczne w jego strukturze i formach. Diagnozę potwierdzają takie przekształcenia, jak poszerzone wejście, podwójne dno konturu, osteoporoza przednich procesów kości sferycznej i pleców, zniszczenie górnych odcinków zbocza.

Ale najbardziej skuteczna ze wszystkich to diagnostyka MRI. Rezonans magnetyczny jest główną metodą obrazowania guza. Zazwyczaj stosuje się wzmocnienie kontrastu (KU), dzięki czemu czułość urządzenia wynosi co najmniej 90%. Niektóre zmiany morfologiczne są widoczne na zdjęciach bez zastosowania kontrastu:

  • zmiana wielkości gruczołu;
  • przerzedzenie ścian tureckiego siodła;
  • jego odchylenie;
  • przemieszczenie lejka przysadki mózgowej.

Jak to wygląda na MRI:

  • w trybie T1 (czas relaksacji podłużnej) bez KU guz zwykle nie wyróżnia się na tle przysadki mózgowej;
  • w trybie T1 z KU na zdjęciach widoczny jest zaokrąglony obszar, który wyróżnia się na tle reszty przysadki mózgowej;
  • w trybie T2 (czas relaksacji bocznej) obraz może być inny.
Gruczolak przysadki na obrazie MRI

Ponieważ guz często rozwija się bezobjawowo, w większości przypadków jest wykrywany przypadkowo, gdy MRI jest przepisywany z innych powodów medycznych. Może to być ból głowy, różne objawy neurologiczne lub urazowe uszkodzenie mózgu. Formacje wolumetryczne wykryte w trakcie tomografii w tkankach gruczołu nazywane są incydentaloma przysadki mózgowej (IG). Po sekcji zwłok ustala się diagnozę: u 30% są to mikrogruczolaki, w 60% makrogruczolaki, w 10% torbiele i inne nowotwory.

Leczenie

Leczenie gruczolaka przysadki odbywa się różnymi metodami. Zależą od jego wielkości, kierunku wzrostu i aktywności. Jeśli jest niewielka, nieaktywna hormonalnie i nie ma znaczącego wpływu na stan pacjenta, wybierana jest taktyka oczekiwania i zobaczenia. Pacjent regularnie odwiedza endokrynologa, okresowo składa testy i wykonuje MRI, dzięki czemu monitorowana jest dynamika choroby. Dopóki guz nie wzrośnie i nie zwiększy syntezy hormonów, obserwacja będzie kontynuowana. Jak tylko zdiagnozowane zostaną zmiany morfologiczne, podejmowana jest decyzja, który kurs terapeutyczny będzie bardziej skuteczny. W takim przypadku brane są pod uwagę indywidualne cechy pacjenta i cechy nowotworu.

Terapia lekowa

Jest rzadko używany. Gruczolak przysadki jest najczęściej diagnozowany w ostatnich stadiach rozwoju nowotworu, kiedy jedynym zabiegiem pozostaje jedyne wyjście, a leki są już nieskuteczne. Są one jednak przepisywane w tych rzadkich przypadkach, gdy postać choroby jeszcze nie działa..

Jest stosowany głównie w przypadku prolactinoma i somatropinoma. Są wrażliwe na leki, które blokują nadmierną syntezę hormonów. To normalizuje tło hormonalne, dzięki czemu przywracane jest zdrowie fizyczne i psychiczne. Należy jednak zrozumieć, że gruczolak z takiego leczenia nie zmniejsza się i nie ustępuje..

Antagoniści dopaminy są przepisywani na prolactinoma:

  • Bromokryptyna;
  • Pergolid;
  • Kabergolina;
  • Ropinirol;
  • Pramipeksol;
  • Apomorfina.

W przypadku somatotropinoma przepisani są powyżsi antagoniści dopaminy, a także analogi somatostatyny i agoniści receptora hormonu wzrostu:

  • Generalfast;
  • Oktreotyd;
  • Octretex;
  • Oktrid;
  • Sandostatyna;
  • Seraxtal;
  • Somatulina.

Przepisywanie leków na gruczolaka przysadki może również mieć na celu złagodzenie objawów. To może być:

  • stymulanty układu nerwowego w celu wyeliminowania ciągłego zmęczenia i osłabienia (metylouracyl, pentoksyl, lewamizol);
  • leki moczopędne przeciw obrzękom;
  • preparaty żelaza do leczenia anemii;
  • Nootropics dla normalizacji sfery psychoemocjonalnej (Piracetam, Nootropil, Lutsetam).

W każdym przypadku zalecana jest osobna lista leków w zależności od tego, czy guz jest aktywny czy nie, i jakie hormony produkuje, a także biorąc pod uwagę indywidualne cechy organizmu.

Operacja

Ponieważ wskaźnik wykrywalności z powodu bezobjawowego zachowania jest bardzo niski, diagnozę często stawia się nawet w zaawansowanych formach, gdy jedyną metodą leczenia jest operacja usunięcia gruczolaka przysadki. Pomimo wysokiej skuteczności jest to bardzo traumatyczna metoda terapii..

Odbywa się to w centrach neurochirurgicznych wyposażonych w obsadzoną salą operacyjną endoneurochirurgię, w której pracuje zespół doświadczonych neurochirurgów. Jednocześnie wykwalifikowani specjaliści w dziedzinie resuscytacji, neuroofalmologii, radiologii, neuroendokrynologii, morfologii, otoneurologii i radiologii są stale na służbie i gotowi udzielić wszelkiej możliwej pomocy. Monitorują stan pacjenta zarówno podczas operacji, jak i podczas okresu rehabilitacji..

Cechy interwencji chirurgicznej dla tej diagnozy zawierają zalecenia kliniczne opracowane przez Stowarzyszenie Neurochirurgów Rosji w 2014 roku.

Interwencje

Obecnie istnieją dwie metody chirurgicznego usunięcia gruczolaka przysadki:

  1. Endoskopowe przeznosowe usunięcie gruczolaka przez nos.
  2. Trepanacja czaszki (otwarcie jej wnęki).

Pierwsza metoda jest lepsza ze względu na minimalny uraz..

Przeznosowa przezklinowa endoskopowa metoda usuwania gruczolaka przysadki

Wskazania

Planowana operacja usunięcia gruczolaka przysadki jest zalecana w obecności następujących objawów:

  • aktywny wzrost guza;
  • zaburzenia widzenia;
  • wady neurologiczne;
  • zespoły hormonalne, których leczenie farmakologiczne było nieskuteczne.

Wskazania do pilnych operacji awaryjnych:

  • postępujące upośledzenie wzroku - nagła ślepota;
  • okluzja;
  • rozległy krwotok mózgowy;
  • ostry wzrost guza u kobiety w ciąży.

Trening

Przed operacją pacjent przechodzi obowiązkowe badanie laryngologiczne. Otorhinolaryngologist ocenia:

  • obecność stanu zapalnego, w którym chirurgia przeznosowa jest przeciwwskazana;
  • skrzywienie przegrody nosowej;
  • przerost (pogrubienie) małżowiny nosowej;
  • obecność wzrostów kości.

W przypadku wykrycia obecności ognisk zapalnych pacjent jest wysyłany na prześwietlenie zatok w celu potwierdzenia diagnozy.

Jeśli podczas badania ENT nie zostaną ujawnione przeciwwskazania do operacji, pacjent zostaje skierowany na konsultację z anestezjologiem. Ocenia stopień ryzyka operacyjnego i znieczulającego i wydaje zalecenia.

Protokół usuwania gruczolaka przeznażowego

Etap I - nosowy:

  1. Lateralizacja guza nosa i usunięcie przeszkód anatomicznych w celu uzyskania dostępu do głównej zatoki.
  2. Wizualizacja (kontrola).
  3. Koagulacja w celu odsłonięcia ściany zatoki.

Etap II - sferoidalny:

  1. Resekcja tylnej przegrody nosowej.
  2. Wiercenie snoidotomii.
  3. Resekcja przegrody międzyosiowej.

Etap III - Dodatkowa sprzedaż:

  1. Turecka trepanacja dna morskiego.
  2. Rozwarstwienie opony twardej.
  3. Usunięcie guza.

Etap IV - chirurgia plastyczna.

Uszczelnianie wnęki siodła za pomocą klejów medycznych, specjalnych płytek lub tkanek automatycznych.

Powikłania pooperacyjne obejmują łojotok nosowy (płyn mózgowo-rdzeniowy z jamy nosowej spowodowany uszkodzeniem czaszki) i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Śmiertelność wynosi 1,2%. Ryzyko śmiertelności wzrasta z:

  • gigantyczny megaadenoma;
  • zaburzenia psychiczne;
  • nie całkowicie usunięty guz;
  • po 60 latach.

Całkowite usunięcie gruczolaka metodą przeznosową uzyskuje się średnio u 79% pacjentów. Pozostałe 21% jest przepisane na leczenie radiochirurgiczne. To najnowocześniejsza i najbardziej skuteczna metoda. Pozwala nie przeprowadzać operacji chirurgicznych. Guz jest niszczony przez promieniowanie. Jest jednak rzadko stosowany z dwóch powodów: zbyt wysokiego ryzyka powikłań z powodu ekspozycji na promieniowanie i wysokiego kosztu zabiegu.

Przypadki specjalne

Funkcje wieku

Najczęściej diagnozuje się go u dorosłych w wieku od 30 do 50 lat. Do grupy ryzyka należą przede wszystkim osoby o zachowaniu aspołecznym, które prowadzą zbyt „aktywnie”, ale niewłaściwy sposób życia. Udział w walkach często prowadzi do kontuzji głowy. Komunikacja z chorymi ludźmi mieszkającymi na ulicy zwiększa ryzyko niebezpiecznych infekcji. Złe odżywianie, niehigieniczne warunki - wszystkie te czynniki pośrednio powodują rozwój gruczolaka przysadki.

U dzieci jest niezwykle rzadki. W większości przypadków tłumaczy się to patologiami ciąży, gdy wewnątrzmacicznemu tworzeniu mózgu i ośrodkowego układu nerwowego dziecka towarzyszyło palenie kobiety lub przyjmowanie substancji odurzających. Drugim powodem tej diagnozy u noworodków jest skomplikowane poród, gdy dochodzi do uszkodzenia mózgu.

Funkcje płci

U kobiet i mężczyzn występuje z tą samą częstotliwością.

Ostatnio lekarze coraz częściej łączą gruczolaka przysadki u kobiet z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi na bieżąco. W tym przypadku najczęstszymi objawami są męskie włosy na ciele i różne nieregularne miesiączki.

U mężczyzn najczęstszą przyczyną jest urazowe uszkodzenie mózgu. Objawy obejmują otyłość kobiet, obrzęk piersi i impotencję.

Podczas ciąży

Ciąża powikłana gruczolakiem jest dość niebezpieczna. W tym okresie przysadka mózgowa powiększa się już prawie 2 razy. W obecności guza prowadzi to do kompresji obszarów mózgu znajdujących się w pobliżu. Konsekwencjami są silne bóle głowy i ślepota. Jeśli jest to prolactinoma, może powodować skurcze w dowolnym momencie, co spowoduje poronienie lub przedwczesne porody.

Pytania i odpowiedzi

Czy można wyleczyć gruczolaka przysadki bez operacji?

Tak, radiochirurgiczne leczenie gruczolaka jest przeprowadzane, gdy jest on zniszczony przez promieniowanie. Pozwala to obejść się bez operacji.

Który lekarz leczy chorobę?

W celu wstępnej konsultacji należy skonsultować się z endokrynologiem. Ponadto, w zależności od wielkości, kierunku wzrostu i aktywności gruczolaka, może natychmiast przekierować do neurochirurga w celu operacji lub dokonać wstępnej korekty tła hormonalnego.

Czy mogę się opalać??

Nie ma absolutnych przeciwwskazań, ale najważniejsze jest bez fanatyzmu.

Czy można karmić dziecko piersią??

Z prolactinoma - zdecydowanie nie. W przypadku innych rodzajów guzów - według uznania lekarza prowadzącego.

Nowotwór mózgu: gruczolak przysadki

Gruczolak przysadki jest niebezpiecznym nowotworem o łagodnym charakterze, który tworzy się u podstawy czaszki i zaburza równowagę hormonalną organizmu. Patologia tkanki gruczołowej może tworzyć się odpowiednio w dowolnej części przysadki mózgowej, zmieniając proces wydzielania różnych hormonów, co znacznie wpływa na objawy kliniczne choroby. Choroba może przebiegać bezobjawowo, jej objawy są często mylone z objawami innych dolegliwości, dlatego poszukiwanie specjalnej pomocy występuje tylko przy dokładnej diagnozie patologii lub pilnej potrzebie operacji. Jak niebezpieczny jest guz, na podstawie jakich objawów można podejrzewać jego obecność i jakie są opcje leczenia gruczolaka przysadki?

Co to jest gruczolak przysadki mózgu

Należy zauważyć, że jedna choroba nie jest nazywana gruczolakiem. To determinuje łagodny nowotwór, który rośnie niezwykle wolno. Może jednak wywoływać zmiany w procesach syntezy hormonów, wywierać presję na pobliskie struktury i powodować zaburzenia neurologiczne, które są niebezpieczne dla zdrowia ludzkiego. Jeśli masz podejrzenie gruczolaka przysadki, pamiętaj, że jest to niezwykle konieczne. Terminowo wykryta dolegliwość nie spowoduje nadmiernego uszkodzenia ciała ludzkiego.

Przysadka mózgowa to wyrostek mózgowy, którego przedni płat odpowiada za stabilną produkcję hormonów w dawkach mikroskopowych. Gruczolak w głowie powoduje nadmierną aktywność hormonalną. Ilość określonego hormonu, na którego wytwarzanie miała wpływ patologia, rośnie, a reszta maleje.

Klasyfikacja choroby

Aktywne gruczolaki są klasyfikowane według kilku kryteriów:

  • wskaźniki wymiarowe;
  • zdolności produkujące hormony.

W praktyce medycznej parametry rozróżniają:

  • gruczolaki gigantyczne - ponad 4 cm;
  • macroadenomas - więcej niż 1 cm;
  • mikrodenomy - do 1 cm.

Nowotwory mózgu w przysadce mózgowej są również klasyfikowane według lokalizacji w odniesieniu do tureckiego siodła:

  • wykiełkowane przez ścianę - endolaterosellar;
  • dolny - endoinfrasellar;
  • gruczolak śródbłonkowy;
  • wierzchołkowy - endosuprasellar.

Często pacjent nawet nie podejrzewa, że ​​mózg ma wpływ na gruczolaka przysadki. Powoli powiększa się, nie przeszkadza, a jego objawy są często mylone z chorobami układu hormonalnego.

Przyczyny

Dzisiaj lekarze przedstawiają 2 teorie wyjaśniające przyczyny gruczolaka przysadki:

  • naruszenie regulacji hormonalnej przysadki mózgowej;
  • wewnętrzne uszkodzenie komórki.

Czynniki wywołujące patologię nazywane są:

  • patologia tkanki mózgowej;
  • ciężkie wstrząśnienie mózgu i obrażenia czaszki;
  • doustna antykoncepcja;
  • zaburzenia rozwoju płodu;
  • neuroinfekcja: zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kiła nerwowa i inne.

Główne objawy

Niższy wyrostek mózgowy kieruje różnorodnymi procesami - od funkcji rozrodczych po zmiany temperatury ciała. Dlatego pierwsze objawy nowotworu w gruczole są często mylone z objawami innych chorób. Jak pojawiają się oznaki wciąż nierozpoznanego ludzkiego gruczolaka przysadki? Lekarze podkreślili specjalne zespoły, które mogą determinować lokalizację guza.

Manifestacje gruczolaka chromofobowego

Jest to nieaktywna formacja hormonalna spowodowana wzrostem chromofobowych adenocytów. Stopniowo narasta, naciska na zakończenia nerwowe. Stąd zmiana funkcji widzenia i powstawanie neurologicznych przejawów patologii. Jakie są objawy dolegliwości??

  1. Oczny:
    • śmierć komórek nerwu wzrokowego;
    • zdezorientowana świadomość i podwójne widzenie;
    • podwójne widzenie;
    • oftalmoplegia.
  2. Neurologiczne:
    • bolesna pulsacja w płatach skroniowych, nie ustępująca po zażyciu środków przeciwbólowych;
    • ból w okolicy potylicznej, który pojawia się z powodu nacisku rosnącego guza;
    • zaburzona koordynacja ruchów.

Objawy gruczolaka przysadki chromofobowej są dodatkowo klasyfikowane jako:

  • sucha skóra
  • szybki przyrost masy ciała;
  • przedwczesne starzenie.

Gruczolak torbielowaty przysadki mózgowej również nie wpływa na produkcję hormonów. Jest to wnęka wypełniona przezroczystym płynem. Może pojawić się w dowolnym płacie gruczołu. Torbiele rosną szybko, powodując szereg zmian:

  • gruczolak torbiel przysadki wpływa na zmniejszenie funkcji seksualnych u mężczyzn;
  • niebezpieczne dla kobiet z nieprawidłowo działającym cyklem miesiączkowym;
  • dręczony silnymi bólami głowy i ciągłym uczuciem ciśnienia śródczaszkowego;
  • prowadzi do upośledzenia wzroku i drętwienia kończyn;
  • w niektórych przypadkach powoduje napady padaczkowe.

Objawy nowotworów aktywnych hormonalnie

W zależności od tych danych lekarze mogą określić rodzaj guza przysadki, postawić diagnozę i ustalić rokowanie. Wzrost lub spadek produkcji hormonów jest głównym wskaźnikiem zespołu endokrynno-metabolicznego..

Prolactinoma

Ten rodzaj łagodnego tworzenia przysadki powoduje jej powiększenie i wywołuje nadmierne wydzielanie prolaktyny. W większości przypadków klinicznych guz pozostaje niezauważony, ponieważ praktycznie nie rośnie i nie manifestuje się w żaden sposób.

Prolactinoma jest częstym rodzajem gruczolaka przysadki, który wywołuje u kobiet:

  • brak owulacji;
  • brak menstruacji;
  • nadmierny wzrost gruczołów sutkowych;
  • naruszenie cyklu;
  • mlekotok - wydzielanie siary z piersi;
  • częste migreny.

U mężczyzn prolactinoma przysadki często wykazują obniżenie pożądania seksualnego, słabą funkcję erekcji i pogorszenie wskaźników spermogramu, co prowadzi do impotencji i niezdolności do prokreacji.

Tyreotropinoma

Konsekwencje rozwoju gruczolaka przysadki tego typu objawiają się objawami nadczynności tarczycy. Wynika to z wydzielania TSH - głównego hormonu tarczycy. Jednak w przypadku nawrotu pacjent ma niedoczynność tarczycy.

Hormon wzrostu

Choroba jest spowodowana zaburzeniami czynnościowymi narządów spowodowanymi niekontrolowanym wzrostem kończyn i szkieletu, wzrostem niektórych części ciała: stóp kończyn dolnych i dłoni, ust, nosa, języka, gruczołów sutkowych. Somatotropowy gruczolak przysadki u dzieci grozi gigantyzmem, a wraz z pojawieniem się w wieku dorosłym - akromegalią. Somatotropinoma jest niebezpieczny dla wzrostu tarczycy, wzrostu cukru we krwi i otyłości.

Corticotropinoma

Ten typ nowotworu może przekształcić się w złośliwy i przerzutowy. Corticotropinoma wywołuje nadmierne wytwarzanie kortykotropiny, wzrost ilości reagujących nadnerczy przez zwiększenie produkcji kortyzolu. Pierwszymi objawami kortykotropinoma są pojawienie się złogów tłuszczu na plecach, ramionach i brzuchu, twarzy i szyi, podczas gdy kończyny pozostają cienkie. Pigmentacja skóry nasila się, na ciele pojawiają się szkarłatne rozstępy, a policzki nabierają czerwonego odcienia. U kobiet rozpoczyna się wzrost włosów typu męskiego, a u mężczyzn oczekuje się nadmiernego wzrostu włosów. Ten rodzaj nowotworu nazywa się chorobą Ischenko-Cushinga..

Gonadotropinoma

Jeśli wystąpi gruczolak, który wpływa na gonadotropinę, wówczas objawy kliniczne patologii są subtelne i objawiają się głównie zmniejszeniem funkcji seksualnych, impotencji i niepłodności. Jednak jego głównymi objawami są nadal oznaki neurologicznego zespołu okulistycznego..

Diagnostyka

Pacjenci nie mogą podejrzewać guza. Zwykle zwracają się do okulistów z powodu wad wzroku, endokrynologów narzekających na nadwagę lub złe samopoczucie, ginekologów i urologów z problemami seksualnymi i poczęciem. Po wstępnym badaniu i dodatkowych badaniach, w obecności współistniejących objawów neurologicznych, lekarze mogą zalecić konsultację z neurologiem.

  • analiza norm hormonów określonych przez krew;
  • radiografia w celu zbadania parametrów i granic konturowych siodła tureckiego;
  • MRI lub CT w celu wizualizacji obecności guza.

Jeśli gruczolak jest mały, prawie niemożliwe jest zauważenie go na zdjęciach.

Jak leczyć gruczolaka przysadki

Zastosowana technika medyczna zależy od stadium choroby i rodzaju edukacji. Na podstawie przeprowadzonych testów i testów diagnostycznych lekarz określa najbardziej odpowiedni sposób.

Leczenie zachowawcze

Udowodniono pozytywny wpływ terapii lekowej na mikrogruczolaki. Przyjmowanie leków odbywa się wyłącznie pod nadzorem lekarza.

Operacja

W przypadku macroadenomas dostępna jest opcja wycinania. Gruczolak usuwa się na dwa sposoby:

  • przezczaszkowy - zapewnia trepanację czaszki i jest niezbędny w przypadku gigantycznych nowotworów lub ich lokalizacji poza granicami tureckiego siodła;
  • endoskopowa przezklinowa - operacja odbywa się przez kanał nosowy za pomocą specjalnych narzędzi.

Operacja jest niebezpieczna dla rozwoju powikłań. Po operacji pacjent przebywa na oddziale intensywnej terapii przez kilka dni, a następnie zostaje przeniesiony na oddział ogólny na czas trwania rehabilitacji..

Możliwe komplikacje i konsekwencje

Dzięki terminowej diagnozie choroby całkiem możliwe jest przywrócenie zaburzeń, które doprowadziły do ​​zmian hormonalnych. Jeśli jednak minął ponad rok od powstania gruczolaka, mogą wystąpić poważne komplikacje i konsekwencje:

  • częściowa utrata wzroku;
  • w przypadku prolactinoma i somatotropinoma normę hormonów przywraca się tylko o 25%;
  • wysokie ryzyko nawrotu;
  • udar naczyniowy mózgu spowodowany uciskiem otaczających tkanek.

Jeśli zostaną wykryte pierwsze objawy, patolodzy przysadki potrzebują spotkania z neurologiem. Tylko doświadczony lekarz ustali prawdziwe przyczyny złego stanu zdrowia i zaleci skuteczny plan leczenia..